24/08/2026
ΤΑ ΓΟΝΙΔΙΑ ΜΑΣ
ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΥΝ
ΤΟ ΠΡΟΣΔΟΚΙΜΟ ΖΩΗΣ ΜΑΣ;
Αυθαίρετα θα λέγαμε, ότι αυτά επηρεάζουν την υγεία μας, κατά άλλους 35% και κατά άλλους 50%!
Θυμάμαι κάποιον δικηγόρο, που έλεγε πως αφού η μητέρα του έφυγε από τη ζωή, αφού έκλεισε τα 100 χρόνια της, αυτός θα ζούσε τουλάχιστον 106! Να σας πω, ότι αυτός έφυγε στα 74 χρόνια του και το λέω με σιγουριά, γιατί το γνωρίζω το γεγονός 100%!
Αυτό σημαίνει, ότι τα γονίδια παίζουν ένα σημαντικό ρόλο, αλλά ο καθένας από εμάς μπορεί να βελτιώσει ή να χειροτερεύσει το προσδόκιμο ζωής του με πολλούς τρόπους.
Δέχομαι μόνο κάποιο ελάχιστο ποσοστό2-3%, στο οποίο το τέλος να είναι προδιαγεγραμμένο, όμως όλοι οι άλλοι είναι άξιοι των πράξεών τους! Για παράδειγμα ο Δημήτρης, πατέρας τριών μικρών παιδιών, παραγωγός φρούτων και πωλητής στις λαϊκές, έφυγε μπαμ και κάτω στα 42 χρόνια του, αλλά ποτέ δεν θα τον έβλεπες χωρίς τσιγάρο στα χείλη του, 60-80 τσιγάρα την ημέρα. Αντί για μπιμπίλα ενός δίχρονου παιδιού, αυτός κρεμούσε μονίμως από τα χείλη του το τσιγάρο.
Η Κατερίνα πάλι είχε ένα ακαταμάχητο και αβάσταχτο άγχος και έπαιρνε από ψυχίατρο χρονίως φάρμακα, χωρίς να σκεφτεί, να υποβληθεί σε ένα αγχολυτικό βελονισμό και βελονισμό ισορροπίας του αυτόνομου νευρικού συστήματος (Α.Ν.Σ.).
Ο Στέλιος ο κοιλαράς, κάθε βράδυ τα έτσουζε. Μπορούσε να καταναλώνει τεράστιες ποσότητες σκληρών οινοπνευματωδών ποτών. Πόσο μπορεί να αντέξει κανείς;
Ναι τα γονίδια, δηλαδή το DNA δείχνει τον δρόμο, όμως οι σύγχρονες έρευνες απέδειξαν, ότι αυτά επηρεάζονται άμεσα, λες και έχουν αυτοτέλεια από ένα σύνολο παραγόντων, όπως η ηλικία, οι δραστηριότητες, τα ενδιαφέροντα, η κατάσταση των ζωτικών οργάνων συμπεριλαμβανομένου του αγγειακού συστήματος.
Όμως πάνω από όλα το σπουδαιότερο ρόλο το παίζει η αισιόδοξη ή απαισιόδοξη καθημερινή διάθεση. Θυμάμαι πολλούς υπεργέροντες, που υπήρξαν ασθενείς μου, αλλά θα σταθώ μόνο σε δύο, ο ένας ζούσε στην Ξάνθη και ο άλλος στην Κατερίνη. Η ηλικία τους ήταν τότε που έρχονταν στο ιατρείο μου 103-104 ετών.
Περπάτημα σταθερό, σαν εβδομηντάρηδες, χωρίς να χάνουν την ισορροπία τους, επίσης μόνοι τους έπαιρναν το λεωφορείο για να φτάσουν στη Θεσσαλονίκη, χωρίς συνοδό! Αυτόνομοι, γελαστοί, σαν να τους καθάριζαν αυγά!
Και πάμε στο επιστημονικό σκέλος. Ο μικρόκοσμος διερευνάται στις ημέρες μας σε τέτοιο βαθμό, που ούτε η μεγαλύτερη φαντασία κάποιου δεν μπορεί να φτάσει μέχρι εκεί. Το γενετικό υλικό που είναι υπεύθυνο για τον οργανισμό μας, φτάνει σε εμάς μέσω των προγόνων μας, που ούτε τους ξέρουμε και ούτε μας ξέρουν.
Αυτή η διπλή υπερμικροσκοπική γενετική αλυσίδα είναι φορτωμένη με χρωμοσώματα.
Τα τελευταία έχουν και «ουρές» γύρω γύρω και αυτές λέγονται τελομερή. Αυτά λοιπόν με το γήρας και τη φθορά κονταίνουν και στο τέλος έχουν ως αποτέλεσμα τον αναπόφευκτο διαχωρισμό, δηλαδή το σώμα μένει εδώ στη γη και το ενεργειακό κομμάτι, αυτό που φέρει το όνομα ψυχή, καταφθάνει στους ουρανούς.
Όμως αποδείχθηκε, ότι τα τελομερή μπορούν να μακρύνουν ή να κοντύνουν, ανάλογα με το πως φροντίζουμε τον εαυτό μας, που είναι ένα ανοιχτό σύστημα, τελείως ευαίσθητο.
Έτσι σημαντικό ρόλο παίζουν ένα ευρύ σύνολο πραγμάτων και πράξεων, όπως το τι τρώμε, πώς αντιδρούμε στον καλό ή κακό λόγο των άλλων, πώς διαχειριζόμαστε τις ειδήσεις της τηλεόρασης, με ποια διάθεση ξυπνάμε, πώς δουλεύει το ορμονικό, πεπτικό και το απεκκριτικό σύστημά μας και εάν το τελευταίο αποβάλλει όλες τις συσσωρευμένες τοξίνες, ώστε να μην γίνουν επικίνδυνες για τον οργανισμό μας.
Επίσης παίζει κυρίαρχο ρόλο η αμετάκλητα και επιβλητέα κίνηση του σώματος, όπως επίσης η κοινωνική συμμετοχή με φίλους και γνωστούς σίγουρα ενδυναμώνει τα τελομερή μας. Ακόμα ο καλός ξεκούραστος ύπνος και ο μεσημεριανός ύπνος μακραίνουν τα τελομερή μας και κατά συνέπεια την επιτυχημένη επιβίωσή μας.
Θα μπορούσα να γράψω και άλλα, αλλά δεν θα διαβαζόταν γι΄αυτό κλείνω λέγοντας ζήστε σαν ευκίνητα παιδιά, απολαύστε τη ζωή ως φιλοσοφημένοι γέροντες και εάν έχετε κινητικά προβλήματα, ακόμα και στο κρεβάτι, χωρίς βοηθό μπορείτε να γυμναστείτε!!
Το σώμα σας επιδέχεται βελτιώσεις και η ψυχή σας μπορεί να ντοπαριστεί. Ευτυχείτε!!!
