25/09/2026
“Αν σου ζητήσουν το παιχνίδι σου, θα το δώσεις, γιατί σ’ έφαγα!”
είναι μια φράση που σχεδόν όλοι έχουμε ακούσει και με πόνο ψυχής και φόβο θεού αποδεχτήκαμε.
Και να που το παιχνίδι γυρνούσε κατεστραμμένο από τις μύξες της Μαρίας και τα βρωμόχερα του Γιώργου.
Μπορούσες να πεις όχι; Όχι. Παιδαγωγική των 90’s και πιο πίσω.
Όμως, πλέον τα πράγματα αλλάξανε, και καλά κάνανε.
Γιατί τα όρια, τα μαθαίνουμε από μικρή ηλικία. Έτσι, όταν ένα παιδί δεν θέλει να μοιραστεί το παιχνίδι του με κάποιο άλλο εκείνη τη στιγμή (ή και ποτέ αν με ρωτάτε) είναι οκ. Γιατί, κυρία μου; Θα μοιραζόσουν εσύ το κινητό σου, το tablet ή το αμάξι σου με άλλον γονιό; Ε, τότε γιατί να το κάνει το παιδί σου.
Και μην ανησυχείς. Δεν θα το κάνει εγωιστή. Θα του μάθει να δίνει όταν το επιλέξει και αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία.
Αν δίνω χωρίς να εξαναγκαστώ ή επειδή δεν “είναι το σωστό”, μαθαίνω να το κάνω με την καρδιά μου, να ακούω τον εαυτό μου και τις επιθυμίες μου και να φέρομαι βάζοντας προτεραιότητα τον εαυτό μου και επιλέγοντας να κρατήσω χρόνο, ενέργεια και χρήμα για μένα. Και έτσι, αφου έχω απόθεμα, να μπορέσω να το δώσω και αλλού!
