Dr paranjape vedamrut chikitsalay

18/07/2026

https://www.facebook.com/share/p/18xvYFc4kv/

सायकलपासून अंतरिक्षयानापर्यंतचा भारताचा अद्भुत प्रवास
– वैद्य समीर मुकुंद परांजपे. आयुर्वेद वाचस्पती
आजचा दिवस प्रत्येक भारतीयासाठी अभिमानाचा दिवस आहे. भारताने स्वदेशी तंत्रज्ञानाच्या बळावर आणखी एक अंतरिक्ष मोहीम यशस्वी करून दाखवली आहे. अंतरिक्षात झेपावणारे ते यान केवळ धातू, यंत्रे आणि संगणक यांचा समूह नाही; ते कोट्यवधी भारतीयांच्या स्वप्नांचे, जिद्दीचे, चिकाटीचे आणि आत्मविश्वासाचे प्रतीक आहे.
आज जेव्हा आपण अत्याधुनिक रॉकेट आकाशाकडे झेपावताना पाहतो, तेव्हा नकळत मन भूतकाळात जाते. आपल्या देशातील पहिल्या पिढीतील शास्त्रज्ञांची आठवण होते. मर्यादित साधने, अपुरा निधी, तांत्रिक अडचणी आणि जगातील महासत्तांकडून होणारी उपेक्षा अशा अनेक आव्हानांमध्ये त्यांनी संशोधनाची मशाल पेटती ठेवली.
भारतीय अंतरिक्ष संशोधन संस्थेच्या सुरुवातीच्या काळातील छायाचित्रे पाहिली तर आजही अंगावर रोमांच उभे राहतात. रॉकेटचे भाग सायकलवरून नेले जात होते. काही उपकरणे बैलगाडीतून वाहून नेली जात होती. अत्याधुनिक प्रयोगशाळा नव्हत्या, भव्य इमारती नव्हत्या, परदेशी तंत्रज्ञानाची मदत नव्हती. होते ते फक्त राष्ट्रासाठी काहीतरी मोठे करण्याचे स्वप्न आणि ते पूर्ण करण्याची अढळ जिद्द.
त्या शास्त्रज्ञांना आजचे हे दृश्य पाहून किती आनंद झाला असता याची कल्पनाच करता येत नाही. ज्यांनी बी पेरले, त्याच वृक्षाची फळे आज संपूर्ण देश चाखत आहे.
मात्र खंत एका गोष्टीची वाटते. आपल्या देशातील मोठा वर्ग अशा ऐतिहासिक घटनांकडे केवळ एक बातमी म्हणून पाहतो. क्रिकेटचा सामना, चित्रपटाचे प्रमोशन किंवा सोशल मीडियावरील एखादा ट्रेंड यावर तासन्‌तास चर्चा करणारे आपण, देशाच्या वैज्ञानिक यशाबद्दल काही मिनिटेही बोलत नाही. ही गोष्ट चिंतेची आहे.
कारण विज्ञान ही केवळ प्रयोगशाळेतील गोष्ट नाही. विज्ञान म्हणजे राष्ट्राच्या प्रगतीचा पाया आहे. विज्ञान म्हणजे आत्मनिर्भरता. विज्ञान म्हणजे सुरक्षा. विज्ञान म्हणजे रोजगार. विज्ञान म्हणजे भविष्य.
आज भारत अंतरिक्ष क्षेत्रात जगातील अग्रगण्य राष्ट्रांमध्ये उभा आहे. चांद्रयान, मंगळयान, आदित्य मिशन आणि आता नव्या अंतरिक्ष मोहिमा या केवळ वैज्ञानिक उपलब्धी नाहीत; त्या भारताच्या आत्मविश्वासाच्या घोषणा आहेत.
आपल्या प्राचीन ऋषींनी ज्ञानाला सर्वोच्च स्थान दिले. “आ नो भद्राः क्रतवो यन्तु विश्वतः” असे सांगणारी ही भूमी आहे. ज्ञान, संशोधन आणि सत्यशोधन हा आपल्या संस्कृतीचा मूलभूत स्वभाव आहे. त्यामुळे आधुनिक विज्ञान आणि भारतीय संस्कृती यांच्यात कोणताही विरोध नाही. उलट विज्ञानाची जिज्ञासा आणि अध्यात्माची प्रज्ञा यांचा सुंदर संगम भारताच्या परंपरेत दिसून येतो.
मला वाटते, शाळा आणि महाविद्यालयांनी अशा प्रत्येक वैज्ञानिक यशाचा उत्सव साजरा करायला हवा. विद्यार्थ्यांना आपल्या शास्त्रज्ञांच्या संघर्षाच्या कथा सांगायला हव्यात. त्यांच्या मनात वैज्ञानिक दृष्टिकोन, राष्ट्राभिमान आणि संशोधनाची प्रेरणा निर्माण व्हायला हवी. देशाचे भविष्य केवळ राजकारणी किंवा उद्योगपती घडवत नाहीत; ते संशोधक, शिक्षक, शास्त्रज्ञ आणि नवोन्मेषक देखील घडवतात.
आजच्या पिढीने एक प्रश्न स्वतःला विचारायला हवा – आपण या महान देशासाठी काय योगदान देत आहोत? प्रत्येक जण रॉकेट बनवू शकणार नाही. प्रत्येक जण अंतरिक्ष संशोधक होणार नाही. पण प्रत्येक जण आपल्या क्षेत्रात प्रामाणिकपणे काम करू शकतो. डॉक्टर उत्तम आरोग्य देऊ शकतो, शिक्षक उत्तम विद्यार्थी घडवू शकतो, शेतकरी अन्न निर्माण करू शकतो, उद्योजक रोजगार निर्माण करू शकतो. राष्ट्रनिर्मिती ही सामूहिक प्रक्रिया आहे.
आज अंतरिक्षात झेपावणारे हे स्वदेशी यान आपल्याला एक महत्त्वाचा संदेश देते—मर्यादा असल्या तरी स्वप्नांना मर्यादा नसतात. साधने कमी असली तरी इच्छाशक्ती मोठी असू शकते. आणि जे राष्ट्र आपल्या शास्त्रज्ञांचा सन्मान करते, संशोधनाला प्रोत्साहन देते आणि ज्ञानाला सर्वोच्च स्थान देते, त्या राष्ट्राला जगात कोणीही रोखू शकत नाही.
चला, आज या ऐतिहासिक यशाचा आनंद साजरा करूया. आपल्या शास्त्रज्ञांना मनापासून सलाम करूया. आपल्या मुलांना त्यांच्या संघर्षाच्या कथा सांगूया. आणि अभिमानाने म्हणूया—
हा माझा भारत आहे. सायकलवरून रॉकेटचे भाग वाहून नेणाऱ्या शास्त्रज्ञांचा भारत. आणि आज स्वबळावर अंतरिक्षात झेप घेणाऱ्या महासामर्थ्यवान भारताचा!
जय हिंद! 🇮🇳

15/07/2026

Sharing my patients testimonial https://www.facebook.com/share/p/192cUrhnM8/

08/07/2026

“Are your knees paining while getting up from a chair? Don’t ignore this…”

---
“Every morning stiffness…
That cracking sound in your knees…
Avoiding stairs… sitting cross-legged becoming impossible…
And slowly… your confidence to move freely is going down.”

---

“In most cases of knee joint osteoarthritis,
the real issue is NOT just bone damage…

👉 It’s **vata imbalance**,
👉 loss of lubrication,
👉 and degeneration due to improper lifestyle.”

“Painkillers only suppress pain…
But they don’t rebuild your joint health.”

In Ayurveda, we focus on:
✔ Restoring joint lubrication
✔ Strengthening cartilage naturally
✔ Reducing inflammation without side effects

Through therapies like:
– Snehan (oil application)
– Swedan (steam therapy)
– Panchakarma detox
– And personalized medicines”

“I have treated thousands of patients
who were advised surgery…
and today they are walking comfortably without it.”

👉 “If you are suffering from knee pain… don’t wait till surgery becomes your only option.”

👉 “Send me a message with the word ‘KNEE’”
OR
👉 “Call on the number in bio for consultation” 7798961429

👉 “Let’s treat the root cause, not just the pain.”

---
Dr sameer mukund paranjape
Shree vallabh ayurveda ashram and parinita women wellness center kherdi Dapoli ratnagiri Maharashtra india 7798961429

https://www.facebook.com/share/p/19iNNdKMFw/

23/06/2026

Vaidya Sameer Mukund Paranjpe
Ayurveda Physician & Menopause Specialist
Founder of Shree Vallabh Ayurveda Ashram
Founder of Parineeta Women Wellness Clinic
16+ years of experience
Helping women 40+ with:
Knee Joint Pain
Osteoarthritis
Cervical & Lumbar Spondylosis
Meniscus & Ligament Issues
Anxiety
Hot Flashes
Perimenopausal Challenges

08/06/2026

“Are your knees paining while getting up from a chair? Don’t ignore this…”

---
“Every morning stiffness…
That cracking sound in your knees…
Avoiding stairs… sitting cross-legged becoming impossible…
And slowly… your confidence to move freely is going down.”

---

“In most cases of knee joint osteoarthritis,
the real issue is NOT just bone damage…

👉 It’s **vata imbalance**,
👉 loss of lubrication,
👉 and degeneration due to improper lifestyle.”

“Painkillers only suppress pain…
But they don’t rebuild your joint health.”

In Ayurveda, we focus on:
✔ Restoring joint lubrication
✔ Strengthening cartilage naturally
✔ Reducing inflammation without side effects

Through therapies like:
– Snehan (oil application)
– Swedan (steam therapy)
– Panchakarma detox
– And personalized medicines”

“I have treated thousands of patients
who were advised surgery…
and today they are walking comfortably without it.”

👉 “If you are suffering from knee pain… don’t wait till surgery becomes your only option.”

👉 “Send me a message with the word ‘KNEE’”
OR
👉 “Call on the number in bio for consultation” 7798961429

👉 “Let’s treat the root cause, not just the pain.”

---
Dr sameer mukund paranjape
Shree vallabh ayurveda ashram and parinita women wellness center kherdi Dapoli ratnagiri Maharashtra india 7798961429

https://www.facebook.com/share/p/1EF56FqGZV/

Discover effective Ayurvedic treatments for knee osteoarthritis that restore joint health naturally, avoiding surgery. Message "KNEE" for personalized consultation!

21/05/2026

The Physician of the Fourth Pulse
Ten to fifteen YouTube influencers uploaded fake videos and promoted miracle cures to me, yet I had not improved at all. For almost five years, both my legs had practically gone on strike, leaving me confined to bed.
One day, Facebook reels started showing me videos about an Ayurvedic physician in Dapoli, Konkan, who was helping people recover. Patients spoke about feeling better within four to seven days. I thought, "Why not give it a try? If it helps, wonderful."
The planning began.
How to travel? When to leave? Where to stay? What about food and accommodation?
Once everything was arranged, I messaged the doctor:
"I am coming tomorrow."
The reply came:
"You are most welcome."
The next day, accompanied by my better half, I reached Dapoli.
To be honest, for us city people, Dapoli and Dabeli sounded almost the same! People say there is a beautiful sea here and all that...
In a village called Kherdi, a young Ayurvedic physician runs an ashram named Shree Vallabh Ayurveda Ashram, where traditional Ayurveda is the unique specialty.
At exactly 5 PM, we arrived at the ashram by rickshaw.
And what an ashram it was!
Almost like the ones shown in the Ramayana.
A cowshed. A traditional Konkan home. Treatment rooms and accommodation thoughtfully arranged nearby.
Standing before us was Vaidya Dr. Sameer Paranjpe (MD Ayurveda), dressed in a traditional dhoti and kurta, smiling warmly. Beside him was his three-year-old son, Sharv.
His daughters, Surabhi and Mugdha, greeted us cheerfully.
His wife, Jui Tai.
His father, Mukundrao, in his seventies.
Every face carried the same welcoming smile.
Seeing the traditional black cap of the Rashtriya Swayamsevak Sangh on his father's head, I quietly thought:
"I am at the right place."
Honestly, even relatives do not always welcome you with such affection.
While sipping tea, I narrated my medical history. The doctor carefully noted every detail, while I observed him equally closely.
People from a chemistry background have a habit of analyzing everything under a microscope—I am no exception!
Then Dr. Sameer checked my pulse and said:
"There is very little strength left at the cellular level in your body. Let us try our best."
Everyone knows Ayurveda speaks of three doshas—Vata, Pitta, and Kapha.
But this doctor seemed to possess a fourth pulse:
Compassion.
Within just two days of treatment, we witnessed an entire family tirelessly working to help patients heal.
Watching them shattered my long-held misconception that doctors are only interested in money.
People like Dr. Prakash Amte, Dr. Abhay Bang, and Dr. Tatyarao Lahane still exist in this world.
Wholesome food. Soft, nourishing rice. Warm service. Gentle humor. Compassionate counselling.
Every evening, a lamp would glow beneath the sacred Peepal tree.
Cool breezes flowed through coconut and areca nut groves.
How beautiful it all felt...
Yesterday, after two days, I returned home.
My feet were reluctant to leave.
But my heart overflowed with blessings and gratitude for the love and care we received.
I know my recovery will take time.
Please continue this noble service.
And as for me—
I will return.
I will return again.
And next time, I will bring others with me.
😊
— D. S. Phadnis ©

06/05/2026

https://www.instagram.com/p/DYAGc-UCM05/?igsh=cTB1bTdhOXR6MTh2
Your knee pain did not begin in your knee. 🌿

After 40, a silent internal shift begins —
hormonal decline, disturbed sleep,
emotional load, and weakened digestion.

In Ayurveda this is Vata aggravation
+ Dhatu Kshaya.

And where does it finally express?
In your Sandhi — your joints.
Especially your knees.

This is why injections, painkillers,
and even local oil treatments
give only temporary relief.

You are treating the final expression —
not the root cause.

In 14 years of Ayurvedic practice
I have seen women told surgery
is their only option
walk out with restored mobility —

because we treated the whole woman,
not just the joint.

गुडघा हा फक्त बळी आहे —
The knee is only the victim.
The criminal lives deeper.

──────────────
🎁 I made a free 1-pager:
"The 5 Mistakes People Above 40
Make With Knee Osteoarthritis —
and How to Fix Them in 5 Minutes"

DM me 'KNEE' on Instagram
and I'll send it your way.
No fluff, no opt-in form —
just a real PDF.
──────────────

Share this with a woman above 40
who deserves to hear this
before agreeing to surgery. 🌸

04/05/2026

सात दशकांनंतर बंगालमध्ये आशेची पहाट

बंगालमध्ये काँग्रेसच्या राजवटीतच राजकीय हिंसाचार सुरू झाला. निवडणुकीदरम्यान ते होणे क्रमप्राप्त होते. कम्युनिस्टांनी तो वेगळ्या पातळीवर नेला. उद्योगधंदे बंद पडत असतील तर युवकांना रोजगार कोठून मिळणार? तर जनतेकडून वसुली करून आपल्या या गुंड गँगला पोसण्याचे नवे मॉडेल कम्युनिस्टांनी उभे केले. तुम्हाला दुचाकी विकत घ्यायची असेल, घर बांधायचे असेल, घराचे नूतनीकरण करायचे असेल, नोकरी मिळवायची असेल; थोडक्यात काहीही करायचे असेल तर कम्युनिस्ट गुंड सांगतील ती रक्कम त्यांना खळखळ न करता द्यायची. निवडणूक हिंसाचार असा की हे कम्युनिस्ट केरळमधील कम्युनिस्टांना धडे देत. की तुम्ही रक्त का वाहवता हेच कळत नाही. आम्ही राजकीय विरोधकांना जिवंत स्थितीत खड्ड्यात टाकून मिठासह पुरून टाकतो. कसलाच पुरावा मागे रहात नाही. आणि अशा या बंगाली कम्युनिस्टांचे नेते नैतिकतेच्या गप्पा मारताना दिसत. पुढे काँग्रेसमधून बाहेर पडलेल्या ममताने कम्युनिस्टांचाच माफिया वापरून त्यांना उलथवले. लालू मुलायम यांनी प्रत्येक जिल्ह्यात एकेक स्वयंभू माफिया निर्माण केला. ममताने हे मॉडेल तालुका पातळीवर नेले. खंडणीचे मॉडेल तसेच राहिले; त्याचबरोबर दहशत हा भाग ममताने वेगळ्याच पातळीवर नेला. कम्युनिस्ट बरे वाटावेत अशी बंगालची अवस्था ममताने केली.

बकासुर आणि केविलवाणा समाज

आपल्याला बकासुराची कथा माहित असते. अतिशय खादाड. त्याला खाण्यासाठी माणसे लागत. त्याची मर्जी होईल तसे तो कोणालाही कितीही जणांना खाई. त्यापेक्षा हतबल जनतेने मार्ग काढला. तू आम्हाला वाटेल तसे खाण्यामुळे कोणालाच जगण्याची शाश्वती रहात नाही. त्यापेक्षा आम्हीच आमच्यातला एकजण दररोज तुझ्याकडे खाण्यासाठी पाठवू. अशा पद्धतीने एक व्यवस्था निर्माण झाल्यासारखे वरवर भासत असले तरी जनतेच्या मनात प्रचंड दहशत होती. ही गोष्ट बहुतेकांना माहीत असते; मात्र अशा वेळी त्या समाजाची मानसिकता काय झालेली असते त्याचा विचार कोणी करत नाही. त्या दैत्याचा सामना करण्याची ताकद कोणामध्येच नसल्यामुळे त्यांना कोणा तारणहाराची गरज पडते. भीमाच्या स्वरूपात त्यांना तो मिळाला. आणि त्याने बकासुराला ठार केले. बकासुर उत्तर प्रदेशच्या प्रतापगढ क्षेत्रातला असल्याचे समजले जाते त्याचप्रमाणे तो बंगालमधील गढबेटा भागातला असल्याचेही सांगितले जाते. बकासुराचे उदाहरण देण्यामागे केवळ हा योगायोग नाही, तर बंगाली जनतेची अवस्था खरोखर तशी झाली होती. मोदी आणि शहा यांच्या रूपाने त्यांना त्यांचे तारणहार मिळाले.

ममता बॅनर्जींची घसरण

१९९३मध्ये झालेल्या एका बलात्काराची बळी ठरलेल्या मुलीची घटना ममता बॅनर्जी यांनी उचलून धरली होती. त्यासंदर्भात त्या मुख्यमंत्री ज्योती बसू यांना भेटायला गेल्या असता त्यांना हाकलून देण्यात आले होते. त्यांचा राजकीय उत्कर्ष त्या घटनेपासून सुरू झाला होता. मात्र याच ममतांनी सत्तेत आल्यावर स्वत:ची मानसिकता कशी विकृत बनवली हे आर जी कार वैद्यकीय महाविद्यालयात झालेल्या बलात्कार आणि खुनाच्या घटनेच्या वेळी दिसले. महिलांचे रक्षण करण्यास असमर्थ ठरल्या असता त्यावरची त्यांचा उपाय काय होता; तर महिलांनी संध्याकाळी सातनंतर घराबाहेर पडू नये. मग संदेसखालीचे प्रकरण असो की अन्य काही; महिलांच्या रक्षणाबाबतची आणि एकूणच कायदा-सुव्यवस्थेबाबतची परिस्थिती त्यांच्या हाताबाहेर गेल्याचे स्पष्टत झाले. संसदेत एके काळी घुसखोरांविरूद्ध भूमिका घेणार्‍या ममता यांचे अस्तित्वच नंतर घुसखोरांच्या रक्षणावर असल्याचे स्पष्ट झाले. कम्युनिस्टांना घालवण्यासाठी त्यांनी वापरलेला माफिया आता त्यांना जुमानेसा झाला. त्यामुळे क्रौर्य हा त्यांच्या कार्यपद्धतीचा अविभाज्य भाग बनला. आयपॅक या कंपनीच्या संचालकाच्या घरी इडीने घातलेल्या धाडीच्या प्रसंगी स्वत: बंगालच्या पोलिसप्रमुखांबरोबर जाऊन इडीने ताब्यात घेतलेली कागदपत्रे हिसकावून घेण्याचा त्यांचा उद्योग त्यांच्या पतनाचे अखेरचे निमित्त ठरला असे म्हटल्यास वावगे ठरू नये.

या निवडणुकीमध्ये ममतांचा आत्मविश्वास डळमळीत झाल्याचे स्पष्ट दिसत होते. भाजपचे नेते बंगालबाहेरून येऊन प्रचार करतात हा त्यांचा नेहमीचा कांगावाही त्या यावेळी करू शकल्या नाहीत. पायाला उगाचच बँडेज लावणे वगैरे नौटंकीला यावेळी कोणी बळी पडणार नाही हेही त्यांना कळून चुकले असावे. विक्रमी मतदान पूर्ण झाल्यावर त्या सुमारे चार तास इव्हीएम ठेवलेल्या स्ट्रॉंगरूममध्ये तब्बल चार तास घोटाळत राहिल्या तेव्हा त्यांची अवस्था फार केविलवाणी झाल्याचे दिसत होते. आपल्या पंधरा वर्षांच्या निलाजऱ्या, क्रूर आणि दिशाहीन राजवटीची अखेर करणारा निकाल या पेट्यांमध्ये बंदिस्त झाल्याची जाणीव त्यांना त्यावेळी झाली असेल.

हिंदूहिताचे स्मशान

डॉ. श्यामाप्रसाद मुखर्जी ते हिंदुत्ववादी नेते तपन घोष या सर्वांच्या कष्टांचे आणि असंख्य कार्यकर्त्यांच्या बलिदानाचे आणि त्यांच्या कुटुंबियांच्या त्यागाचे चिज झाले आहे. बंगालमध्ये हिंदूहित पायदळी उडवण्याची सुरुवात ममतांच्या जंगलराजपासून झाली असे नाही. १९७९च्या सुरुवातीपासून पुढील जवळजवळ सहा महिने मरीचझापी बेटावर आश्रय मिळालेल्या लहान मुले, महिला यांच्यासह दहा हजारांपेक्षा अधिक हिंदू दलित निर्वासितांना पाण्यात विष मिसळून, गोळ्या घालून कम्युनिस्ट सरकारने ठार केले. त्यांचे मृतदेह मगरींना खाण्यासाठी फेकण्यात आले. सुसंस्कृत म्हणवणारे ज्योती बसू त्यावेळी बंगालचे मुख्यमंत्री होते. तेव्हापासून आजपर्यंत या मतुआ (नामशुद्र) हिंदूंचे भवितव्य टांगणीवर आहे. बंगालमध्ये रामाचे महत्त्व नाही, येथे फक्त दुर्गापूजा होते असे म्हणायचा उद्दामपणा तृणमूलच्या नेत्यांनी दाखवला. कोणी केवळ "जय श्रीराम" अशी घोषणा देतो या कारणाने अटक केली गेली. दुर्गा विसर्जनाच्या मिरवणुकांवर निर्बंध घालण्यात आले. २०२१मधील विजयानंतर तृणमूलच्या गुंडांनी मारहाण, खून, आगी लावणे आणि बलात्कार करत जो हैदोस घातला, त्यावेळी सुमारे भाजपच्या ऐंशी हजार हिंदू कार्यकर्त्यांना आणि समर्थकांना बंगालमधून परागंदा व्हावे लागले होते.

देदीप्यमान विजयाचे शिल्पकार

पंतप्रधान मोदी यांनी बंगालच्या मतदारांना ज्या पद्धतीने प्रेरित केले त्याला तोड नाही. त्यांचे प्रचारादरम्यान झालमुरी खाणे, गंगेमध्ये बोटीने फेरफटका मारणे हे लगेच व्हायरल झाले. बिहार निवडणुकीतील यश साजरे करण्याच्या प्रसंगी गंगा बिहारमधूनच बंगाल त्यांच्या प्रचारसभांना मिळणारा प्रतिसाद अभूतपूर्व होता. २०२१च्या अनुभवावरून यावेळी मतदारांमध्ये घराबाहेर पडून निर्भयपणे मतदानासाठी जाण्याचा आत्मविश्वास निर्माण करणे नितांत गरजेचे होते. ते काम गृहमंत्री अमित शहा यांनी केले. कलम ३७०रद्द केल्यानंतर त्यांच्या भाषेला आलेली धार पाहण्याची ही पहिलीच वेळ होती. तृणमूलच्या गुंडांनी त्यांची गुंडगिरी न थांबवल्यास त्यांना बंगालच्या उपसागरात फेकून देऊ किंवा उलटे लटकावू अशी आक्रमक भाषा त्यांनी आपल्या भाषणांमधून वापरल्यामुळे मतदारांना मोठा मानसिक आधार मिळाला. मतदान झाल्यावर सुरक्षा दले परत गेल्यावर भाजपला मत देणार्‍यांना कोण वाचवेल अशी खुली धमकी तृणमूलच्या गुंड नेत्यांकडून दिली गेली. खुद्द अमित शहा यांना धमक्या देण्यात आल्या. त्यांना गुंड असे म्हटले गेले. मात्र निवडणूक संपल्यावर साठ दिवस सुरक्षा दले बंगालमध्येच राहतील अशी ग्वाही शहा यांनी दिली. अशा प्रकारे ते तृणमूलला पुरून उरले. ‘पुत्र व्हावा ऐसा गुंडा, ज्याचा तिन्ही लोकी झेंडा’ ही तुकाराम महाराजांची उक्ती गृहमंत्र्यांनी वेगळ्या अर्थाने सिद्ध केली. या सुरक्षा दलांच्या महिलांनी महिला मतदारांना धीर देत आश्वस्त केल्याचे व्हिडियो व्हायरल झाले. राज्यातील निवडणुकीची जबाबदारी ज्यांच्यावर सोपवली होती ते मंगल पांडेय, भुपेंद्र यादव आणि संघटना महामंत्री सुनील बन्सल यांचे या निवडणुकीची प्रत्यक्ष तयारी करण्यातील अमूल्य आहे.

गेल्या कित्येक निवडणुकांमध्ये आधी कम्युनिस्टांच्या आणि आता तृणमूलच्या दहशतीमुळे आयुष्यात एकदाही निर्भयपणे मतदान करण्याची संधी न मिळालेले मतदार बंगालमध्ये सर्वाधिक संख्येने असतील यात शंका नाही. पुरेशी सुरक्षा पुरवल्यामुळे अशांना यावेळी प्रथमच निर्भयपणे मतदान करता आले.

या विजयाचा आणखी एक महत्त्वाचे शिल्पकार म्हणजे निवडणूक आयोग आणि मुख्य निवडणूक आयुक्त ज्ञानेश कुमार. त्यांनी त्यांची प्रशासकीय कारकिर्द केरळममधून सुरू केली. आधी बिहार आणि नंतर या पाच राज्यांमधील मतदारयाद्यांची सखोल पडताळणी (एसआयआर) करण्याच्या त्यांच्या निग्रहाबाबत मल्याळी लोकांना फार आकर्षण वाटत होते. बिहार आणि नंतर बंगालमधील एसआयआर प्रक्रियेमुळे अस्वस्थ झालेल्या विरोधकांनी जंग जंग पछाडूनदेखील ज्ञानेश कुमार यांनी त्यांना भीक घातली नाही. ते केंद्र सरकारच्या निर्देशांप्रमाणे वागतात असे आरोप होऊनदेखील त्यांनी ही प्रक्रिया पूर्ण केली. मतदानापासून ते मतमोजणीपर्यंत तृणमूलचे सर्व संभाव्य हिंसक आणि भ्रष्ट मार्ग ओळखून त्यांनी त्याविरोधात पक्की उपाययोजना केली. बंगाल पोलिस तृणमूलच्या दहशतीला सहकार्य करतात हे ओळखून त्यांना मतदानकेंद्रापासून आणि मतमोजणीकेंद्रांपासून दूर ठेवले गेले.

कम्युनिस्ट आणि तृणमूल यांनी सत्तेत येण्यासाठी आणि टिकून राहण्यासाठी ज्याप्रमाणे अराजकी तत्त्वांना हाताशी धरले, तसे न करता संपूर्णपणे संविधानात्मक तरतुदी आणि संस्थांचा अवलंब करत भाजपने हा देदीप्यमान विजय मिळवणे हे अतिशय कौशल्याचे, संयमाचे, निश्चयाचे, उत्तम नियोजनाचे आणि कष्टांचे फळ आहे.

बंगालमधील सज्जनशक्ती

रामकृष्ण मिशन ही संस्था देशभरात पसरली असली, तरी त्यांचा उगम असलेल्या बंगालमधील अराजकाबाबत ते कधीही जाहीर उच्चार करत नसल्यामुळे कम्युनिस्ट आणि तृणमूल काँग्रेस यांच्यासारख्या अराजकी राजकीय पक्षांचे फावत आले आहे. अर्थात रामकृष्ण मिशनचे नक्षल्यांच्या बालेकिल्ल्यातील अतिशय उदात्त कार्य मी पाहिले आहे. भारतीय सेवाश्रम संघ या आणखी एका जुन्या संस्थेने या अराजकाविरोधात सज्जनशक्ती एकवटवण्याचे काम केले. त्यातच ममता बॅनर्जी यांनी या दोन्ही संस्थांसह इस्कॉन भाजपला मदत करत असल्याचा आरोप करत त्यांच्यावर टीका करण्याचा उलटा परिणाम झाला आणि हिंदू जनमत भाजपच्या बाजूने वळले. २०२१पर्यंत बंगालमध्ये रा. स्व. संघाची शक्ती फार नव्हती. मात्र त्यानंतर नियोजनबद्ध पद्धतीने तेथे संघाचे जाळे विस्तारले गेले.

बंगालमध्ये सत्ता मिळवणे फार कठीण; सरकार चालवणे त्याहीपेक्षा कितीतरी कठीण

२०२०मध्ये तृणमूलमधून भाजपमध्ये आलेले सुबेन्दु अधिकारी पश्चिम बंगालचे मुख्यमंत्री होतील याबाबत माझ्या मनात थोडीही शंका नाही. बंगाल भाजपचे माजी अध्यक्ष दिलीप घोष काय किंवा अधिकारी काय, दोघेही संघर्षवादी नाहीत. समन्वयवादी आहेत. आता विजय स्पष्ट दिसत असताना अधिकारी यांनी शांततेचे केलेले आवाहन महत्त्वाचे आहे. गुन्हेगारी हेच रोजगाराचे साधन बनलेल्या युवकांना आणि माफियाला वेगळी वागणूक कशी द्यायची हे नव्या नेतृत्वासमोरचे आव्हान असणार आहे. काँग्रेस, कम्युनिस्ट किंवा तृणमूल यांच्यापैकी कोणीही असले तरी आजवर आपल्या अनिर्बंध वर्तणुकीची सवय असलेल्या बंगाली मुस्लिमांना या सरकारशी जुळवून घ्यावे लागेल.

बंगाल बनाया कंगाल

उद्योग प्रस्थापित करायची तर काही किमान सार्वजनिक शिस्त असायला हवी. बंगाल म्हणजे गुंडांचे राज्य ही कम्युनिस्टांनी निर्माण केलेली परिस्थिती ममतांनी आणखी भयानक केली. कम्युनिस्टांची काही विचारधारा असते असे वारंवार सांगितले जाते. बंगालकडे पाहिले की ही विचारधारा किती बोगस आणि पोकळ आहे हे कळू शकते. या पार्श्वभूमीवर ममताच्या तृणमूलने तर बंगालमध्ये शब्दश: नंगा नाच घातला. त्यामुळे बंगालला देशाच्या विकासासाठी अन्य राज्यांच्या बरोबरीने उभे करणे हा पुढील किमान दोन दशकांचा कार्यक्रम असणार आहे.

अभेद्य गड अखेर सर

कोणत्याही निवडणुकीमध्ये निर्विवाद विजय मिळवायचा; तर तेथे निम्म्यापेक्षा अधिक मते मिळवायला हवीत यावर अमित शहांचा भर असतो. बंगालमध्ये सरासरी तीस टक्के मुस्लिम असल्यामुळे आणि त्यांची मते मिळणार नाहीत हे जवळजवळ वास्तव असल्यामुळे उर्वरित सत्तर टक्के हिंदूंची सत्तर टक्के मते मिळवणे अपेक्षित आहे. आता भाजपला ४५% मते मिळाली आहेत असे सांगत आहेत. आणि तरीदेखील एवढा प्रचंड विजय मिळाला आहे. यात बांग्लादेशच्या सीमेवरील मुस्लिम लोकसंख्या मोठी असलेले मतदारसंघदेखील आहेत. त्यामुळे मुस्लिम मतांची मोठ्या प्रमाणात विभागणी झाली असण्याची शक्यता आहे. त्यामुळे ममता बॅनर्जी यांनी हकालपट्टी केलेला हुमायून कबीर बहुमतासाठी नाही; तरी एवढा मोठा विजय मिळण्यासाठी भाजपला पावला की कसे याबाबतचे तपशील लवकरच स्पष्ट होतील. अलीकडेच महिला आरक्षणाचे विधेयक विरोधकांच्या बदमाशपणामुळे संमत होऊ शकले नाही. हा संदेश बंगाली मतदारांपर्यंत पोहोचवला गेला होता. त्याचा नेमका किती फायदा झाला असेल हे सांगणे कठीण असले तरी त्याचाही या विजयाs हातभार लागला असणार. तीस टक्के मुस्लिम आणि बेफिकीर हिंदूंच्या आधारावर जंगलराज निर्माण करणार्‍यांचा अभेद्य समजला जाणारा गड सर केला, याचा आनंद अवर्णनीय आहे. तूर्त तो साजरा करू. पंतप्रधान मोदीं आणि इतरांच्या अपार कष्टांमुळे बंगालमधील राजवट बदलल्यामुळे आम्हा ईशान्येतील राज्यांना अधिक सुरक्षित वाटत असल्याची जी भावना आसाममध्ये मोठाच पराक्रम गाजवणारे आसामचे मुख्यमंत्री हिमंता बिस्वसर्मा यांनी आज व्यक्त केली तिचे मोल फार कमी जणांना समजेल.

राजेश कुलकर्णी
०४ मे २०२६

20/02/2026

https://www.instagram.com/reel/DRmfFjACFOG/?igsh=enFrMXR3bGNsZXZn