16/10/2026
Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι,
Με χαρά σας ενημερώνουμε ότι η ΣΕΒΕ, υπό την αιγίδα της ΕΘΟΣ,
διοργανώνει την υβριδική διημερίδα με τίτλο «Σωματικότητα: από το σώμα σύμπτωμα στο σώμα βίωμα»,
στις 28 και 29 Νοεμβρίου 2026, στο Πειραματικό Σχολείο Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Το σώμα δεν ξεγελιέται. Φέρει μνήμη - του πόνου και της χαράς, του τραύματος και της ανάρρωσης, της φθοράς αλλά και της ευρωστίας. Αποτελεί το μέσο, που επιτρέπει
στον εαυτό να κινηθεί στο χώρο αλλά και να επικοινωνήσει χωρίς την παρουσία λόγου. Είναι το πρώτο και πιο ειλικρινές αρχείο της ζωής μας: Καταγράφει, φαινομενολογικά μόνο άραγε(;), το μεγάλωμα, την αγάπη, την ασθένεια, τις κοινωνικές επιταγές, τη βία ως κυρίαρχη επιβολή αλλά και τις έμφυλες ανισότητες. Η σωματικότητα, ως η μελέτη μεταξύ σώματος και του κόσμου που το περιβάλλει, αγγίζει τη σεξουαλικότητα, αγγίζει την αναπηρία, όπου το σώμα δεν είναι απλά μια ατομική εμπειρία αλλά και όχημα βιοπολιτικών ρυθμίσεων, κανονιστικοτήτων και αποκλεισμών. Πεδίο όπου εξουσία και νόρμα αποτυπώνονται πάνω στη σάρκα. Ζούμε σε ένα κόσμο, που στη μια θέαση, το σώμα αποκτά μακροζωία - χάρη στα επιτεύγματα της ιατρικής επιστήμης, σεβασμό, προστασία και αξιοπρέπεια - χάρη στη χάρτα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σε άλλη θέαση ή σε διαφορετικά μέρη του πλανήτη, το σώμα υφίσταται βασανισμούς, αποστέρηση φαγητού, ως μέσο επιβολής της εξουσίας και πρόθεση απανθρωποποίησης, όσων πολιτικά, εθνοτικά, θρησκευτικά διώκονται και όσων επιλέγουν να χρησιμοποιήσουν το σώμα τους ως ασπίδα αντίστασης στην κυρίαρχη επιβολή.
Ταυτόχρονα, το σώμα χωράει μέσα στις διαδρομές της ζωής, στις γέφυρες του ατόμου με τα συστήματα που το περιβάλλουν, ανάμεσα στον εσωτερικό κόσμο και τις κοινωνικές πραγματικότητες. Η σχέση μας μαζί του αντανακλά αξίες αντοχής, απόδοσης και δύναμης, αλλά και μια επιτακτική πολιτισμική απαίτηση για νεότητα, ζωντάνια και διαρκή λειτουργικότητα. Σε αυτό το πλαίσιο, η γλώσσα δεν είναι ουδέτερη: λειτουργεί ως φορέας και ταυτόχρονα ως κατασκευαστής νοήματος. Εκφράσεις όπως “θα σφίξω τα δόντια για να συνεχίσω”, “θα κάνω την καρδιά μου πέτρα”, “θα σκύψω το κεφάλι για να επιβιώσω” εγγράφουν στο σώμα τρόπους ύπαρξης και συνέχειας. Παράλληλα, ένας σύγχρονος, επιτακτικά ψυχολογικοποιημένος λόγος, προβάλλει την αυτοφροντίδα ως καθήκον, συχνά αποσπασμένο από τα συμφραζόμενα μέσα στα οποία το σώμα ζει και νοηματοδοτείται. Πώς η συστημική οπτική επιτρέπει την ανάδυση μιας πολυπλοκότερης κατανόησης της φροντίδας εαυτού, με σεβασμό στην ολότητα της ύπαρξης, μέσω της διαρκούς συνδιαλλαγής του ψυχικού με το σωματικό, του ατομικού με το κοινωνικό και τη φύση;
Ποιες συστημικές αρχές και ποιοι χώροι θεραπευτικών συναντήσεων μπορούν να διευκολύνουν εκείνους τους χρήσιμους διαλόγους ανάμεσα στο άτομο, το σώμα και
το περιβάλλον; Τί θέση άραγε έχουν το γκροτέσκο σώμα του Michael Bakh]n και ο ρόλος της σωματικής αλλαγής στην εξέλιξη του Gregory Bateson, στους διαλόγους
αυτούς; Σε αυτή τη διημερίδα επιχειρούμε να ανοίξουμε ένα χώρο συνάντησης: ανάμεσα στο σώμα και το λόγο, την εμπειρία και τη θεωρία, την κλινική πράξη και τις τέχνες, το άτομο και τα συστήματα που το συγκροτούν. Ένα χώρο όπου το σώμα απομακρύνεται από το πρίσμα των συμπτωμάτων προς διόρθωση και αναγνωρίζεται ως βίωμα σε εξέλιξη και κινητήρια δύναμη αλλαγών.
Η τελική ανακοίνωση με τον σύνδεσμο εγγραφής θα ανακοινωθεί από βδομάδα.
Ευχαριστούμε την Kalliopi Theofilou για το Artwork.
