05/11/2026
"ΑΠΟΒΟΛΗ Ή ΔΟΥΛΕΙΑ;
Στον Χορτιάτη, δύο δεκαπεντάχρονοι πήραν φωτογραφίες πέντε συμμαθητριών τους και με εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης τις μετέτρεψαν σε γυμνές εικόνες. Τις διακίνησαν κιόλας.
Το σχολείο επέβαλε αποβολές τριών και πέντε ημερών. Οι συμμαθητές τους έκαναν κατάληψη, ζητώντας να φύγουν και οι δύο από το σχολείο. Το ίδιο ζήτησε και ο Σύλλογος Γονέων.
Με προβληματίζουν και τα δύο. Και η πράξη, και η απάντηση σ' αυτήν.
Για την πράξη:
Δεν είναι πλάκα που ξέφυγε. Είναι σεξουαλική παραβίαση χωρίς επαφή. Το κορίτσι δεν βγήκε ποτέ γυμνό πουθενά, κι όμως τώρα υπάρχουν άνθρωποι που το έχουν δει έτσι. Και η εικόνα αυτή, ακόμη κι αν διαγράφηκε, υπάρχει στη μνήμη όσων την είδαν.
Υπάρχει κάτι ακόμη που πρέπει να πούμε καθαρά. Ένα παιδί δεκαπέντε ετών δεν χρειάζεται πια τεχνικές γνώσεις για να το κάνει αυτό. Χρειάζεται ένα κινητό και δύο λεπτά. Η τεχνολογία έγινε τόσο εύκολη που η απόσταση ανάμεσα στη σκέψη και στην πράξη εξαφανίστηκε.
Παλιά, ανάμεσα σε μια άσχημη ιδέα και στην υλοποίησή της μεσολαβούσαν εμπόδια. Τώρα δεν μεσολαβεί τίποτα. Το μόνο φρένο που έχει ο ίδιος ο άνθρωπος είναι μέσα του.
Αυτό το φρένο το φτιάχνουμε εμείς. Στο σπίτι και στο σχολείο. Και φαίνεται ότι δεν το φτιάξαμε αρκετά καλά.
Για την αντίδραση:
Εδώ δυσκολεύομαι περισσότερο, και θα το παραδεχτώ.
Καταλαβαίνω απόλυτα το αίτημα. Ένα κορίτσι δεν πρέπει να περπατάει κάθε μέρα σε διαδρόμους όπου κυκλοφορούν άνθρωποι που το «είδαν» έτσι. Η ασφάλειά της προηγείται. Και το ότι τα ίδια τα παιδιά σηκώθηκαν να το υπερασπιστούν αυτό με συγκινεί, γιατί δείχνει ότι έχουν αίσθημα δικαίου, πιο καθαρό απ' όσο νομίζουμε.
Ταυτόχρονα, δουλεύω χρόνια με ανθρώπους που κάποια στιγμή έκαναν κάτι πολύ σοβαρό και τους έδιωξαν από το σχολείο. Ξέρω όμως ότι η τιμωρία χωρίς την εκπαίδευση δεν βελτιώνει κανέναν. Αν αυτά τα δύο παιδιά απλώς μετακινηθούν σε άλλο σχολείο, το πρόβλημα μετακινείται μαζί τους. Αν δεν καταλάβουν τι έκαναν —όχι ότι τιμωρήθηκαν, αλλά τι έκαναν— θα το ξανακάνουν αλλού.
Και τα δύο λοιπόν χρειάζονται. Προστασία για τα κορίτσια, τώρα, χωρίς καθυστέρηση. Και πραγματική παρέμβαση για τα αγόρια, όχι μόνο τρεις ή πέντε μέρες στο σπίτι, που άλλωστε μοιάζουν περισσότερο με διακοπές παρά με μέτρο.
Αυτό που με ανησυχεί πιο πολύ είναι κάτι άλλο, όμως.
Ότι η συζήτηση έγινε για το ποιος θα φύγει. Και δεν έγινε για το πώς φτάσαμε εδώ.
Πού έμαθαν αυτά τα παιδιά ότι το σώμα μιας συμμαθήτριάς τους είναι αντικείμενο προς εκμετάλλευση ή ...πλάκα; Ποιος τους είπε ότι μια εικόνα δεν βλάπτει επειδή δεν είναι «αληθινή»; Τους δείχνουμε καθημερινά τι είναι επιτρεπτό να κάνεις σε έναν άνθρωπο πίσω από μια οθόνη;
Αυτές οι ερωτήσεις δεν απαντιούνται με αποβολή. Απαντιούνται με δουλειά, κάθε μέρα, σε κάθε τάξη.
Και πρέπει να την αρχίσουμε, γιατί ο Χορτιάτης δεν θα είναι η τελευταία περίπτωση."
Giorgos Trantas
