15/12/2020
" Έλα μωρέ, μην αγχώνεσαι!!! Δεν έχεις τίποτε! Να ηρεμήσεις χρειάζεται και όλα θα σου περάσουν"
Και το τραγικό είναι ότι αυτό το ακούς και από γιατρούς!!! "Από άγχος πονάς, μην αγχώνεσαι και θα είσαι περδίκι"
Ναι, οκ, άγχος, θα μου πει κανείς όμως τι να κάνω με αυτό το άγχος;;;; Το "μην αγχώνεσαι" προφανώς και δεν πιάνει, έτσι; το έχετε καταλάβει!!!
Πάμε να δούμε λοιπόν τι είναι η θεραπεία της ψυχής...
Η αλήθεια είναι πως στις ψυχικές ενοχλήσεις ή διαταραχές είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς ότι θεραπεύτηκε. Πολλές φορές οι άνθρωποι νιώθουν ανακούφιση από μια συζήτηση, από κάτι που θα διαβάσουν, θα ακούσουν ή από την επίσκεψή τους σε έναν ειδικό ψυχικής υγείας. Η ανακούφιση όμως δεν είναι σε καμία περίπτωση θεραπεία! Επιπλέον , έχουμε στο μυαλό μας τη θεραπεία σαν κάτι απτό, όπως είναι στις σωματικές ενοχλήσεις π.χ ανακουφιζόμαστε από τον πόνο, φεύγει ο πυρετός, σταματάει ο πονοκέφαλος. Αυτά όμως είναι εξάλειψη των συμπτωμάτων όχι των αιτιών που τα δημιουργούν. Έτσι συμβαίνει και με τις ψυχικές διαταραχές. Υπάρχουν ανακουφιστικές πρακτικές και πρακτικές που αγγίζουν τις βαθύτερες αιτίες των ψυχικών προβλημάτων.
Συχνά οι άνθρωποι θεωρούμε πως η ανακούφιση από κάποια δυσάρεστα συμπτώματα είναι το ίδιο πράγμα με τη θεραπεία, γιατί και τα δύο σ’ ένα επιφανειακό επίπεδο έχουν παρόμοιο αποτέλεσμα. Γενικά (όχι μόνο στο ψυχικό επίπεδο), αληθινή θεραπεία είναι εκείνη που οδηγεί στην εκρίζωση του βαθύτερου αιτίου ενός συμπτώματος και ανακούφιση είναι εκείνη που οδηγεί μόνο στην ελάττωση της έντασης του συμπτώματος χωρίς όμως να επηρεάζει το αίτιό του. Ανάμεσα στην αληθινή θεραπεία και την ανακούφιση υπάρχουν διάφορες διαβαθμίσεις. Μέχρι να βρεθεί και να αντιμετωπιστεί αυτή η αιτία, δεν μπορούμε να μιλάμε για πραγματική, αληθινή θεραπεία της. Η ψυχοθεραπεία συνήθως φτάνει σε πιο βαθιά επίπεδα αιτιολογίας των ψυχικών συμπτωμάτων. Κι εδώ όμως υπάρχουν ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις επιφανειακές, περισσότερο κοντά στο άκρο της ανακούφισης, και ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις που πάνε πιο βαθιά, ακόμα και μέχρι την ρίζα της ρίζας, οπότε μιλάμε για πραγματική, αληθινή ψυχοθεραπεία. Και εδώ όταν μιλάμε για αίτια των ψυχολογικών συμπτωμάτων δεν αναφερόμαστε σε γεγονότα του παρελθόντος αλλά στο συνολικό τρόπο που ένας άνθρωπος οργανώνει την εμπειρία του, τον τρόπο που αντιλαμβάνεται και ικανοποιεί τις ανάγκες του, τους ρόλους που παίζει στη ζωή του, για να είναι αποδεκτός, τον τρόπο που αντιμετωπίζει τις ανησυχίες του κ.α
Το κατά πόσο μια ψυχοθεραπευτική μέθοδος ή για να είμαστε πιο ακριβείς ένας ψυχοθεραπευτής που κάνει χρήση ψυχοθεραπευτικής μεθόδου, στοχεύει στην ανακούφιση ή στην θεραπεία είναι ένα τεράστιο θέμα, που χρειάζεται πολλή προσοχή. Ο θεραπευτής είναι σημαντικό να έχει γνώση των θεωριών της ανθρώπινης εξέλιξης, ώστε να κατανοεί τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι διαμορφώνουν τις εμπειρίες τους. Π.χ το να ακούσω μόνο το πρόβλημα ενός ανθρώπου είναι ως ένα σημείο ανακουφιστικό και εν μέρει θεραπευτικό αλλά δεν είναι ψυχοθεραπεία. Το να σου πω δυο καλά λόγια ή να σε παρηγορήσω ή να σου πω τι θα έκανα εγώ στη θέση σου, μπορεί να είναι κάπως βοηθητικό αλλά είναι πιθανόν να εμφανιστεί ξανά το σύμπτωμα, η δυσφορία, γιατί ο ίδιος ο άνθρωπος δεν έχει αποκτήσει επίγνωση, άμεση δηλαδή συνείδηση του συνολικού αντιληπτικού του πεδίου. Σημασία έχει η έμφαση στην αισθητηριακή συνειδητότητα, δηλαδή στην επίγνωση του τι νιώθει κανείς στο παρόν.
Καλώς ήρθατε στην Ενσυναίσθηση! Εν, συν, αίσθηση , αισθάνομαι μαζί σου, υπάρχω μαζί με σένα…