26/05/2026
Vandag een jaar gelede het hierdie foto meer vasgevang as net ’n gesin by ’n lughawe. Dit het hoop vasgevang.
Met harte vol geloof en ontelbare gebede het ons op ’n vliegtuig na Indië geklim vir AJ se protonterapie by die Apollo Proton Cancer Centre in Chennai.
Agter hierdie glimlagte was daar vrees, onsekerheid, slapelose nagte en soveel onbeantwoorde vrae. Maar daar was ook geloof. Geloof dat God voor ons uit sou gaan. Geloof dat genesing moontlik is. Geloof dat ons nie alleen hierdie pad sou stap nie.
Hierdie lughawe het die beginpunt geword van een van die moeilikste seisoene van ons lewens — maar ook een van die mees transformerende. Ons het ’n krag in AJ gesien wat ons elke dag geïnspireer het. Ons het vriendelikheid van vreemdelinge beleef, ondersteuning van geliefdes regoor die wêreld ontvang, en oomblikke van genade ervaar wat ons gedra het wanneer ons swak gevoel het.
Indië het meer geword as net ’n bestemming. Dit het deel geword van ons verhaal van hoop, genesing en liefde.
Vandag, wanneer ons terugkyk na hierdie foto, sien ons nie net waarvandaan ons vertrek het nie. Ons sien hoe ver ons gekom het.
Elke litteken, elke gebed, elke behandeling, elke oorwinning — dit vertel die verhaal van ’n dapper seun en ’n baie GROOT GOD.
Een jaar later is ons dankbaar. Vir lewe. Vir hoop. En vir elke persoon wat saam met ons hierdie pad gestap het.
Vandag is AJ gesond genoeg om vir die eerste keer in sy lewe te kan oefen (laaste foto). Jy is ons champ boeta, niks kry jou onder nie.
