Ψυχολόγος Τρύφων Κάμπο

21/09/2026

Η αλήθεια είναι πως μια από τις βασικές μου αρχές είναι πως ποτέ δεν είναι αργά να ξεκινήσεις κάτι που θέλεις. Η ηλικία είναι ένας άτυπος περιορισμός που θέτουμε εμείς οι ίδιοι στον εαυτό μας συνειδητά ή και ασυνείδητα διότι .

Από προσωπική εμπειρία θυμάμαι πως στα 30 μου ξεκίνησα να τρέχω. Δεν ήξερα τότε ότι λίγους μήνες αργότερα θα έτρεχα 21 χιλιόμετρα και θα περνούσα τη γραμμή του τερματισμού σε χρόνο κάτω από 2 ώρες. Ήμουν ο ίδιος άνθρωπος που στην αρχή με το ζόρι έτρεχα 400 μέτρα συνεχόμενα.

Στα 31 μου ξεκίνησα θέατρο. Δεν ήξερα αν είχα κάτι να κάνω πάνω στη σκηνή. Ήξερα μόνο ότι ήθελα να το δοκιμάσω. Ήθελα να βιώσω τη στιγμή, να μάθω πράγματα για μένα, να εξελιχθώ και να δω τις δυνατότητες και τα όρια μου. Μετά από λίγους μήνες βρίσκομαι με υπέροχους ανθρώπους πάνω στη σκηνή ως βρυκόλακας.

Και μετά…

Ήρθαν κι άλλα. Καινούργιες εμπειρίες. Καινούργιοι άνθρωποι. Καταστάσεις και γεγονότα που θεωρούσα πως δεν είναι για μένα γιατί έχω . Εμπειρίες που απέφευγα με φθηνές δικαιολογίες ώστε να μην μπω στη δράση να το δοκιμάσω.

Μέσα από όλα όσα έχουν συμβεί και έχω ζήσει τα τελευταία 3 χρόνια κατάλαβα πως δεν υπάρχει η σωστή ηλικία για ξεκινήσεις κάτι. Είναι όλο μια απόφαση να ξεκινήσεις. Να ξεκινήσεις να ζεις, να βιώνεις πράγματα, να εξελίσσεσαι και φυσικά να βιώνεις την στιγμή.

Γιατί στη πλειοψηφία των περιπτώσεων δεν μας κρατάει πίσω η ηλικία αλλά η σκέψη .

Και ίσως το πιο όμορφο κομμάτι μιας νέας αρχής να είναι ακριβώς αυτό: Δεν ξέρεις ακόμα πού θα σε πάει.

Ξέρεις μόνο ότι σήμερα έκανες το πρώτο βήμα.

Και μετά…

Η ζωή αναλαμβάνει τα υπόλοιπα.

20/09/2026

Χθες το απόγευμα, σταματημένος με το αγαπημένο μου πλέον scooter σε ένα φανάρι άκουγα συνέχεια κόρνες. Το φανάρι αρκετή ώρα κόκκινο και στη τελική δεν άντεξα. Χώθηκα προσεκτικά ανάμεσα στα αυτοκίνητα για να δω τι συμβαίνει.

Φτάνω μπροστά και βλέπω ένα αυτοκίνητο υπέροχα στολισμένο. Μέσα βρισκόταν η νύφη και η συνοδεία της προς την εκκλησία. Κλασικά οι κόρνες που εγώ άκουγα ήταν απλώς ο τρόπος που έχουμε μάθει να γιορτάζουμε τέτοιες στιγμές.

Στέκομαι δίπλα τους, τους χαμογελάω και αρχίζω δίχως να το σκεφτώ να κορνάρω και εγώ. Δίχως να το έχω καταλάβει έγινα μέρος της χαράς τους και χαιρόμουν τη δική τους στιγμή.

Ανάβοντας πράσινο ξεκινάω πρώτος και για τα επόμενα λίγα μέτρα, βρέθηκα να ανοίγω δρόμο στη νύφη, ανάμεσα σε κορναρίσματα, χαμόγελα και ανθρώπους που πήγαιναν να γιορτάσουν έναν γάμο.

Κάποια στιγμή κοιτάζω προς το αυτοκίνητο και βλέπω τα πρόσωπά τους.

Χαμογελούσαν.

Όχι μόνο επειδή πήγαιναν σε μια από τις πιο όμορφες στιγμές της ζωής τους. Χαμογελούσαν επειδή ένας εντελώς άγνωστος άνθρωπος, που έτυχε απλώς να βρεθεί δίπλα τους σε ένα φανάρι, χαιροταν με τη χαρά τους.

Και κάπου εκεί σκέφτηκα πόσο περίεργο είναι που πολλές φορές περιμένουμε να γνωρίζουμε κάποιον για να νοιαστούμε, να τον αγαπήσουμε, να χαρούμε με τη χαρά του.

Κι όμως, ίσως να μη χρειάζεται.

Ίσως μερικές φορές αρκεί να σταματήσεις για λίγο τη δική σου διαδρομή και να πεις:



Ακόμα κι αν δεν ξέρεις το όνομά του.
Ακόμα κι αν δεν θα τον ξαναδείς ποτέ.

Γιατί υπάρχει ελπίδα σε αυτό.

Στην ικανότητά μας να χαιρόμαστε με τη χαρά των άλλων, ακόμα κι όταν είναι άγνωστοι.

Και ίσως τελικά ο κόσμος να γίνεται λίγο καλύτερος με αυτόν τον απλό τρόπο.

Ένα χαμόγελο τη φορά.

28/07/2026

Σχεδόν όλοι γνωρίζουμε την ιστορία. Ένας ήρωας πολεμά για δέκα χρόνια. Νικά. Ξεκινά να επιστρέψει στην πατρίδα του. Περιπλανιέται για άλλα δέκα χρόνια. Τελικά φτάνει στην Ιθάκη. Η ιστορία τελειώνει. Ή μήπως όχι;

ΣΙΝΕΜΑ Η Ιθάκη δεν ήταν ποτέ ο προορισμός Posted by [email protected] 28 Ιουλίου, 2026 On 28 Ιουλίου, 2026 0 Όταν βγήκα από την αίθουσα του κινηματογράφου, άκουγα ανθρώπους να συζητούν γ...

28/11/2025

Τα social δημιουργήθηκαν για να μας φέρουν κοντά — κι όμως, μας απομακρύνουν.
Πολλοί άνθρωποι επικοινωνούν μόνο μέσα από οθόνες και ξεχνούν τη ζεστασιά της ανθρώπινης επαφής.
Μήπως τελικά χρειάζεται να ξαναμάθουμε να κοιτάμε τον άλλον στα μάτια;
👉 Πες μου στα σχόλια: εσύ πόσο “social” είσαι στην πραγματική ζωή;

26/11/2025

Λόγια μπορούμε να πούμε πολλά. Αυτό που μας καθορίζει όμως είναι οι πράξεις μας.
Την επόμενη φορά που θα υποσχεθείς κάτι, θυμήσου: η πράξη έχει τη μεγαλύτερη δύναμη.
👉 Εσύ τι πιστεύεις; Υπόσχεσαι πολλά και κάνεις λίγα ή το αντίθετο;

23/11/2025

Όταν συνηθίζεις μια κατάσταση που σε πληγώνει, αρχίζεις χωρίς να το καταλάβεις να της μοιάζεις.
Πολλοί άνθρωποι που πόνεσαν, αργότερα πληγώνουν οι ίδιοι. Γιατί ο εγκέφαλος, για να μην υποφέρει, δικαιολογεί τις πράξεις μας.
👉 Έχεις δει ποτέ ανθρώπους που από θύματα έγιναν θύτες;

21/11/2025

Το “εγώ” μας είναι αντίστροφο της γνώσης: όσο περισσότερο μαθαίνεις, τόσο μικραίνει το εγώ σου.
Η άγνοια, αντίθετα, φουσκώνει την έπαρση.
Η γνώση δεν μας κάνει μόνο πιο σοφούς· μας κάνει πιο ταπεινούς.
👉 Εσύ τι πιστεύεις; Η γνώση μειώνει το εγώ ή το τροφοδοτεί;

19/11/2025

Αυτοί που πετυχαίνουν δεν περιμένουν τις “ιδανικές” συνθήκες — τις δημιουργούν.
Αναλαμβάνουν ευθύνη, δεν κρύβονται πίσω από δικαιολογίες και είναι έτοιμοι να πληρώσουν το τίμημα της επιλογής τους.
👉 Εσύ περιμένεις από τους άλλους να αλλάξουν τα πράγματα ή δημιουργείς τις συνθήκες μόνος/η σου;

16/11/2025

Δεν γίνεται να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα κάνοντας τα ίδια πράγματα.
Η αλλαγή θέλει μικρά βήματα και απόφαση. Αν κάτι δεν σου αρέσει, σταμάτα να το ανέχεσαι και άλλαξέ το.
👉 Εσένα ποιο ήταν το τελευταίο πράγμα που σε ενοχλούσε και το άλλαξες;

09/11/2025

Αν θέλεις να νιώσεις καλύτερα ψυχικά, θυμήσου αυτό το τρίπτυχο: καλή διατροφή, άσκηση και –πάνω απ’ όλα– κριτική σκέψη.
Οι περισσότεροι τα καταφέρνουν στα δύο πρώτα, αλλά “κολλούν” στο τρίτο. Παίρνουν προσωπικά όσα λένε οι άλλοι. Όμως όσα λένε, μιλούν περισσότερο για εκείνους παρά για εμάς.
Την επόμενη φορά που θα σε πειράξει κάτι, σκέψου το: μήπως δεν έχει να κάνει με σένα, αλλά με τον άλλον;
👉 Εσύ έχεις καταφέρει να εφαρμόσεις αυτό το τρίπτυχο στη ζωή σου;