მე მიყვარს ფსიქოლოგია

მე მიყვარს ფსიქოლოგია პირადი ბლოგი

იცით, რატომ ავადდებიან, სუსტდებიან და ზოგჯერ სიკვდილამდეც კი მიდიან ადამიანები?სიყვარულის ნაკლებობის ან მისი სრული არქონ...
20/08/2026

იცით, რატომ ავადდებიან, სუსტდებიან და ზოგჯერ სიკვდილამდეც კი მიდიან ადამიანები?

სიყვარულის ნაკლებობის ან მისი სრული არქონის გამო...

როცა გულში ცეცხლი აღარ გიზგიზებს, როცა სული სიხარულით აღარ მღერის, როცა ფიქრები მხოლოდ მძიმე და ბნელ სურათებს ხატავს: რომ არავის სჭირდები და ყველას მხოლოდ შენი გამოყენება უნდა...

როცა სიყვარული აღარ არის, ყველაფერს აზრი ეკარგება.

ქრება გულწრფელობის რწმენა, ქრება ღრმა გრძნობების იმედი... და საბოლოოდ თავად სიყვარულიც ქრება.

ადამიანები ზოგჯერ ვერც კი ამჩნევენ, როგორ იწყებს სიყვარული მათგან გაქცევას...

ყველაფერი პატარა რამეებიდან იწყება.

აღარ გაქვს საუბრის, ჩახუტების, შეხების სურვილი...

აღარ ეყრდნობით ერთმანეთს და თქვენს სათქმელს სრულიად უცხო ადამიანებს უზიარებთ.

თუ ადრე ნებისმიერი პრობლემა ოჯახურ საბჭოზე გამოგქონდათ, ახლა ის უბრალოდ სისულელედ გეჩვენებათ და აღარ გაქვთ დრო, „ამ უაზრობას“ მოუსმინოთ.

სიყვარული მაშინაც გვშორდება, როცა ერთმანეთის დასაცავად სურვილი აღარ გვაქვს და მხოლოდ ერთ ფრაზას ვამბობთ:

„თავის თავს დააბრალოს.“

სიყვარული ქრება მაშინ, როცა ერთმანეთის მიმართ გულწრფელი კამათი, გაბრაზება თუ ქება აღარ არსებობს.

როცა რჩება მხოლოდ გულგრილობა, უკმაყოფილო ჩურჩული, წუწუნი და გაღიზიანება.

როცა საყვარელი ადამიანის გახარებისთვის ფულის დახარჯვაც კი გენანება...

სიყვარულის ნაკლებობისგან ყველა იტანჯება...
ხანდაზმულებიც, ბავშვებიც და ზოგჯერ ჩვენი პატარა კატებიც კი.

სიყვარული თქვენი ნავის ძრავაა, რომელშიც თქვენ მგზავრები ხართ.

რაც უფრო ძლიერია ეს ძრავა, მით უფრო სწრაფად მიიწევთ წინ.

მაგრამ როგორც კი ძრავა ნელდება და ხანდახან ჩერდება, თქვენი ნავიც ნელდება.

ნელ-ნელა კი ამ ნავში სუნთქვა და სივრცე აღარ გყოფნით...
და ბოლოს ერთმანეთისთვის უცხოები ხდებით.

ამიტომ გაუფრთხილდით თქვენს ძრავას.

სიყვარულს ყოველდღიურად სჭირდება მოვლა:
ზრუნვით მოუსვით ზეთი,
ნაზად გადახედეთ სინაზესა და გულწრფელობას,
არ დაივიწყოთ ყურადღება, თბილი სიტყვები და ერთმანეთის გახარება.

სწორი მოვლის შემთხვევაში თქვენი სიყვარულის ნავი არასდროს მიგატოვებთ და ცხოვრების გზაზე მშვიდობითა და ღირსებით მიგიყვანთ იქ, სადაც ორივეს გინდათ მისვლა.

მე 💙 ფსიქოლოგია

გულწრფელობა რთული და ძალიან ფაქიზი საქმეა. ის სიბრძნესა და დიდ სულიერ ტაქტს მოითხოვს. ერთი მხარისკენ მცირედი გადახრა —  ...
20/08/2026

გულწრფელობა რთული და ძალიან ფაქიზი საქმეა. ის სიბრძნესა და დიდ სულიერ ტაქტს მოითხოვს. ერთი მხარისკენ მცირედი გადახრა — ფარსია, მეორისკენ — ცინიზმი. ჭეშმარიტი გულწრფელობის უნარი,— დიდი და ძალიან იშვიათი ნიჭია.

თუ ძაღლისთვის არაფერი გაქვს მისაცემი, ნუ მოიხმობ.ნუ გაუწვდი ცარიელ ხელს, მერე ნუ მოეფერები და გზას გააგრძელებ, თითქოს ყვ...
18/08/2026

თუ ძაღლისთვის არაფერი გაქვს მისაცემი, ნუ მოიხმობ.
ნუ გაუწვდი ცარიელ ხელს, მერე ნუ მოეფერები და გზას გააგრძელებ, თითქოს ყველაფერი კეთილად და სიყვარულით გააკეთე. ამის ყურება მძიმეა.

ადამიანებთანაც ასე არ უნდა მოვიქცეთ. ნუ მოიზიდავ ადამიანს, თუ მისთვის არაფრის მიცემა არ შეგიძლია. ნუ შეიყვან ცარიელ ურთიერთობაში, ნუ გაუწვდი ცარიელ ხელს და ნუ ეტყვი: „მოდი, მოდი...“
ეს სხვისი გრძნობებით ცარიელი და სასტიკი თამაშია.
მეორე ადამიანი შეიძლება მარტო იყოს და ემოციურად შიოდეს. ემოციური შიმშილიც ისეთივე მტკივნეულია, როგორც ფიზიკური.
მას სჭირდება სიყვარული, მეგობრობა, ყურადღება, სითბო და სინაზე. მზად არის, შენს გვერდით იაროს, როგორც ერთგული ძაღლი.
შენ კი უბრალოდ თავზე ხელს გადაუსვამ და საკუთარ საქმეებზე წახვალ...
ერთი კმაყოფილი და მშვიდია, რადგან ცოტათი გაერთო.
მეორე კი მარტო და იმედგაცრუებული რჩება. მას ხომ ჩუმად რაღაცის სჯეროდა, რაღაცას ელოდა... სიყვარულს.
ელოდება ზარს, შეტყობინებას, გახსენებას. ელოდება, რომ სადმე დაპატიჟებენ და ეტყვიან: „მომენატრე.“
მაგრამ არ ურეკავენ და არ წერენ. თუ გაახსენდებათ, მხოლოდ მაშინ, როცა მოესურვებათ ან როცა საერთოდ აღარავინ ჰყავთ სასაუბროდ. იქნებ საკუთარი თვითშეფასების გამყარებაც სჭირდებათ...

თუ ადამიანს არაფერი გაქვს მისაცემი, ნუ დაიწყებ მასთან ურთიერთობას.
ნუ ითამაშებ სხვისი გრძნობებით.
და ნუ გაუწვდი ცარიელ ხელს... ადამიანები გიჯერებენ. 🤍

მოყოლილი მაქვს მამასთან ერთად აივანს რომ ალაგებდა და იქ დენიკინის დროინდელი საქსოვი ძაფის გორგლები აღმოაჩინეს? დედა უკვე...
17/08/2026

მოყოლილი მაქვს მამასთან ერთად აივანს რომ ალაგებდა და იქ დენიკინის დროინდელი საქსოვი ძაფის გორგლები აღმოაჩინეს? დედა უკვე წლებია, აღარ ქსოვდა და არც აპირებდა ოდესმე კიდევ მოექსოვა.

ჰოდა, სხვა ნაგავთან ერთად, ის ლურჯი კოჭებიც კართან დადგა გადასაყრელად.

ამ დროს დედა პლანშეტი შეძვრა პასეანსის გასაშლელად თუ ამინდის გასაგებად. რაღაცას დააჭირა და იქიდან ხმა ისმის: „აბა, კაშნე მოვქსოვოთ, ეს მარტივია“.

გაეცინა, მაგრამ ძაფები მაინც გადამალა და ძველი საქსოვი ჩხირებიც იპოვა. მამა დასცინოდა: „რად გინდა, საქმე არ გაქვსო?“ პირველი კაშნე რომ მოქსოვა იმ ძაფებით, მაშინაც დასცინოდა: „სისულელეებს აკეთებო“.

ეს ყველაფერი ივლის-აგვისტოში იყო.
მამა 28 სექტემბერს გარდაიცვალა.
დედამ საქსოვი ჩხირები ხელში ერთი კვირის თავზე აიღო. იქნებ უფრო ადრეც.

სამი დღის წინ დილაუთენია ვურეკავ. მეუბნება: „მთელი ღამე არ მეძინა“. მე ვეუბნები: „ისევ იტირე?“ დედამ: „რას ამბობ. თვალი მარცხნივ გამექცა, ვერ მივხვდი, სად შემეშალა. უნდა მივძებნო“.

​და გავიფიქრე, ღმერთს როგორ ვუყვარვართ-მეთქი. და როგორ გვიცავს. ხან ხავსს გამოგვიწოდებს, ხანაც სამაშველო ჟილეტს, ან სულაც ნავს გვიტოვებს.

ლალა ბრინზა

...თუ ფრთხილად განვფუთავთ ჩვენს დიდ და, სხვადასხვა სიმძიმის რყევებისგან უკვე ოდნავ დამძიმებულ ცხოვრებას, მის ქვეშ კიდევ ...
16/08/2026

...თუ ფრთხილად განვფუთავთ ჩვენს დიდ და, სხვადასხვა სიმძიმის რყევებისგან უკვე ოდნავ დამძიმებულ ცხოვრებას, მის ქვეშ კიდევ ერთი აღმოჩნდება — პატარა და ფაფუკი...

და ის ყველას აქვს, ვინც უნდა ითამაშოს შეუპოვარი გმირის როლი საკუთარი თავის დასაცავად იმავე რყევებისგან.

ჰოდა, სწორედ ამ პატარა და ნაზში ინახება ყველაზე წმინდა, ყველაზე დაუცველი, ყველანაირი ცინიზმს მოკლებული, მაგრამ ამავდროულად ყველაზე მამაციც, რადგან მხოლოდ ადამიანურ დაუცველობას შესწევს ძალა, არ ეშინოდეს სიახლოვის, ნდობის, გულწრფელობის და ახალი დასაწყისის, რომელსაც ყოველგვარი გარანტია აკლია მდგრადობისა თუ სტაბილური ბედნიერებისა.

ერთმანეთს გარეგანი ჯავშნებით ვეჯახებით, შიგნით კი პატარა, მიმნდობი პლანეტის მკვიდრებად ვრჩებით, რომელსაც ბავშვური გულწრფელობით უხარია წვრილმანები, ოცნებობს კარგზე, იხორცებს სინამდვილისგან მიყენებულ ჭრილობებს, პატიობს, ელოდება, ეგუება გარდაუვალს და უყვარს.

სწორედ ეს პატარა, მყიფე ცხოვრება გვიჭერს ბედთან სასტიკი შეტაკებებისას, მწარე იმედგაცრუების წუთებში, მწვავე სასოწარკვეთის მომენტებში...

და სწორედ ის ადუღებს ყავას მყუდრო სამზარეულოში, ძაღლთან ერთად სეირნობს პარკში, ეხვევა საყვარელ ადამიანებს, ფუნთუშებს აცხობს, მნიშვნელოვანზე ლაპარაკობს, სადგურში ხვდება ვინმეს, ბავშვს კოცნის, საავადმყოფოში ამხნევებს, კეთილ ხუმრობაზე იცინის, შხაპის ქვეშ მღერის და აგრძელებს რწმენას, რომ ცოცხალი და ნათელი ბევრად უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე ვინმესთვის მოსახერხებელი სიბნელე.

მაშინაც კი, თუ მას დავივიწყებთ, ის არ გაბრაზდება და თავს შეგვახსენებს.
​მშვიდდად მოვა და ფრთხილად გვიჩურჩულებს ყურში: „ჩვენ გავუმკლავდებით“...

​ენდეთ მას...

ალბათ ხშირად შეგხვედრიათ სიტუაცია, როცა ვიღაცის საქციელს, ჩაცმულობას ან ცხოვრების სტილს უბრალოდ გავუღიზიანებივართ.  გვგო...
16/08/2026

ალბათ ხშირად შეგხვედრიათ სიტუაცია, როცა ვიღაცის საქციელს, ჩაცმულობას ან ცხოვრების სტილს უბრალოდ გავუღიზიანებივართ. გვგონია, რომ უბრალოდ სამართლიანად ვაკრიტიკებთ, მაგრამ რეალურად ამის უკან სულ სხვა რამე დგას.

​ფსიქოლოგიაში ეს ძალიან მარტივად აიხსნება: ის, რაც სხვებში ყველაზე მეტად გვაღიზიანებს, ხშირად ჩვენივე შინაგანი აკრძალვებია.

​როცა ადამიანს საკუთარ თავს რაღაც უკრძალავს — მაგალითად, თავისუფლად გამოხატოს ემოციები, ჩაიცვას ისე, როგორც უნდა, ან უბრალოდ იცხოვროს თავისი წესებით — სხვისი მსგავსი ქცევა მასში აგრესიას და გაღიზიანებას იწვევს. გამოდის, რომ სხვებში იმას ვებრძვით, რისი უფლებაც საკუთარ თავს არ მივცეთ.

​კიდევ ერთი მიზეზი დაბალი თვითშეფასებაა. სხვისი გაკრიტიკება და დაკნინება ყველაზე მარტივი გზაა, რომ იმ წუთში შენ თავს უკეთ გრძნობდე და შენივე კომპლექსები დაფარო.
​სხვების განსჯა სისინამდვილეში არავის არაფერს არგებს. მთავარი ალბათ ისაა, რომ როცა საკუთარ თავთან ჰარმონიაში ხარ და შენი სისუსტეების გეშინია, სხვები როგორ იცხოვრებენ აღარ გაინტერესებს.

„თუ ადამიანს სიყვარულის უნარი აქვს, მას საკუთარი თავიც უყვარს.ხოლო თუ მას მხოლოდ სხვისი სიყვარული შეუძლია, სინამდვილეში ...
12/08/2026

„თუ ადამიანს სიყვარულის უნარი აქვს, მას საკუთარი თავიც უყვარს.
ხოლო თუ მას მხოლოდ სხვისი სიყვარული შეუძლია, სინამდვილეში საერთოდ არ იცის, რა არის სიყვარული.“
ერიხ ფრომი

საკუთარი თავის სიყვარული ეგოიზმი არ არის. როცა ადამიანს საკუთარი თავი მიღებული და დაფასებული ჰყავს, მას შეუძლია სხვაც უყვარდეს თავისუფლად, ჯანსაღად და არა საკუთარი თავის დაკარგვის ფასად. ❤️
სიყვარული არ ნიშნავს: „შენ ყველაფერს გაძლევ და საკუთარ თავს არაფერს ვუტოვებ.“
სიყვარული ნიშნავს: „მე შენ მიყვარხარ, მაგრამ ამ სიყვარულში საკუთარი თავიც არ მავიწყდება.“

მე 💙 ფსიქოლოგია

🍀 მთელი ცხოვრება თავს ძლიერებად და დამოუკიდებლებად ვაჩვენებთ, სინამდვილეში კი ვეძებთ ადამიანს, რომელსაც შეგვეძლება ჩვენი...
12/08/2026

🍀 მთელი ცხოვრება თავს ძლიერებად და დამოუკიდებლებად ვაჩვენებთ, სინამდვილეში კი ვეძებთ ადამიანს, რომელსაც შეგვეძლება ჩვენი სისუსტეების შესახებ მოვუყვეთ.
ადამიანს ყოველთვის არ სჭირდება ის, ვინც მის პრობლემებს მოაგვარებს. ზოგჯერ უბრალოდ სჭირდება ადამიანი, ვისთანაც შეუძლია ნიღბის გარეშე იყოს.
ვინც არ შეაშინდება მისი ცრემლების, დაღლილობის, შიშების და დაუცველობის.
ვინც მის სიჩუმესაც გაიგებს და არ მოსთხოვს მუდმივად ძლიერად ყოფნას.
ყველაზე დიდი სიმშვიდე ის არის, როცა ვიღაცასთან შეგიძლია უბრალოდ იყო ისეთი, როგორიც სინამდვილეში ხარ. 🍀

მე 💙 ფსიქოლოგია

როცა გული გტკივა, ძაღლი შენს სუნთქვას აჰყვება 🐶❤️წარმოიდგინე: მძიმე დღის შემდეგ დივანზე ზიხარ. შეიძლება ტირი, ან უბრალოდ...
11/08/2026

როცა გული გტკივა, ძაღლი შენს სუნთქვას აჰყვება 🐶❤️

წარმოიდგინე: მძიმე დღის შემდეგ დივანზე ზიხარ. შეიძლება ტირი, ან უბრალოდ ჩუმად ხარ და ძალა აღარ გაქვს. შენი ძაღლი მოდის, თავს მუხლებზე გადებს და შენ გვერდით მშვიდად წვება.

თუ კარგად დააკვირდები, შეიძლება შეამჩნიო, რომ მისი სუნთქვა შენსას ემთხვევა.

ჩასუნთქვა... ამოსუნთქვა... ერთად.

ამას ზოგჯერ ფიზიოლოგიურ ემპათიას უწოდებენ. ეს არის მდგომარეობა, როცა ერთი არსების ემოციური მდგომარეობა მეორის სხეულზეც აისახება.

ძაღლები საოცრად კარგად გრძნობენ ადამიანის განწყობას. როცა მოწყენილი ხარ, ისინი უბრალოდ არ გიყურებენ. მოდიან ახლოს, გეხებიან, თავს მუხლებზე ან გულთან გაწვენენ და შენს გვერდით რჩებიან.

მათ არ შეუძლიათ გითხრან: „ყველაფერი კარგად იქნება“.

ვერ მოგწმენდენ ცრემლებს და ვერ აგიხსნიან, რომ ეს მძიმე დღეებიც გადაივლის.

მაგრამ შეუძლიათ უბრალოდ დარჩნენ შენთან.

ზოგჯერ სწორედ ეს არის ყველაზე დიდი ნუგეში.

შენს სიჩუმეს სიჩუმით პასუხობენ. შენს სიმშვიდეს იზიარებენ. და როცა ცუდად ხარ, თითქოს მთელი არსებით გეუბნებიან:

„მე აქ ვარ. მარტო არ ხარ. ერთად გადავიტანთ ამას.“

ძაღლს არ სჭირდება ბევრი სიტყვა იმისთვის, რომ სიყვარული დაგანახოს.

ზოგჯერ სიყვარული უბრალოდ გვერდით დაწოლაა...
თავის მუხლებზე დადებაა...
და შენთან ერთად მშვიდად სუნთქვა. 🐾❤️

მე 💙 ფსიქოლოგია

ჩვენ მივჩვეულები ვართ, რომ ზრდასრულობას პასპორტით ვზომავთ: თვრამეტი, ოცდაათი, ორმოცი წლით. თუმცა ასაკი არაფრის გარანტიას...
08/08/2026

ჩვენ მივჩვეულები ვართ, რომ ზრდასრულობას პასპორტით ვზომავთ: თვრამეტი, ოცდაათი, ორმოცი წლით. თუმცა ასაკი არაფრის გარანტიას არ იძლევა. შესაძლებელია, ცხოვრების ნახევარი ისე გალიო, ბავშვად დარჩე, რომელიც კვლავაც ელის, რომ ვიღაც დიდი და ძლიერი მოვა და ყველაფერს გამოასწორებს.
​ნამდვილი ზრდასრულობა წლებით არ იზომება. იგი ერთი რამით განისაზღვრება: თქვენი აზრით, ვინ აგებს პასუხს თქვენს ცხოვრებაზე. სანამ პასუხად „გარემოებები, მშობლები, ქვეყანა ან პარტნიორი“ ისმის, ადამიანის შიგნით კვლავ ბავშვი ცოცხლობს. როგორც კი პასუხი ხდება „მე“, სწორედ მაშინ იწყება ნამდვილი ზრდასრულობა.

Address

Tbilisi

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when მე მიყვარს ფსიქოლოგია posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Practice

Send a message to მე მიყვარს ფსიქოლოგია:

Shortcuts

Share