20/02/2023
ΑΥΧΕΝΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ
Το αυχενικό σύνδρομο αποτελεί ένα γενικό όρο που αναφέρεται σε μια σειρά απο προβλήματα / παθήσεις, τα οποία είναι υπεύθυνα για την εκδήλωση του πόνου στην περιοχή του αυχένα, του άνω τμήματος της ράχης και του ώμου.
Τα τελευταία χρόνια λόγω των γρήγορων ρυθμών του σύγχρονου τρόπου ζωής, της πολύωρης καθιστικής εργασίας,την καθιστική ζωή, την έλλειψη χρόνου για σωματική άσκηση και χαλάρωση, το άγχος και το στρες, το αυχενικό σύνδρομο είμαι μια απο τις πιο συνηθισμένες παθήσεις στις μέρες μας.
Η πιο συχνή αιτία πρόκλησης του αυχενικού συνδρόμου είναι η κόπωση των μυών του αυχένα κυρίως στην εργασία. Άλλες αιτίες περιλαμβάνουν την μυϊκή θλάση μετά απο έντονη κόπωση ή απότομη κίνηση του κεφαλιού και η κάκωση στην περιοχή του αυχένα μετά απο τροχαίο ή απο τραυματισμό στον αθλητισμό. Ενώ, πιο σοβαρές μορφές αυχενικού συνδρόμου οφείλονται σε εκφυλιστική νόσο της Σ.Σ (προβολή ή κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου με πίεση νεύρου).
Πολλές φορές υπάρχει περίπτωση η αιτία του πόνου να είναι πολύ διαφορετική (προβλήματα στην άρθρωση του ώμου, αντανακλώμενος πόνος απο προβλήματα στον θώρακα ακόμα και ημικρανία ή άλλες παθήσεις του λαβύρινθου), γι’ αυτό χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση με εξετάσεις για την διάγνωση του.
Η αντιμετώπιση του αυχενικού συνδρόμου εξαρτάται απο τον εντοπισμό της ακριβής αιτίας. Απλές μορφές αυχενικού συνδρόμου που οφείλονται σε μυϊκή κόπωση ή μυϊκή θλάση συχνά υποχωρούν με χορήγηση απο τον ιατρό και μόνο, φαρμακευτικής αγωγής. Η ακινητοποίηση του αυχένα με αυχενικό κολάρο θα πρέπει να αποφεύγεται ενώ θα πρέπει να ενθαρρύνεται η πλήρης κίνηση του αυχένα, σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες έρευνες που φαίνεται πως με την κίνηση επιτυγχάνεται η αποκατάσταση.
Στην περίπτωση που το αυχενικό σύνδρομο πυροδοτείται απο εκφυλιστική νόσο της Σ.Σ, η αποκατάσταση απαιτεί περισσότερο χρόνο. Σε αυτές τις περιπτώσεις συστήνεται η φαρμακευτική αγωγή και η Φυσικοθεραπεία με σκοπό την λύση του μυϊκού σπασμού, την κινητοποίηση των αρθρώσεων της αυχενικής μοίρας της Σ.Σ, την ενδυνάμωση των μυών του αυχένα και του άνω μέρους του κορμού και τέλος την βελτίωση της στάσης του σώματος.
