31/08/2026
# Τα λουλούδια που δεν πότισα
Γύρισα στο γραφείο μετά από σχεδόν έναν μήνα.
Είχα περίπου τρεις εβδομάδες να περάσω από εδώ και, ανοίγοντας την πόρτα, βρήκα κάποια από τα λουλούδια μου ξεραμένα.
Δεν τα είχα ποτίσει.
Και όσο τα κοιτούσα, σκέφτηκα ότι κάπως έτσι λειτουργούν πολλές φορές και οι επιλογές μας στη ζωή.
Το τελευταίο διάστημα επέλεξα να φύγω, να ξεκουραστώ, να ταξιδέψω, να περάσω χρόνο μακριά από το γραφείο και να αφήσω για λίγο στην άκρη όλα όσα συνήθως χρειάζονται την προσοχή μου.
Και αυτή η επιλογή είχε συνέπειες.
Γιατί κάθε φορά που επιλέγουμε να στραφούμε προς κάτι, αναπόφευκτα αφήνουμε κάτι άλλο λίγο πιο πίσω.
Μερικές φορές, μάλιστα, η επιλογή να φροντίσουμε τον εαυτό μας σημαίνει ότι κάποια πράγματα δεν θα μπορέσουμε να τα φροντίσουμε όπως πριν.
Και αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάναμε λάθος επιλογή.
Υπάρχει μια τάση να παρουσιάζουμε την αλλαγή σαν κάτι αποκλειστικά όμορφο. Σαν κάθε φορά που αφήνουμε κάτι πίσω μας, να πρέπει αμέσως να κοιτάξουμε μπροστά και να πούμε ότι «όλα γίνονται για καλό».
Δεν είναι πάντα έτσι.
Κάποιες αλλαγές έχουν απώλειες.
Και οι απώλειες χρειάζονται χώρο για να τις πενθήσουμε.
Μπορεί να είναι ένας άνθρωπος. Μια σχέση. Μια δουλειά. Μια συνήθεια. Μια παλιά εκδοχή του εαυτού μας. Ή ακόμη και κάτι πολύ μικρό, που όμως είχε τη δική του θέση στη ζωή μας.
Το να επιλέγουμε τον εαυτό μας δεν σημαίνει ότι δεν θα χάσουμε τίποτα στην πορεία.
Σημαίνει ότι κάποιες φορές αποδεχόμαστε πως κάτι μπορεί να τελειώσει, να αλλάξει ή να μείνει πίσω, προκειμένου να δημιουργηθεί χώρος για κάτι διαφορετικό.
Και ναι, μπορεί να μας στενοχωρεί αυτό που χάθηκε.
Μπορούμε να το αγαπήσουμε, να το αποχαιρετήσουμε και ταυτόχρονα να συνεχίσουμε.
Σήμερα λοιπόν θα φροντίσω όσα λουλούδια άντεξαν.
Κάποια από αυτά που ξεράθηκαν ίσως χρειαστεί να τα αποχαιρετήσω.
Και στις άδειες γλάστρες θα φυτέψω κάτι καινούργιο.
Ίσως τελικά αυτό να είναι ένα πολύ όμορφο κομμάτι της αλλαγής:
όχι να προσποιούμαστε ότι δεν χάθηκε τίποτα, αλλά να επιτρέπουμε στον εαυτό μας να δημιουργήσει κάτι νέο στον χώρο που έμεινε.
Κι όμως, κοιτάζοντάς το λίγο καλύτερα, ανάμεσα στα ξεραμένα φύλλα υπάρχουν καινούργιοι βλαστοί.
Οπότε δεν θα το πετάξω.
Θα αλλάξει θέση.