Dr Santanu Bora MD

13/07/2026

স্নায়বিক বিকাশ জনিত ৰোগসমূহ হৈছে এনে অৱস্থা যিয়ে শিশুৰ স্বাভাৱিক মগজুৰ বিকাশত বাধা জন্মায়। ইয়াৰ ফলত শিশুৰ ভাষা, শিক্ষা, আচৰণ, সামাজিক সম্পৰ্ক আৰু দৈনন্দিন জীৱন যাপনত অসুবিধা দেখা দিব পাৰে।

29/06/2026

অভিজ্ঞতা:
ঔষধ এবিধ কিনিবলৈ বুলি ফাৰ্মাচী এখনৰ সন্মুখত ৰৈ আছো, তেনেতে এজন পুৰুষ ব্যক্তিয়ে হাতত এবিধ antibiotic ঔষধৰ খালী পেকেট এটা লৈ চেলচমেনৰ কাষ চাপিল আৰু বাৰ্তালাপত ব্যস্ত হ'ল

গ্ৰাহক: এইটো ঔষধ আছেনে?
চেলচমেন: এইটো নামত নাই, বেলেগ আছে।
গ্ৰাহক: ঠিক আছে, সেইটোকে দি দিয়ক। বৰ্তমান মোৰ ল'ৰাটোৰ বয়স এবছৰ পাৰেই হ'ল গ'ল। এতিয়াও আগৰ সমানেই খুৱাব লাগিব নে?
চেলচমেন: অলপ বেছিকৈ খুৱাব লাগিব। ডেৰ চামুচকৈ দিব।
তাৰ পাছত গ্ৰাহক জনে ঔষধবিধ কিনি লৈ গল।

মই দেখিলো, ঔষধবিধ cephalosporine নামৰ antibiotic গ্ৰুপ বিধৰ। খাব লগীয়া ৰোগীৰ বয়স এবছৰ। কোনো চিকিৎসকৰ prescription নাই। মাত্ৰ পুৰণা ঔষধৰ খালী পেকেট দেখুৱাই বেচা কিনা হৈ গল। Antibiotic হেন ঔষধ, তাকো শিশুৰ ক্ষেত্ৰত এনেদৰে ব্যবহাৰ কৰাটো কিমান দূৰ গ্ৰহণযোগ্য? ঔষধ খাই ৰোগীৰ যদি কিবা বিপদ হয় তেতিয়া দোষ কাক দিব? চিকিৎসকক নহয় জানো? সংবাদ মাধ্যমেও চিকিৎসকৰ দোষেই খুচৰিব। যত নেকি গোটেই প্ৰক্ৰিয়াটোত চিকিৎসকৰ কোনো involvement নাই। তেন্তে প্ৰকৃত দোষী কোন, ৰোগীৰ অভিভাৱক নে ফাৰ্মাচীৰ চেলচমেন? উত্তৰটো আপোনালোকলৈ এৰিলো।

***শ্বেয়াৰ কৰাত আপত্তি নাই**

19/06/2026

অভিজ্ঞতা:

১) চিকিৎসালয়ত এজনী ষোল্ল বছৰীয়া ছোৱালী মেডিচিন বিভাগত ভৰ্তি হৈ আছে। ঘৰ তিনিচুকীয়া জিলাত। বিশেষ কাৰণত মেডিচিন বিশেষজ্ঞই মোক চাবলৈ মাতিলে। কাৰণ ছোৱালীজনীয়ে এতিয়ালৈকে তিনিবাৰ আত্মহত্যাৰ চেষ্টা কৰিছে, প্ৰতিবাৰেই ঔষধৰ অভাৰডজিং (overdosing) । ঘৰৰ মানুহৰ অজ্ঞাতে তাই মনে মনে ফাৰ্মাচীৰ পৰা উচ্চ ৰক্তচাপৰ দৰব কিনি আনে আৰু মৰিবলৈ বুলি খাই দিয়ে। মই সুধিলোঁ “তোমাৰ নিচিনা ইমান সৰু ছোৱালীজনীক ফাৰ্মাচীত বিনা প্ৰেচক্ৰিপচন দৰব কেনেকৈ দিয়ে?” তাই কলে, “হয় আমাৰ তিনিচুকীয়াত দিয়ে”। সন্দেহ নাই, ছোৱালীজনীৰ ডিপ্ৰেছন নামৰ মানসিক ৰোগবিধ হৈছে। কিন্তু ফাৰ্মাচীবোৰে বিনা প্ৰেচক্ৰিপচন ইমান সৰু ছোৱালী জনীক কিদৰে দৰব বেচিছে? যদি ছোৱালীজনীৰ কিবা এটা অঘটন ঘটে , তেন্তে কোন দায়ী হব?

২) শিৱসাগৰ জিলাৰ পৰা এগৰাকী তেইশ বছৰীয়া ছোৱালী আঢ়ৈ বছৰৰ পাছত মোক পুনৰাই দেখা কৰিবলৈ আহিল। মই সুধিলোঁ যে কিয় ইমান দেৰি হল? ৰোগীয়ে কলে “দৰব নিয়মীয়াকৈ খাই আছো নহয়, সেইবাবে চেক আপত অহা নাই। কিন্তু কেইমাহমানৰ পৰা অলপ ঋতুস্ৰাৱৰ সমস্যা হোৱাৰ লগতে এমাহ মানৰ পৰা মানসিক ৰোগৰ লক্ষণবোৰ বেয়া হৈ অহাৰ বাবে দেখুৱাব লগীয়াত পৰিলো।” মই সুধিলোঁ, “ফাৰ্মাচীবোৰে দিন উকলি যোৱা প্ৰেচক্ৰিপচনখনতো, যোৱা দুবছৰ ধৰি দৰব যোগান ধৰি আছে?” তেওঁলোকে কলে “ হয়, আমাৰ শিৱসাগৰত তেনে কোনো অসুবিধা নাই। যদি দৰব নাথাকেও, তেওঁলোকে ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা আনি দিয়ে”।

৩) অৰুণাচলৰ এজন একৈছ বছৰীয়া ৰোগী এবছৰৰ পাছত মোৰ ওচৰলৈ চেক আপত আহিছিল। মই কিয় ইমান সময় লাগিল বুলি সোধাত তেওঁ কলে যে এমাহৰ আগলৈকে সকলো ঠিকেই আছিল, কিন্তু শেহতীয়াকৈ ৰোগৰ লক্ষণবোৰ পুনৰাই দেখা দিছে; যদিও তেওঁ নিয়মিতকৈ দৰব খাই আছে। তাতে মাজতে তেওঁ বেচ কিছুদিন ড্ৰাগছ সেৱনো কৰিছিল, কিন্তু পাছত নিজে এৰি দিলে। মই সুধিলো “ম্যাদ পাৰ হৈ যোৱা prescription ত দৰব কেনেকৈ পালা”? তেওঁ কলে, “তিনিচুকীয়াৰ ফাৰ্মাচীত পোৱা যায়”।

ওপৰোক্ত কাহিনীবোৰত আপোনালোকে দেখিব যে ফাৰ্মাচী সমূহৰ অবৈধ কামৰ বাবে যদি কোনোবাৰ জীৱন হানি হোৱাৰ আশংকা দেখা দিছে, আন কাৰোবাৰ আকৌ ৰোগ নিৰাময় হোৱাত বাধা প্ৰদান হৈছে বা কাৰোবাৰ দৰবৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া ( side effects) হিচাবে বেলেগ ৰোগৰ জন্ম দিয়াইছে। সকলো দৰবৰে ব্যবহাৰ কৰাৰ নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণ, সময়, পদ্ধতি আদি আছে। তাক যদি চাই থকা নহয় ৰোগৰ নিদান সম্ভৱ নহয়। আৰু চিকিৎসক সকলেহে ইয়াক অনুধাৱন কৰিবলৈ সক্ষম। গতিকে নিয়মীয়াকৈ চেক আপত অহাটো অত্যন্ত জৰুৰী। ই সকলো ৰোগৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য। ৰোগী আৰু পৰিয়ালৰ ভুল আছে, কিন্তু ফাৰ্মাচীসমূহে এনেদৰে বিনা চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শত দৰব বেচি ৰোগীৰ উপকাৰ সধাৰ সলনি ভীষণ অহিত সাধন কৰি আহিছে। সিহঁতি কেৱল ধন হে চিনি পায়, তাৰ বাবে কাক কেনেকৈ মেনেজ কৰিব লাগে সেইবোৰ ভালকৈ জানে। কিন্তু ৰোগীৰ স্বাৰ্থত এনেবোৰ কাৰ্য্য বন্ধ হোৱাটো জৰুৰী। মই চৰকাৰী কতৃপক্ষক এনে অবৈধ কাৰ্য্য বন্ধ কৰিবলৈ ইয়াৰ দ্বাৰাই আহ্বান জনালোঁ।

12/06/2026

শিশুসকলৰ মাজত হতাশা (Depression) :

বহুতে ভাবে যে ডিপ্ৰেছন কেৱল ডাঙৰ মানুহৰ সমস্যাহে। কিন্তু বাস্তৱত শিশুসকলেও হতাশাত ভুগিব পাৰে। শিশুৰ হতাশা এক গুৰুত্বপূৰ্ণ মানসিক স্বাস্থ্যজনিত সমস্যা, যিয়ে শিশুৰ চিন্তা, অনুভূতি, আচৰণ আৰু দৈনন্দিন জীৱনত নেতিবাচক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।

শিশুসকলৰ মাজত হতাশা সদায় দুখী মুখেৰে প্ৰকাশ নাপায়। ইয়াৰ লক্ষণসমূহ বয়স অনুসৰি ভিন্ন হ’ব পাৰে। সাধাৰণতে দেখা পোৱা লক্ষণসমূহ হ’ল—

👉বাৰে বাৰে মন মাৰি থকা।
👉খং, খিংখিঙীয়া স্বভাৱ বা অতি সংবেদনশীল আচৰণ।
👉খেল-ধেমালি, পঢ়া-শুনা বা আগতে ভালপোৱা কামত আগ্ৰহ হেৰুৱাই পেলোৱা।
👉বন্ধু-বান্ধৱ আৰু পৰিয়ালৰ সদস্যসকলৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ বিচৰা।
👉পঢ়া-শুনাত মনোযোগ কমি যোৱা আৰু ফলাফল অৱনতি হোৱা।
👉টোপনিৰ সমস্যা—অতি কম বা অতি বেছি শোৱা।
👉ভোক কমি যোৱা বা অত্যাধিক খোৱা।
👉সদায় ক্লান্ত বা শক্তিহীন অনুভৱ কৰা।
👉পেটৰ বিষ, মূৰৰ বিষ আদি শাৰীৰিক অভিযোগ, যদিও চিকিৎসাগত কোনো স্পষ্ট কাৰণ নাথাকে।
👉নিজকে মূল্যহীন বা অযোগ্য বুলি ভাবা।
👉গুৰুতৰ ক্ষেত্ৰত মৃত্যুৰ কথা কোৱা বা নিজকে আঘাত কৰাৰ চিন্তা প্ৰকাশ কৰা।

শিশুৰ আচৰণ, মনোভাৱ বা দৈনন্দিন কাৰ্যকলাপত দীৰ্ঘদিন ধৰি উল্লেখযোগ্য পৰিৱৰ্তন দেখা গ’লে ইয়াক কেৱল জেদ, অলসতা বা “বেয়া ব্যৱহাৰ” বুলি উপেক্ষা নকৰিব। সময়মতে চিনাক্তকৰণ, পৰিয়ালৰ সমৰ্থন আৰু মনোচিকিৎসকৰ পৰামৰ্শই শিশুক সুস্থ আৰু সুখী জীৱনলৈ উভতি অহাত সহায় কৰিব পাৰে।
শিশুৰ অনুভূতিক সন্মান দিয়ক, মন খুলি কথা পাতক, আৰু মানসিক স্বাস্থ্যক শাৰীৰিক স্বাস্থ্যৰ দৰেই গুৰুত্ব দিয়ক।

06/06/2026

05/06/2026

RKB Law college ৰ স্মৃতিগ্ৰন্থত "যুৱসমাজৰ মাজত মানসিক চাপ প্ৰতিৰোধ আৰু সহিষ্ণুতা গঢ়াৰ" বিষয়ে প্ৰকাশিত আমাৰ লেখা। ভাল পালে পঢ়ি চাব।

31/05/2026

অভিজ্ঞতা:
মোৰ এগৰাকী মহিলা ৰোগীৰ আত্মীয়ই চেক আপ কৰাৰ সময়ত জনালে যে ৰোগীৰ সমন্ধীয় ভনীয়েক গৰাকীৰো তেওঁৰ নিচিনাই সমস্যাই দেখা দিছে। মোৰ ৰোগী গৰাকী আকৌ “স্কিজোফ্ৰেনিয়া” নামৰ ৰোগত আক্ৰান্ত আৰু মাত্ৰ এবিধ ঔষধ দিনে দুবাৰকৈ গ্ৰহণ কৰি সম্পূৰ্ণ সুস্থভাৱে জীৱন যাপন কৰি আছে। অৱশ্যে মাজে সময়ে কিছুদিনৰ বাবে ঔষধ বন্ধ কৰিলেই পুনৰাই ৰোগৰ লক্ষণবোৰ প্ৰকট হৈ পৰে। ৰোগীৰ ঘৰ মোৰ ঠাইৰ পৰা যথেষ্ঠ দূৰত বৰলুইতৰ উত্তৰ পাৰত । ৰোগীৰ আৰ্থিক অৱস্থা খুবেই বেয়া। আত্মীয়কেইজনে ( বায়েক ভিনিহিয়েক) অনা নিয়াকে ধৰি প্ৰায়ে ঔষধো কিনি দিয়ে। কিয় নাজানো; তেওঁলোকেও আকৌ স্থানীয় চিকিৎসকক নেদেখুৱাই মোকহে দেখুৱাইহি। বাৰু যিয়েই নহওঁক, কথাৰ লাচতে তেওঁলোকক কলো যে ৰোগীৰ সমন্ধীয় ভনীয়েককো কিয় চিকিৎসাৰ বাবে লৈ নাহে? তেতিয়া তেওঁলোকে জনালে যে তেওঁলোকে আমাৰ ইয়াৰে এজন ‘নিৰ্দিষ্ট চিকিৎসকৰ’ ওচৰতহে হেনো চিকিৎসা কৰাব। তাকো হস্পিতালত ভৰ্তি কৰি। তাৰ বাবে তেওঁলোক ৰাইজৰ পৰা সাহায্য তুলি আছে। যেতিয়া টকা পঞ্চাছ হাজাৰ গোট খাব তেতিয়া ৰোগীক চিকিৎসাৰ বাবে তেওঁৰ ওচৰলৈ লৈ আহিব।

আজি এই কথাখিনি লিখিবলগীয়া হ’ল তাৰ বহু কাৰণ আছে যাক সকলোৱে জনাতো দৰকাৰ ......

👉প্ৰায় ভাগ মানসিক ৰোগৰ কাৰণে হস্পিতালত ভৰ্তি কৰাতো জৰুৰী নহয়। যেতিয়া ৰোগী নিজৰ কাৰণে বা আনৰ কাৰণে বিপদজনক হৈ পৰে (যেনে- আত্মহত্যা প্ৰবন হৈ পৰা বা আনৰ বাবে আক্ৰমণাত্মক হৈ পৰা), ঔষধ বা খাদ্য গ্ৰহণ নকৰে, ঘৰৰ পৰা ওলাই যায় আৰু ঘৰত চম্ভালিব নোৱাৰা হ’লে, “শ্বক থেৰাপি” দিবলগীয়া হলে, নিচাগ্ৰস্ত লোকক নিচাৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখি চিকিৎসা দিবলগীয়া হ’লে ইত্যাদি

👉চিকিৎসাৰ উদ্দেশ্য হৈছে ঘৰ, পৰিয়াল, সমাজৰ লগত থাকিয়েই যাতে বিনাবাধাই চিকিৎসা চলাই নিব পৰা হয়। চিকিৎসাৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ বহুতো উপকাৰিতা আছে। ইয়াক “Deinstitutionalization” বুলি কোৱা হয়।

👉মানসিক ৰোগৰ চিকিৎসা দীঘলীয়া। বেছিভাগ ঔষধৰ দাম সস্তা। কিন্তু কিছুমান ঔষধৰ দাম আছে। ৰোগীৰ আৰ্থিক অৱস্থা চাই ঔষধ লিখাটো চিকিৎসকৰ দায়িত্ব। নোৱাৰা পৰিস্থিতিত হে দামী ঔষধ লিখিব লাগে।

👉চৰকাৰী চিকিৎসালয়ত বিনামূলীয়াকৈ চিকিৎসা উপলব্ধ

👉মোৰ অভিজ্ঞতাৰ পৰা কৈছো, 95% মানসিক ৰোগৰ বাবে হস্পিতালত ভৰ্তি কৰাৰ কোনো প্রয়োজনেই নাই। অধিক ক্ষেত্ৰতেই এবিধৰ পৰা তিনিবিধ ঔষধত, ৰোগৰ পৰা আৰোগ্য লাভ কৰা দেখি আহিছো। তাকো খুব কম খৰচত।

👉নিয়মিত ঔষধ সেৱন, সময়ে সময়ে চিকিৎসকৰ ওচৰলৈ চেক আপত অহাটো আৰু চিকিৎসকে বন্ধ কৰিব নোকোৱা পৰ্যন্ত ঔষধ ব্যৱহাৰ কৰাটো সফল চিকিৎসাৰ ভেটি

👉নিজে কেতিয়াও চিকিৎসক নহব আৰু বেলেগৰ কথাত কাণ নিদিব। বেলেগে কলে বুলিয়ে ভৰ্তি কৰি চিকিৎসা কৰাৰ কোনো প্রয়োজন নাই। দৰকাৰত অন্য এজন চিকিৎসকৰ পৰা "ছেকেণ্ড অপিনিয়ন" লব পাৰে।

☝️শেষত সকলোকে পোষ্টটো শ্বেয়াৰ কৰিবলৈ অনুৰোধ জনালোঁ যাতে ৰোগী সকলৰ যথোপযুক্ত চিকিৎসা হোৱাত সহায় হয়।

17/05/2026

অভিজ্ঞতা:
এনাৰ্জী ড্ৰিংকছ
মোৰ এজন পুৰণা ৰোগী, যি বহু বছৰ ধৰি চিকিৎসা লৈ আহিছে; এদিনাখন আহি জনালে যে কেইদিনমানৰ পৰা তেওঁৰ ৰাতি টোপনিত ব্যাঘাত জন্মাব লগতে anxiety ৰ সমস্যাও অলপ বাঢ়িছে। তেওঁ আগতে বহু পৰিমাণে গুটকা খাইছিল যদিও শেহতীয়াকৈ নগণ্য পৰিমাণেহে ব্যবহাৰ কৰিব ধৰিছে। আমি এটা কথা জনা উচিত যে গুটকা, বিড়ি, চিগাৰেট, ধপাত, জৰ্দা আদিত থকা “নিকোটিন” নামৰ বস্তু বিধে দৰবৰ কাৰ্যকাৰিতাত বিৰূপ প্ৰভাৱ পেলায়। কিন্তু ৰোগীয়ে এইবোৰ বস্তু ব্যৱহাৰ নকৰিলে দৰবৰ কাম বেছি ভালহে হব লাগিছিল। কথাটো অলপ বিসংগতিপূৰ্ণ হোৱা বাবে ৰোগীক বাৰম্বাৰ সোধাত তেওঁ কলে যে গুটকা কমাই দিয়াৰ লগে লগে তেওঁ এনাৰ্জি ড্ৰিংকচ লবলৈ আৰম্ভ কৰিলে আৰু বৰ্তমান দিনটোত কমেও 2 -3 বটল ব্যৱহাৰ কৰি আছে। তেতিয়াহে বেমাৰ বঢ়াৰ আচল কাৰণ গম পালোঁ।

বৰ্তমান সময়ত বিশেষকৈ যুৱপ্ৰজন্মৰ মাজত 'এনাৰ্জী ড্ৰিংকছ' বা শক্তিদায়ক পানীয় অতি জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছে। তৎক্ষণাত শক্তি লাভ কৰা বা মনটোক সজীৱ কৰি তোলাৰ আশাত বহুলোকে এই পানীয়সমূহ গ্ৰহণ কৰে। কিন্তু বাহ্যিকভাৱে ই শক্তি দিয়া যেন অনুভৱ হ’লেও, ইয়াৰ অন্তৰালত লুকাই থকা ক্ষতিকাৰক উপাদানসমূহে আমাৰ শৰীৰ আৰু মানসিক স্বাস্থ্যৰ ওপৰত গভীৰ নেতিবাচক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।
বেছিভাগ এনাৰ্জী ড্ৰিংকছত অত্যাধিক পৰিমাণে কেফেইন (Caffeine), চেনি (Sugar), টাউৰিন (Taurine) আৰু কৃত্ৰিম ৰং বা সোৱাদ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। একাপ সাধাৰণ কফিৰ কাপতকৈ এই পানীয়বোৰত কেইবাগুণো বেছি কেফেইন থাকে, যি শৰীৰৰ স্বাভাৱিক প্ৰক্ৰিয়াত ব্যাঘাত জন্মায়।
শৰীৰৰ ওপৰত পৰা বিৰূপ প্ৰভাৱ
এনাৰ্জী ড্ৰিংকছে আমাৰ শাৰীৰিক অংগসমূহৰ ওপৰত তলত দিয়া ধৰণে প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে

হৃদযন্ত্ৰৰ সমস্যা: অত্যাধিক কেফেইনৰ বাবে হৃদস্পন্দন বৃদ্ধি পায় (Palpitations) আৰু ৰক্তচাপ বৃদ্ধি হয়। ইয়াৰ ফলত কম বয়সতে হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে।

মেদবহুলতা আৰু ডায়েবেটিছ: এই পানীয়সমূহত যথেষ্ট পৰিমাণে চেনি থাকে। ই শৰীৰৰ ওজন বৃদ্ধি কৰাৰ লগতে টাইপ-২ ডায়েবেটিছৰ আশংকা বৃদ্ধি কৰে।

বৃক্কৰ ক্ষতি: এনাৰ্জী ড্ৰিংকছে শৰীৰত ডিহাইড্ৰেচন বা পানীৰ অভাৱ সৃষ্টি কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত বৃক্ক বা কিডনীৰ ওপৰত অতিৰিক্ত চাপ পৰে।

দাঁতৰ ক্ষয়: ইয়াত থকা এচিড আৰু চেনিয়ে দাঁতৰ এনামেল নষ্ট কৰে আৰু আলুৰ সমস্যা সৃষ্টি কৰে।

মানসিক স্বাস্থ্যৰ ওপৰত প্ৰভাৱ
কেৱল শৰীৰেই নহয়, মগজুৰ ওপৰতো ইয়াৰ প্ৰভাৱ অত্যন্ত ক্ষতিকাৰক:

নিদ্ৰাহীনতা (Insomnia): নিশা এনাৰ্জী ড্ৰিংকছ সেৱন কৰিলে টোপনিৰ চক্ৰ ব্যাহত হয়, যাৰ ফলত অনিদ্ৰা ৰোগে দেখা দিয়ে।

উদ্বেগ আৰু খিংখিঙীয়া স্বভাৱ: ইয়াত থকা উদ্দীপক দ্ৰব্যই মগজুক অতিমাত্ৰা সক্ৰিয় কৰি ৰাখে, যাৰ ফলত মানুহজন মানসিকভাৱে অস্থিৰ, চিন্তিত আৰু খিংখিঙীয়া হৈ পৰে।

একাগ্ৰতাৰ অভাৱ: শক্তি বৃদ্ধি হোৱা যেন লাগিলেও, ইয়াৰ প্ৰভাৱ শেষ হোৱাৰ লগে লগে মগজুৱে অধিক ভাগৰ অনুভৱ কৰে, যাক 'Caffeine Crash' বুলি কোৱা হয়।

সাম্প্ৰতিক জীৱনশৈলীত ভাগৰ পলকতে দূৰ কৰিবলৈ এনাৰ্জী ড্ৰিংকছ এক সহজ উপায় যেন লাগিব পাৰে, কিন্তু ইয়াৰ দীৰ্ঘকালীন পৰিণাম অতি ভয়াৱহ। সুস্বাস্থ্যৰ অধিকাৰী হ’বলৈ এনেধৰণৰ ক্ষতিকাৰক পানীয়ৰ পৰা আঁতৰি থকাটোৱে শ্রেয়।

01/04/2026

অভিজ্ঞতা:
মোৰ ওচৰত দীৰ্ঘ দিন ধৰি চিকিৎসা লৈ থকা এগৰাকী মহিলা ৰোগীয়ে সুদূৰ দিল্লীৰ পৰা অতি দুখেৰে কান্দি কাটি ফোন কৰি জনালে যে তেওঁ তেওঁৰ দৃষ্টিশক্তি লাহে লাহে হেৰুৱাই পেলাব ধৰিছে আৰু স্থানীয় কৰ্পৰেট হস্পিতালৰ চকু চিকিৎসকে ইয়াৰ কোনো ফলপ্ৰসূ চিকিৎসা নহব বুলি জনাইছে। এতিয়া তেওঁৰ কি হব তাক লৈ তেওঁ অতি চিন্তিত হৈ পৰিছে।
তেওঁ যোৱা আঠ- দহবছৰ ধৰি মোৰ ওচৰত চিকিৎসা লৈ আছে। তেওঁৰ OCD নামৰ ৰোগবিধৰ লগতে ডিপ্ৰেছন আৰু বেলেগ মানসিক সমস্যা অলপো আছে। মানসিক ৰোগ বহু পৰিমাণে ৱেল কণ্ট্ৰোলড। ৰোগীয়ে আকৌ মোৰ কথা বৰকৈ মানে। ইমান বছৰ হল যদিও সুদূৰ পুণে আৰু দিল্লীৰ পৰাও মোৰ পৰামৰ্শ লবলৈ আহি থাকে। মাজতে তেওঁৰ ৰাজহাড়ৰ এবিধ গুৰুতৰ ৰোগ হল, যাক সাধাৰণতে হোৱা দেখা নাযায়। মই পৰামৰ্শ দিয়া মতে AIIMS,New Delhi ৰ Neurosurgery বিভাগত দেখুওৱাত বৰ্তমান উপশম লাভ কৰিছে যদিও ৰোগ বিধ নিৰ্মূল হোৱা নাই। তাৰ মাজতে দেখা দিছে আকৌ এই দৃষ্টিহীন হোৱাৰ নতুন সমস্যাবিধ। এনেই কিন্তু ৰোগী গৰাকী মানসিক ভাবে আজিকালি ভীষণ ইতিবাচক আৰু আনকো অনুপ্ৰাণিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। কিন্তু এই নতুন ঘটনা ক্ৰমে তেওঁক যথেষ্ট বিচলিত কৰিছে।
মই তেওঁৰ চকুৰ ৰোগৰ সম্যক আভাষ লৈ ততাতৈয়াকৈ AIIMS, New Delhi ৰ চকু বিভাগত দেখুৱাবলৈ পৰামৰ্শ দিলো। ইয়াৰ চকু বিভাগটো বিশ্বৰ ভিতৰতে অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ প্ৰতিষ্ঠান (আমাৰ ভাৰতত ইমান ভাল চিকিৎসালয় থাকোঁতেও অসমৰ মানুহ কিয় নেপাল হেন চিকিৎসাত পিছ পৰা দেশলৈ চকুৰ চিকিৎসাৰ বাবে যায় ভাবি আচৰিত হওঁ)। ৰোগী তালৈ গ’ল আৰু চিকিৎসাও আৰম্ভ হ’ল। আৰু কিছুদিন পাছত মোক আনন্দ মনেৰে জনালে যে তেওঁৰ লাহে লাহে দৃষ্টিশক্তি ভাল হৈ আহিছে। এয়া কেইবা মাহৰো আগৰ কথা, বৰ্তমান হয়তো আৰু উপশম লাভ কৰিছে।
গোটেই কাহিনীটোৰ সাৰমৰ্ম হৈছে এয়ে যে......
সকলো সমস্যাৰে কিবা হলেও সমাধান ওলাবই। স্থানীয় কৰ্পৰেট হস্পিতালৰ চিকিৎসকৰ কথা শুনা হলে আজি ৰোগীৰ দৃষ্টিশক্তি হয়টো নোহোৱাই হ’লহেতেন। কিন্তু ওচৰতে উপলব্ধ উন্নত চিকিৎসাৰ বিষয়ে জ্ঞাত নোহোৱাৰ বাবে ৰোগীৰ এনে বিলৈ হৈছিল। আমাৰ অসমতো বহু দক্ষ, অভিজ্ঞ আৰু প্ৰচাৰবিমুখ চিকিৎসক আৰু স্বাস্থ্য প্ৰতিষ্ঠান আছে। সেয়েহে যিকোনো গুৰুতৰ ৰোগতে হুৰমূৰকৈ কোনো সিদ্ধান্ত নলৈ দুই তিনিজন অভিজ্ঞ চিকিৎসকৰ পৰা পৰামৰ্শ লৈহে আগবাঢ়িব। ই উপযুক্ত চিকিৎসা হোৱাত বহুত সহায় হয়।

আৰু সৰ্বশেষত, নিজকে এনেদৰে কাৰোবাক দিগদৰ্শন দি উপকাৰ কৰিবলৈ পাই আমিও সুখী অনুভৱ কৰোঁ।
👉 শ্বেয়াৰ কৰাত আপত্তি নাই