27/07/2026
Υπάρχουν στιγμές που δεν σηματοδοτούν μόνο ένα επίτευγμα· σηματοδοτούν το τέλος μιας ολόκληρης πορείας και την αρχή μιας νέας. Η ορκομωσία μου ως Διδάκτωρ Ψυχολογίας, με βαθμό Άριστα, ήταν μία από αυτές.
Πίσω από αυτή τη στιγμή κρύβονται πολλά χρόνια προσπάθειας. Χρόνια γεμάτα αμφιβολίες, αναθεωρήσεις, εμπόδια, επιμονή και αμέτρητες ώρες δουλειάς. Χρόνια που, πολλές φορές, έμοιαζαν να μετριούνται περισσότερο με την υπομονή παρά με το ημερολόγιο.
Υπήρξαν φορές που αμφέβαλα αν θα τα καταφέρω. Περίοδοι που η ζωή άλλαζε με τρόπους που δεν μπορούσα να προβλέψω και ζητούσε από εμένα να ισορροπήσω. Κι όμως, κάθε δυσκολία με έφερνε λίγο πιο κοντά στον στόχο.
Πολλές φορές ο δρόμος έμοιαζε ατελείωτος. Κι όμως, ακόμη και τα πιο μικρά βήματα, εκείνα που έγιναν με κούραση, φόβο ή δάκρυα, ήταν αυτά που με έφεραν τελικά εδώ. Γιατί η δύναμη δεν βρίσκεται στο να μη λυγίζεις. Βρίσκεται στο να βρίσκεις το κουράγιο να σηκώνεσαι και να συνεχίζεις, ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν πιο δύσκολα.
Δεν βλέπω αυτή τη στιγμή ως το τέλος μιας πορείας, αλλά ως την αρχή μιας νέας ευθύνης- να συνεχίσω να υπηρετώ την επιστήμη της ψυχολογίας με γνώση, ήθος, ανθρωπιά και διάθεση για διαρκή εξέλιξη.
Ευχαριστώ από καρδιάς τους ανθρώπους μου, που στάθηκαν δίπλα μου όλα αυτά τα χρόνια και πίστεψαν σε εμένα, ακόμη και στις στιγμές που εγώ δυσκολευόμουν να πιστέψω στον εαυτό μου.
Αν αυτή η πορεία μού άφησε ένα μάθημα, είναι το εξής:
Τα πιο σημαντικά όνειρα δεν πραγματοποιούνται επειδή ο δρόμος είναι εύκολος. Πραγματοποιούνται επειδή αποφασίζεις, ξανά και ξανά, να μην εγκαταλείψεις.
Το διδακτορικό δεν ήταν η πιο δύσκολη μάχη που έδωσα. Ήταν η απόδειξη ότι δεν εγκαταλείπω τις μάχες που αξίζουν.
#Διδακτορικό #Ψυχολογία