12/08/2026
Τις τελευταίες ημέρες έγινε γνωστό ένα περιστατικό στην Αιγιάλεια, όπου μια μητέρα φέρεται να χτύπησε το 6χρονο παιδί της σε παραλία. Ένας άνθρωπος που βρισκόταν εκεί επέλεξε να μην προσπεράσει και ενημέρωσε τις αρμόδιες αρχές.
Δεν γνωρίζουμε όλη την ιστορία αυτής της οικογένειας και δεν είναι δική μας δουλειά να τη δικάσουμε.
Είναι όμως μια αφορμή να μιλήσουμε για κάτι πολύ σημαντικό:
Το χαστούκι δεν είναι τρόπος διαπαιδαγώγησης.
Τα παιδιά χρειάζονται όρια. Χρειάζονται κανόνες, συνέπεια και καθοδήγηση.
Χρειάζεται να μάθουν ότι οι πράξεις τους έχουν συνέπειες και ότι υπάρχουν συμπεριφορές που δεν είναι αποδεκτές.
Η σωματική τιμωρία, όμως, δεν τους διδάσκει τι θα μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά.
Ένα χαστούκι μπορεί να σταματήσει μια ανεπιθύμητη συμπεριφορά εκείνη τη στιγμή. Μπορεί να κάνει ένα παιδί να υπακούσει. Όμως η υπακοή που προέρχεται από τον φόβο δεν είναι το ίδιο με την κατανόηση ενός ορίου.
Και κυρίως, όταν ο ενήλικας χρησιμοποιεί τη βία για να επιβληθεί, υπάρχει ο κίνδυνος να περνά στο παιδί ένα εντελώς διαφορετικό μήνυμα: ότι όταν θυμώνουμε, όταν ο άλλος δεν μας ακούει ή όταν έχουμε περισσότερη δύναμη, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη βία.
Η σωματική τιμωρία δεν είναι αποδεκτό μέσο διαπαιδαγώγησης ούτε σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία.
Ο Ν. 3500/2006 για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας απαγορεύει τη βία μεταξύ των μελών της οικογένειας, ενώ το άρθρο 4 αναφέρεται ειδικά στην άσκηση σωματικής βίας σε βάρος ανηλίκου ως μέσο «σωφρονισμού» στο πλαίσιο της ανατροφής του.
Αυτό δεν σημαίνει ότι αγνοούμε πόσο δύσκολος μπορεί να είναι ο ρόλος του γονέα.
Οι γονείς κουράζονται. Θυμώνουν. Απογοητεύονται. Κάποιες στιγμές μπορεί να αισθανθούν ότι χάνουν τον έλεγχο.
Εκεί ακριβώς χρειάζεται να σταματήσουμε.
Να πάρουμε λίγο χρόνο. Να απομακρυνθούμε για λίγο, εφόσον το παιδί είναι ασφαλές. Να ζητήσουμε βοήθεια όταν αισθανόμαστε ότι δεν μπορούμε να διαχειριστούμε τον θυμό μας.
Το να κατανοούμε έναν γονέα που έφτασε στα όριά του δεν σημαίνει ότι αποδεχόμαστε το χτύπημα.
Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο μήνυμα από το συγκεκριμένο περιστατικό που θεωρώ εξίσου σημαντικό.
Κάποιος είδε.
Και δεν προσπέρασε.
Η βία απέναντι σε ένα παιδί δεν είναι «οικογενειακή υπόθεση» που δεν μας αφορά.
Δεν χρειάζεται να γνωρίζουμε όλη την ιστορία μιας οικογένειας για να ενδιαφερθούμε για την ασφάλεια ενός παιδιού.
👉 Αν δεις ένα παιδί να κακοποιείται, μην προσπεράσεις.
Γιατί η προστασία των παιδιών είναι ευθύνη όλων μας.
Κωνσταντίνα Κατόπη – Παιδίατρος