Χρύσα Κισούδη - Ψυχολόγος, Συστημική Θεραπεύτρια

14/07/2026

‼️Ομάδα αυτοβοήθειας - αλληλοβοήθειας ενηλίκων που μεγάλωσαν σε οικογένειες με ψυχιατρικές εμπειρίες.

❇️ΚΑΘΕ ΠΕΜΠΤΗ 19.00-20.30

Η ομάδα αφορά ενήλικες που μεγάλωσαν με φροντιστές-γονείς που έζησαν-ζουν με ψυχική οδύνη, ακραίο άγχος, διαρκή θλίψη, σημαντική δυσκολία συναισθηματικής αυτορρύθμισης & ανάληψης της προσωπικής τους ευθύνης, παρανοϊκές ιδέες, ακούνε φωνές ή άλλες δυσκολίες.
Οι γονείς-φροντιστές μπορεί να είναι διαγνωσμένοι ή αδιάγνωστοι, μπορεί να έχουν υψηλή λειτουργικότητα ή πολύ χαμηλή.

Η ομάδα στοχεύει να προσφέρει «ασφαλή τόπο» για να μοιραστούμε εμπειρίες από την ζωή μας σήμερα και τότε, σε ένα περιβάλλον αλληλοκατανόησης και αλληλο-υποστήριξης. Να λύσουμε απορίες, να αναζητήσουμε τα προσωπικά μας όρια, να εκφράσουμε τις δυσκολίες, τα προσωπικά μας διλήμματα και τις εσωτερικές μας συγκρούσεις που συνδέονται με συναισθήματα ενοχής, ντροπής, φόβου, έντονου άγχους, αδικίας, ματαίωσης, θυμού και συχνά οδηγούν στην ψυχική εξουθένωση.

••• ΚΑΘΕ ΠΕΜΠΤΗ 19.00-20.30

📌ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ, Ολύμπου 18 4ος όροφος – Θεσσαλονίκη

☎️Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6944625188

Το Παρατηρητήριο για τα Δικαιώματα στο Χώρο της Ψυχικής Υγείας είναι μια οργάνωση που εργάζεται από το 2006 με στόχο την προάσπιση των δικαιωμάτων ατόμων που εμπλέκονται στο σύστημα υπηρεσιών ψυχικής υγείας και την προώθηση εναλλακτικών μη-ψυχιατρικών τρόπων αντιμετώπισης του ψυχικού πόνου. *** https://paratiritiriopsy.com/

28/05/2026

Μερικές φορές η αλλαγή δεν ξεκινά από όσα συμβαίνουν γύρω μας,
αλλά από τον τρόπο που στεκόμαστε απέναντί τους.

#σχέσεις #αλλαγή #σκέψεις #συναισθήματα

21/05/2026

Όταν η ανάγκη μου να αγαπηθώ συναντά τον φόβο του να με αγαπήσουν

Υπάρχουν σχέσεις που μοιάζουν να χτίζονται πάνω σε ένα παράδοξο αίτημα: να είσαι κοντά μου, αλλά όχι τόσο κοντά ώστε να κινδυνεύσω. Οι άνθρωποι συχνά μπαίνουν σε μια σχέση πιστεύοντας ότι αναζητούν αγάπη, σταθερότητα ή αποδοχή, όμως πολλές φορές αυτό που αναζητούν βαθύτερα είναι κάτι πιο γνώριμο· έναν τρόπο σύνδεσης που να ταιριάζει με όσα ήδη ξέρουν για τον εαυτό τους και για τους άλλους.

Γι’ αυτό και καμιά φορά δύο άνθρωποι αγαπιούνται και ταυτόχρονα δυσκολεύονται να συνυπάρξουν μέσα σε αυτή την αγάπη. Ο ένας ζητά περισσότερη εγγύτητα και ο άλλος απομακρύνεται· ο ένας φοβάται την εγκατάλειψη και ο άλλος νιώθει ότι πνίγεται όταν τον χρειάζονται πολύ. Κι όσο προσπαθεί ο καθένας να προστατευτεί από τον δικό του φόβο, τόσο ενισχύεται ο φόβος του άλλου. Έτσι δημιουργούνται σχέσεις που μοιάζουν να επαναλαμβάνουν το ίδιο μοτίβο ξανά και ξανά, ακόμη κι όταν οι άνθρωποι μέσα τους υποφέρουν.

Ο Μονί Ελκαΐμ έγραψε πως οι άνθρωποι δεν μεταφέρουν στις σχέσεις μόνο συναισθήματα ή επιθυμίες, αλλά και ολόκληρους τρόπους οργάνωσης της ζωής τους. Τρόπους που συχνά δημιουργήθηκαν πολύ νωρίς, μέσα στις πρώτες σημαντικές σχέσεις, και που συνεχίζουν αργότερα να λειτουργούν σχεδόν αθόρυβα. Ένας άνθρωπος που έμαθε πως η αγάπη συνοδεύεται από απόσταση μπορεί να δυσπιστεί απέναντι στη σταθερή παρουσία. Ένας άλλος που έμαθε να φοβάται την απώλεια μπορεί να ζητά διαρκώς επιβεβαίωση για να αισθάνεται ασφαλής.

Η δυσκολία είναι ότι οι άνθρωποι συνήθως πιστεύουν πως αντιδρούν μόνο στον άλλον, ενώ στην πραγματικότητα αντιδρούν και σε όσα κουβαλά μέσα του ο καθένας. Έτσι, μια σχέση αρχίζει σταδιακά να οργανώνεται γύρω από αμοιβαίους φόβους, προσδοκίες και άρρητες συμφωνίες. Κάποιες από αυτές προστατεύουν τη σχέση· άλλες όμως την κρατούν εγκλωβισμένη σε έναν κύκλο επανάληψης.

Ίσως τελικά η αγάπη να μην αφορά μόνο την επιθυμία να μας αγαπήσουν. Ίσως να αφορά και την ικανότητα να αντέξουμε όσα φέρνει η πραγματική εγγύτητα: την έκθεση, την αβεβαιότητα, τη μετακίνηση από όσα θεωρούσαμε ασφαλή. Γιατί καμιά φορά αυτό που φοβίζει περισσότερο δεν είναι η απόρριψη, αλλά το ενδεχόμενο μιας σχέσης που θα μας ζητήσει να υπάρξουμε διαφορετικά μέσα σε αυτήν.

Χρύσα Κισούδη
Ψυχολόγος | Συστημική Θεραπεύτρια

Εμπνευσμένο από το βιβλίο του Μονί Ελκαΐμ
«Αν μ’ αγαπάς, μην μ’ αγαπάς»

02/05/2026

Θα χρειαστεί να εξετάσουμε τις ατομικές μας ιστορίες ώστε να απομακρυνόμαστε, να διαφοροποιούμαστε και να διαφωνούμε με τους άλλους χωρίς αυτό να επιφέρει κάποιον σοβαρό κίνδυνο για τις μεταξύ μας σχέσεις.

Μονί Ελκαΐμ, «Αν με αγαπάς, μην με αγαπάς»

21/03/2026

Στη συστημική οπτική, η αυτοπεποίθηση δεν νοείται ως ένα αμιγώς ατομικό χαρακτηριστικό, αλλά ως κάτι που διαμορφώνεται μέσα σε σχέσεις.

Από νωρίς στη ζωή, η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας συνδέεται με τον τρόπο που οι σημαντικοί άλλοι μας βλέπουν, μας ανταποκρίνονται και μας νοηματοδοτούν. Μέσα από αυτές τις αλληλεπιδράσεις, αρχίζουμε να συγκροτούμε μια αίσθηση επάρκειας ή αμφιβολίας για τον εαυτό μας.

Γι’ αυτό και συχνά αναζητούμε στους άλλους την επιβεβαίωση: όχι ως αδυναμία, αλλά ως συνέχεια ενός σχεσιακού τρόπου ύπαρξης.

Με την πάροδο του χρόνου, αυτές οι εμπειρίες εσωτερικεύονται. Οι φωνές των άλλων γίνονται εσωτερικοί διάλογοι και η αυτοπεποίθηση αρχίζει να παίρνει τη μορφή μιας στάσης απέναντι στον εαυτό.

Σε αυτό το πλαίσιο, η αυτοπεποίθηση δεν σημαίνει απουσία αμφιβολίας. Σημαίνει τη δυνατότητα να διατηρούμε μια υποστηρικτική σχέση με τον εαυτό μας, ακόμη και σε συνθήκες αβεβαιότητας.

Είναι, με άλλα λόγια, το αποτέλεσμα μιας πορείας όπου ο τρόπος που σχετιστήκαμε με τους άλλους μετασχηματίζεται σταδιακά στον τρόπο που σχετιζόμαστε με τον εαυτό μας.

21/02/2026

18/02/2026

«Τα παιδιά βιάζονται να γίνουν μεγάλοι.
Κάποια απ’ αυτά μεγαλώνουν,
δείχνουν ευτυχισμένα και σκέφτονται:
“τι ωραία να ’σαι μεγάλος, ελεύθερος
και να αποφασίζεις για όλα μόνος σου!”.
Αλλά πάλι, όταν μεγαλώσουν, σκέφτονται
το ακριβώς αντίθετο:
“τι δύσκολο να ’σαι μεγάλος, ελεύθερος
και να αποφασίζεις για όλα μόνος σου!”.»

Απόσπασμα από το βιβλίο:
Τι θα πει «παιδί»;
Beatrice Alemagna
(μετάφραση: Elsa Damien & Γιώργος Κουραβέλος – Αναστασία Γρηγοριάδου)

03/02/2026

«Αν το πρόσωπο των γονιών σου δεν φωτιζόταν ποτέ όταν σε κοιτούσαν, είναι δύσκολο να καταλάβεις τι σημαίνει να σε αγαπούν βαθιά.
Αν ο κόσμος από τον οποίο προήλθες ήταν ακατανόητος και γεμάτος μυστικά και φόβο, είναι σχεδόν αδύνατο να εκφράσεις με λέξεις τι έχεις υπομείνει.
Αν μεγαλώνοντας ένιωθες ανεπιθύμητος ή αδιάφορος, είναι πραγματική πρόκληση να καταφέρεις να αποκτήσεις ένα ουσιαστικό αίσθημα αυτοεκτίμησης και αυτεξούσιου.»

Bessel Van Der Kolk

04/11/2025

Κάθε παιδί που πληγώνεται μέσα στις σχέσεις του, μαθαίνει χωρίς να το θέλει ,να πληγώνει κι αυτό τον εαυτό του.
Δεν πρόκειται για έλλειψη αγάπης, αλλά για έναν τρόπο να κρατήσει ζωντανό το δεσμό.

Στην ενηλικίωση, η θεραπεία δεν είναι να “κόψει” τον δεσμό,
αλλά να τον ξαναγράψει.
Να μπορέσει να δει εκείνο το παιδί όχι ως «τραύμα»,
αλλά ως μέρος μιας ιστορίας που μπορεί να ειπωθεί αλλιώς.

Και τότε, κάπου ανάμεσα στο παλιό και στο νέο,
γεννιέται χώρος για να αγαπηθεί ξανά ,
κι ο εαυτός και οι άλλοι.
#ΧρύσαΚισούδη
#ψυχολόγοςΚομοτηνή
#συστημικήθεραπείαΚομοτηνή
#ψυχοθεραπείαΚομοτηνή

16/10/2025