21/06/2026
Δεν αποτυπώνεται ένα δύσκολο μεγάλωμα μόνο στην ψυχή.
Συχνά αποτυπώνεται και στο σώμα.
Στον αυχένα που δεν χαλαρώνει.
Στους ώμους που μένουν σηκωμένοι.
Στον λαιμό που κλείνει.
Στο στήθος που βαραίνει.
Στο στομάχι που σφίγγεται.
Στο έντερο που αντιδρά.
Στην κούραση που δεν περνά.
Στον ύπνο που δεν ξεκουράζει.
Η ψυχοσωματική προσέγγιση δεν λέει ότι κάθε σύμπτωμα σημαίνει το ίδιο πράγμα για όλους.
Ούτε αντικαθιστά την ιατρική διερεύνηση.
Μας καλεί όμως να ακούσουμε το σώμα όχι μόνο σαν βιολογία,
αλλά και σαν φορέα ιστορίας.
Γιατί το σώμα πολλές φορές μιλά εκεί όπου κάποτε χρειάστηκε να σωπάσεις.
Και αυτό δεν είναι μόνο μια ποιητική ιδέα.
Η βιβλιογραφία δείχνει ότι οι τραυματικές εμπειρίες και η παιδική κακοποίηση ή παραμέληση συνδέονται με περισσότερα σωματικά συμπτώματα, όπως πόνο, πονοκεφάλους, ζάλη, ταχυπαλμίες, κόπωση και δυσκολίες στον ύπνο. Επίσης, οι γαστρεντερικές ενοχλήσεις έχουν συνδεθεί με ιστορικό παιδικού τραύματος, ενώ το παιδικό συναισθηματικό τραύμα έχει συσχετιστεί και με μεγαλύτερη πιθανότητα ή βαρύτητα συμπτωμάτων ευερέθιστου εντέρου.
Άρα όχι, δεν “τα βγάζεις από το μυαλό σου”.
Και όχι, το σώμα σου δεν σε προδίδει.
Ίσως προσπαθεί να σου δείξει κάτι που κουβαλάς καιρό.
Αν αναγνώρισες κάτι δικό σου εδώ, αποθήκευσέ το.
Και αν νιώθεις ότι ήρθε η στιγμή να δουλέψεις πιο βαθιά τη σχέση ανάμεσα στο σώμα, το τραύμα και την παιδική σου ιστορία, στείλε μου μήνυμα με τη λέξη «ΣΩΜΑ».
Δεν χρειάζεται να το κουβαλάς μόνος/η.
#ψυχικήυγεία #ψυχολογία #σωμα #θεραπεια
