Μαρίνη Νάνσυ Ψυχολόγος / Marini Nancy Psychologist

18/05/2026

Ο D. W. Winnicott έγραφε στο βιβλίο του Playing and Reality (1971):

«Είναι χαρά να είσαι κρυμμένος και καταστροφικό να μη σε βρίσκουν.»

Σκέφτομαι πως αυτό ίσως περιγράφει κάτι βαθιά ανθρώπινο.

Αρκετές φορές προσπαθούμε να προστατευτούμε κρύβοντας πλευρές του εαυτού μας, από φόβο, από ντροπή ή απλώς από την ανάγκη να αντέξουμε. Συχνά αυτό μπορεί να γίνεται χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε.

Και όμως, ταυτόχρονα, υπάρχει μέσα μας η ανάγκη να μας συναντήσει κάποιος αληθινά.
Η ανάγκη αυτή για σύνδεση συχνά συνυπάρχει με τον φόβο της έκθεσης.

Ίσως τότε αρχίζει και η θεραπευτική εμπειρία: στη στιγμή που κάποιος μπορεί να μας δει πραγματικά, χωρίς να χρειάζεται πια να κρυβόμαστε.

Πηγή:
Winnicott, D. W. (1971). Playing and Reality. Tavistock Publications.



#Ψυχοθεραπεία
#ΨυχικήΥγεία
#Σχέσεις
#Σύνδεση

10/05/2026

Η σημερινή ημέρα μπορεί να έχει διαφορετικό νόημα για τον καθένα.

Για κάποιους είναι γεμάτη αγάπη, παρουσία και ευγνωμοσύνη. Για άλλους κουβαλά απώλεια, απόσταση ή πιο σύνθετα συναισθήματα γύρω από τη σχέση με τη μητέρα.

Υπάρχουν, όμως, και πρόσωπα που αποτελούν μια σημαντική μητρική φιγούρα στη ζωή κάποιου μέσα από τη φροντίδα, τη σταθερότητα και την αποδοχή που προσφέρουν: γιαγιάδες, θετές μητέρες, φροντιστές ή άλλοι που στάθηκαν δίπλα με τρόπο ουσιαστικό.

Ίσως σήμερα να τιμάμε τελικά κάθε δεσμό που βοήθησε κάποιον να νιώσει ότι ανήκει.

Χρόνια πολλά.


#ΓιορτήΤηςΜητέρας #ΨυχικήΥγεία

image source: internet

05/05/2026

Παγκόσμια Ημέρα Μαιών.

Η περιγεννητική περίοδος είναι μια σύνθετη φάση, που περιλαμβάνει σωματικές, συναισθηματικές και κοινωνικές αλλαγές. Σε αυτή τη διαδρομή, η συνεργασία μεταξύ μαιευτήρα–γυναικολόγου, μαίας και επαγγελματιών ψυχικής υγείας είναι καθοριστική.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η μαία κατέχει μια ιδιαίτερα σημαντική θέση.
Συχνά αποτελεί το πρώτο σημείο επαφής της γυναίκας με το σύστημα φροντίδας και βρίσκεται δίπλα της σε μια περίοδο αυξημένης ευαλωτότητας και έντονων αλλαγών.

Παρέχει συνεχή υποστήριξη, τόσο σε σωματικό όσο και σε ψυχοσυναισθηματικό επίπεδο, ενώ μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην έγκαιρη αναγνώριση ψυχικών δυσκολιών και στη διασύνδεση με υπηρεσίες ψυχικής υγείας.

Η σημασία αυτής της παρουσίας αποτυπώνεται και στη διεθνή βιβλιογραφία:

• το 10–20% των γυναικών εμφανίζουν επιλόχεια κατάθλιψη ή σημαντικά επίπεδα άγχους
• η συνεχής υποστήριξη στον τοκετό συνδέεται με βελτιωμένα μαιευτικά και ψυχολογικά αποτελέσματα
• η ποιότητα της πρώιμης σχέσης μητέρας–βρέφους επηρεάζει την ανάπτυξη ασφαλούς δεσμού και τη μελλοντική συναισθηματική ρύθμιση

Με βάση τα παραπάνω, η επένδυση στη συνεργασία μεταξύ μαιών και ψυχολόγων δεν αφορά μόνο την αντιμετώπιση δυσκολιών, αλλά και την πρόληψη και προαγωγή της ψυχικής υγείας μητέρας και παιδιού.

Γι’ αυτό, τιμούμε σήμερα τις μαίες που στέκονται δίπλα στη γυναίκα με γνώση, ενσυναίσθηση και φροντίδα.

Η γέννηση δεν είναι μόνο μια ιατρική πράξη.
Είναι σχέση, ρύθμιση και ασφάλεια.


#ΠαγκόσμιαΗμέραΜαιών
#ΨυχικήΥγεία
#Μητρότητα


image source: internet

Βιβλιογραφία

John Bowlby. (1969/1982). Attachment and loss: Vol. 1. Attachment. New York: Basic Books.
Cochrane Collaboration – Bohren, M. A., Hofmeyr, G. J., Sakala, C., Fukuzawa, R. K., & Cuthbert, A. (2017).
Continuous support for women during childbirth. Cochrane Database of Systematic Reviews, (7), CD003766. https://doi.org/10.1002/14651858.CD003766.pub6⁠
Daniel Stern. (1995). The motherhood constellation. New York: Basic Books.
The Lancet. (2014).
Advancing early childhood development: From science to scale. The Lancet, 384(9941), 173–173.
Lynne Murray, & Peter Cooper. (1997). Postpartum depression and child development. New York: Guilford Press.
National Institute for Health and Care Excellence. (2020). Antenatal and postnatal mental health: Clinical management and service guidance (CG192). London: Author.
World Health Organization. (2016). WHO recommendations on antenatal care for a positive pregnancy experience. Geneva: Author.
World Health Organization. (2022). Maternal mental health. Geneva: Author.

11/04/2026

*english follows*

Καλή Ανάσταση.

Αυτές οι ημέρες μπορεί να είναι μια ευκαιρία για τον καθένα να τις αξιοποιήσει όπως επιθυμεί.

Ίσως το να παρατηρήσει τον εαυτό του, να σταθεί στις μικρές στιγμές και να έρθει πιο κοντά σε όσα πραγματικά έχουν αξία, να είναι μια ουσιαστική αρχή...

Happy Easter.

May these days be an opportunity to pause and reflect.

A time to tune into ourselves, cherish the small moments, and reconnect with what truly matters, a meaningful place to begin...


#ΨυχικήΥγεία
#Αυτοφροντίδα
#Ενσυνειδητότητα
#Ευεξία

image source: internet

07/04/2026

Ευγενική υπενθύμιση

Η φωνή των πατέρων στην έρευνα μετράει.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά όσους έχουν ήδη αφιερώσει χρόνο για να συμμετάσχουν στην έρευνα που διεξάγω στο πλαίσιο του μεταπτυχιακού μου στο University of Essex.

Για όσους δεν πρόλαβαν ή δεν είδαν την προηγούμενη ανάρτηση, η συμμετοχή παραμένει ανοιχτή και είναι ιδιαίτερα πολύτιμη.

Η μελέτη έχει τίτλο:

«Ψυχική Υγεία του Πατέρα κατά την Περιγεννητική Περίοδο και η επίδρασή της στον γονεϊκό ρόλο».

Στόχος της είναι:

Να διερευνήσει τις ψυχολογικές ανάγκες των πατέρων πριν και μετά τον τοκετό, την ισορροπία οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής, καθώς και τις κοινωνικές προσδοκίες γύρω από τον ρόλο του πατέρα.

Αναζητούνται:

Πατέρες ηλικίας 25–50 ετών που βρίσκονται ή βρέθηκαν πρόσφατα στην περιγεννητική περίοδο (εγκυμοσύνη, γέννηση ή πρώτο έτος ζωής του παιδιού).

Συμμετοχή:

Μέσω ανώνυμου ερωτηματολογίου διάρκειας περίπου 30–45 λεπτών.
Τα ευρήματα της μελέτης θα αξιοποιηθούν για ακαδημαϊκή δημοσίευση και για την περαιτέρω κατανόηση της πατρικής ψυχικής υγείας.

Σύνδεσμος συμμετοχής:

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSfl2FbS0EWhTvCxo2KGC5C2qQUGgICOUpwweUjCd2TljNQ-RA/viewform

Η συμμετοχή σας ή η κοινοποίηση της έρευνας σε πατέρες που ενδέχεται να ενδιαφέρονται θα βοηθούσε σημαντικά την ολοκλήρωση της μελέτης.

Σας ευχαριστώ θερμά.

Ονομάζομαι Αθανασία Μαρίνη και εκπονώ τη διπλωματική μου εργασία στο πλαίσιο του μεταπτυχιακού μου, με τίτλο: «Ψυχική Υγεία του Πατέρα κατά την Περιγεννητική Περί....

02/04/2026

2 Απριλίου – Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού

Ο αυτισμός (Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος – ΔΑΦ) ανήκει στις νευροαναπτυξιακές διαταραχές και αφορά έναν διαφορετικό τρόπο οργάνωσης της εμπειρίας. Χαρακτηρίζεται από διαφοροποιήσεις στην κοινωνική επικοινωνία και αλληλεπίδραση, στην αισθητηριακή επεξεργασία, καθώς και από την ανάγκη για προβλεψιμότητα, ρουτίνα και επαναληπτικότητα.

Η αιτιολογία του αυτισμού θεωρείται πολυπαραγοντική και σχετίζεται με την αλληλεπίδραση γενετικών, νευροβιολογικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Παράλληλα, η αύξηση των διαγνώσεων τις τελευταίες δεκαετίες δεν αντανακλά απαραίτητα αύξηση της συχνότητας, αλλά κυρίως βελτίωση στην αναγνώριση, διεύρυνση των διαγνωστικών κριτηρίων και μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι ο αυτισμός σε κορίτσια και γυναίκες συχνά παραμένει λιγότερο ορατός. Πολλά κορίτσια φαίνεται να αναπτύσσουν τρόπους προσαρμογής ή προσπάθειες να «ταιριάξουν» με το περιβάλλον, με αποτέλεσμα να καθυστερεί η αναγνώριση των αναγκών τους και η παροχή κατάλληλης υποστήριξης.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι ο αυτισμός δεν σημαίνει ότι το παιδί δεν σχετίζεται, αλλά ότι σχετίζεται, αντιλαμβάνεται και επεξεργάζεται τον κόσμο με έναν διαφορετικό τρόπο. Συχνά, οι δυσκολίες που βιώνει το παιδί δεν προκύπτουν μόνο από τις εγγενείς ιδιαιτερότητές του, αλλά και από ένα περιβάλλον που δεν είναι επαρκώς προσαρμοσμένο στις ανάγκες του.

Η σύγχρονη προσέγγιση μετατοπίζεται από την προσπάθεια «διόρθωσης» προς την κατανόηση και την αποδοχή, από την ενημέρωση (awareness) προς την ουσιαστική ένταξη και συμπερίληψη (acceptance & inclusion), με στόχο το παιδί να μπορεί να αναπτυχθεί και να σχετιστεί με ασφάλεια μέσα σε ένα περιβάλλον που το κατανοεί.

Και αυτή η κατανόηση χρειάζεται να επεκτείνεται πέρα από την οικογένεια, στην κοινωνία συνολικά, σε ένα σχολείο, ένα σύστημα και έναν δημόσιο χώρο που μπορούν να προσαρμόζονται στις διαφορετικές ανάγκες, υποστηρίζοντας τη συμπερίληψη.

Για τους γονείς, αυτό σημαίνει μια στάση παρατήρησης, προσαρμογής και σεβασμού της μοναδικότητας του παιδιού. Η χρήση σαφούς γλώσσας, η διατήρηση σταθερών ρουτινών, η προετοιμασία για αλλαγές, η αναγνώριση των αισθητηριακών αναγκών και η ενίσχυση της επικοινωνίας με πολλαπλούς τρόπους αποτελούν βασικά στοιχεία υποστήριξης. Πάνω από όλα, όμως, η σχέση προηγείται της συμπεριφοράς.

Ίσως τελικά το ζητούμενο δεν είναι να μάθουν τα παιδιά να ταιριάζουν στον κόσμο, αλλά να μάθουμε εμείς να δημιουργούμε έναν κόσμο που τα συμπεριλαμβάνει.

Ενδεικτική βιβλιογραφία

American Psychiatric Association (2013). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (5th ed.)
Lord, C., Elsabbagh, M., Baird, G., & Veenstra-VanderWeele, J. (2018). Autism spectrum disorder. The Lancet, 392(10146), 508–520
Happé, F., & Frith, U. (2020). Annual Research Review: Looking back to look forward – changes in the concept of autism. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 61(3), 218–232
Lai, M. C., Lombardo, M. V., Auyeung, B., Chakrabarti, B., & Baron-Cohen, S. (2015). Sex/gender differences and autism. JAACAP, 54(1), 11–24
Pellicano, E., & den Houting, J. (2022). Annual Research Review: Shifting from “normal science” to neurodiversity. Journal of Child Psychology and Psychiatry


#Αυτισμός
#ΨυχικήΥγεία
#Γονείς #Παιδί

pic: internet