02/09/2026
Επιστροφή από τα χρώματα και αρώματα της Κρήτης με προετοιμασία για συμμετοχή στο Πανευρωπαϊκό Συνέδριο Θυρεοειδούς στην Πορτογαλία. 3 πρωτότυπες ανακοινώσεις με ερευνητικό και κλινικό ενδιαφέρον γύρω από τις "δύσκολες" μορφές θυρεοειδικού καρκίνου που όμως γίνονται πιο "εύκολες" όταν η διαχείριση γίνεται με πνεύμα ομαδικότητα και συνεργασίας. Τόσο μεταξύ των εμπλεκόμενων ειδικοτήτων όσο και μεταξύ ασθενούς και Ιατρού.
Η προσπάθεια για προαγωγή και παραγωγή γνώσης από έναν κλινικό Ιατρό δεν εξορμάται από πουθενά αλλού παρά μόνον από την παροδική πληρότητα που θα νιώσει όταν δει το έργο του ολοκληρωμένο. Μέχρι να ξεκινήσει πολύ σύντομα να ονειρεύεται για το επόμενο. Ακριβώς όπως ένας καλλιτέχνης που παράγει μουσική, ζωγραφική, ποίηση. Γι' αυτό και η ιατρική επιστήμη στο βάθος της είναι τέχνη. Και μόνο όταν ο ιατρός, όπως ο καλλιτέχνης, δει την ικανοποίηση στα πρόσωπα εκείνων προς τους οποίους απευθύνεται η τέχνη του (εδώ στα πρόσωπα των ασθενών) τότε μόνο νιώθει πώς κάτι προσφέρει σε αυτό το σύντομο πέρασμα της εδώ ζωής του.
Όμως η οδός που συνδυάζει την προσφορά με την άδολη αγάπη προς τον σκοπό που κάποιος υπηρετεί (είτε είναι ιατρική, είτε μουσική, είτε οτιδήποτε άλλο) δεν είναι παρά βάδισμα σε λεπτό τεντωμένο σχοινί. Όσο δύσκολα μένει Άνθρωπος ένας υπηρέτης οποιασδήποτε τέχνης στο σήμερα το ίδιο δύσκολο είναι και για έναν Ιατρό να προσπαθεί να κρατά τα φρένα του γερά να μη σαλέψουν και ολομεμιάς να βυθίζεται και πάλι στο πέλαγο να ξακλουθεί τον αγώνα, όπως αναφέρει ο Ν. Καζαντζάκης. Δύσκολο να προσπαθείς να επιβιώνεις μέσα από την τέχνη σου χωρίς να θυσιάζεις την ανθρωπιά σου.