What are the opening hours?

Monday 9am - 5pm Tuesday 9am - 5pm Wednesday 9am - 5pm Thursday 9am - 5pm Friday 9am - 5pm

https://mindbodysoultherapeutic.com/

Umysł, Ciało, Dusza, London (2026)

02/10/2026

🇬🇧 English below ↓

Niektóre konflikty z rodzeństwem nie zaczęły się wczoraj.

Zaczęły się dużo wcześniej.

Przy stole. We wspólnym pokoju. W walce o uwagę rodziców. O swoje miejsce. O to, kto był ważniejszy, grzeczniejszy, trudniejszy, bardziej kochany.

Mijają lata. Jesteście dorośli.

A potem pada jedno zdanie i nagle reagujesz tak, jakbyś znowu miała osiem lat.

Dorosłe ciało. Dorosłe życie. Ale emocja bardzo stara.

Znów czujesz się pominięta. Gorsza. Nieważna. I zanim zdążysz pomyśleć, bronisz się dokładnie tak, jak nauczyłaś się wtedy.

Dlatego czasem kłótnia między rodzeństwem wcale nie dotyczy tego, o co kłócicie się dzisiaj.

Pod spodem może być historia, która nigdy nie została nazwana.

Nie każdą relację da się naprawić. Ale można zacząć rozumieć, dlaczego właśnie przy tej osobie stajesz się wersją siebie, której nie poznajesz.

➡️ DM: RODZEŃSTWO

🇬🇧 Some conflicts between siblings didn’t start yesterday.

They started much earlier.

At the dinner table. In the bedroom you shared. Competing for your parents’ attention. For your place. For who was more important, easier, more difficult, more loved.

Years pass. You’re adults now.

Then one sentence is said and suddenly you react as if you’re eight years old again.

An adult body. An adult life. But a very old emotion.

Once again you feel overlooked. Less important. Not enough. And before you’ve had time to think, you defend yourself in the same way you learned to back then.

That’s why sometimes an argument between siblings isn’t really about what you’re arguing about today.

Underneath it may be a story that was never spoken about.

Not every relationship can be repaired. But you can begin to understand why this particular person brings out a version of you that you barely recognise.

➡️ DM: SIBLINGS

21/09/2026

🇬🇧 English below ↓

🇵🇱 Mówisz sobie: dziś o 22 idę spać.
Jest 22.07. Jeszcze chwila.
23.00. Jeszcze jeden odcinek.
23.48. Tylko sprawdzę telefon.

I nagle jest po północy.

Rano jesteś zmęczona i obiecujesz sobie, że wieczorem będzie inaczej.
A wieczorem znowu trudno Ci odłożyć telefon, wyłączyć serial i po prostu zakończyć dzień.
Czasem nie chodzi tylko o brak dyscypliny.

Dla niektórych osób wieczór jest pierwszym momentem w ciągu dnia, który naprawdę należy do nich.
Nikt niczego nie chce. Nie trzeba odpowiadać. Organizować. Pracować. Być dla innych.

I może właśnie dlatego tak trudno ten czas oddać i pójść spać.
Zamiast kolejny raz pytać siebie:
„Dlaczego znowu nie poszłam wcześniej spać?”

spróbuj zapytać:
„Czego nie dostałam dzisiaj, że próbuję znaleźć to teraz?”
Ciszy? Przyjemności? Swobody? Chwili tylko dla siebie?
Czasem problem ze snem zaczyna się dużo wcześniej niż wieczorem.

➡️ DM: SEN

🇬🇧 You tell yourself: tonight I’m going to bed at 10.
10:07. Just a little longer.
11:00. One more episode.
11:48. I’ll just check my phone.
And suddenly it’s after midnight.

In the morning you’re exhausted and promise yourself tonight will be different.
Then evening comes and once again it’s difficult to put the phone down, turn the TV off and simply let the day end.
Sometimes it isn’t only about discipline.
For some people, the evening is the first part of the day that truly belongs to them.

Nobody needs anything. No answering. Organising. Working. Being there for everyone else.
And perhaps that’s exactly why it’s so difficult to give that time up and go to sleep.

Instead of asking yourself again:
“Why didn’t I go to bed earlier?”
try asking:
“What didn’t I get today that I’m trying to find now?”
Silence? Pleasure? Freedom? A little time that’s only mine?
Sometimes a problem with sleep begins long before bedtime.

➡️ DM: SLEEP

18/09/2026

🇬🇧 English below ↓

🇵🇱 Znasz to?

Od jutra wszystko zmieniam.

Wstanę wcześniej. Będę ćwiczyć. Lepiej jeść. Medytować. Mniej siedzieć w telefonie. I oczywiście wcześniej chodzić spać.

Pierwszy dzień świetnie. Drugi też.

A potem życie robi swoje. Gorsza noc. Więcej pracy. Brak energii. Jedna rzecz wypada i nagle masz poczucie, że cały plan się rozsypał.

I pojawia się znajome: „Ja po prostu nie potrafię być systematyczna”.

Tylko czy naprawdę chodzi o Ciebie?

Czasem próbujemy zmienić pięć rzeczy naraz, a potem traktujemy zmęczenie tym planem jak własną porażkę.

Spróbuj inaczej.

Nie zmieniaj całego życia od poniedziałku. Wybierz jedną małą rzecz, którą jesteś w stanie powtórzyć również w gorszy dzień.

Kiedy stanie się częścią Twojego życia, pomyślisz o następnej.

Nie potrzebujesz kolejnego idealnego planu.

Potrzebujesz czegoś, do czego potrafisz wrócić, nawet kiedy wypadniesz z rytmu.

➡️ DM: RUTYNA

🇬🇧 You know that feeling?

Tomorrow, I’m changing everything.

I’ll wake up earlier. Exercise. Eat better. Meditate. Spend less time on my phone. And of course, go to bed earlier.

Day one feels great. Day two too.

Then life happens. A bad night. More work. No energy. One thing slips and suddenly it feels like the whole plan has fallen apart.

And that familiar thought appears: “I’m just not consistent enough.”

But is that really the problem?

Sometimes we try to change five things at once and then treat being overwhelmed by the plan as a personal failure.

Try something different.

Don’t change your whole life on Monday. Choose one small thing you can repeat even on a difficult day.

When that becomes part of your life, think about the next one.

You don’t need another perfect plan.

You need something you can return to, even when you lose your rhythm.

➡️ DM: ROUTINE

12/09/2026

🇬🇧 English below ↓
Czasem jesteś gdzieś ale nie tutaj. Jakbyś patrzyła na swoje życie z zewnątrz. Jakby to działo się komuś innemu. Nie kontrolujesz kiedy to przychodzi. Po prostu nagle jesteś gdzie indziej. To nie jest dziwactwo. To nie jest choroba psychiczna którą trzeba się wstydzić. To jest coś czego nauczyłaś się bardzo dawno temu. Gdy byłaś mała i świat był zbyt trudny zbyt głośny zbyt bolesny. Twój umysł znalazł wyjście. Nauczył się odpływać. To wtedy uratowało Cię. Ale teraz to przychodzi bez zaproszenia. W momentach gdy już nie potrzebujesz uciekać. Ciało pamięta stary sposób na przetrwanie. I powtarza go. Można nauczyć się wracać. Powoli. Bezpiecznie. Do siebie.

➡ DM: CIAŁO

🇬🇧 EN: Sometimes you're somewhere but not here. As if you're watching your life from the outside. As if it's happening to someone else. You don't control when it comes. You're just suddenly somewhere else. This isn't strangeness. This isn't a mental illness to be ashamed of. It's something you learned a very long time ago. When you were small and the world was too hard too loud too painful. Your mind found a way out. It learned to drift away. Back then it saved you. But now it comes uninvited. In moments when you no longer need to escape. The body remembers the old way of surviving. And it repeats it. You can learn to come back. Slowly. Safely. To yourself. ➡ DM: BODY

08/09/2026

🇬🇧 English below ↓

🇵🇱 Ktoś mówi coś, co przekracza Twoją granicę. Czujesz, że coś jest nie tak, ale milczysz. Może się uśmiechasz. Może mówisz „okej”. Chcesz tylko, żeby ta chwila się skończyła.
A później zaczyna się rozmowa, której tam nie było.
W samochodzie. Pod prysznicem. Wieczorem w łóżku.

„Powinnam była powiedzieć…”
„Dlaczego pozwoliłam tak do siebie mówić?”
I czasem bardziej niż na tę osobę jesteś zła na siebie.

Tylko że w tamtej chwili mogłaś naprawdę nie mieć dostępu do tych słów. Ciało zareagowało wcześniej, niż zdążyłaś pomyśleć. Dla jednej osoby będzie to walka. Dla innej cisza, uśmiech, zgoda albo zamrożenie.
Ale posłuchaj słów, które przyszły później. Często pokazują Ci, gdzie naprawdę była Twoja granica.

Następnym razem nie musisz odpowiedzieć idealnie. Czasem wystarczy:
“Nie podoba mi się to.”
„Potrzebuję chwili. Wrócę do tej rozmowy.”
Tak też odzyskuje się własny głos.

➡️ DM: GŁOS

🇬🇧 Someone says something that crosses your boundary. You know something isn’t right, but you stay silent. Maybe you smile. Maybe you say “it’s okay”. You just want the moment to end. And later, the conversation that never happened begins.
In the car. In the shower. Lying in bed.
“I should have said…”
“Why did I let them speak to me like that?”

Sometimes you’re more angry with yourself than with them. But in that moment, those words may genuinely not have been available to you. Your body reacted before you had time to think. For some people it’s fight. For others, silence, smiling, agreeing or freezing.

But listen to the words that came later. They often show you where your boundary really was.
Next time you don’t need the perfect response. Sometimes this is enough:
“I’m not okay with that.”
“I need a moment. I’ll come back to this conversation.”
This is also how you begin to find your voice again.

➡️ DM: VOICE

06/09/2026

🇬🇧 English below ↓

🇵🇱 Relacja się skończyła. A Ty tęsknisz. Tylko czasem trudno nawet powiedzieć za czym właściwie. Za tą osobą? Za wspólnym życiem? Za sobą z tamtego czasu? A może za tym, jak czułaś się przy tej osobie: ważna, kochana, potrzebna, bezpieczna?

Koniec relacji też jest stratą i może nieść ze sobą prawdziwą żałobę. Ale ta żałoba ma wiele warstw. Czasem dopiero po rozstaniu odkrywamy, jak wiele tego, czego potrzebowaliśmy, próbowaliśmy dostać od drugiego człowieka, bo nigdy nie nauczyliśmy się dawać tego sobie.

I może właśnie dlatego powrót do siebie nie zaczyna się od pytania: „Jak przestać tęsknić?”, ale od: „Za czym naprawdę tęsknię i co ta tęsknota mówi mi o mnie?”

Bo być może nie chodzi tylko o odzyskanie życia bez tej osoby.
Może chodzi też o nauczenie się bycia dla siebie tym, czego tak długo szukałaś na zewnątrz.

➡️ DM: POWRÓT

🇬🇧 The relationship ended. And you miss it. But sometimes it’s difficult to even say what exactly you are missing. The person? The life you shared? Who you were back then? Or perhaps the way you felt with them: important, loved, needed, safe?

The end of a relationship is also a loss, and it can bring real grief. But that grief can have many layers. Sometimes it’s only after a relationship ends that we realise how much of what we needed we were trying to receive from another person, because we never learned how to give it to ourselves.

And perhaps coming back to yourself doesn’t begin with: “How do I stop missing them?” but with: “What am I really missing and what is this longing telling me about myself?”

Because maybe this isn’t only about learning how to live without that person.
Maybe it’s also about learning to become for yourself what you spent so long searching for outside of you.

➡️ DM: RETURN

29/08/2026

🇬🇧 English below ↓

🇵🇱 Przychodzisz na terapię. Mówisz, że pijesz mniej. Że to był wyjątek. Że masz kontrolę. I być może w tej chwili naprawdę w to wierzysz.

Uzależnienie potrafi bardzo długo chronić samo siebie. Minimalizować. Tłumaczyć. Przekonywać: „nie jest jeszcze tak źle”.

Nie dlatego, że jesteś złym człowiekiem albo chcesz kogoś oszukać. Czasem prawda oznaczałaby konieczność zobaczenia czegoś, na co nie jesteś jeszcze gotowa.

Terapeuta, który rozumie uzależnienie, nie szuka sposobu, żeby Cię przyłapać. Próbuje zrozumieć, co kryje się za tym, czego jeszcze nie możesz powiedzieć.

Może strach. Wstyd. A może myśl: „jeśli naprawdę przyznam, jak jest, będę musiała coś zmienić”.

I czasem właśnie od jednej małej prawdy zaczyna się zmiana.

Nie musisz być gotowa na wszystko.
Wystarczy, że zaczniesz być trochę bardziej szczera ze sobą.

➡ DM: PRAWDA

🇬🇧 You come to therapy. You say you’re drinking less. That it was an exception. That you have it under control. And perhaps, in that moment, you genuinely believe it.

Addiction can protect itself for a long time. Minimising. Explaining. Convincing you: “it’s not that bad yet.”

Not because you’re a bad person or because you want to deceive anyone. Sometimes telling the truth would mean facing something you’re not ready to face yet.

A therapist who understands addiction isn’t trying to catch you out. They’re trying to understand what sits behind what you’re not yet able to say.

Maybe fear. Shame. Or perhaps the thought: “if I admit how things really are, I’ll have to change something.”

And sometimes change begins with one small truth.

You don’t have to be ready for everything.
You can start by becoming a little more honest with yourself.

➡ DM: TRUTH

20/08/2026

🇬🇧 English below ↓

🇵🇱 Od dłuższego czasu, zaraz po przebudzeniu, zadaję sobie jedno pytanie: „Co dobrego mnie dzisiaj spotka?” 🙂 Nie szukam odpowiedzi i nie próbuję zgadywać, co się wydarzy. Chodzi o to, gdzie od samego rana kieruję swoją uwagę. Zamiast zaczynać dzień od „co dziś muszę?” albo „co może pójść nie tak?”, świadomie kieruję ją na to, co dobre. I z czasem zauważyłam, że zmienia się nie tylko sposób, w jaki patrzę na dzień zmienia się też moje życie. Zaczynam zauważać więcej dobra, możliwości i małych rzeczy, które wcześniej mogły mi umknąć. Nie dlatego, że trudne rzeczy zniknęły, ale dlatego, że nie zajmują już całej przestrzeni. Może jutro, zanim sięgniesz po telefon, też zapytasz siebie: „Co dobrego mnie dzisiaj spotka?” I po prostu zobaczysz, co się wydarzy. 😉

by S.W-B

🇬🇧 For quite a while now, just after waking up, I ask myself one question: “What good thing is going to happen to me today?” 🙂 I don’t look for an answer or try to predict what will happen. It’s about where I direct my attention from the very beginning of the day. Instead of starting with “what do I have to do?” or “what might go wrong?”, I consciously turn my attention towards the good. And over time, I’ve noticed that it’s not only the way I see my day that changes my life changes too. I notice more good things, opportunities and little moments I might have missed before. Not because difficult things have disappeared, but because they no longer take up all the space. Maybe tomorrow, before you reach for your phone, ask yourself: “What good thing is going to happen to me today?” And simply see what happens. 😉

by S.W-B

16/08/2026

🇬🇧 English below ↓

🇵🇱 Po zdradzie możesz stracić nie tylko zaufanie do drugiej osoby, ale też do siebie. „Jak mogłam tego nie zauważyć?”, „Czy teraz mówi prawdę?”, „A jeśli znowu czegoś nie widzę?”. Telefon leżący na stole zaczyna znaczyć coś innego, późniejszy powrót do domu uruchamia myśli, a jedno nietypowe zachowanie potrafi sprawić, że ciało reaguje tak, jakby historia miała się powtórzyć. Są też dobre dni, śmiech, bliskość, momenty, w których pojawia się myśl: „może naprawdę damy radę”. A potem wystarczy drobiazg: zdanie, miejsce, piosenka, powiadomienie i emocje wracają. Możesz kochać i jednocześnie nie ufać. Chcieć zostać i zastanawiać się nad odejściem. Czuć, że jest już lepiej, a później znowu przeżywać coś, co wydarzyło się wiele miesięcy temu. To tylko jedno z możliwych doświadczeń zdrady u Ciebie może wyglądać zupełnie inaczej. Warto jednak zwrócić uwagę na powtarzające się schematy: co uruchamia lęk, czego zaczynasz unikać, co sprawdzasz, w jakich momentach przestajesz ufać własnym odczuciom i czy w relacji rzeczywiście pojawiają się zachowania, które pozwalają bezpieczeństwu stopniowo wracać. Niestety ten schemat widzę powtarzający się często: po zdradzie człowiek próbuje odzyskać zaufanie do partnera, a po drodze odkrywa, że musi również odbudować zaufanie do samego siebie. Nie zawsze oznacza to pozostanie razem. Czasem powstaje nowa relacja między dwojgiem ludzi, a czasem nowy rozdział zaczyna się osobno. Jeśli jesteś właśnie w takim miejscu napisz do mnie w DM jedno słowo: ZAUFANIE.

🇬🇧 After betrayal, you may lose not only trust in the other person, but also trust in yourself. “How did I not see it?”, “Are they telling me the truth now?”, “What if I’m missing something again?”. A phone left on the table can suddenly mean something different, coming home later than expected can trigger a stream of thoughts, and one unusual behaviour can make your body react as though history is about to repeat itself. There can be good days too, laughter, closeness, moments when you think, “maybe we really can get through this”. Then something small happens: a sentence, a place, a song, a notification, and the emotions return. You can love someone and still not trust them. Want to stay and still think about leaving. Feel that you’re doing better and then suddenly find yourself affected by something that happened months ago. This is only one possible experience of betrayal, yours may look completely different. But it can be useful to notice the patterns: what triggers the fear, what you begin to avoid, what you repeatedly check, when you stop trusting your own feelings, and whether the relationship is actually providing consistent experiences that allow safety to return. Unfortunately, this is a pattern that repeats often: while trying to rebuild trust in another person, someone discovers that they also need to rebuild trust in themselves. That doesn’t always mean staying together. Sometimes two people create a new relationship together; sometimes the new chapter begins separately. If this is where you are right now, send me one word in DM: TRUST.

11/08/2026

🇬🇧 English below ↓
🇵🇱 PL: Chcesz coś zrobić. Masz w sobie ten impuls, czasem nawet zapas energii. A mimo to tkwisz w miejscu i nic nie robisz. I zaraz pojawia się ten sam głos. Boże, jaka jestem leniwa. Ale czy na pewno? Lenistwo to świadomy wybór gdy masz zasoby ale decydujesz że dziś masz wszystko w nosie. To co czujesz gdy chcesz ale nie możesz to coś zupełnie innego. To reakcja Twojego układu nerwowego. Przytłoczenie ilością zadań gdzie mózg nie wie od czego zacząć więc odłącza zasilanie. Lęk przed zrobieniem czegoś nieidealnie. Stan zamrożenia gdy ciało próbuje chronić Cię przed bodźcami. Gdy stoisz w miejscu choć chciałabyś iść do przodu w Twoim wnętrzu trwa ogromna wyczerpująca walka. To nie jest brak chęci. To przeciążenie. Przestań nazywać lenistwem coś co w rzeczywistości jest sygnałem alarmowym Twojego ciała i głowy. Nie potrzebujesz więcej dyscypliny. Potrzebujesz bezpiecznego małego kroku i wyrozumiałości dla siebie. ➡DM: ODPOCZYNEK

🇬🇧 EN: You want to do something. You have the urge, maybe even the energy. Yet you stay stuck, unable to move. And immediately that familiar voice creeps in. I’m so lazy. But are you really? Laziness is a conscious choice when you have the resources but choose not to care. What you experience when you want to act but can’t is something else entirely. It’s your nervous system taking over. Overwhelm from a massive to-do list where your brain doesn’t know where to start so it hits the kill switch. Fear of not doing it perfectly. A freeze response where your body locks up to protect you from stress. When you’re frozen on the outside you’re often fighting a silent exhausting battle on the inside. That’s not a lack of effort. That’s overload. Stop calling laziness what is actually your mind and body crying out for safety. You don’t need more discipline. You need compassion and a micro-step forward. ➡ DM: REST

Umysł, Ciało, Dusza

02/10/2026

21/09/2026

18/09/2026

12/09/2026

08/09/2026

06/09/2026

29/08/2026

20/08/2026

16/08/2026

11/08/2026

Address

Opening Hours

Website

Alerts

Contact The Practice

Shortcuts

Sponsored

Share

Category

Listing takedown request

Monday	9am - 5pm
Tuesday	9am - 5pm
Wednesday	9am - 5pm
Thursday	9am - 5pm
Friday	9am - 5pm