Τσουρουνάκη Αλεξάνδρα, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

24/07/2026

| Μάνος Ελευθερίου | 12 Μαρτίου 1938 - 22 Ιουλίου 2018 |

Σήκω. Θα σου φέρω καφέ. Σήκω. Πλύσου. Χτενίσου. Άνοιξε το παράθυρο. Πες καλημέρα κι ας είναι νύχτα.
Άλλαξε τη ζωή σου και θ' αλλάξει ο κόσμος.

Μας περιμένουν. Έξω μας περιμένουν οι ρόλοι που ονειρεύτηκες. Θα τους φέρω στα μέτρα σου.

| Ο γέρος χορευτής | εκδόσεις Μεταίχμιο |

| Collage: Happy Red Fish, Jump |

https://biblionet.gr/%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%89%CF%80%CE%BF/?personid=1557

22/07/2026

Και προπαντός
ας μην αφήσουμε την αγάπη
να συνωστίζεται με τόσα αισθήματα...

| Νίκος Καρούζος (17 Ιουλίου 1926 - 28 Σεπτεμβρίου 1990) | Τα Πουλιά Δέλεαρ του Θεού, 1961 | Τα ποιήματα, τ. Α' | εκδόσεις Ίκαρος |

| Φωτογραφία: Edouard Boubat |

14/07/2026

Being grounded doesn’t mean nothing affects you. It means you can feel disappointment, anger, grief, or fear without letting the emotion make every decision for you. Emotions are messengers, but if they escalate they can also hijack our brains (the tsunami of hormones taking over the amygdala, and disabling the prefrontal cortex).

But you can pause. You can listen to what the feeling is trying to show you. Do some deep breathing (inhale for 4 , exhale for 6 to engage the parasympathetic nervous system so things calm down). And then you can choose your response with greater clarity.

"Between stimulus and response there is a space. In that space is our power to choose our response. In our response lies our growth and our freedom.” - Viktor Frankl

This is not about denying our emotions or becoming numb. The idea is to become steady enough to stay connected to ourselves, even when life feels difficult.

What helps you return to yourself when your emotions feel overwhelming?

Drop a 💛 if you think have a strategy or are open to one

08/07/2026

Όλες αυτές οι μπόρες που μας βρίσκουν είναι σημάδια πως όπου να 'ναι θα ξανοίξει ο καιρός και θα μας έρθουν ευνοϊκά τα πράγματα, γιατί ούτε το καλό ούτε το κακό είναι δυνατόν να διαρκούν αιώνια, και από αυτό συνάγεται ότι, εφόσον έχει διαρκέσει πολύ το κακό, το καλό είναι πλέον κοντά.

| Μιγκέλ ντε Θερβάντες | Δον Κιχότε ντε λα Μάντσα | μτφρ.: Μελίνα Παναγιωτίδου | εκδόσεις Βιβλιοπωλείον της Εστίας |

| Artwork: Kaoru Yamada |

28/06/2026

https://youtu.be/B_AFB7TD7kI?is=N1ECN8TQmN3lXorl

Enjoy the videos and music you love, upload original content, and share it all with friends, family, and the world on YouTube.

26/06/2026

Στο πρώτο στάδιο της σχέσης να γίνουμε ελκυστικοί παρουσιάζουμε τον εαυτό μας, σε συσκευασία δώρου. Προβάλλουμε τα καλύτερα χαρακτηριστικά μας και κρύβουμε τις ρωγμές μας ώστε να φανούμε αξιαγάπητοι (αξιέραστοι). Όμως το πέρασμα του χρόνου αποκαλύπτει όσα προσπαθήσαμε να κρύψουμε.
Κάποια στιγμή το περιτύλιγμα φθείρεται. Φανερώνονται οι αδυναμίες, οι φόβοι, οι πληγές, οι συνήθειες που ενοχλούν.

Ο ήρωας του προσωπικού μας παραμυθιού γίνεται ένας απλός άνθρωπος, ευάλωτος και ατελής. Και ακριβώς σε αυτή τη φάση της ανώμαλης προσγείωσης ή θα έλθει το τέλος της σχέσης ή θα αρχίσει να οικοδομείται η πραγματική αγάπη.

Όχι πλέον ως έντονο συναίσθημα που παρασύρει, αλλά ως συνειδητή επιλογή.
Η επιλογή να μείνεις κοντά σε έναν άνθρωπο όχι γι' αυτό που φαντάστηκες, αλλά για αυτό που πραγματικά είναι. Να σεβαστείς την ιστορία του, να αντέξεις τις δυσκολίες, να σταθείς δίπλα του χωρίς να απαιτείς την τελειότητα.

Όταν σβήσει η γοητεία της εξιδανίκευσης, μπορεί να γεννηθεί κάτι πολυτιμότερο από τον έρωτα. Η αληθινή οικειότητα. Η ελευθερία να είσαι ο εαυτός σου χωρίς φόβο, χωρίς προσωπείο, χωρίς την αγωνία της διαρκούς επιβεβαίωσης.

Τότε η σχέση γίνεται καταφύγιο και όχι φυλακή. Μια ήσυχη συμμαχία δύο ατελών ανθρώπων που μοιράζονται τη ζωή τους, τον πόνο τους και τη σιωπή τους.

Αυτή η αγάπη δεν εντυπωσιάζει. Δεν ενθουσιάζει. Δεν υπόσχεται θαύματα. Βιώνεται ως κοινωνία ψυχών και σωμάτων που νικά τον χρόνο. Και μεταρσιώνει την αρχική ψευδαίσθηση σε αιώνια πραγματικότητα.

15/06/2026

Μετά από λίγο μαθαίνεις
την ανεπαίσθητη διαφορά

ανάμεσα στο να κρατάς ένα χέρι,
και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

Και μαθαίνεις πως Αγάπη
δε σημαίνει στηρίζομαι,

και Συντροφικότητα
δε σημαίνει ασφάλεια.

Και αρχίζεις να μαθαίνεις
πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια
και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις.

Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου
με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια
ορθάνοιχτα.

Και μαθαίνεις να φτιάχνεις
όλους τους δρόμους σου στο Σήμερα,

γιατί το έδαφος του Αύριο
είναι ανασφαλές για σχέδια,

και τα όνειρα
πάντα βρίσκουν τον τρόπο να
γκρεμίζονται στο τέλος της διαδρομής.

Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ,
αντί να περιμένεις κάποιον
να σου φέρει λουλούδια.

Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια,
μπορείς ν' αντέξεις.

Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη.
Και ό,τι, αλήθεια, αξίζεις.

Και μαθαίνεις.
Με κάθε αντίο μαθαίνεις...

Χόρχε Λουίς Μπόρχες

Σαν σήμερα, πριν 40 χρόνια,
έφυγε από τη ζωή.
............................................................................

Το ζωγραφικό έργο
είναι του Έντβαρτ Μουνκ.

04/06/2026

https://www.youtube.com/watch?v=pP0ETBSVzyQ

Γνωρίζεις ότι υπάρχουν σημεία που η ενδοοικογενειακή βία εκδηλώνετα...

03/06/2026

Όταν η δυσφορία, ο φόβος, η έλλειψη συγκέντρωσης, η αϋπνία και η σωματική εξάντληση σε παραλύουν, η εργασία και οι διαπροσωπικές σχέσεις μοιάζουν με ακατόρθωτο άθλο. Χάνεις την όρεξη για συμμετοχή στη ζωή, αποσύρεσαι και αδυνατείς να ανταποκριθείς ακόμη και στις πιο απλές υποχρεώσεις της καθημερινής ζωής.

Το πιο οδυνηρό όμως είναι η μοναξιά σε αυτή τη μάχη. Αν είχες ένα ορατό σωματικό πρόβλημα, όλοι θα έδειχναν κατανόηση. Στα ψυχοσωματικά, επειδή η αιτία της οδύνης είναι αόρατη, οι γύρω σου δεν είναι διατεθειμένοι να σε καταλαβαίνουν. Ακόμα και μέσα στην οικογένεια, οι απαιτήσεις να σταθείς στο ύψος σου παραμένουν αμείλικτες.

Το αποτέλεσμα είναι μια φοβερή εσωτερική καταπίεση. Αισθάνεσαι παγιδευμένος ανάμεσα στην αδυναμία σου και στις προσδοκίες των άλλων. Κανείς δεν φαίνεται να έχει τη δύναμη να σε καταλάβει, να σε αγκαλιάσει και να σε αποδεχτεί έτσι όπως είσαι, προσφέροντάς σου την ελευθερία να ταλαιπωρείσαι χωρίς ενοχές. Όλοι σε κρίνουν με ευκολία και εκφράζουν αγάπη με μεγάλη δυσκολία.