05/08/2026
Και εγώ σκάλωσα σε μια στιγμή στην Οδύσσεια: εκεί που ο Οδυσσέας λέει «είμαστε στην Εποχή του Χαλκού».
Καλά, και πώς το ξέρεις εσύ αυτό το πράγμα;
Στην αρχή σκέφτηκα: «Πω πω, τι αστοχία είναι αυτή;». Είναι σαν να λέει ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ ότι βρισκόμαστε στο 32 μ.Χ.
Όμως μια τόσο χοντρή «πατάτα» δεν μπορεί να ξέφυγε. Άρα μάλλον εγώ έπρεπε να το δω διαφορετικά.
Ο Οδυσσέας είναι ένας άνθρωπος που έπαιξε με τους θεούς όσο χρειαζόταν, κινήθηκε βάσει του καθήκοντός του, διέταξε όταν έπρεπε να διατάξει, ηγήθηκε όταν έπρεπε να ηγηθεί, αλλά συμμαζεύτηκε όταν έπρεπε να συμμαζευτεί και συγκρατήθηκε όταν έπρεπε να συγκρατηθεί.
Έκανε τα λάθη του και ήταν πρόθυμος να πληρώσει γι’ αυτά. Επέτρεψε και στους άλλους να κάνουν τα δικά τους λάθη και τους άφησε να πληρώσουν.
Ένας τέτοιος άνθρωπος απέκτησε μια σοφία που ξεπερνά την εποχή του. Το τραύμα και η ενοχή του έχουν γίνει συνείδηση· κι έτσι μπορεί να δει καθαρά όχι μόνο ποιος έγινε ο ίδιος, αλλά και την αλλαγή εποχής που προκάλεσε στον κόσμο.