Ιωάννα Καπετανάκου, Ψυχολόγος ΜSc, Συστημική Ψυχοθεραπεύτρια

15/09/2026

Μια ομάδα για την υπέρτατη σχέση μητέρας-παιδιού, μητέρας-κόρης από δύο συναδέλφους που θα την αγκαλιάσουν!
Ελισσάβετ Μπαμπλέκου, Ψυχολόγος MSc - Συστημική Ψυχοθεραπεύτρια
Κωνσταντίνα Τριβιζά, Ψυχολόγος MSc

«Κάποτε ήταν μια κόρη που αγαπούσε πολύ τη μαμά της…»
«Κάποτε ήταν μια μαμά που αγαπούσε πολύ την κόρη της…»
Κάποτε (όχι πάντα) οι ρόλοι αυτοί συναντιούνται, κι η κόρη γίνεται η ίδια μαμά… ή μήπως, εν καιρώ, συμβαίνει το αντίστροφο; Και ο χρόνος; Ποια η δική του συμβολή στις εναλλαγές των δυναμικών της δυάδας; Άραγε, υπάρχει, όπως στη μουσική, μια παύση ανάμεσά τους; Παύεις να είσαι μάνα; Παύεις να είσαι κόρη; Και η απουσία σχέσης; Πώς μπορεί να επηρεάσει το συναίσθημά μας και τις επιλογές μας; Πώς διαμορφώνονται οι ανάγκες και οι προσδοκίες μας από τη ζωή, τους ανθρώπους και εμάς τις ίδιες; Άραγε η κατανόηση και ερμηνεία των κινήτρων, οδηγούν στην αποδοχή; Οδηγούν στη συγχώρεση; Και είναι η συγχώρεση μια ασφαλής απάντηση στα ενήλικα συναισθηματικά ελλείματα;
Μια…σπειροειδής αναζήτηση των αχνών λεπτομερειών που αγκαλιάζουν την πρώτη και πιο σημαντική μας σχέση σε ένα βιωματικό εργαστήρι τεσσάρων (4) συναντήσεων με τίτλο «ΜΑΝΑ-κόρη/ ΚΟΡΗ-μάνα». Αφορμή και οδηγός μας σε αυτό το εσωτερικό ταξίδι, το βιβλίο της Αντιγόνης Βουτσινά «Μια φορά κι ένα παιδί», από τις εκδόσεις Φουρφούρι.
Με ασφάλεια και σεβασμό, σε μια ολιγομελή ομάδα, και μέσα από την εικονογράφηση, τη φωτογραφία, τη μουσική και το λόγο, θα πορευτούμε μαζί σε αυτή την εξερεύνηση ιστοριών και αφηγήσεων και από τις δύο πλευρές.
Ένα προκλητικό ταξίδι με ερωτήσεις και απαντήσεις, υπό την ομπρέλα μιας…κάπως παράδοξης προτροπής της συγγραφέως στο οπισθόφυλλο του βιβλίου:
«Αν έχεις αποφασίσει ότι είσαι ο καλύτερος γονιός που υπάρχει, αν πιστεύεις ότι οι δικοί σου γονείς τα έπραξαν όλα σωστά, αν φοβάσαι να αφουγκραστείς το παιδί που υπήρξες κάποτε ή το παιδί που έχεις φέρει στον κόσμο, ΤΟΤΕ ΟΧΙ, ΜΗ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ»
___________________________________________________________________________

Τοποθεσία: Πανόρμου 81, Αθήνα (πλησίον στάσης μετρό Πανόρμου)
Συχνότητα: 4 εβδομαδιαίες συναντήσεις κάθε Τρίτη στις 19:30, με έναρξη στις 13/10/2026
Διάρκεια: 1,5 ώρες η κάθε συνάντηση
Συνολικό κόστος: 125 ευρώ (στην τιμή συμπεριλαμβάνεται ο ΦΠΑ)
Φόρμα εκδήλωσης ενδιαφέροντος: https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSdQie7rGDhx6F_OL2_u4ji-oYexRI08c2gc7sTlPiceV-eqjA/viewform?usp=publish-editor
Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας:
Τηλ: 6975653025, E-Mail: [email protected] (Ελισσάβετ)
Τηλ: 6977568663, E-Mail: [email protected] (Κωνσταντίνα)

ΣΥΝΤΟΝΙΖΟΥΝ:
Ελισσάβετ Μπαμπλέκου- Ψυχολόγος MSc|
Προαγωγή Ψυχικής Υγείας και Πρόληψη Ψυχιατρικών Διαταραχών
Συστημική Ψυχοθεραπεύτρια
https://ebablekou.gr/

Κωνσταντίνα Τριβιζά – Ψυχολόγος MSc|
Έλεγχος του Στρες και Προαγωγή της Υγείας
https://www.facebook.com/profile.php?id=61550655910516&sk=about_details

03/09/2026

02/09/2026

27/08/2026

Από 1 Σεπτεμβρίου ξεκινάμε ξανά!

Εύχομαι ο Σεπτέμβριος να είναι για όλους μια ευκαιρία για ένα νέο ξεκίνημα διαδρομών, εσωτερικών αναζητήσεων, αλλαγών, δρόμων επιθυμίας. 🤍

📅 Ραντεβού από 01/09

Ιωαννα Καπετανάκου
MSc Ψυχιατροδικαστική Ψυχολόγος-
Συστημική-Οικογενειακή Ψυχοθεραπεύτρια
📍Ανθέων 4, Αγία Παρασκευή
📞210-6010245- 6987283111

#ψυχολόγος #ψυχοθεραπεία #συστημικήψυχοθεραπεία #ψυχικήυγεία #νέοξεκίνημα #ΑγίαΠαρασκευή

25/08/2026

Από την φίλη&συνάδελφο Antonia Tsakali !
Κείμενο αλήθειας!

Πόσες σχέσεις τελείωσαν όχι επειδή τελείωσε η αγάπη, αλλά επειδή κανείς δεν έκανε το βήμα προς τον άλλον;

Πόσα «μου λείπεις» έμειναν ανείπωτα πίσω από ένα «ας στείλει πρώτος»; Πόσες συγγνώμες δεν ειπώθηκαν, γιατί το να παραδεχτούμε το λάθος μας έμοιαζε με ήττα; Πόσες φορές κρατήσαμε απόσταση, ενώ αυτό που πραγματικά θέλαμε ήταν να πλησιάσουμε;

Ο εγωισμός έχει έναν παράξενο τρόπο να μεταμφιέζεται σε αξιοπρέπεια. Μας πείθει ότι προστατεύουμε τον εαυτό μας, ενώ κάποιες φορές απλώς προστατεύουμε τον φόβο μας.

Και υπάρχει μεγάλη διαφορά.Η αξιοπρέπεια βάζει όρια. Ο εγωισμός χτίζει τοίχους.

Αξιοπρέπεια είναι να απομακρύνεσαι από εκεί που πληγώνεσαι, υποτιμάσαι ή δεν υπάρχει αμοιβαιότητα.
Εγωισμός είναι να απομακρύνεσαι από εκεί που θα μπορούσες να αγαπήσεις, μόνο και μόνο επειδή φοβάσαι να εκτεθείς.

Η αξιοπρέπεια μπορεί να πει «ως εδώ». Ο εγωισμός δυσκολεύεται ακόμη και να πει «μου λείπεις».

Ίσως, λοιπόν, το δύσκολο δεν είναι πάντα να ξέρουμε πότε πρέπει να φύγουμε. Είναι να ξέρουμε και πότε αξίζει να μείνουμε, να μιλήσουμε, να ζητήσουμε συγγνώμη, να κάνουμε εμείς το πρώτο βήμα. Γιατί δεν είναι κάθε υποχώρηση ήττα. Και δεν είναι κάθε απόσταση αξιοπρέπεια.

Μερικές φορές, το πιο γενναίο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε είναι να αφήσουμε για λίγο το «εγώ» και να πούμε απλά:

«Εγώ θέλω να είμαι εδώ. Εσύ;»

29/03/2026

Mια εξαιρετική οπτική για την ΔΕΠΥ από τον Γιατρό Gabor Mate που χρειάζεται να ακούσουν ολοι οι γονείς, εκπαιδευτικοί, μαθητές αλλά και όσοι δουλεύουν με παιδιά!

Πηγή: Key Books

27/03/2026

Πίσω από τον θυμό μπορεί να κρύβονται πάρα πολλά άλλα συναισθήματα όπως φόβος, άγχος, απογοήτευση, μοναξιά, απόρριψη, θλίψη,ανημπόρια,μπέρδεμα,πόνος,στεναχώρια, ακατανίκητο στρες,απομόνωση,ντροπή,ενοχή, ζήλεια.
Ο θυμός είναι το συναίσθημα που εκδηλώνεται πολλές φορές πρώτα&έντονα σε πολλές καταστάσεις&τις περισσότερες φορές έρχεται χωρίς να αναγνωρίζουμε και να κατανοούμε τι αισθανόμαστε πραγματικά..
Μοιάζει σαν κουρτίνα που μπαίνει μπροστά και κρύβει όλα τα υπόλοιπα συναισθήματα.
Χρειάζεται λοιπόν να αναρωτιόμαστε κάθε φορά τι συναισθήματα μπορεί να υπάρχουν απο πίσω τα οποία δεν έχουμε αντιληφθεί.. Μ'αυτό τον τρόπο δε θα μας κατακλύσει το συναίσθημα του θυμού, θα μπορέσουμε να το διαχειριστούμε καλύτερα και ταυτόχρονα θα βιώσουμε αυτό που μας συμβαίνει&ερχόμενοι σε επαφή με το πραγματικό μας συναίσθημα..

Φωτογραφία: whole elephant

24/03/2026

Άντρας θεραπευόμενος:Ο γιος μου, μου απευθύνεται με τρόπους που ο ίδιος ποτέ δεν θα απευθυνόμουν στον πατέρα μου ως παιδί .
Εγώ: Συγχαρητήρια
Ο θεραπευόμενος μου: Ορίστε ;
Εγώ:Ο γιος σου δεν σε φοβάται.Δεν σε φοβάται όπως εσύ φοβόσουν τον πατέρα σου.Νιώθει αρκετά ασφαλής μαζί σου.
Ασφαλής να δοκιμάσει,να μιλήσει ,να αντιδράσει ...και αυτό είναι δώρο.
---------------
Η επούλωση πληγών μεταξύ των γενεών μπορεί να προκαλέσει σύγχυση εντός μας.Ειδικά για όσους από εμάς είμαστε γονείς.
Η θεραπεία μας σημαίνει ότι δημιουργούμε περιβάλλοντα τέτοια ώστε τα παιδιά μας να συμπεριφέρονται με τρόπους που δεν θα συμπεριφερόμασταν ποτέ όταν ήμασταν μικροί οι ίδιοι .
Γιατί ποτέ δεν θα μπορούσαμε να συμπεριφερθούμε με αυτόν τον τρόπο.
Γιατί οι φροντιστές μας θα μας τιμωρούσαν πολύ αυστηρά.
Ή/και όχι .
Μπορεί να μην έψαχναν καν την αιτία .Να μην έψαχναν σε βάθος.Να αδιαφορούσαν πλήρως.
Η' ίσως όχι αυτό.
Αλλά θα έχαναν τον κόσμο κάτω από τα πόδια τους και εμείς δεν θέλαμε να τους πληγώσουμε τόσο !
Όποιος και αν ήταν ο λόγος ..
Ένα πράγμα είναι πολύ ξεκάθαρο .
Εμείς δεν θα μιλούσαμε στους γονείς μας ,όπως μας μιλούν τα παιδιά μας !
Να είμαστε ξεκάθαροι: Δεν λέω ναι σε καμιά κακή συμπεριφορά.Αυτό που λέω είναι ότι είμαι υπέρ να νιώθουν αρκετά ασφαλή για να εκφραστούν και να δοκιμάσουν διαφορετικούς τρόπους συσχέτισης με τον κόσμο γύρω τους προκειμένου να καταλάβουν τι αισθάνεται καλά/τι αισθάνεται άσχημο.
Σαν μικροί επιστήμονες που δίνουν νόημα στον κόσμο γύρω τους.
Για να πειραματιστείς, πρέπει να νιώθεις ασφάλεια.
Ο γιος του πελάτη μου αισθάνεται αρκετά ασφαλής για να πειραματιστεί με διαφορετικούς τρόπους σύνδεσης με τον μπαμπά του, επειδή ο μπαμπάς του έχει δεσμευτεί να κάνει τη δική του θεραπευτική εργασία.
Σε μια στιγμή που ο φόβος και η αμφιβολία σας κυριεύουν θέλω να υπενθυμίσετε στον εαυτό σας ότι η συμπεριφορά τους μπορεί κάλλιστα να αντανακλά την ασφάλεια που δημιουργείτε στο σπίτι σας λόγω της δέσμευσής σας στη θεραπεία σας.
Έτσι, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε είναι να αγκαλιάσετε τον εαυτό σας.
Όταν φροντίζετε πρώτα για τον εαυτό σας, θα αναθρέψετε το παιδί σας από ένα μέρος αγάπης και όχι φόβου.

Πηγή Fb: Διαπροσωπικές Σχέσεις

23/03/2026

«Το σχολείο θα ήταν πολύ καλύτερο αν νιώσουν οι μαθητές ότι αντιμετωπίζονται με σεβασμό», λέει η Μαρίλια. «Χρειαζόμαστε ένα σχολείο όπου μαθητές και καθηγητές θα έχουν μεγαλύτερους δεσμούς, θα συζητούν. Και νομίζω ότι χρειάζεται σταθερά ένας ψυχολόγος που δεν θα αλλάζει κάθε χρόνο, ούτε θα έρχεται μια φορά την εβδομάδα. Χρειαζόμαστε ένα σχολείο που να μην εστιάζει μόνο στα μαθήματα, στο λύκειο ας πούμε επί τρία χρόνια είμαστε σε μια κούρσα για τις πανελλήνιες. Χρειαζόμαστε να εκπαιδευόμαστε και συναισθηματικά».

«Τα παιδιά μιλούν, ωστόσο εμείς δεν ακούμε».

«Χρειαζόμαστε ένα δημοκρατικό σχολείο με παιδεία και εκπαίδευση όλων στους κανόνες και τη λειτουργία του Αυτή τη στιγμή στιγματίζονται όλοι – και οι εκπαιδευτικοί και οι γονείς και τα παιδιά. Ούτε η διαπόμπευση του θύτη, ούτε ο συνεχής επανατραυματισμός του θύματος βοηθούν».

📖Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη της Φανής Πασσιά, Κοινωνιολόγου, επιστημονικά υπεύθυνης της Ειδικής Μονάδας Ψυχοκοινωνικής Παρέμβασης "Οσελότος": https://www.dnews.gr/eidhseis/ellada/578747/ti-symvainei-sta-sxoleia-mathima-proto-sevasmos

✏️Γράφει η Ντίνα Δασκαλοπούλου

22/03/2026

"Όλοι έχουμε συναισθήματα. Κι όλοι νιώθουμε τα ίδια συναισθήματα στις ίδιες περιπτώσεις. Όλοι μας κάποτε νιώθουμε θλιμμένοι, κουρασμένοι, ταραγμένοι, τρομοκρατημένοι, εξάλλοι απο θυμό, ένοχοι, ντροπιασμένοι,αποκλεισμένοι, ζηλιάρηδες, ανακουφισμένοι η' ευτυχισμένοι.. Αλλά επειδή κανείς δε μιλά για τα συναισθήματα που κρύβει μέσα του, ο καθένας από την μεριά του πιστεύει ότι μόνο αυτός βιώνει αυτό που ζει. Πιστεύει ότι είναι διαφορετικός από τους άλλους επειδή νιώθει συναισθήματα που οι άλλοι φαίνεται ότι δεν βιώνουν. Αισθάνεται άσχημα που έχει τέτοια συναισθήματα.
Όταν αναγνωρίζει κανείς τα συναισθήματά του, όταν μαθαίνει να τα αντέχει χωρίς να φοβάται ότι θα τον συντρίψουν, όταν τα λέει με το όνομά τους, μπορεί να έχει συνείδηση ολόκληρης της ύπαρξής του."

Απόσπασμα από το βιβλίο "Στην καρδιά των συναισθημάτων του παιδιού" της Isabelle Filliozat.