21/06/2026
Σήμερα, καθώς το φως φτάνει στο απόγειό του, νιώθω κυρίως ευγνωμοσύνη.
Για τη φύση που συνεχίζει να μου θυμίζει τον ρυθμό της ζωής.
Για τους ανθρώπους που συναντιόμαστε ξανά και ξανά στους κύκλους αυτού του ταξιδιού.
Για τις πρακτικές που με βοηθούν να επιστρέφω στο σώμα, στην αναπνοή και στην καρδιά.
Κάθε χρόνο το Θερινό Ηλιοστάσιο μου θυμίζει ότι το φως δεν είναι κάτι που χρειάζεται να κυνηγήσουμε.
Είναι κάτι που χρειάζεται να θυμηθούμε.
Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο δώρο αυτών των ημερών.
Να θυμόμαστε τι έχει πραγματικά αξία.
☀️🌿