Chronic Treat

10/05/2026

"ઈશ્વરની શાંતિ"
યોહાન ૧૪:૨૭; "હું તમારી સાથે શાંતિ છોડીને જાઉં છું, મારી શાંતિ હું તમને આપું છું: જેમ દુનિયા આપે છે તેમ હું તમને આપતો નથી. તમારા હૃદયને વ્યાકુળ ન થવા દો, અને તેને ડરવા ન દો." ઈસુએ તેમના વધસ્તંભ પર ચઢાવ્યાના થોડા સમય પહેલા જ તેમના અનુયાયીઓને આ વાત કહી હતી. આપણા હૃદયમાં શું ચાલી રહ્યું છે તેને નિયંત્રિત કરવાની આપણી પાસે ક્ષમતા છે. શાંતિ એ આત્માના ફળોમાંનું એક છે. ગલાતી ૫:૨૨-૨૩; ૨૨. પરંતુ આત્માનું ફળ પ્રેમ, આનંદ, શાંતિ, સહનશીલતા, નમ્રતા, ભલાઈ, વિશ્વાસ, ૨૩. નમ્રતા, સંયમ: આવા લોકો સામે કોઈ નિયમ નથી." ફિલિપી ૪:૬-૭; ૬. કંઈપણ માટે કાળજી રાખો નહીં; પરંતુ દરેક બાબતમાં પ્રાર્થના અને વિનંતીઓ દ્વારા આભારસ્તુતિ સાથે તમારી વિનંતીઓ ભગવાનને જણાવો. ૭. અને ભગવાનની શાંતિ, જે બધી સમજણની બહાર છે, તે ખ્રિસ્ત ઈસુ દ્વારા તમારા હૃદય અને મનને રાખશે." ભગવાનની શાંતિ આપણા હૃદયનું રક્ષણ કરે છે. જો તમે વાહન ચલાવી રહ્યા છો અને પહેલાં તમારા ગંતવ્ય સ્થાને ગયા નથી, તો મુસાફરી તમને ચિંતામાં મૂકી શકે છે. તેમની શાંતિ હવે છે. રોમનો ૧૪:૧૬-૧૭; ૧૬. તો પછી તમારા સારા વિશે ખરાબ બોલાવું ન જોઈએ: ૧૭. કારણ કે ઈશ્વરનું રાજ્ય માંસ અને પીણું નથી; પણ પવિત્ર આત્મામાં ન્યાયીપણું, શાંતિ અને આનંદ છે." તમારા હૃદયમાં ઈશ્વરની શાંતિ તમારી પસંદગી છે. ચિંતા અતિશય તણાવ, ભય અને ભય છે. કોઈ પણ વસ્તુ માટે ચિંતા કરશો નહીં. શાંતિ એ ચિંતા અને ચિંતાથી મુક્તિ છે. ચિંતા તમને શાંતિથી વંચિત રાખે છે. ઈશ્વરનો શબ્દ એક શસ્ત્ર છે. તમારી શાંતિની ખાતરી કરવા માટે તેમના શબ્દનો ઉપયોગ કરો. પવિત્ર આત્મા દ્વારા ન્યાયીપણું, શાંતિ અને આનંદ એ સ્વર્ગનું રાજ્ય છે. ઈશ્વરની શાંતિ એક ભેટ છે. ઈશ્વર તમારી શાંતિનો સ્ત્રોત છે. તેમની શાંતિમાં વિશ્વાસ રાખો. કોલોસી ૩:૧૫; "અને ઈશ્વરની શાંતિ તમારા હૃદયમાં રાજ કરે, જેના માટે તમે પણ એક શરીરમાં બોલાવાયેલા છો; અને આભારી બનો."
હલેલુયાહ!!!!!!!!!!

14/03/2026

There are many more matters to this subject - let's first discuss and broadcast for all - Dr Prakash Shah

You see, I used to believe that if I could only explain it correctly, if I could find the precise, undeniable, irrefutable sequence of events, they would have no choice but to see that they were wrong. I thought truth was a thing you could press into someone's hands. I thought if I laid it out carefully enough, they'd have to hold it.

But people who need to believe they did nothing wrong are extraordinarily skilled at not holding things. They'll set your truth down, walk around it, describe it as something else entirely, return to it later as evidence of your instability.

You were too sensitive. You pushed them to it. You misunderstood. You always had a problem with them, if you're honest. The things they did, the cruelty, the betrayal, the slow erosion of your confidence, have been reclassified, quietly and completely, as your fault.

And they believe it. That is the part that takes the longest to accept. They are not lying to you. They believe they were right; they are always right. They are lying to themselves, and they have been doing it long enough that it feels like the truth. SMH

You are not going to out-argue someone out of a story they need to survive in. That story is load-bearing. Take it away and something in them collapses. And they know it, even if they have no language for knowing it. So they hold on. Not to you, to the version of events that keeps them intact. I mean, they gave up on you the moment the reality you insist upon conflicts with their version of events.

So, waiting for their honesty before you begin your own recovery is handing them a second power over you. The first power was what they did. The second is the veto they now hold over when you're allowed to be okay.

Every day you stay suspended, waiting for the confession that unlocks your healing, is another day they are still running your life, not actively, not even knowingly, just by their absence of remorse.

You have to begin your healing journey without the apology. And this doesn't mean pretending the hurt didn't happen. It means deciding that your wholeness does not require their participation.

You do not need them to name what they did for it to have been real. You were there. You know what happened. Your body knows. The parts of you that still flinch at certain tones of voice know. The truth of what you lived does not become more true when they finally confirm it, and it does not become less true because they never will.

You are allowed to heal from something that was never officially acknowledged. You are allowed to close a chapter that the other person refuses to admit was ever opened.