psycho-logia.gr

13/05/2026

https://www.infokids.gr/paidiatros-k-ntaloukas-den-einai-sosto-na-anaparagontai-apochairetistiria-simeiomata-paidion-pou-eftasan-stin-aftoktonia/?fbclid=IwdGRjcARxBb1leHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZAo2NjI4NTY4Mzc5AAEeMrioRVmD_0dGAdOojSPIhwn496mfvQt6eoPjxl7Cfuq7pY3z6Nhmlg8wWy0_aem_bu7vzzpCpFAZt7VZ2cHEzg

Με έχει συγκλονίσει το τραγικό γεγονός των δύο 17χρονων κοριτσιών που έπεσαν από την ταράτσα, επιχειρώντας να βάλουν τέλος στη ζωή τους.

30/04/2026

https://www.facebook.com/share/1Dpd9QsVCM/?mibextid=wwXIfr

Όταν ο Θεοφάνης Τάσης, συγγραφέας και καθηγητής Φιλοσοφίας, μίλησε στη LiFO για τον εθισμό στα social media, την αυτοπραγμάτωση των νέων και το δίλημμα «μνήμη ή λήθη».
Link στο πρώτο σχόλιο👇️

19/06/2025

Η κρίση «σε τι είμαι καλή;»
Ήταν λίγο μετά τις έντεκα το πρωί.
Ο δεύτερος καφές είχε ξεχαστεί στο χείλος του φλιτζανιού.
Ούτε ζεστός, ούτε κρύος.
Το είδος της αδράνειας που σκάβει κάτω απ’ τη μέρα σου.
Η σκούπα ακουμπισμένη στον τοίχο, με κοιτούσε.
Ή έτσι φαντάστηκα.
Οι λεπτοδείκτες γύριζαν, αλλά δεν έδειχναν την ώρα.
Μόνο έναν κύκλο που έκλεινε αργά μέσα μου.
Κι εκεί… ανάμεσα σε μια σκέψη που ξεφλούδιζε και μια σιωπή που άχνιζε από τον τρίτο καφέ στο μπρίκι, εμφανίστηκε.
Σιωπηλά, όπως έρχονται οι άνθρωποι που δεν είναι ακριβώς άνθρωποι, αλλά κάτοπτρα.
Ο Επιθεωρητής.
Όχι από αυτούς με καμπαρντίνα.
Όχι με όπλο.
Φορούσε ένα παλτό που θύμιζε ξεχασμένο φθινόπωρο και κρατούσε μια τσάντα γεμάτη παύσεις.
Κάθισε απέναντί μου χωρίς να ρωτήσει.
Άνοιξε το μπλοκ του, σήκωσε το βλέμμα και μου είπε,
όχι με φωνή, αλλά με βλέμμα που έγραφε πάνω στο τραπέζι μια ερώτηση.
Σκληρή. Ξερή. Αδιάντροπη.
«Για πες. Σε τι είσαι καλή ;»
Τα πάντα σταμάτησαν.
Ο χρόνος, οι λεπτοδείκτες, το μυαλό, και το ψεύτικο κουράγιο.
Σαν να ’χα ξεχάσει να ζήσω, μόνο και μόνο για να απαντήσω σ’ αυτή την ερώτηση.
Έψαξα απαντήσεις, αλλά εκείνος δεν κοιτούσε τα επιτεύγματά μου.
Κοιτούσε τι απέμεινε όταν έσβησε το χειροκρότημα.
«Σε τι είμαι καλή;»
Έγειρα πίσω. Κοίταξα το ταβάνι, μήπως είχε απαντήσεις.
Τίποτα. Μόνο κάτι αράχνες.
Ο αχνός από τον καφέ σχημάτιζε λέξεις που δεν ήθελα να διαβάσω.
Μνήμες από αποτυχημένα σχέδια, όνειρα που ήπιαν κονιάκ και δεν ξύπνησαν ποτέ.
Άρχισα να ψάχνω απαντήσεις στο συρτάρι.
Πτυχίο; Τσαλακωμένο.
Ικανότητες; Κρυμμένες πίσω από υποχρεώσεις.
Επιτεύγματα; Φωτογραφίες ξεθωριασμένες, κολλημένες με σελοτέιπ στην ψυχή.
Και τότε κατάλαβα.
Δεν έψαχνα ταλέντα.
Έψαχνα αποδείξεις ύπαρξης.
Χωρίς να το σκεφτώ έπιασα χαρτί και μολύβι.
Άρχισα να γράφω. Σχεδόν μηχανικά. Σχεδόν προσευχόμενη.
Ξυπνάω κάθε μέρα. Δεν είναι λίγο.
Δεν έβαλα φωτιά στο σπίτι, ούτε στην καρδιά μου, σήμερα.
Μιλάω σε φυτά και μου απαντούν. Με τον τρόπο τους. Και μερικές φορές μεγαλώνουν.
Βλέπω όνειρα που δεν χωράνε στα πόδια μου, κι όμως, περπατάω.
Δεν ανατινάχθηκε ακόμα η κουζίνα.
Αντέχω. Χωρίς χειροκρότημα.
Και κάποιες νύχτες, όταν όλα σιωπούν, θυμάμαι ποια ήμουν παιδί.
Δεν έπαψα να ψάχνω, ακόμα κι όταν όλα μου είπαν «φτάνει».
Το χαρτί γέμισε.
Σήκωσα το κεφάλι.
Ο Επιθεωρητής χαμογέλασε.
Ή έτσι νόμιζα. Ίσως ήταν απλώς η αντανάκλαση του ήλιου στο τζάμι.
Με κοίταξε με βλέμμα που δεν σχολιάζει, απλώς βλέπει.
Δεν είπε τίποτα. Μόνο έγνεψε ελαφρά, σαν να έβαλε μια υπογραφή κάπου μέσα μου.
Κι έπειτα σηκώθηκε και έφυγε.
Ούτε βήματα ακούστηκαν.
Μόνο το τρίξιμο της συνείδησης μου.
Κοίταξα ξανά τη σκούπα. Δεν με κοίταζε πια.
Έβαλα το χαρτί σε ένα φάκελο.
Έγραψα απέξω:
«Αποδείξεις ζωής.
Υπογεγραμμένες από τη σιωπή.»
Και τότε κατάλαβα.
Δεν ήταν ερώτηση η φράση του.
Ήταν καθρέφτης.
Και για πρώτη φορά, δεν απέφυγα το είδωλο.
Απλώς περίμενα τη σωστή στιγμή.
Κι όταν ήρθε, έγραψα.
Όχι για να σωθώ.
Αλλά για να φυτέψω μια σκιά κάπου, μήπως ένας άλλος εαυτός ξαποστάσει στο μέλλον.

γράφει Maria Stathi

iristhesea📷

18/03/2025

https://www.kathimerini.gr/society/563516005/psychologos-me-ena-seminario/

Δυστυχώς και δω πάλι είναι θέμα
ατομικής ευθύνης όπως έχουν τα πράγματα .

Ενα πρόγραμμα e-learning, για ένα τρίμηνο ή ένα Σαββατοκύριακο, αρκεί για να δηλώσει κανείς «σύμβουλος ψυχικής υγείας» ή «life coach». Για να ασκήσει το επάγγελμα, δεν χρειάζ....

21/02/2025

Την Παρασκευή 28/2 δε θα πραγματοποιηθεί καμία συνεδρία , ραντεβού στη μεγάλη συγκέντρωση . psycho-logia.gr

Η ψυχοθεραπεία είναι μια συνεργατική θεραπεία που βασίζεται στη σχέση μεταξύ ενός ατόμου και ενός ψυχολόγου. Βασισμένη στο διάλογο, παρέχει ένα υποστηρικτικό περι...

20/01/2025

https://www.facebook.com/share/p/18U9iBAmqu/?mibextid=wwXIfr

Τα παιδιά σήμερα

Οι νέες γενιές δεν διαβάζουν. Ούτε την περίοδο της εκπαίδευσης, ούτε έπειτα από αυτήν, δεν μελετούν ποίηση ή έστω λογοτεχνία, ούτε φιλοσοφία, ορθογραφικά είναι χάλια, τα νέα παιδιά είναι τρομοκρατημένα, δεν αντέχουν να βαστάξουν το εύρος της πραγματικότητας που τα περιβάλλει για αυτό και αυτο-αιχμαλωτίζονται στις οθόνες των κινητών τους. Ξεγελούν τον εαυτό τους πως έτσι έχουν τον έλεγχο σε οτιδήποτε συμβαίνει γύρω τους, στον κόσμο που κατά βάση μισούν.

Ζούνε μέχρι να γεράσουν με τους εγωκεντρικούς γονείς τους οι οποίοι στην πλειοψηφία τους επίσης μισιούνται και επηρεάζουν τα μέλη της οικογένειας, καταδικάζοντας με αυτή την κληρονομιά εκβιαστικά τα παιδιά τους, σε ένα δυσβάσταχτο βάρος ενοχών και οικονομικών συμφερόντων (ποιο όροφο θα δώσουν στο κορίτσι, ποιο στο αγόρι κλπ).
Τα παιδιά ταυτόχρονα τούς εκβιάζουν συναισθηματικά προσπαθώντας να εκμεταλλευτούν από τους γονείς τους οτιδήποτε τους συνδέει σε επίπεδο υλικό, αφού η ανιδιοτελής αγάπη και η πνευματική επαφή δεν αφορά κανέναν.

Τα νέα παιδιά είναι παθητικά στην καθημερινότητά τους, αλλά πολύ ανοιχτά σε θέματα ταμπού και ρατσισμού. Δεν είναι ικανά όμως να ζήσουν μόνα τους, να αναλάβουν την ευθύνη της ζωής τους από νωρίς, παρά μονάχα τη στιγμή που θα παντρευτούν και που θα εξακολουθήσουν να συγκατοικούν σε κοινή πολυκατοικία, μαζί με την χειριστικότητα της μητέρας και την απουσία του πατέρας τους.

Τα νέα παιδιά είδαν την ταινία με τον Καζαντζίδη γιατί εδώ και 30 χρόνια γλεντάνε με τα μπουζούκια, όχι με την Ροκ μουσική, ούτε με την Jazz, ελάχιστα πλέον και με την καλή ηλεκτρονική μουσική. Τους αρέσουν παρόλα αυτά οι μεγάλες συναυλίες γιατί έχουν τη δυνατότητα να μαζεύονται εκεί και να μιλάνε μεταξύ τους δυνατά και ασταμάτητα για ότι μαλακία μπορεί κανείς να φανταστεί, βγάζοντας σέλφι κλπ.

Τα νέα παιδιά ενεργειακά είναι σαν εξηντάχρονοι συνταξιούχοι.
Βαριούνται συνεχώς, κάθονται διαρκώς στα καφέ, στα μπαρ και στα μπουζούκια, σπάνια θα τους δεις όρθιους, είναι σκυμμένοι πάνω στο κινητό. Οι γονείς τους έχουν περισσότερη ενέργεια διότι ρουφάνε αυτή των παιδιών τους. Οι γονείς φροντίζουν τα παιδιά τους να έχουν τα πάντα εκτός από, αυτονομία, ανεξαρτησία οικονομική, συναισθηματική έκφραση, δικό τους σπίτι σε άλλη περιοχή, χώρα, προσωπική ζωή και Προσωπικότητα. Δεν υπάρχουν χρήματα για τέτοια. Υπάρχουν όμως για χιλιάδες ανοησίες και εφήμερα καταναλωτικά σκουπίδια.

Μιχάλης Δέλτα
Αποσπάσματα από τα έξι βιβλία μου
Το Φως των Λέξεων, Κάθαρση, Ενεργειακή Ψυχοθεραπεία,
Με Θέα την Αλήθεια, Το Λαμπερό Σκοτάδι.
Εκδόσεις Οδός Πανός

11/01/2025

https://open.spotify.com/episode/3UJUXisksjClYdspqaNJ7g?si=wE0pL9gqSDiyCVrueRmwdg

Η Στέγη στη Lifo · Episode

04/01/2025