10/06/2026
"Πρέπει να γίνεται καρδιολογικός έλεγχος στα παιδιά κάθε χρόνο;"
Η απάντηση είναι, θα πρέπει να γίνεται τουλάχιστον ετήσιος παιδιατρικός έλεγχος στις σχολικές και εφηβικές ηλικίες.
Ο καρδιολόγος δεν θα δει το ιστορικό λοιμώξεων του παιδιού ή έφηβου, δεν θα δει τα έκτακτα του παιδιού ή έφηβου, δεν θα δει τα μαθησιακά του παιδιού ή έφηβου, δεν θα δει τα ψυχολογικά και κοινωνικά του παιδιού ή έφηβου, δεν θα δει την σωματική αύξηση του παιδιού ή έφηβου, δεν θα δει τα σημάδια προεφηβείας ή εφηβείας του παιδιού ή έφηβου, δεν θα δει τον πλήρη εμβολιασμό του παιδιού ή έφηβου, δεν θα δει συνολικά, ολιστικά το παιδί ή έφηβο. Ο άνθρωπος δεν είναι μόνο καρδιά να ελέγχουμε μόνο ένα όργανο ή ένα σύστημα στο σώμα, ο αναπτυσσόμενος άνθρωπος χρειάζεται τακτική παρακολούθηση από επιστήμονες που έχουν σπουδές και εμπειρία πάνω στο παιδί που αναπτύσσεται, όχι από καρδιολόγους ενηλίκων που δεν έχουν πότε ασχοληθεί συστηματικά σε σπουδές με αναπτυσσόμενους οργανισμούς. Και από ειδικούς παιδοκαρδιολόγους, που έχουν σπουδάσει επίσης το αντικείμενο της παιδιατρικής και εξειδικεύτηκαν, που σωστά θα δουν τα πραγματικά παιδοκαρδιολογικά περιστατικά και προληπτικά τους αθλητές ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Με καμία ανάγκη για τακτικό παιδοκαρδιολογικό έλεγχο υγιών παιδιών στις νηπιακές ή σχολικές ηλικίες δημοτικού, ανά 2-3 το πολύ σε υγιής αθλητές εφήβους.
Το να μην κάνουν τακτική παιδιατρική εκτίμηση παιδιά και έφηβοι σχολικής ηλικίας είναι σοβαρό λάθος. Το να νομίζει ο γονιός ότι εφόσον έκανε τον υποχρεωτικό ετήσιο καρδιολογικό έλεγχο "για την ομάδα", "για το άθλημα", σημαίνει ότι είναι όλα οκ και δεν χρειάζεται άλλη ιατρική παρακολούθηση, είναι εντελώς προβληματικό. Το να πηγαίνει στο "υποχρεωτικό" υπερηχο καρδιάς κάθε χρόνο και να έχει να πάει στον παιδίατρο χρόνια είναι λάθος. Ο παιδίατρος είναι η άγκυρα, ο γνώστης του παιδιού στο σύνολό του, και αυτός που θα κατευθύνει αν χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση από άλλους ειδικούς. Η ζούγκλα του κατακερματισμού της ιατρικής, της υπέρμετρης ιατρικοποίησης, της υπερπληθώρας ειδικών εκεί έξω που αυξάνουν τεχνητά την ζήτηση με συνέπειες συχνά ιατρογενών νοσημάτων, αναίτιου άγχους και πολυφαρμακίας, μόνο με σωστή προληπτική παιδιατρική κοινότητας μπορεί να σταματήσει.