01/09/2026
«Τρώει μόνο με οθόνη!» 📱🍲
Μια φράση που ακούγεται σε αμέτρητα σπίτια και συχνά αντιμετωπίζεται ως μια «κακή συνήθεια».
Τι συμβαίνει όμως όταν η ανάγκη για tablet ή κινητό στο τραπέζι κρύβει κάτι βαθύτερο;
Τι συμβαίνει όμως όταν η ανάγκη για tablet ή κινητό στο τραπέζι κρύβει κάτι βαθύτερο;
Όπου επιλεκτικό και στοματική αμυντικότητα, πάει συνοδεία με οθόνη.
Δεν έχει σημασία αν θα είναι τηλεόρασης ή τάμπλετ ή κινητού.
Είναι οθόνη.
Ξέρω πως κάπως έτσι, ένας φροντιστής, μαμά, μπαμπά, γιαγιά, παππούς, δεν έχει σημασία, θα ταΐσει πιο εύκολα, πιο γρήγορα και πιο ξεκούραστα, ένα παιδάκι.
Αλλιώς θα έπρεπε κάπως να το απασχολήσει για να μην αποσπάται η προσοχή του, να του μιλά συχνά, να παίζει μαζί του, να το αφήσει να λερώσει και να λερωθεί και φυσικά να του δώσει όσο χρόνο χρειάζεται.Και προφανώς δεν υπάρχει η υπομονή.Όμως δυστυχώς θα είναι προσωρινή η όποια παραπάνω ποσότητα φάει το παιδί, ενώ μακροπρόθεσμα προκαλείται ζημιά.
Η σίτιση και η διαδικασία της, όπως έχω ξαναπεί, είναι κοινωνική περίσταση.Είναι απόλαυση και εμπειρία.
Είναι επικοινωνία.Συν-διαλέγομαι με την οικογένειά μου όταν κάθομαι να φάω.Επικοινωνώ τα της μέρας.Επικοινωνώ πως νιώθω εκείνη τη στιγμή ακόμα και με το φαγητό.Μου αρέσει, δεν μου αρέσει, είναι ζεστό,είναι αλμυρό κλπ.
Μυρίζω.Βλέπω.Παρατηρώ.Τον εαυτό μου, τους γύρω μου.Πώς ακούγεται η τροφή κατά την μάσηση;
Πώς μυρίζει αυτό που τρώνε εκείνοι αλλά εγώ δεν το θέλω.Εστιάζω και έχω την προσοχή μου.Οι αισθήσεις μου λειτουργούν.
Μην απορείς που κάποια παιδιά δεν κάθονται σε καρέκλα στην ταβέρνα.Μην απορείς που δεν ξέρουν να φερθούν.
Μην τα κατηγορείς.
Δεν έχουν εμπειρία με τη διαδικασία πιθανόν.
Με την πραγματολογία.
Με την αισθητηριακή ανεκτικότητα.
Η οθόνη στέρεισαι τις δεξιότητες αυτές.
Η οθόνη επίσης επηρεάζει τον ρυθμό κατανάλωσης τροφής.
Σκέψου εσένα στο σινεμά με τα πατατάκια σε μια στιγμή αγωνίας.Η οθόνη είναι ο διακόπτης.
Ο διακόπτης εκείνος που απενεργοποιεί όλες τις αισθήσεις και όλες τις δεξιότητες.
Αυτός είναι και ο λόγος που τα παιδιά με επιλεκτικότητα την προτιμούν.
Μειώνεται το άγχος γιατί ΔΕΝ αισθάνονται το φαγητό τους.
Το καταναλώνουν ρομποτικά και μηχανικά.
Και εσύ φροντιστή είσαι αυτός που κρατάς αυτόν τον διακόπτη.
Είναι στα χέρια σου, αλλά αν με ρωτάς δεν είναι δικαίωμά σου να τον πατήσεις.
Γιατί τίποτα όμως χωρίς αίσθηση και επίγνωση δεν είναι εντάξει.
Τίποτα χωρίς επικοινωνία δεν αρμόζει στα παιδιά.
Ειρήνη Παπαδοπούλου
Λογοθεραπεύτρια
