Αντώνιος Καλέντζης, MSc Κλινικός Ψυχολόγος

  • Home
  • Greece
  • Patras
  • Αντώνιος Καλέντζης, MSc Κλινικός Ψυχολόγος

Αντώνιος Καλέντζης, MSc Κλινικός Ψυχολόγος Αντώνιος Καλέντζης, Msc, Κλινικός και Κοινοτικός Ψυχολόγος

📍 Κανάρη 45 , Πάτρα
☎️ 2610322306

www.antonioskalentzis.eu

Antonio Kalentzis , Psychologist
www.antonioskalentzis.eu

Αύγουστος 2023. Ένας άνθρωπος με καρκίνο ταξιδεύει δώδεκα ώρες ξαπλωμένος στο πίσω κάθισμα ενός αυτοκινήτου, χίλια και π...
05/09/2026

Αύγουστος 2023. Ένας άνθρωπος με καρκίνο ταξιδεύει δώδεκα ώρες ξαπλωμένος στο πίσω κάθισμα ενός αυτοκινήτου, χίλια και πλέον χιλιόμετρα, με χάπια για τον πόνο, για να δει τον εγγονό του να αθλείται...

Ο εγγονός πήδηξε στο άθλημα του άλματος εις μήκος 8,52. Και επιστρέφοντας στο ξενοδοχείο της αποστολής, προσπέρασε τους επισήμους για να αγκαλιάσει πρώτα εκείνον.

Στην ψυχολογία, η ελπίδα δεν είναι αισιοδοξία. Δεν είναι η προσδοκία ότι όλα θα πάνε καλά. Είναι δύο πράγματα μαζί, ένας στόχος που αξίζει και ένας δρόμος προς αυτόν. Ο κύριος Μίλτος δεν ταξίδεψε επειδή περίμενε καλά νέα από τους γιατρούς. Ταξίδεψε επειδή είχε στόχο, και επειδή ο γιος του, ο Γιώργος, του έγινε ο δρόμος.

Γι' αυτό η ελπίδα δεν είναι ατομικό χαρακτηριστικό. Είναι σχεσιακή. Κάποιος πρέπει να οδηγήσει το αυτοκίνητο.

«Μου έδωσε άλλα δέκα χρόνια ζωής», είπε για εκείνο το χρυσό.

Και στον εγγονό του είχε δώσει κάποτε μια συμβουλή που εκείνος δεν ξέχασε ποτέ. Να πετάς μακριά, αλλά να είσαι με τα δύο πόδια στη γη.

Δύο άλματα έγιναν εκείνο το βράδυ. Μόνο το ένα μετρήθηκε.

Η συνέντευξη του παππού Μίλτου Τεντόγλου στον Θέμη Σινάνογλου, εφημερίδα «ΦΩΣ», 31 Αυγούστου 2023.

* Ευχαριστώ την οικογένεια Τεντόγλου για το ήθος τους που λειτουργεί ως πρότυπο στα παιδιά μας.

✍️ Αντώνιος Καλέντζης, MSc Κλινικός Ψυχολόγος
@ακόλουθοι

Ο Nic και η Trees γέρασαν ο ένας μέσα στη ζωή του άλλου….Κι όταν η υγεία άρχισε να τους εγκαταλείπει, στάθηκαν μπροστά σ...
05/09/2026

Ο Nic και η Trees γέρασαν ο ένας μέσα στη ζωή του άλλου….

Κι όταν η υγεία άρχισε να τους εγκαταλείπει, στάθηκαν μπροστά στην ερώτηση που κανείς δεν θέλει να κάνει δυνατά: τι μένει από σένα, όταν λείψει ο άνθρωπος που ήταν η καθημερινότητά σου.

Στην Ολλανδία, ύστερα από μακρά διαδικασία αξιολόγησης, έφυγαν μαζί.

Δεν είναι ιστορία για να την εξιδανικεύσουμε. Αγγίζει τα πιο δύσκολα όρια, την αυτονομία, την αξιοπρέπεια, την ασθένεια, τη φροντίδα, το δικαίωμα του ανθρώπου πάνω στο τέλος του.

Κι όμως, κάτι μέσα της μας αφορά όλους.

Μετά από τόσα χρόνια, ο άλλος δεν είναι απλώς ο σύντροφός σου. Είναι οι Κυριακές σου. Είναι οι σιωπές σου. Είναι ο άνθρωπος που θυμάται ποιος ήσουν, πριν γίνεις αυτός που είσαι σήμερα.

Οι περισσότεροι από εμάς, όμως, δεν θα φύγουμε μαζί. Θα μείνουμε. Θα μάθουμε να βάζουμε το πρωί δύο φλιτζάνια και να γεμίζουμε το ένα. Κι εκεί, στη ζωή που συνεχίζεται χωρίς τον άλλον, κρύβεται η πιο σιωπηλή μορφή αγάπης, εκείνη που αντέχει.

Κάποιες αγάπες δεν μετριούνται σε χρόνια. Μετριούνται στο πόσο βαθιά ο ένας έγινε σπίτι για τον άλλον.

✍🏻 Αντώνιος Καλέντζης, MSc Κλινικός Ψυχολόγος
@κορυφαίοι θαυμαστές

Σας ευχαριστώ πολύ για τις όμορφες ευχές σας ❤️Αν οι γονείς μου με είχαν ονομάσει και Ανδρέα νομίζω ότι θα ήμουν η επιτο...
03/09/2026

Σας ευχαριστώ πολύ για τις όμορφες ευχές σας ❤️

Αν οι γονείς μου με είχαν ονομάσει και Ανδρέα νομίζω ότι θα ήμουν η επιτομή τω 90’s 😂😂😂

🧐Πόσο εύκολο είναι να συγχωρούμε τα δικά μας λάθη και να καταδικάζουμε των άλλων;Ίσως γιατί για τον εαυτό μας γνωρίζουμε...
02/09/2026

🧐Πόσο εύκολο είναι να συγχωρούμε τα δικά μας λάθη και να καταδικάζουμε των άλλων;

Ίσως γιατί για τον εαυτό μας γνωρίζουμε όλη την ιστορία. Για τον άλλον, βλέπουμε μόνο τη στιγμή.

Η ωριμότητα δεν είναι να μη βλέπεις το λάθος.
Είναι να μη χάνεις τον άνθρωπο πίσω από αυτό.

01/09/2026

Πώς γίνεται ο άνθρωπος που θα έπρεπε να προστατεύει ένα παιδί, να γίνεται ο ίδιος η πηγή του φόβου;

Η έρευνα δείχνει ότι πίσω από τη γονεϊκή βία μπορεί να υπάρχουν πολλοί παράγοντες: προηγούμενη κακοποίηση, δυσκολία στη ρύθμιση θυμού, έντονο στρες, ψυχική επιβάρυνση ή η πεποίθηση ότι η βία είναι «πειθαρχία».

Όμως κάτι πρέπει να μένει ξεκάθαρο:

Εξήγηση δεν σημαίνει δικαιολόγηση.
Η βία δεν είναι πειθαρχία.

📚 Όποιος θέλει τις επιστημονικές πηγές και τα papers του Reel, ας μου στείλει DM.

#Γονείς #παιδια #βια #ψυχολογια

🧐Γιατί δεν νιώθουμε οικονομικά ασφαλείς, ακόμη κι όταν μας λένε ότι οι τιμές πέφτουν;Γιατί η οικονομική ανασφάλεια δεν μ...
31/08/2026

🧐Γιατί δεν νιώθουμε οικονομικά ασφαλείς, ακόμη κι όταν μας λένε ότι οι τιμές πέφτουν;

Γιατί η οικονομική ανασφάλεια δεν μένει μόνο στο πορτοφόλι.

Μένει μέσα μας.

Μένει στη μικρή παύση πριν βάλεις κάτι στο καλάθι.
Στη δεύτερη σκέψη πριν πατήσεις «αγορά».
Στο βλέμμα που πέφτει πρώτα στην τιμή και μετά στην ανάγκη.

Μένει στον λογαριασμό που άνοιξες με έναν κόμπο στο στομάχι.
Στο «θα το αφήσω για τον επόμενο μήνα».
Στο «δεν πειράζει, δεν το χρειάζομαι και τόσο», ενώ κατά βάθος ξέρεις ότι το χρειαζόσουν.

Και κάπως έτσι, χωρίς να το καταλάβουμε, αρχίσαμε να μετράμε αλλιώς τη ζωή.

Όχι με όσα θέλουμε.
Με όσα αντέχουμε.

Μπορεί σήμερα κάποιο προϊόν να κοστίζει λίγο λιγότερο. Μπορεί οι αριθμοί να δείχνουν μια μικρή ανάσα. Όμως η ψυχή δεν λειτουργεί σαν ταμπελάκι σούπερ μάρκετ.

Δεν αλλάζει τιμή από τη μια μέρα στην άλλη.

Θυμάται.

Θυμάται πόσο γρήγορα μπορεί να ανατραπεί η ισορροπία. Θυμάται πόσο εύκολα ένα απρόοπτο έξοδο μπορεί να μετατρέψει έναν ήσυχο μήνα σε αγωνία. Θυμάται όλες εκείνες τις φορές που το «θα δούμε» σήμαινε στην πραγματικότητα «φοβάμαι ότι δεν θα φτάσουν».

Γι’ αυτό και η οικονομική ασφάλεια δεν είναι απλώς να μπορείς να πληρώσεις σήμερα.

Είναι να μπορείς να σκεφτείς το αύριο χωρίς φόβο.

Να κάνεις ένα σχέδιο χωρίς να αναρωτιέσαι ποια αναποδιά θα το ακυρώσει. Να επιτρέπεις στον εαυτό σου μια μικρή χαρά χωρίς να έρχεται αμέσως η ενοχή. Να μη χρειάζεται κάθε επιθυμία να περνά πρώτα από το φίλτρο της αγωνίας.

Κι ίσως αυτό είναι το πιο δύσκολο κομμάτι μιας παρατεταμένης οικονομικής πίεσης:

δεν μας μαθαίνει μόνο να ξοδεύουμε λιγότερο.

Μας μαθαίνει να ελπίζουμε λιγότερο.

Γι’ αυτό, ακόμη κι όταν οι τιμές αρχίζουν να πέφτουν, η αίσθηση ασφάλειας αργεί να επιστρέψει.

Γιατί η πραγματική ασφάλεια δεν έρχεται όταν βλέπεις απλώς έναν μικρότερο αριθμό στο ράφι.

Έρχεται όταν μπορείς ξανά να κοιτάξεις μπροστά και να πεις:

«Ό,τι κι αν έρθει, θα μπορέσω να το αντέξω.»

Και ίσως αυτό είναι που λείπει περισσότερο σήμερα.

Όχι μόνο φθηνότερα προϊόντα.

Λίγη περισσότερη βεβαιότητα για τη ζωή που έρχεται.

✍🏻 Αντώνιος Καλέντζης, MSc Κλινικός Ψυχολόγος

Η μάνα μπαίνει πρώτη στο διαμέρισμα…Ακουμπάει τον τοίχο, ταχτοποιεί με το μάτι πού θα μπει το κρεβάτι, λέει ότι με μια κ...
23/08/2026

Η μάνα μπαίνει πρώτη στο διαμέρισμα…

Ακουμπάει τον τοίχο, ταχτοποιεί με το μάτι πού θα μπει το κρεβάτι, λέει ότι με μια κουρτίνα θα στρώσει. Ο πατέρας δεν μιλάει καθόλου, κοιτάει το νούμερο και κάνει μέσα του τον λογαριασμό που έχει κάνει ήδη πενήντα φορές το καλοκαίρι.

Και το παιδί, που τους βλέπει, λέει αυτό που λένε όλα τα παιδιά. Μην ανησυχείτε, μου αρκεί, θα βρω και κάτι να κάνω τα απογεύματα.

Αυτή η φράση με πονάει περισσότερο από κάθε στατιστικό. Γιατί είναι η στιγμή που ένας άνθρωπος μαθαίνει να ζητάει λιγότερα από όσα του αξίζουν, και να το λέει κιόλας χαμογελώντας.

Σε λίγο το ίδιο δωμάτιο θα το δει μια δασκάλα που τοποθετήθηκε πέντε ώρες μακριά από το σπίτι της. Θα μετρήσει κι εκείνη τα ίδια τετραγωνικά, θα πει ότι είναι μια χρονιά μόνο, και θα το πει με τον ίδιο ακριβώς τόνο.

Δύο γενιές που δεν θα συναντηθούν ποτέ, και όμως ψάχνουν το ίδιο πράγμα. Έναν τοίχο να ακουμπήσουν το κεφάλι τους και να πουν εδώ είμαι τώρα.

Γιατί το σπίτι δεν είναι τετραγωνικά. Είναι η πρώτη απόδειξη ότι ο κόσμος σε χωράει.

Όσοι είστε ιδιοκτήτες ακινήτων, δείξτε κατανόηση στα ενοίκια, παρακαλώ.

Πίσω από κάθε ενοίκιο υπάρχει ένας άνθρωπος που κάνει όνειρα.

✍🏻 Αντώνιος Καλέντζης | MSc, Κλινικός Ψυχολόγος

❤️Απ’ όλο το καλοκαίρι, διάλεξα αυτή τη φωτογραφία….Η αυλή των παππούδων μου. Μια πέτρινη μάντρα, ένα μακρύ τραπέζι, κι ...
17/08/2026

❤️Απ’ όλο το καλοκαίρι, διάλεξα αυτή τη φωτογραφία….

Η αυλή των παππούδων μου. Μια πέτρινη μάντρα, ένα μακρύ τραπέζι, κι ένας μπερντές που φώτισε τη νύχτα. Οι κουβέντες των μεγάλων με γέλια και χαμόγελα, τα παιδιά καθισμένα σε σκαμνάκια και ξαπλωμένα στο χορτάρι με το στόμα ανοιχτό μπροστά σε ήρωες από χαρτί και χρώμα.

Σκέφτομαι συχνά ότι η μνήμη δεν κρατάει τα σπουδαία, κρατάει τα κοινά. Δεν θυμόμαστε ποτέ μόνοι μας, θυμόμαστε μαζί, και γι’ αυτό όσα ζούμε σε παρέα αντέχουν στον χρόνο περισσότερο από όσα ζούμε μόνοι.

Σε αυτή την αυλή έχω αναμνήσεις από όλα τα καλοκαίρια μου…
Πέρασαν τόσα χρόνια, κι είμαι πάλι εδώ, στο ίδιο χώμα, κάτω από το ίδιο φως. Μόνο που τώρα τα παιδιά που παίζουν στην αυλή είναι τα δικά μου… και όχι εγώ…

Η πληρότητα, τελικά, δεν είναι θέμα ποσότητας, είναι θέμα παρουσίας. Κρατάω αυτή τη φωτογραφία σαν σταθμό, για να τη θυμάμαι όταν οι μέρες πυκνώνουν: πόσο λίγα χρειάζονται για να είναι κανείς ολόκληρος.

#χωριο #μιτοπολη #καλοκαιρι #οικογένεια #χωριό

05/08/2026

📺Αύριο, Πέμπτη 6 Αυγούστου και ώρα 11:00, μιλάμε ζωντανά στην εκπομπή «Morning Point» με τον Ανδρέα Παπαδόπουλο και την Μαρία Αστερίου.

MEGA News , One Channel

Την κοινωνία δεν τη βλέπουμε όσο μας σηκώνει. Τη βλέπουμε όταν μας πιάνει την ώρα που πέφτουμε. 🤍Ένα κείμενο για την αλλ...
04/08/2026

Την κοινωνία δεν τη βλέπουμε όσο μας σηκώνει.
Τη βλέπουμε όταν μας πιάνει την ώρα που πέφτουμε. 🤍

Ένα κείμενο για την αλληλεγγύη, αυτή που ανακαλύπτουμε πάντα αργά.

Διάβασέ το αργά. Και σκέψου ποιον μπορείς να κρατήσεις εσύ σήμερα.

✍🏻 Αντώνιος Καλέντζης, MSc Κλινικός Ψυχολόγος

#ψυχολογία #αλληλεγγύη #κοινωνία #ψυχικήυγεία #συναισθήματα

Address

Κανάρη 45
Patras
26221

Opening Hours

Monday 09:00 - 20:00
Tuesday 09:00 - 20:00
Wednesday 09:00 - 20:00
Thursday 09:00 - 20:00
Friday 09:00 - 20:00
Saturday 09:00 - 14:00

Telephone

+302610322306

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Αντώνιος Καλέντζης, MSc Κλινικός Ψυχολόγος posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Practice

Send a message to Αντώνιος Καλέντζης, MSc Κλινικός Ψυχολόγος:

Shortcuts

Share

Category