Έρη Μπασιούκα

07/10/2026

Και να πω κάτι που ίσως σε ξαφνιάσει.

Αυτό το άγχος δεν έρχεται επειδή κάτι πάει στραβά στη ζωή σου. Έρχεται επειδή κάπου, κάποτε, έμαθες ότι δεν επιτρέπεται να σταματήσεις.
Ότι η αξία σου κρέμεται από το πόσα προλαβαίνεις.

Ότι η ξεκούραση είναι τεμπελιά. Ότι αν δεν κρατάς εσύ τα πάντα, όλα θα καταρρεύσουν.
Και υπάρχει κι ένας ακόμα λόγος, πιο σιωπηλός. Όσο τρέχουμε, δεν αισθανόμαστε. Η ταχύτητα είναι ένας εξαιρετικός τρόπος να μη συναντήσεις αυτό που σε περιμένει στην ησυχία.
Γι' αυτό πολλοί άνθρωποι, όταν επιτέλους κάνουν διακοπές, αρρωσταίνουν ή πέφτουν σε μια παράξενη θλίψη. Δεν είναι σύμπτωση. Είναι ό,τι περίμενε, που βρήκε επιτέλους χώρο.

Και να πω κάτι που ίσως σε ξαφνιάσει.Αυτό το άγχος δεν έρχεται επ...

30/09/2026

Σκέψου πόσες φορές την ημέρα λες «νιώθω». «Νιώθω ότι δεν με καταλαβαίνει». «Νιώθω πως πρέπει να φύγω». Πρόσεξες κάτι; Καμία από αυτές δεν είναι συναίσθημα. Είναι σκέψεις μεταμφιεσμένες σε συναίσθημα.

Το πραγματικό «νιώθω» είναι πολύ πιο απλό και πολύ πιο δύσκολο. Είναι: νιώθω ένα βάρος στο στήθος. Νιώθω ζέστη στο πρόσωπο. Νιώθω την κοιλιά μου να σφίγγεται.

Εκεί ζει το συναίσθημα. Στο σώμα. Όχι στο μυαλό.

28/09/2026

Τι είναι τελικά η αυτογνωσία;

Ακούμε συνέχεια τη λέξη. «Δουλεύω με τον εαυτό μου», «κάνω αυτογνωσία». Και κάπου εκεί η έννοια έχει υπεραπλουστευτεί.

Η αυτογνωσία δεν είναι γνώση για τον εαυτό. Είναι γνωριμία με τον εαυτό.

Και η γνωριμία γίνεται για παράδειγμα όταν προσέχεις πού σφίγγεται ο ώμος σου την ώρα που λες «όλα καλά». Όταν παρατηρείς ότι ξανά ερωτεύτηκες κάποιον που δεν είναι διαθέσιμος. Όταν νιώθεις τον θυμό να ανεβαίνει και, για πρώτη φορά, δεν τον καταπίνεις ούτε τον πετάς πάνω σε κάποιον, αλλά τον κρατάς και ρωτάς: τι μου λες;

Η αυτογνωσία είναι μια πράξη φιλοξενίας. Ανοίγεις την πόρτα σε κομμάτια σου που είχες διώξει, επειδή κάποτε ήταν επικίνδυνο να υπάρχουν. Στο παιδί που φοβήθηκε. Στη γυναίκα που θύμωσε. Στον άντρα που έκλαψε.

Και δεν γίνεται να τα καταφέρεις μόνος σου. Γι' αυτό υπάρχουν οι ομάδες, η θεραπεία, ο άλλος που σε κοιτάει χωρίς να σε κρίνει. Κάποια πράγματα τα βλέπουμε μόνο μέσα στα μάτια κάποιου άλλου.

Δεν τελειώνει ποτέ. Δεν «αποφοιτάς». Μαθαίνεις τον τρόπο να γνωρίζεις τον εαυτό σου.
Και εκεί στην διαδρομή συμβαίνει κάτι φανταστικό: σταματάς να παλεύεις με τον εαυτό σου. Και αρχίζεις να ζεις μαζί του.

Αν νιώθεις αυτό το κάλεσμα, ξεκίνα τώρα και μην χάνεις πολύτιμο χρόνο. 💛

25/09/2026

Γιατί μια καθαρή στάση στη ζωή δεν είναι ακαμψία.

Δεν είναι να έχεις γνώμη για όλα ή να μη σε λυγίζει τίποτα.

Είναι κάτι πιο απλό και πιο δύσκολο μαζί: να ξέρεις πού πατάς.

Να ξέρεις τι σου είναι σημαντικό. Πού λες ναι. Πού λες όχι.

Και να μπορείς να το πεις χωρίς να χρειάζεται να εξαφανιστείς εσύ για να το πεις.

Ακούστε το νέο μου podcast εαν όλα αυτά σας ακούγονται ενδιαφέροντα, και αναμένω τα σχόλια σας!

21/09/2026

Ένα πολύ σημαντικό αγαθό στην ζωή μας είναι η καθαρή επικοινωνία που πηγάζει από το πόσο καθαρά μπορούμε να σκεφτούμε εμείς οι ίδιοι και κατά συνέπεια πόσο ξεκάθαρα μπορούμε να επικοινωνήσουμε.

Ένα ωραίο παράδειγμα μας δίνει ο μύθος της θεάς Εστίας.

Στον μύθο, την Εστία τη ζήτησαν για σύζυγο δύο μεγάλοι θεοί, ο Ποσειδώνας και ο Απόλλωνας. Εκείνη δεν δίστασε, δεν μπερδεύτηκε, δεν προσπάθησε να ευχαριστήσει κανέναν. Είπε ένα καθαρό «όχι» και ορκίστηκε να μείνει πιστή στον εαυτό της. Κι ο Δίας, αντί να τη μαλώσει, της έδωσε την πιο τιμημένη θέση: το κέντρο κάθε σπιτιού, την ιερή φλόγα της φωτιάς.

Η Εστία δεν ταξίδευε, δεν πολεμούσε, δεν έκανε θόρυβο. Απλώς ήξερε πού στέκεται. Και γύρω από τη φλόγα της μαζευόταν όλη η οικογένεια.

Κάτι τέτοιο συμβαίνει και σε μας. Όταν δεν τοποθετούμαστε καθαρά, το σώμα το γνωρίζει: το στομάχι που σφίγγεται, η ανάσα που κόβεται, η κούραση που δεν εξηγείται, ένας δυνατός πονοκέφαλος. Κουβαλάμε ό,τι δεν ειπώθηκε.

Η καθαρή θέση δεν είναι σκληρότητα. Είναι να ξέρουμε πού στεκόμαστε, για να μπορούν κι οι άλλοι να μας βρουν. Και ξεκινάει από μέσα: από την εσωτερική μας εστία, εκεί όπου ακούμε και τη φωνή που φοβάται και τη φωνή που επιθυμεί, και επιλέγουμε.

Όταν το κέντρο μας είναι καθαρό, τα όριά μας αποκτούν μια ζεστασιά. Οι σχέσεις μας ανασαίνουν. Κι εμείς ησυχάζουμε.

Σήμερα, κάθισε λίγο δίπλα στη δική σου εστία και ρώτα:
πού στέκομαι αληθινά; 🔥

16/09/2026

Πέντε λεπτά για τη φθινοπωρινή κούραση που δεν περνάει με ύπνο.
Πώς το σώμα διαβάζει το φως και την πίεση πριν το καταλάβουμε, γιατί η επιβράδυνση δεν είναι τεμπελιά, και μια σωματική άσκηση ενός λεπτού.

Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να ακούσετε το νέο μου podcast για τις φθινοπωρινές αλλαγές στο σώμα

Πέντε λεπτά για τη φθινοπωρινή κούραση που δεν περνάει με ύπνο. Πώ...

14/09/2026

Φέτος, δοκίμασε να μη διασχίσεις τον Σεπτέμβρη τρέχοντας. Στάσου λίγο πάνω στο κατώφλι. Άσε το σώμα να προλάβει την ψυχή.

Και μετά προχώρα.

Για να δείτε ολόκληρο το άρθρο, μπορείτε να πατήσετε στην εικόνα

07/09/2026

Καλή αρχή και καλή εβδομάδα σε όλους!

Ο Σεπτέμβρης για εμένα είναι από τους πιο όμορφους μήνες. Είναι ένας μήνας ανάμεσα στο καλοκαίρι και το φθινόπωρο. Το φως αλλάζει, όλα αρχίζουν σιγά σιγά και αλλάζουν.

Και αρχίζουν να παίρνουν έναν άλλο ρυθμό!

Ο Σεπτέμβρης για εμένα είναι σύμβολο μιας ευκαιρίας να δω τα πράγματα διαφορετικά, να δω που θέλω να εστιάσω περισσότερο, τι θέλω να αφήσω και τι να κρατήσω

Πριν μπούμε τρέχοντας στον γνώριμο ρυθμό, ας πάρουμε μια βαθιά ανάσα και ας ρωτήσουμε το σώμα μας, τι χρειάζομαι φέτος;

Οι καλοκαιρινές μας διακοπές δεν ήταν κενό. Ήταν χώρος. Και ό,τι ανθίζει τώρα, μεγάλωσε μέσα σ' αυτόν τον χώρο.

Ας ξεκινήσουμε σιγά. Με φροντίδα. Με παρουσία.
Ας αισθανθούμε.✨

28/07/2026