Έφη Ορκοπούλου, Κλινική Ψυχολόγος

08/12/2025

Η Διαλεκτική Συμπεριφορική Θεραπεία ήταν για μένα το επιστημονικό αντίστοιχο του "έρωτας με την πρώτη ματιά" από όταν την άκουσα και τη γνώρισα για πρώτη φορά το 2018 σαν φοιτήτρια Κλινικής Ψυχολογίας στην Αμερική. Χρόνια αργότερα, νοιώθω τυχερή που έβαλα κι εγώ ένα μικρό λιθαράκι στην κοινότητα της ΔΣΘ στην Ελλάδα. Με την πολύτιμη στήριξη του κ. Φραγκίσκου Γονιδάκη, PhD, MD και την βοήθεια από την ομάδα θεραπευτών μας, Ουρανία Γιακουμάκη, Nikolaos Nakopoulos, Σοφία Αραμπατζή, Ευάγγελος Παπαδάκης και Φαίη Καλαφάτη, είναι χαρά μου που φέρνουμε στο ελληνικό κοινό επαγγελματιών ψυχικής υγείας και θεραπευόμενων, ένα πολύτιμο απόσπασμα από το νέο εγχειρίδιο δεξιοτήτων ΔΣΘ του Martin Bohus. Ελπίζουμε να σας συνοδεύσει ουσιαστικά στο προσωπικό σας ταξίδι!

https://www.dbt-greece.com/613489877920?fbclid=IwY2xjawOja7dleHRuA2FlbQIxMABicmlkETB1UnZRUzliMWdGOXpNb2xic3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHlmSs49Dy7HbG_B-BJJoiEJ2lg-OLGyXhW6kzAwaz6speSF7cpeyw5_BEUM6_aem_Tg0goOFXx9RYzLfQBs7XLA

To παρόν φυλλάδιο προέρχεται από το βιβλίο Bohus, M. (2024). DBT-Skillstraining: Das Patienten-Manual. Schattauer και η μετάφραση του μέρους που αφορά το σοφό νου έγινε μετά από παραχώρηση του συγγ....

10/07/2025

Κάποιες φορές, η ζωή μας παίρνει κάτι πολύτιμο... Κάπου χάνεται, ξεθωριάζει ή αλλάζει μορφή, κάποιος μας το κλέβει, κάπου μόνο του αποφασίζει να φύγει και να μας αποχωριστεί... Ίσως ένα αντικείμενο αξίας, με το οποίο είχαμε σχηματίσει ένα δεσμό αποφασίζει να βγάλει φτερά ενώ περιμέναμε να μας περιμένει στη θέση του. Μία σχέση που ήταν ο κόσμος όλος μα τελικά αρχίζει να μεταμορφώνεται μπροστά στα μάτια μας σε κάτι πιο σκοτεινό.. Κάποιος που νομίζαμε δάσκαλο, μα αντί για καθοδήγηση, εμπιστοσύνη και ελπίδα, άφησε πίσω του απομεινάρια προδοσίας και εγκατάλειψης... Μία πηγή ασφάλειας, φροντίδας και στήριξης φεύγει από κοντά μας για να αναζητήσει τη δική της περιπέτεια, τα δικά της θεμέλια σταθερότητας. Το σώμα μας που σμηλεύεται σε άλλη μορφή σαν τα βράχια που αλλάζουν με τα κύματα που σκάνε πάνω τους με τα χρόνια... Ο αποχωρισμός πονάει. Όποια μορφή και να έχει. Δημιουργεί ερωτήματα, σύγχυση, θλίψη, πένθος... Μα κάθε θάνατος ακολουθείται από γέννηση... Και κάθε πολύτιμο που χάνεται, δίνει τη θέση του σε κάτι βαθύτερα πολύτιμο. Κάθε σταθερά που χάνεται ωθεί στο να γεννάμε ξανά από την αρχή νέες σταθερές ή αυτές που ήδη υπάρχουν να δένουν πιο ισχυρά μέσα μας. Αρκεί να είμαστε πρόθυμοι να ακούσουμε και να πιστέψουμε. Να μη μείνουμε στην απώλεια, αλλά να αφουγκραστούμε το νόημα που μας αφήνει πίσω. Και εάν το ακούσουμε, ό,τι πολύτιμο και να χαθεί, θα ξέρουμε ότι είμαστε πιο πλούσιοι από ποτέ. Και ότι ίσως ήδη ήμασταν μα δεν το βλέπαμε. Δεν το ξέραμε. Κάθε θάνατος, κάθε απώλεια ενός κομματιού του εαυτού μας φέρνει πιο κοντά στον πραγματικό μας εαυτό. Δίνει ζωή στη δική μας ουσία. Και τί άραγε είναι πιο πολύτιμο από αυτό;

17/05/2025

Το 1ο Πανευρωπαϊκό Συνέδριο Διαλεκτικής Συμπεριφορικής Θεραπείας ήταν ένα ιστορικό συμβάν στον κόσμο της ψυχοθεραπείας και τα λόγια δεν μπορούν να εκφράσουν το πόσο τιμητικό ήταν να λαμβάνω μέρος με ένα μάθημα κλινικών δεξιοτήτων "Creating a Diary Card Worth Completing: Techniques for Individualizing Diary Cards to Enhance Client Motivation" σε συνεργασία με το Contextual Behavioral Science Lab του Eastern Michigan University και το Greece-Cyprus ACBS Chapter. Ανυπομονώ να δω πως θα διαμορφωθεί η ιστορία αυτής της σπουδαίας θεραπείας στον κλινικό κόσμο της Ευρώπης!

Μάης 8-10, 2025

Eastern Michigan University
-Cyprus ACBS Chapter

28/02/2025

Ας ελπίσουμε η κοινωνία μας να μάθει από όλα τα λάθη που στοίχισαν ζωές... Ας μην ξεχάσουμε ποτέ.

#δενέχωοξυγόνο #στείλεότανφτάσεις

21/02/2025

"Όταν πραγματικά αντιληφθούμε ότι η ζωή είναι δύσκολη -όταν πραγματικά το κατανοήσουμε και το αποδεχθούμε- τότε πλέον η ζωή δεν είναι τόσο δύσκολη" - "The Road Less traveled", Peck (1978)

14/02/2025

Ενα ιδιαίτερο κλείσιμο στη βραδινή αγγλόφωνη μας ομάδα δεξιοτήτων:

"The Patience of Ordinary Things" - A Poem by Pat Schneider.

It is a kind of love, is it not?
How the cup holds the tea,
How the chair stands sturdy and foursquare,
How the floor receives the bottoms of shoes
Or toes. How soles of feet know where they're supposed to be.
I've been thinking about the patience
Of ordinary things, how clothes
Wait respectfully in closets
And soap dries quietly in the dish,
And towels drink the wet
From the skin of the back.
And the lovely repetition of stairs.
And what is more generous than a window?

Η Διαλεκτική Συμπεριφορική Θεραπεία δεν σταματά να εκπλήσσει, να εμπνέει, να αποπνέει ασφάλεια, να κινητοποιεί και να μετακινεί.

10/10/2024

Προς όλους όσους πολεμούν και οι προσπάθειές τους δεν αναγνωρίζονται, εκτιμούν και δεν εκτιμώνται, αγαπούν μα εγκαταλείπονται, φωνάζουν, κλαίνε, επαναστατούν μπας και αλλάξουν τα πράγματα, αλλά τα συναισθήματα τους πετώνται στην άκρη.. Προς αυτούς που βλέπουν αλλά δεν τους βλέπουν αρκετά.. Για αυτούς που πέφτουν, αλλά ξανασηκώνονται... Και το έχουν κάνει τόσες φορές που τα πόδια τους πονούν και έχουν αρχίσει να κουτσαίνουν, μα με το μαγκουράκι τους σηκώνουν το βλέμμα και διστακτικά κάνουν τα βήματα προς το μονοπάτι της θεραπείας. Ξανά. Μετά από πολλές προσπάθειες. Μια ο θεραπευτής δεν τους στάθηκε αποτελεσματικά, μια εκείνοι παρεμπόδιζαν συνειδητά ή ασυνείδητα τη θεραπεία τους, μια και τα δύο πήγαν στραβά, μια η μορφή της θεραπείας, μια η διάρκεια... Μα είναι εδώ ακόμα και προχωράνε ξανά.

Θα τη βρείς την άκρη, να το ξέρεις. Θα βγεις από το σκοτάδι. Δεν είσαι μόνος. Θα τον διαβείς τον δρόμο και ίσως και από εκεί που έχεις το μαγκουράκι, αρχίζεις να δοκιμάζεις ξανά χωρίς αυτό. Και ίσως να αρχίσεις να στέκεσαι, να πατάς και λίγο πιο σταθερά και ίσως και να επιταχύνεις λίγο το βήμα και όλα αυτά με πιο ευθυτενή κορμοστασιά... Μέχρι που θα τρέχεις. Σε λιβάδια και σε παραλίες και σε ό,τι άλλο μπορεί να τραβά η ψυχή σου...

Συνέχισε. Προσπάθησε. Μην τα παρατάς. Και είμαι σίγουρη. Θα τρέξεις και θα ανέβεις ψηλά ψηλά βουνά και όλα μα όλα θα φαίνονται αλλιώς από ψηλά...

Παγκόσμια μέρα ψυχικής υγείας. 10.10.2024.

19/07/2024

Ως ψυχολόγοι, ακούμε, αφουγκραζόμαστε πόνους και χαρές καθημερινά. Μα ίσως όχι και τόσοι πολλοί ακούν πραγματικά και βαθιά εμάς. Με αυτό το μήνυμα, μου γεννιέται η ανάγκη να εκφράσω δημόσια την αγάπη μου στους επόπτες μου. Σε αυτούς που κάθε φορά είναι εδώ, με τον πιο φροντιστικό τρόπο... Που σε αγαπάνε και σε δέχονται όσο ατελής και να νοιώθεις πως είσαι. Χρειαζόμαστε έμπνευση και κίνητρο και πολλή πολλή δύναμη οι θεραπευτές. Και αν μπορούμε να τη βρούμε κάπου είναι στους ανθρώπους που επιλέγουμε για μέντορές μας, σε αυτούς που μας συνοδεύουν στα κύματα του να είναι κανείς θεραπευτής...

Σας ευχαριστώ θερμά Mentalhealthgr & Alexandros Maragakis, που είστε εδώ.