23/05/2026
📍 ΔΗΜΟΣΙΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΛΗΨΗ: ΠΩΣ Ο ΚΤΙΡΙΑΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΖΩΕΣ.
Οι κτιριακές αναβαθμίσεις που υλοποιούνται μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης στα δημόσια νοσοκομεία αποτελούν μια σημαντική ευκαιρία για ένα πιο σύγχρονο και ασφαλές σύστημα υγείας, με εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ να κατευθύνονται το τελευταίο χρονικό διάστημα στην ανακαίνιση και τον εκσυγχρονισμό δημόσιων δομών υγείας σε όλη τη χώρα.
Όμως, σε μια περίοδο όπου η ψυχική υγεία βρίσκεται διαρκώς στο επίκεντρο και τα περιστατικά αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς απασχολούν όλο και περισσότερο τη δημόσια συζήτηση, είναι αναγκαίο να ανοίξει και μια ακόμη κρίσιμη συζήτηση:
Πώς σχεδιάζουμε νοσοκομεία που προστατεύουν πραγματικά τη ζωή;
Η πρόληψη της αυτοκτονίας δεν αφορά μόνο τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας.
Αφορά και το ίδιο το περιβάλλον.
Τον τρόπο που είναι δομημένοι οι χώροι.
Τα σημεία πρόσβασης.
Τον φωτισμό.
Την ασφάλεια σε ταράτσες, παράθυρα, εξόδους κινδύνου και σημεία υψηλού κινδύνου.
Διεθνώς, οι λεγόμενες “su***de prevention architectural interventions” αποτελούν πλέον βασική πρακτική σε νοσοκομεία και δομές υγείας, καθώς αποδεδειγμένα μειώνουν τον κίνδυνο θανατηφόρων περιστατικών και ενισχύουν την ασφάλεια για ασθενείς, εργαζομένους και επισκέπτες.
Ένας διοικητής νοσοκομείου, μία Υγειονομική Περιφέρεια, μία τεχνική υπηρεσία ή μία επιτροπή ανακαίνισης μπορούν, μέσα από στοχευμένες παρεμβάσεις, μικρές τεχνικές τροποποιήσεις και σχετικά περιορισμένο οικονομικό κόστος, να μειώσουν ουσιαστικά τον κίνδυνο αυτοκαταστροφικών περιστατικών εντός των δημόσιων δομών υγείας.
Η πρόληψη δεν ξεκινά μόνο από την κλινική παρέμβαση· ξεκινά και από τον ίδιο τον χώρο. Από ένα παράθυρο με ασφαλή σχεδιασμό, μία προστατευμένη ταράτσα, έναν σωστά επιτηρούμενο διάδρομο ή μία έξοδο κινδύνου που έχει σχεδιαστεί με γνώμονα όχι μόνο τη λειτουργικότητα, αλλά και την προστασία της ανθρώπινης ζωής.
Στο πλαίσιο του πιλοτικού προγράμματος «Αντιαυτοκτονικής Ασπίδας» που υλοποιείται από το Κέντρο για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας της ΚΛΙΜΑΚΑ σε δημόσιο νοσοκομείο της Αθήνας, έχουμε ήδη καταγράψει την αναγκαιότητα ενσωμάτωσης τέτοιων παρεμβάσεων ως αναπόσπαστο μέρος της σύγχρονης νοσοκομειακής φροντίδας.
Η αναβάθμιση των δημόσιων νοσοκομείων δεν μπορεί να είναι μόνο αισθητική ή ενεργειακή.
Οφείλει να είναι και ανθρώπινη και να ενσωματώνει την πρόληψη, την ασφάλεια και την προστασία της ζωής σε κάθε επίπεδο.
Τώρα είναι η στιγμή η Ελλάδα να εντάξει επίσημα την πρόληψη της αυτοκτονίας και στον κτιριακό σχεδιασμό των δημόσιων δομών υγείας.
Γιατί μερικές φορές, μια μικρή αρχιτεκτονική παρέμβαση μπορεί να είναι η διαφορά ανάμεσα στη ζωή και την απώλεια.
