Αθηνά Κισουδάκη Ψυχολόγος-Συστημική Ψυχοθεραπεία

26/08/2026

Ψυχοανοσολογία (psychoimmunology)
Από το λεξικό της Ψυχολογίας του Cambridge

Μελέτη της αλληλεπίδρασης μεταξύ των ψυχολογικών διεγέρσεων/αντιδράσεων και της αντίδρασης του ανοσοποιητικού συστήματος.
Έχει διαπιστωθεί ότι το επίπεδο αντίστασης σε πολλές διαταραχές του ανοσοποιητικού επηρεάζεται από ψυχολογικές καταστάσεις και χαρακτηριστικά.

Ειδικότερα, η αντίσταση στον κοινό ιό του κρυολογήματος επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από ψυχολογικές καταστάσεις συναισθηματικής δυσφορίας ή εξάντλησης, άγχους ή αισθημάτων ευημερίας.

Φαίνεται επίσης ότι ισχύουν και οι αντίστροφες επιδράσεις, δηλαδή τα μειωμένα επίπεδα ανοσίας μπορεί να έχουν σοβαρες επιπτώσεις στη συναισθηματική δυσφορία ή εξάντληση, στα επίπεδα άγχους και στα αισθήματα ευημερίας.

Με απλά λόγια αυτό που επικρατεί ως λόγος ‘έπεσε το ανοσιακό σου (σώμα και ψυχή) και αρρώστησες’ έχει βάση.
Όπως και η αίσθηση ψυχολογικής κατάπτωσης μετά από ίωση δεν είναι της φαντασίας σενάριο.
Ακόμα και σε βρεφάκια βλέπουμε να αλλάζουν συμπεριφορά μετά από ίωση.

Ως συνήθως σώμα και ψυχή λειτουργούν σαν συγκοινωνούντα δοχεία.

#ψυχολογία
#αυτοφροντίδα

06/08/2026

Στο πέρασμα του χρόνου πολλά ζευγάρια θεωρούν ο ένας για τον άλλον ότι τον ξέρουν πολύ καλά.
Αυτό μπορεί να έχει θετικά στοιχεία και να δημιουργεί έναν ασφαλή δεσμό μεταξύ τους αλλά μπορεί να αποτελεί και πηγή αρκετών προβλημάτων.
Πότε; Όταν αυτή η βεβαιότητα της ανάγνωσης λειτουργεί σαν αυτοεκπληρούμενη προφητεία.

Έχουν χτίσει ένα σταθερό, αρνητικό αφήγημα που προβλέπει: «Ξέρω τι θα πει τώρα…» «Ξέρω τι σημαίνει αυτό το βλέμμα…» «Ξέρω τι θα κάνει μετά…»
Μια βεβαιότητα που διαμορφώνει φυσικά κα μια αντίστοιχη συναισθηματική κατάσταση με αρκετό θυμό ή φόβο ή ευερεθιστότητα.

Ο αυθορμητισμός πεθαίνει, η θετική ή ακόμα και ουδέτερη πρόθεση φιλτράρεται αμέσως μέσα από το ήδη υπάρχον αρνητικό πλαίσιο και η σχέση χάνει την ικανότητά της να εκπλήσσει, να ανανεώνεται, να αναπνέει.

Η στάση μη γνώσης είναι μια πολύ βοηθητική στάση στις σχέσεις που μειώνει αυτή την βλαπτική βεβαιότητα που καταστρέφει τον αυθορμητισμό και προβλέπει κατά κανόνα αρνητικές αντιδράσεις

Επαναφέρει την ουδέτερη ή θετική ανάγνωση των προθέσεων και ενθαρρύνει τη δυνατότητα του άλλου να είναι «καινούργιος» κάθε μέρα.

Είναι μια βαθιά μετατόπιση από το ‘ξέρω ποιος είσαι’ στο ‘δεν ξέρω ακριβώς και είμαι πρόθυμος να σε γνωρίσω ξανά’.

01/08/2026

Η ζωή θέλει τόλμη και παράλληλα αγκάλιασμα της ευθραυστότητας μας. Οι άνθρωποι μπερδεύουν τη συναισθηματική κατάρρευση με αδυναμία-ανεπάρκεια.
Θεωρούν ότι ένας δυνατός, δεν λυγίζει, δεν πρέπει να λυγίζει, παρα να αντέχει και να προχωρά.

Προσπαθούν για αυτό πολύ να δείχνουν προς τα έξω ότι τα καταφέρνουν, ότι είναι δυνατοί, άτρωτοι. Αλλά μέσα τους μεγαλώνει έτσι η ευάλωτη πλευρά που αναζητά διέξοδο, επιθυμεί να βγεί έστω για λίγο, να αναγνωριστεί η ύπαρξη της.

Ένας δυνατός όμως οφείλει να δει τον ψυχικό πόνο ως μέρος της ανθρώπινης φύσης, να τον ενσωματώσει στην προσωπική του ιστορία και να προχωρήσει μαζί με αυτόν.

Είναι σαν να επιτρέπεις στον εαυτό σου να καταποντιστείς για να αναδυθείς εκ νέου στην επιφάνεια με περισσότερη γνώση, δύναμη και συγχώρεση.
Αν συστηματικά δεν συμβαίνει αυτή η διαδικασία απελευθέρωσης ψυχικής ενέργειας τότε σε βάθος χρόνου η πλευρά αυτή που πιεστικά καταχωνιαζεται, αρχίζει να σε διαβρώνει ολοκληρωτικά .

24/07/2026

«Γίνε πιο επιεικής με τον εαυτό σου» θα ακούσει συχνά κάποιος από τον ψυχοθεραπευτή του όταν φλερτάρει με τελειομανία και ενοχές.

Οι τελευταίες δύο καταστάσεις πάνε συνήθως πακέτο.
Η τελειομανία σε οδηγεί να υπερβάλεις στην πράξη αλλά και στο νου. Όσοι φέρονται έτσι φοβούνται ότι αν σταματήσουν για λίγο θα γίνουν πράγματα φοβερά οπότε πιέζουν τον εαυτό τους να συνεχίσουν με τον ίδιο ρυθμό.

Ρεαλιστικά ομως αυτό το πρόγραμμα δεν βγαίνει σε βάθος χρόνου αλλά δεν θέλουν να το αντιληφθούν (συχνά είναι και αρκετά πεισματάρηδες) και εκεί έρχονται οι ενοχές.

Ενοχές που δεν πρόλαβαν, ενοχές που δεν τα κατάφεραν, ενοχές που φώναξαν, ενοχές που δεν άντεξαν. Η κριτική προς τον εαυτό τους ενεργοποιείται για τα καλά και οι ενοχές τους ωθούν στον ίδιο φαύλο κύκλο, μεγαλύτερης προσπάθειας αλλά και μεγαλύτερης εξάντλησης, ψυχικής και σωματικής.

Πάρτε μια ανάσα και φερθείτε έστω μια μέρα ευγενικά στον εαυτό σας λέγοντας «κάνω ότι μπορώ και αυτό δεν είναι καθόλου λίγο ούτε αυτονόητο».

Φροντίστε ακόμα και ο τόνος της φωνής που θα χρησιμοποιήσετε προς εσάς να εχει συμπόνοια και συγκατάβαση. Κινηθείτε μέσα στην καθημερινότητά σας ως κανονικοί άνθρωποι που κάνουν λάθη, κουράζονται και δεν τα προλαβαίνουν όλα και όχι ως σούπερ ήρωες- ηρωίδες λες και η τύχη του κόσμου εξαρτάται από εσάς τους ίδιους.

12/07/2026

Μερικά ζευγάρια στην προσπάθεια τους να μείνουν μαζί περνάνε ατέλειωτες ώρες με σκέψεις που άλλοτε τις εκφράζουν και άλλοτε τις ανακυκλώνουν μόνοι τους. Σκέψεις που αφορούν τα προβλήματα που συναντούν ολοένα και πιο συχνά στην συμβίωση τους.
Φτάνουν σε σημείο να συνδέονται περισσότερο μέσα από την αφήγηση των προβλημάτων τους παρά μέσα από στιγμές αμοιβαίας κατανόησης και συνεργασίας.

Στην πράξη αυτό ακριβώς θα μπορούσε να αποτελέσει μια αρχή του νήματος σε μια σχέση που έγινε κουβάρι.
Μια στιγμή μέσα στην ημέρα που αποδεικνύει ότι δεν είναι τόσο μπλεγμένη η κατάσταση ή τουλάχιστον δεν είναι συνέχεια.

Σας φαίνεται μικρό; Κι όμως είναι μεγάλο και σημαντικό γιατί μετατοπίζει την προσοχή από το ποιος φταίει στο πότε συνεννοείστε καλύτερα.

Περιορίζει την μοιρολατρική συμπεριφορά ‘γιατί να τα παθαίνω αυτά’ και ενισχύει την κατανόηση και την αλληλοκατανόηση.

#θεραπείαζεύγους

08/07/2026

Οταν ένα όνειρο μετατρέπεται σε συγκεκριμένο στόχο, παύει να είναι άπιαστο όνειρο και γίνεται μια πιθανή πραγματικότητα.

01/07/2026

‘Κάνε κάτι με το θυμό σου’

Ναι ο θυμός δεν πρέπει να γίνεται ανεξέλεγκτος, ο καθένας πρέπει να διαχειρίζεται τον θυμό του με τρόπο που να μην βλάπτει τον άλλον.
Ο θυμός όμως όπως και όλα τα συναισθήματα είναι ένα σχεσιακό φαινόμενο και σε τέτοιο πλαίσιο τον προσεγγίζουμε. Θυμώνουμε σε σχέση με άλλους και με το πως διαπραγματευόμαστε αιτήματα ή επικοινωνούμε ανάγκες μας. Η δυσκολία να συμβεί αυτό εκφράζεται συχνά με θυμό. Ο θυμός ως μοναδική έκφραση ενός αιτήματος δηλώνει ότι το σύστημα σχέση-οικογένεια-κοινωνία νοσεί από καιρό. Πώς φτάσαμε εδώ; Με ποιες διαδικασίες και ποιες αλληλεπιδράσεις κατέληξε ο θυμός να είναι η μοναδική επικοινωνία;
Η ευθύνη της έκφρασης έντονου θυμού παραμένει στο άτομο αλλά η ουσιαστική διαχειριση του αφορά και όσους περιβάλλουν αυτό.

24/06/2026

Η σύγχρονη ψυχιατρική μετακινείται προς την ‘Precision Psychiatry.

Αντί για το κλασική αντιμετώπιση «έχεις κατάθλιψη, πάρε αυτό το φάρμακο” η νέα τάση και πιο ωφέλιμη φυσικά για τον πάσχοντα είναι «ποιο συγκεκριμένο τύπο κατάθλιψης έχει αυτός ο άνθρωπος;;»

Στην αναζήτηση αυτή εξετάζονται

* γενετικά δεδομένα
* μοτίβα συμπεριφοράς
* ιστορικό τραύματος,
* απεικονιστικά ευρήματα,
*βιοδείκτες
* περιβαλλοντικοί παράγοντες.

Στόχος είναι η εξατομίκευση της θεραπείας και όχι η εφαρμογή ενός μέσου πρωτοκόλλου σε όλους.

The current classification systems for mental disorders provide a uniform symptom-based language to describe and diagnose mental disorders. Clinicians use these classifications to communicate with their patients and colleagues, to treat patients, and when applicable, to request reimbursement from pa...

21/06/2026

Να μη φοβόμαστε να αγγίξουμε και κάποια από αυτά τα ‘καυτά’ θέματα. Αυτά κάνουν τις σχέσεις πιο αληθινές και ανθεκτικές στον χρόνο.
Αρκεί να τα περιβάλλουμε με φροντίδα, ήπια φωνή, για να μην βγουν ως κατηγόρια αλλά ως μήνυμα ψυχής.

08/06/2026

Υπάρχουν πάντα οι καλές μέρες και οι κακές μέρες.

Μια φράση που χρησιμοποιώ και θεωρώ ότι αγκαλιάζει την κυκλικότητα της ζωής αφαιρώντας την διάσταση του δίκαιου-άδικου.

Πολλοί άνθρωποι διατηρούν την ψευδαίσθηση της επικρατέστερης ευτυχίας στις ζωές τους θεωρώντας ότι «θα ’πρεπε δικαιωματικά να έχουν περισσοτερες καλές μέρες. Ετσι όμως δεν συνειδητοποιούν ότι βάζουν αυτόματα τον εαυτό τους σε μια θέση θύματος απέναντι στη ζωή. Πιστεύουν ότι δεν θα έπρεπε να συμβεί σε αυτούς αυτό που συνέβη ούτε να έχουν πολλές κακές μέρες.

Η φράση αυτή κάνει ακριβώς το αντίθετο. Κανονικοποεί την ύπαρξη όλων των ημερών, ως μέρος της πραγματικής ζωής και ισχυροποιεί την στάση των ανθρώπων στην διαχείριση των δύσκολων ημερών.