Yasmin Frantzola-Hamdy, MSc - Psychotherapist.

26/03/2026

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΕΕΨΕ

Τους τελευταίους μήνες και ενώ έχει ανακοινωθεί από το Υπουργείο Υγείας η θεσμοθέτηση του Παρατηρητηρίου Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας, με αρμοδιότητα να θεσπίσει τα κριτήρια για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών κέντρων στην ψυχοθεραπεία, πάγιο αίτημα δεκαετιών για τον κλάδο μας, παρακολουθούμε μια κλιμακούμενη και στοχευμένη επίθεση προς τον κλάδο της ψυχοθεραπείας.
Για όσους είναι ενήμεροι για τα τεκταινόμενα στον χώρο της ψυχικής υγείας, είναι προφανές ότι στόχος αυτής της επίθεσης είναι να υπονομευθεί η διαδικασία της θεσμοθέτησης της ψυχοθεραπείας από το Υπουργείο Υγείας, η οποία πραγματοποιείται για πρώτη φορά με σύγκλιση απόψεων όλων των εμπλεκόμενων φορέων με την ψυχοθεραπεία, και αποσκοπεί να διασφαλίσει το υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης αλλά και την αξιόλογη ψυχοθεραπευτική παράδοση που έχει διαμορφωθεί στην χώρα μας επί δεκαετίες.
Μετά από «ανώνυμες» καταγγελίες ο οικονομικός εισαγγελέας διέταξε έρευνα σε πολυάριθμους εκπαιδευτικούς φορείς ελέγχοντας τίτλους σπουδών, φορολογικά, ποινικά, διοικητικά θέματα. Ανάμεσα σε αυτά διερεύνησε και το καθεστώς λειτουργίας των κέντρων εκπαίδευσης στην ψυχοθεραπεία.
Εξηγήσαμε ότι δεν υπάρχει κάποια νομοθετική ρύθμιση ακόμη, και ότι για δεκαετίες λαμβάνουμε άδεια και λειτουργούμε ως εταιρίες με διάφορες εταιρικές μορφές και αποδίδουμε φόρους, και ότι ως προς τα επιστημονικά κριτήρια έχουμε υιοθετήσει τα ευρωπαϊκά πρότυπα αξιολόγησης, καθώς δεν υφίστανται ακόμη στην χώρα μας τέτοια κριτήρια.
Εντούτοις, την Παρασκευή 20.3.26 το ΔΟΕ (πρώην ΣΔΟΕ) έκανε προσαγωγές των υπευθύνων ή συνεργατών ή γραμματέων στην ΑΑΔΕ για 24 ώρες με κατηγορίες που δεν έχουν απαγγελθεί ακόμη σε έξι εκπαιδευτικούς οργανισμούς στην Αθήνα, στα Χανιά και στα Ιωάννινα.
Ακολούθησαν δημοσιεύματα που καθώς συμπεριλαμβάνουν αδιακρίτως περιπτώσεις πλαστών πτυχίων, οικονομικών ατασθαλιών και φορολογικής απάτης με το καθεστώς λειτουργίας των εκπαιδευτικών κέντρων στην ψυχοθεραπεία, παρουσιάζουν ως απατεώνες και εγκληματίες του κοινού Ποινικού Δικαίου, επιστήμονες που έχουν υποστηρίξει με το έργο τους την ψυχική υγεία στη χώρα μας παρέχοντας ψυχοθεραπεία και εκπαιδεύοντας στην ψυχοθεραπεία χιλιάδες ειδικούς που έχουν στελεχώσει όλους τους οργανισμούς στην χώρα.
Επειδή λοιπόν αναφέρονται πολλές ανακρίβειες σχετικά με το θέμα, ως ΕΕΨΕ σας ενημερώνουμε ότι:

1) Έχουμε απευθυνθεί πολλάκις στους αρμόδιους φορείς για να μας διευκρινίσουν το καθεστώς λειτουργίας μας, αλλά ακόμη δεν έχουμε πάρει σαφείς απαντήσεις. Μόλις καθοριστούν κριτήρια για τη λειτουργία μας, σκοπεύουμε να εναρμονιστούμε άμεσα.
2) Το υπουργείο Παιδείας έχει απαντήσει σε επαναλαμβανόμενες οχλήσεις μας ότι τα κέντρα ψυχοθεραπείας δεν εμπίπτουν στον νόμο περί ΚΔΒΜ. Σε επίσημη κοινοβουλευτική απάντηση του Υπουργού Υγείας κ. Άδωνι Γεωργιάδη (25/6/2024) επισημαίνεται ότι σύμφωνα με το άρθρο 20 του ν. 4999/2022 (Α’ 225) η Εκπαίδευση στην Ψυχοθεραπεία και η άσκησή της λειτουργούν στο πεδίο της υγείας/ψυχικής υγείας και υπάγονται, ως προς το αντικείμενο και την επιστημονική τους φύση, στο πεδίο αρμοδιότητας του Υπουργείου Υγείας.
3) Από όλες τις χώρες της Ευρώπης, την αρμοδιότητα για την ρύθμιση της ψυχοθεραπείας και της εκπαίδευσης σε αυτή, σε 21 χώρες την έχει αποκλειστικά το Υπουργείο Υγείας, και σε 6 χώρες το Υπουργείο Υγείας σε συνδυασμό με το Υπουργείο Παιδείας και αναγνωρισμένα Ψυχοθεραπευτικά Ινστιτούτα.
4) Στον ισχύοντα νόμο Ν. 2716/1999 προβλέπεται ότι όλες οι υπηρεσίες ψυχικής υγείας, δημόσιες και ιδιωτικές πρέπει να στελεχώνονται με κατάλληλα εκπαιδευμένους και πιστοποιημένους επαγγελματίες, υπό την εποπτεία του Υπουργείου Υγείας. Η υπουργική απόφαση Γ3α,β/Γ.Π. οικ. 49291/2019 του Υπουργείου Υγείας, που καθορίζει λεπτομερώς τα ελάχιστα προσόντα που απαιτούνται για τον διορισμό των ειδικών ψυχικής υγείας αναφέρει μεταξύ άλλων «Ψυχολόγοι με πτυχίο ΑΕΙ και μεταπτυχιακή ή ισοδύναμη εκπαίδευση στην ψυχοθεραπεία από αναγνωρισμένο φορέα και καθορίζει ότι όλοι οι επαγγελματίες οφείλουν να διαθέτουν πιστοποιημένη συνεχιζόμενη εκπαίδευση και εποπτεία από ειδικευμένο επόπτη.»
5) Καθώς μέχρι σήμερα δεν υπάρχει θεσμοθετημένο πλαίσιο για τη διασφάλιση της λειτουργίας των εκπαιδευτικών δομών ψυχοθεραπείας, το κενό κάλυψαν επί δεκαετίες κέντρα εκπαίδευσης σε πολλές προσεγγίσεις στην ψυχοθεραπεία, τα οποία δημιουργήθηκαν από έμπειρους ψυχοθεραπευτές με σαφή επιστημονικά κριτήρια, συνεργασίες με αναγνωρισμένους ευρωπαϊκούς και όχι μόνο επιστημονικούς φορείς, σημαντικό ερευνητικό/θεραπευτικό υπόβαθρο και αυστηρό κώδικα δεοντολογίας. Όλα αυτά τα χρόνια η αξιοπιστία των κέντρων και η σύνδεση τους με αναγνωρισμένους στην Ευρώπη επιστημονικούς φορείς διασφαλίζει το επίπεδο εκπαίδευσης των ψυχοθεραπευτών.
6) Πραγματικά χιλιάδες απόφοιτοι μας, όλες αυτές τις δεκαετίες, έχουν καλύψει ανάγκες σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και υπάρχουν προκηρύξεις στον δημόσιο τομέα που ζητούν την πιστοποίηση εκπαίδευσης στην ψυχοθεραπεία ή τα κριτήρια της ΕΕΨΕ. Πώς λοιπόν ξαφνικά βρίσκεται υπόλογη μια πολυάριθμη και πολύτιμη για τον τόπο επιστημονική κοινότητα;

Γι’ αυτό ζητάμε:
1. Να συμπεριληφθεί και η άποψη των επιστημονικών φορέων ψυχοθεραπείας, όπως η ΕΕΨΕ.
2. Να γίνει σαφής διάκριση μεταξύ των ΚΔΒΜ (όπως ορίζονται από το Υπουργείο Παιδείας), των εκπαιδευτικών κέντρων που δεν πληρούν υψηλές προδιαγραφές λειτουργίας ή εκπαίδευσης, δίνουν παραπλανητικές υποσχέσεις, π.χ. πτυχίο, και των Κέντρων στην Ψυχοθεραπεία που λειτουργούν με σοβαρότητα και επιστημονικές αρχές και περιμένουν να εναρμονιστούν με τα κριτήρια λειτουργίας που θα θεσπίσει το Υπουργείο Υγείας.
3. Να επιταχυνθεί η νομοθέτηση θεσμικού πλαισίου, ώστε να προστατευτούν το κοινό και οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας, να διασφαλιστεί η ποιότητα εκπαίδευσης και να αποφευχθούν επικίνδυνες και παραπλανητικές γενικεύσεις που δημιουργούν σύγχυση και ενισχύουν ένα κλίμα εκφοβισμού.
4. Το Υπουργείο Υγείας και το Υπουργείο Παιδείας να τοποθετηθούν άμεσα σε σχέση με το θέμα, προκειμένου να τερματισθεί αυτή η κακόβουλη επιθετικότητα εναντίον των επαγγελματιών και φορέων του κλάδου της ψυχοθεραπείας στη χώρα μας.
5. Καλούμε τις αρμόδιες αρχές, τους επιστημονικούς φορείς και τα μέσα ενημέρωσης να αντιμετωπίσουν με υπευθυνότητα το θέμα, αποφεύγοντας αδιακρίτως ταυτίσεις που βλάπτουν χιλιάδες εργαζόμενους, εκπαιδευτές και εκπαιδευόμενους στον χώρο της ψυχοθεραπείας.

Το ΔΣ της ΕΕΨΕ:
Η Πρόεδρος: Δρ. Τσαμπίκα Μπαφίτη
Η Αντιπρόεδρος Α’: Δέσποινα Μπάλλιου
Ο Αντιπρόεδρος Β’: Δρ. Στέλιος Κρασανάκης
Το Μέλος - Ειδ. Αντιπρόσωπος διασύνδεσης με EAP: Δρ. Πάνος Ασημάκης
Η Γραμματέας: Βιργινία Ιωαννίδου
Η Ταμίας: Τριανταφυλλιά Ηλιοπούλου
Το Μέλος: Δρ. Ιωάννα Κουστένη
Για περισσότερες πληροφορίες/επικοινωνία: 2108033287

24/03/2026

Θέση της ΕΕΨΕ για τη διάκριση των Κέντρων Εκπαίδευσης στην Ψυχοθεραπεία από τα ΚΔΒΜ και προτάσεις για θεσμική ρύθμιση. Σε πρόσφατο άρθρο της κ. Ανδριτσάκη (15/2/26) στη....

09/03/2024

“In accumulating property for ourselves or our posterity, in founding a family or a state, or acquiring fame even, we are mortal; but in dealing with truth we are immortal, and need fear no change nor accident. The oldest Egyptian or Hindoo philosopher raised a corner of the veil from the statue of the divinity; and still the trembling robe remains raised, and I gaze upon as fresh a glory as he did, since it was I in him that was then so bold, and it is he in me that now reviews the vision. No dust has settled on that robe; no time has elapsed since that divinity was revealed. That time which we really improve, or which is improvable, is neither past, present, nor future.” -Henry David Thoreau, 1854.

21/12/2023

Οι γιορτές δεν είναι πάντα χαρούμενες για όλους. Αν βιώνουμε δύσκολες καταστάσεις οι γιορτές είναι πιθανό να εντείνουν τα οδυνηρά συναισθήματα.

Αν έχουμε χάσει ένα αγαπημένο μας πρόσωπο, αν είμαστε μόνοι, χωρίς σύντροφο, αν οι γιορτές μας ξυπνούν οδυνηρές αναμνήσεις από τραυματικές εμπειρίες, αν αντιμετωπίζουμε δυσκολίες με την οικογένειά μας, αν αντιμετωπίζουμε οικονομικές δυσκολίες, αν είμαστε υποχρεωμένοι να περάσουμε τις γιορτές με ανθρώπους που δεν θέλουμε, είναι φυσικό να νιώθουμε δύσκολα συναισθήματα.

Ειδικά στις γιορτές, όταν όλοι οι άλλοι δείχνουν χαρούμενοι, τα επώδυνα συναισθήματα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα και μπορεί να νιώσουμε ακόμα πιο μόνοι.

Τι μπορούμε λοιπόν να κάνουμε αν νιώθουμε δύσκολα;

1.Είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε τα επώδυνα συναισθήματα. Ας πούμε την αλήθεια στον εαυτό μας για αυτό που πραγματικά αισθανόμαστε.

2.Αναγνωρίζουμε ότι αυτό που περνάμε είναι δύσκολο και οδυνηρό και είναι φυσικό να βιώνουμε επώδυνα συναισθήματα. Ακόμα και αν δεν υπάρχει κάποια εμφανής εξωτερική συνθήκη, τα οδυνηρά συναισθήματα είναι εδώ για κάποιο λόγο.

3.Αναγνωρίζουμε μέσα μας κάτι που λέει ότι δεν θα έπρεπε να νιώθουμε έτσι. Όταν δεν επιτρέπουμε στο συναίσθημά μας να υπάρχει, αυτό δεν φεύγει, αντίθετα τείνει να γίνεται πιο δυνατό.

4.Κάνουμε μια παύση και παίρνουμε μερικές βαθιές ανάσες. Φέρνουμε την προσοχή μας στο σώμα μας και ανιχνεύουμε για τη σωματική αίσθηση του συναισθήματος. Που νιώθουμε το συναίσθημα στο σώμα μας;

5.Μπορούμε να πούμε «αισθάνομαι κάτι μέσα μου που νιώθει…(θλιμμένο, θυμωμένο, μόνο…)». Έτσι γινόμαστε μεγαλύτεροι από το συναίσθημα και μπορούμε να σχετιστούμε μαζί του.

6.Μπορούμε να βάλουμε το χέρι μας στο σημείο που το νιώθουμε απαλά και να πούμε «ναι, το ξέρω ότι είσαι εκεί και είμαι κι εγώ εδώ μαζί σου».

7.Του δίνουμε την προσοχή μας όπως θα την δίναμε σε έναν φίλο για να μας πει αυτά που έχει να μας πει.

Ας θυμόμαστε ότι δεν μπορούμε να αποφύγουμε τα οδυνηρά συναισθήματα. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να σχετιστούμε με αυτά με έναν διαφορετικό τρόπο, που μπορεί να μας φέρει μεγαλύτερη συναισθηματική ισορροπία.

13/09/2023

«….Ένας σημαντικός στόχος είναι να φτάσουμε στο δυσπροσαρμοστικό συναίσθημα, όχι για τις πληροφορίες και την κινητοποίηση που έχει να μας δώσει αλλά για να γίνει προσβάσιμο στην αλλαγή.»

Μια από τις βασικές αρχές συναισθηματικής αλλαγής στη Θεραπεία Εστιασμένη στο Συναίσθημα είναι ότι ένα δυσπροσαρμοστικό συναίσθημα μπορεί να αλλάξει μέσα από ένα άλλο, προσαρμοστικό συναίσθημα.

Ένας σημαντικός στόχος είναι να φτάσουμε στο δυσπροσαρμοστικό συναίσθημα, όχι για τις πληροφορίες και την κινητοποίηση που έχει να μας δώσει αλλά για να γίνει προσβάσιμο στην αλλαγή. Με τον καιρό, η ταυτόχρονη ενεργοποίηση του πιο προσαρμοστικού συναισθήματος μαζί με το δυσπροσαρμοστικό συναίσθημα βοηθάει το δυσπροσαρμοστικό συναίσθημα να αλλάξει.

10/07/2023

Sometimes emotions can feel confusing, disruptive, disorienting and even scary. But they and their physical expression are our most reliable compass, when we learn how to relate to them.

The first podcast of this series starts by addressing a fundamental question about emotions with the primary developer of Emotion Focused Therapy, Dr Leslie Greenberg. Set yourself up for an informative discussion that is likely to make you want to learn more about emotions.

10/05/2023

"Setting boundaries with our kids is not really a matter of choosing the "right" words or of being consistent or of staying calm or being firm.
There is something much deeper at play.
And you probably know this, intuitively.
🧡 The way we set boundaries with our kids today depends a lot on how things went for us in the past, when we tried to set boundaries with the people around us.
When we were kids and saying "no", how was this received?
🍂 Were we often laughed at, made fun of or told that our "no" is 'cute'?
🍂 Were we regularly punished for it?
🍂 Were we threatened to be left alone or sent away?
🍂 Were we shamed, humiliated or ignored?
🍂 Were we made to feel bad or inconsiderate for saying "no"?
🍂 Were we met with anger?
Because of repeated experiences like these throughout our childhood, we've developed fears around setting boundaries.
And we've taken this fears with us into adulthood.
These fears are often unconscious, but they subtly come up when it's time to set a boundary, to protect us from feeling the way we felt in the past.
🍂 We might have an (unconscious) fear of not being loved anymore by our kids, if we set a boundary.
🍂 We might have an unconscious fear of being abandoned if we say "no".
🍂 We might have a fear of being too harsh and damaging our children with our boundary.
🍂 We might be scared of their reaction,
🍂 We might be afraid of not being heard or respected,
🍂 Or we might be terrified of feeling powerless again and so we set very, very strong boundaries!
The list is infinite and the fears we carry are unique to each one of us, depending on what has happened in the past."

Setting boundaries with our kids is not really a matter of choosing the "right" words or of being consistent or of staying calm or being firm.

There is something much deeper at play.

And you probably know this, intuitively.

🧡 The way we set boundaries with our kids today depends a lot on how things went for us in the past, when we tried to set boundaries with the people around us.

When we were kids and saying "no", how was this received?
🍂 Were we often laughed at, made fun of or told that our "no" is 'cute'?
🍂 Were we regularly punished for it?
🍂 Were we threatened to be left alone or sent away?
🍂 Were we shamed, humiliated or ignored?
🍂 Were we made to feel bad or inconsiderate for saying "no"?
🍂 Were we met with anger?

Because of repeated experiences like these throughout our childhood, we've developed fears around setting boundaries.

And we've taken this fears with us into adulthood.
These fears are often unconscious, but they subtly come up when it's time to set a boundary, to protect us from feeling the way we felt in the past.

🍂 We might have an (unconscious) fear of not being loved anymore by our kids, if we set a boundary.
🍂 We might have an unconscious fear of being abandoned if we say "no".
🍂 We might have a fear of being too harsh and damaging our children with our boundary.
🍂 We might be scared of their reaction,
🍂 We might be afraid of not being heard or respected,
🍂 Or we might be terrified of feeling powerless again and so we set very, very strong boundaries!

The list is infinite and the fears we carry are unique to each one of us, depending on what has happened in the past.

🧡 The good news is that we can work on making these fears conscious and on transforming them.
And we don't need to know what has happened in the past.
We don't even need to talk about the past to shift these fears and see positive transformations.

In my 1-on-1 (online) sessions, we work with what comes up in the present, honouring our fears (because they're simply trying to protect us...) and allowing our mind and body to shift away from what belongs to the past.

Feel free to message me or comment below if that resonates 🧡

With love and compassion,
Manon