13/08/2026
Σήμερα στην παραλία, τύλιγα τα νήματά μου, που πάντα καταλήγουν κάπως μετά από το παιχνίδι των παιδιών μου… Αχχ!😅
Κοίταξα αυτό το μπερδεμένο αλλά γλυκόχρωμο κουβάρι και συνειδητοποίησα πόσο μοιάζει με τη μητρότητα, εκεί ακριβώς στην αρχή.
Εκεί που επιστρέφεις σπίτι με έναν ντελικάτο, μικροσκοπικό άνθρωπο και έχεις να κουμαντάρεις την προηγούμενη ζωή σου, μπορεί και με ένα μεγαλύτερο παιδί, να μην χαθείς με τον σύντροφό σου, να μην χάσεις τον εαυτό σου, να συνέλθεις μετά από τη γέννα — και ακόμα χειρότερα, αν είχες μια τραυματική γέννα που σου έκοψε τα φτερά — ΚΑΙ να φροντίζεις το νεογέννητο, να καταλάβεις τις ανάγκες του και να τις καλύψεις…
Εκεί η μητρότητα είναι ένας λαβύρινθος!
Αλλά κρατάς την αρχή του νήματος και προχωράς, προσπαθώντας να κάνεις το καλύτερο που μπορείς αυτή τη στιγμή. Βήμα-βήμα, βρίσκεις τον δρόμο σου.
Θα έχει πολλές στροφές, κόμπους, ένα μπέρδεμα!
Αλλά όσο κρατάς το νήμα και λίγο-λίγο βάζεις τα πράγματα σε μια σειρά, μαθαίνετε καινούργιες ρουτίνες και, λίγο-λίγο, στρώνεται η καινούργια ζωή.
Και έχεις περάσει καλά τη λοχεία, το μωρό/τα μωρά έχουν μεγαλώσει, έβγαλαν τις πάνες, τελείωσαν τα ξενύχτια…
Ουφφ! Και τύλιξες το πρώτο σου κουβάρι!
Έχουμε όμως πολλά μπροστά μας! Αλλά και σε αυτά θα βρούμε τον δρόμο μας.
Αρκεί να υπάρχει αγάπη! ❤️
Today at the beach, I was untangling my yarn, which always seems to end up in a tangled mess after my children have been playing with it… Ahh! 😅
I looked at this tangled but beautifully colored ball of yarn and realized how much it reminded me of motherhood, especially in the very beginning.
That moment when you come home with a delicate, tiny human being, and you have to somehow manage your old life — perhaps with an older child too — without losing yourself in the process, without losing connection with your partner, trying to find yourself again after birth…
And even more so if you experienced a traumatic birth that clipped your wings.
AND you have to care for your newborn, understand their needs, and meet them…
That is when motherhood can feel like a labyrinth!
But you hold on to the end of the thread and keep going, trying to do the best you can in this moment. Step by step, you find your way.
There will be many twists and turns, knots, and tangles!
But as long as you keep holding on to the thread, and little by little begin to put things into place, you learn new routines and, little by little, your new life begins to take shape.
And then you make it through those early postpartum days. Your baby — or babies — grow, they leave diapers behind, the sleepless nights finally come to an end…
Phew! And you have wound your first ball of yarn!
But there is still so much ahead of us!
And we will find our way through that too.
As long as there is love. ❤️
