16/10/2025
Τον Ιανουάριο του 1936 ο Freud γράφει μια επιστολή στον Romain Rolland και του εξιστορεί το ταξίδι που έκανε το 1904, με τον αδελφό του, στην Ελλάδα και συγκεκριμένα την επίσκεψη στην Ακρόπολη.
Εκεί, ο Freud, βιώνει μια διαταραχή της μνήμης και αναρωτιέται: "Όλα αυτά υπάρχουν στ' αλήθεια, όπως τα μάθαμε στο σχολείο;".
"Δεν είναι αλήθεια ότι κατά τα χρόνια του λυκείου είχα ποτέ αμφισβητήσει την αληθινή ύπαρξη της Αθήνας. Αμφέβαλλα μόνο αν θα είχα ποτέ την ευκαιρία να δω την Αθήνα με τα ίδια μου τα μάτια".
Και συνεχίζει, συνδέοντας το συμβάν με τα αισθήματα για τον πατέρα του:
"Όλα συμβαίνουν ως εάν το πιο σημαντικό στο ζήτημα της επιτυχίας να ήταν να πάμε πιο μακριά από τον πατέρα, και ως εάν το να θέλουμε να ξεπεράσουμε τον πατέρα ήτανε ακόμα και παραμένει πάντα ανεπίτρεπτο.
Σε αυτά τα γενικά κίνητρα προστίθενται,στην περίπτωση μας, και ένας ιδιαίτερος παράγοντας: Το γεγονός ότι τα ζητήματα της Αθήνας και της Ακρόπολης εμπεριέχουν από μόνα τους, και έναν υπαινιγμό της ανωτερότητας των υιών. Ο πατέρας μας υπήρξε έμπορος, δεν είχε κάνει ανώτερες σπουδές. Η Αθήνα δεν σήμαινε πολλά για εκείνον. Συνεπώς, αυτό που μας εμπόδιζε να χαρούμε το ταξίδι μας ήταν ένα αίσθημα ευσέβειας".
" Η ευσέβεια απέναντι στον πατέρα εκδηλώθηκε ως δέος απέναντι στην Ακρόπολη. Το μίσος και η επιθυμία πατροκτονίας μετασχηματιστή καν στη σκέψη άρνησης και εξαφάνισης του Ναού ".
🔹Sigmund Freu, Μια διαταραχή της μνήμης στην Ακρόπολη, εκδόσεις Άγρα.
Μετάφραση: Σοφία Λεωνίδη
🔹 Πάνος Αλούπης, Η θέα της Ακρόπολης (Επίμετρο)
🔹The Enigma of the Arrival and the Afternoon, Giorgio de Chirico (1912)