22/10/2026
Το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών (ΣΠΩ) διαγιγνώσκεται με την παρουσία τουλάχιστον δύο από τα ακόλουθα, αφού πρώτα αποκλειστούν άλλες αιτίες για τα συγκεκριμένα συμπτώματα:
1. σημεία ή συμπτώματα αυξημένων ανδρογόνων (υπερβολική τριχοφυΐα στο πρόσωπο ή το σώμα, απώλεια μαλλιών από το κεφάλι, ακμή ή λιπαρό δέρμα) ή αυξημένα επίπεδα τεστοστερόνης στο αίμα·
2. ακανόνιστη ή απούσα έμμηνος ρύση· και
3. πολυκυστικές ωοθήκες σε υπερηχογραφικό έλεγχο.
Αυτό σημαίνει ότι ορισμένες γυναίκες με ΣΠΩ δεν παρουσιάζουν πολυκυστικές ωοθήκες, καθώς η ύπαρξη κύστεων στις ωοθήκες δεν αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τη διάγνωση του συνδρόμου.
Οι εξετάσεις αίματος μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον εντοπισμό επιπέδων ανδρογόνων υψηλότερων από το φυσιολογικό σε γυναίκες που δεν εμφανίζουν ορατή υπερβολική τριχοφυΐα ή ακμή, καθώς και για να ελεγχθεί αν η ωορρηξία συμβαίνει φυσιολογικά σε γυναίκες που ενδέχεται να έχουν ΣΠΩ, παρόλο που παρουσιάζουν τακτικό έμμηνο κύκλο.
Κατά τη διαδικασία διάγνωσης του ΣΠΩ, οι γιατροί λαμβάνουν υπόψη τους γενετικούς παράγοντες κινδύνου, καθώς γυναίκες με οικογενειακό ιστορικό ΣΠΩ ή διαβήτη τύπου 2 διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης του συνδρόμου.
Επίσης, συνυπολογίζεται το στάδιο της ζωής στο οποίο βρίσκεται η γυναίκα, δεδομένου ότι η ακανόνιστη έμμηνος ρύση μπορεί να θεωρηθεί φυσιολογική είτε στην αρχή (εμμηναρχή) είτε προς το τέλος (περιεμμηνόπαυση) της αναπαραγωγικής ηλικίας.
Σε γυναίκες που διαγιγνώσκονται πρόσφατα με ΣΠΩ, συνιστάται η διενέργεια επιπλέον εξετάσεων αίματος, προκειμένου να διερευνηθεί η πιθανή ύπαρξη αντίστασης στην ινσουλίνη και να αξιολογηθεί ο συνολικός καρδιαγγειακός κίνδυνος.
Δεν υπάρχει θεραπεία για το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών (ΣΠΩ), αλλά οι θεραπείες μπορούν να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής, να βοηθήσουν στη γονιμότητα, να μειώσουν τον κίνδυνο υπερπλασίας του ενδομητρίου ή/και καρκίνου του ενδομητρίου και να βοηθήσουν στην πρόληψη μακροχρόνιων καρδιαγγειακών επεισοδίων.
Η έγκαιρη αναζήτηση περίθαλψης για τη διαχείριση των συμπτωμάτων του ΣΠΩ μπορεί να βοηθήσει τις γυναίκες να προστατεύσουν την υγεία και την ευημερία τους κατά τη διάρκεια και μετά την αναπαραγωγική τους ηλικία.
Οι υγιεινές συνήθειες τρόπου ζωής, συμπεριλαμβανομένης της υγιεινής διατροφής και της σωματικής δραστηριότητας, είναι σημαντικές για όλες τις γυναίκες με ΣΠΩ, ακόμη και αν δεν οδηγούν σε απώλεια βάρους.
Τα συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά χάπια μπορούν να βοηθήσουν στη ρύθμιση του εμμηνορροϊκού κύκλου και μπορεί να μειώσουν την ακμή ή την υπερβολική τριχοφυΐα στο πρόσωπο και το σώμα.
Οι αναστολείς των υποδοχέων ανδρογόνων μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία της υπερβολικής τριχοφυΐας ή της ακμής.
Οι επιλογές θεραπείας θα πρέπει να βασίζονται σε κοινή λήψη αποφάσεων, λαμβάνοντας υπόψη τις μοναδικές αξίες και προτιμήσεις κάθε ατόμου.
Οι θεραπείες για την υπογονιμότητα λόγω ΣΠΩ περιλαμβάνουν αλλαγές στον τρόπο ζωής, φάρμακα ή χειρουργική επέμβαση (ovarian drilling) για την τόνωση της ωορρηξίας.
Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF) και άλλες τεχνολογίες υποβοήθησης της αναπαραγωγής.
Οι γυναίκες με ΣΠΩ μπορούν να υποστηριχθούν για να μείνουν έγκυες, αλλά γενικά έχουν υψηλότερο κίνδυνο επιπλοκών στην εγκυμοσύνη που απαιτεί πρόσθετη παρακολούθηση.
Ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας (ΠΟΥ) προωθεί την έρευνα σχετικά με την πρόληψη, τη διάγνωση και τη θεραπεία της υπογονιμότητας σε γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, καθώς και την ευρύτερη υγεία της εμμήνου ρύσεως, επιδιώκοντας να εντοπίσει και να αναδείξει τα πιο σημαντικά αναπάντητα σχετικά ερωτήματα.
Ο ΠΟΥ υποστηρίζει τη δημιουργία στατιστικών στοιχείων σχετικά με το πόσο συχνή είναι η υπογονιμότητα και οι αιτίες της (όπως το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών).
Ο ΠΟΥ βοηθά επίσης τα κράτη μέλη να δώσουν μεγαλύτερη προσοχή στη υπογονιμότητα και τις αιτίες της στο πλαίσιο των εθνικών πολιτικών, υπηρεσιών και χρηματοδότησης για την υγεία, ώστε να διασφαλιστεί ότι όλοι όσοι χρειάζονται υγειονομική περίθαλψη που σχετίζεται με τη υπογονιμότητα μπορούν να την αποκτήσουν χωρίς οικονομικές δυσκολίες.