20/12/2014
ჩვენთვის უმნიშვნელო მეჭეჭი შესაძლებელია გახდეს სიცოცხლისთვის საშიში !
ჩვენთვის უმნიშვნელო მეჭეჭი შესაძლებელია გახდეს სიცოცხლისთვის საშიში !
ამიტომ გაგცნობთ ინფორმაციას როგორ ჩნდება მეჭეჭები და რა იწვევს მას ?
მეჭეჭებს იწვევს ადამიანის პაპილომავირუსი. ახასიათებს კლინიკური პოლიმორფიზმი. არჩევენ: ვულგარულ (იწვევს პაპილომავირუსი-2 და პაპილომავირუსი-3), . . ტერფების (იწვევს პაპილომავირუსი – 1, 2 და 4), ბრტყელ (იწვევს პაპილომავირუსი – 3) მეჭეჭებსა და წვეტიან კონდილომებს (იწვევს პაპილომავირუსი – 6 და 11).
ვულგალური (ჩვეულებრივი) მეჭეჭები გვხვდება ნებისმიერ, განსაკუთრებით ბავშვობისა და მოზარდობის ასაკში. იგი წარმოადგენს 1-10მმ დიამეტრის, ლოკალიზდება ხელზე, (თითებზე, ფრჩხილების ირგვლივ, ფრჩხილების ქვეშ). მრგვალი ან პოლიგონალური ფორმის, კანის, ან მოყავისფრო, ან მოვარდისფრო შეფერილობის.
ტერფების მეჭეჭები გვხვდება მოზრდილთა ასაკში. ლოკალიზდება ტერფის ძირზე. წარმოადგენს დიდი ზომის, მტკივნეულ, ჰიპერკერატოზულ ეპიდერმულ წარმონაქმნებს.
ბრტყელი მეჭეჭები ბავშვობისა და ახალგაზრდობის ასაკში გვხვდება. იგი ლოკალიზდება სახეზე, კისერზე, მკერდზე, მტევნის დორზალურ ზედაპირზე. ბრტყელი მეჭეჭები მრავლობითია, პოლიგონალური, მრგვალი, ოვალური, კანის ფერისაა, სადა ზედაპირით. პაპულა დაახლოებით 1-3 მმ-მდეა კანის დონიდან ოდნავ აწეული.
წვეტიანი მეჭეჭები (წვეტიანი კონდილომები) ფიბროეპითელური წარმოშობისაა, შემდგარი მრავალი კვანძოვანი ელემენტისაგან ყვავილოვანი კომბოსტოს მსგავსად,ზედაპირი დაფარულია მრავალშრიანი ბრტყელი ეპითელიუმით. კონდილომის ირგვლივ კანი მუდმივი მექანიკური გაღიზიანების გამო ანთებითია და იძენს მკვეთრ წითელ შეფერილობას. წვეტიანი კონდილომები განიცდის მაცერაციას, მისი ზედაპირი ეროზირდება, თან ახლავს ჩირქოვანი გამონადენი, უსიამოვნო სუნი. წვეტიანი კონდილომების არჩევითი ლოკალიზაციაა, სადაც ლორწოვანი გარსი გადადის კანზე (გენიტალიუმი, ურეთრის ლორწოვანი გარსი, სწორი ნაწლავის პერიანალური არე, პირის ღრუს ლორწოვანი გარსი, კონიუნქტივა).
წვეტიანი კონდილომების გამომწვევი ადამიანის პაპილომის ვირუსები დნმ შემცველი ვირუსებია იგი სექსუალური გზით გადამდებია , ინფიცირება კი ხშირ შევთხვევაში იწვევს სიმსივნეს როგორც მამაკაცებში ასევე ქალებში , ქალებში საშვილოსნოს ყელის კობოს რომელიც სიკვდიალიანობის მხრივ მეორე ადგილზეა მკერდეის კობოს შემდეგ
მკურნალობა ტარდება რამდენიმე მეთოდით: დესტრუქციული – ფიზიკური (ქირურგიული მოცილება, ელექტრო-ქირურგიული, კრიო- და ლაზეროთერაპია) და ქიმიური (სოლკოდერმი, მჟავას შემცველი სხვადასხვა სითხე); მეჭეჭი ციტოსტატიკური პრეპარატები (ანოგენიტალური დაზიანებისას – პოდოფილოტოქსინი, 5-ფტორურაცილი); იმუნური პრეპარატები – α, β და γ ინტერფერონი და კომბინირებული მეთოდები. მკურნალობის ძირითადი პრინციპია დაზიანების კერის დარღვევა, დაშლა რომელიმე მეთოდით, ამასთან იმუნომასტიმულირებელი თერაპია. ამა თუ იმ მეთოდის ეფექტურობა მერყეობს 50-94%.
პაპილომავირუსული დაზიანებისას აუცილებელია HPV ტესტირების ჩატარება დადგენა ზუსტი რისკის ჯგუფების და პრევენცია ინდივიდუალურ სირთულის დონეზე.
ჯანმრთელობას გისურვებთ !