Dr Amit Kumar Dutta,MBBS MD, medical oncologist

23/08/2026

কৰ্কট ৰোগ প্ৰতিৰোধত প্ৰাকৃতিক উপাদানৰ ভূমিকা:

প্ৰকৃতিয়ে আমাক বহুতো ঔষধীয় গুণেৰে সমৃদ্ধ উপাদান উপহাৰ দিছে, যিবোৰে আমাৰ শৰীৰৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা শক্তিশালী কৰাৰ লগতে কৰ্কট ৰোগ প্ৰতিৰোধত সহায় কৰে।

পাকঘৰত পোৱা হালধি, আদা, আৰু নহৰু অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ।

হালধিত থকা কাৰকিউমিনে কেঞ্চাৰ প্ৰতিৰোধ কৰে।

আদাত থকা জিনজাৰলে কোষৰ অস্বাভাবিক পৰিৱৰ্তন প্ৰতিৰোধ কৰে।

নহৰুৰ সালফাৰযুক্ত যৌগসমূহে ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰে।

আঁহযুক্ত আহাৰ বা ফাইবাৰে আমাৰ পাচনতন্ত্ৰ সুস্থ কৰি ৰাখি শৰীৰৰ পৰা অপকাৰী পদাৰ্থসমূহ উলিয়াই দিয়ে।

সেউজীয়া শাক-পাচলি, ফলমূল, আৰু গোটা শস্য নিয়মিত সেৱন কৰাটো জৰুৰী।

বিভিন্ন বৰণৰ ফলমূল, যেনে—বেৰীজাতীয় ফল, সুমথিৰা, নেমু, আপেল আৰু আঙুৰত থকা ভিটামিন আৰু এণ্টিঅক্সিডেণ্টে কোষক ক্ষতিৰ পৰা বচাই কেন্সাৰ প্ৰতিৰোধত সহায় কৰে।

ইয়াৰ উপৰিও, দালচিনি, লৱং, ক’লা জালুক, জলকীয়াৰ কার্পসাইচিন, আৰু সেউজীয়া চাহ বা গ্ৰীন টিয়েও কেন্সাৰ প্ৰতিৰোধত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লয়।

অতিৰিক্তভাৱে, ব্ৰকলি, ফুলকবি, আৰু বন্ধাকবিৰ দৰে ক্ৰুচিফাৰাছ শাক-পাচলিয়ে শৰীৰৰ কেন্সাৰ প্ৰতিৰোধী ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰে।

পালেং শাকত থকা শক্তিশালী এণ্টিঅক্সিডেণ্টে, বিশেষকৈ বিটা-কেৰ’টিন আৰু ভিটামিন চি-য়ে, শৰীৰৰ কোষসমূহক ক্ষতিৰ পৰা বচাই কেন্সাৰ প্ৰতিৰোধত সহায় কৰে। ইয়াৰ উপৰিও, পালেং শাকে শৰীৰৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাক শক্তিশালী কৰি তোলে।

মচুৰ দাইল, মাহজাতীয় খাদ্য, আৰু ছালমন বা টুনা মাছৰ দৰে খাদ্যত থকা অমেগা ৩ ফেটি এচিডেও কেঞ্চাৰ হোৱাৰ প্ৰৱণতা কমোৱাত সহায় কৰে।

অতিৰিক্তভাৱে মন কৰিবলগীয়া কিছুমান কথা: পৰ্যাপ্ত পৰিমাণে পানী সেৱন কৰাটো শৰীৰৰ বিষাক্ত পদাৰ্থসমূহ বাহিৰ কৰাত সহায়ক। ইয়াৰ উপৰিও, নিয়মিত শাৰীৰিক ব্যায়াম আৰু স্বাস্থ্যকৰ ওজন বজাই ৰখাটোও কেন্সাৰ প্ৰতিৰোধৰ অন্যতম চাবিকাঠি।

লগতে, ধূমপান আৰু এলক’হল সেৱনৰ পৰা বিৰত থকাটো কেন্সাৰ প্ৰতিৰোধৰ বাবে অত্যন্ত জৰুৰী।

একেদৰে, পৰ্যাপ্ত টোপনি আৰু সূৰ্যৰ পোহৰৰ সঠিক সংস্পৰ্শই শৰীৰৰ সমগ্ৰ স্বাস্থ্য ভালে ৰখাত সহায় কৰে।

18/08/2026

Today, a patient asked me, “Sir, I really love eating mutton. Can I eat it regularly?”
(He is currently undergoing chemotherapy for colon cancer.)

I usually advise my patients to avoid or at least minimize red meat consumption, such as mutton. Eating too much red meat can be harmful and is associated with an increased risk of intestinal (colorectal) cancer.

At that very moment, an old experience involving me and mutton came to mind. It is not a drama—it really happened! And the narrator of this little story is Guddu.

So, here goes the true story of Guddu and mutton… 👇

I often tell my patients to reduce their intake of red meat, especially mutton. Excessive consumption can be harmful. I try to follow the same advice myself. I usually bring home mutton only once a month or so, and even then, in a small quantity.

With the same intention, I approached Guddu.

Guddu is my regular meat seller. His shop is in Six Mile, and he always gives me good-quality meat.

As soon as I arrived, Guddu called out loudly,

“Sir! After so many days! I thought you had left Guwahati!”

I replied, “Arre Guddu bhai, I have reduced eating mutton. I am about to be 50 ,you know..."budapa ana suru huwa hein"..I eat it only occasionally, and whenever I do, I come only to you!.”

Guddu said, “I understand, sir. Eating too much of this can cause diseases.”

He pulled out a nice piece of meat and started cutting it. I was chatting with him casually when, all of a sudden, he asked,

“By the way, sir, tell me one thing. When someone eats too much of this meat and gets a heart blockage, where exactly does the blockage occur?”

He pointed toward the goat hanging in front of us.

I told him, “The blockage occurs in the arteries supplying the heart”—I explained it to him in simple terms, referring to the coronary arteries.

Guddu then took out the goat's heart and pointed toward the aorta.

“Sir, look! This is where the blockage happens.”

I was genuinely surprised!

Without having studied medicine, Guddu had managed to demonstrate the heart and its circulation using the very goat he was cutting. He even showed me the major blood vessel and explained it with remarkable confidence.

Then he told me something else.

Apparently, about a month earlier, he had undergone surgery for a hernia in Bihar. He said that he was not completely unconscious during the operation; only the lower half of his body had been made numb. (the surgeon had given him spinal anaesthesia.)

After he was taken back to his room, Guddu asked the surgeon,

“Sir, how many surgeries do you perform in a day?”

The surgeon replied, “Around four or five.”

Guddu then said,

“Sir, I perform 12 to 14 surgeries every day for my three different shops. Of course, my patients are my goats!!
So, while you were operating on me, I could understand where and how you were cutting, because I perform the same kind of ‘surgery’ many times every day.”

The surgeon was apparently astonished by this statement.

And today, I was equally astonished by Guddu!

Using nothing but his practical experience and observation, Guddu was able to explain something surprisingly scientific. His ability to understand and retain practical knowledge was truly admirable.

I appreciated Guddu not only for his knowledge but also for the way he had acquired and continuously practised it. I thanked him, collected my mutton, and headed home.

On the way back, I kept thinking about what had happened.

Bookish knowledge certainly has its own place and importance. But knowledge gained through years of observation, practice, and perseverance has a unique character and dignity of its own.

Today, Guddu taught me that lesson rather beautifully.

17/08/2026

17/08/2026

মই শেহতীয়াকৈ পঢ়া এটা গভীৰভাৱে উদ্বেগজনক খবৰে যেন আমাক এক কঠিন সতৰ্কবাণী দিছে। খবৰ অনুসৰি, খাদ্য সুৰক্ষা বিষয়াসকলে ভাৰতৰ এখন ডাঙৰ চহৰৰ এটা বৃহৎ ফাষ্ট-ফুড প্ৰতিষ্ঠানত (আমাৰ ইয়াৰে প্ৰতিষ্ঠান নহয়) অভিযান চলাই প্ৰায় ন মাহ পুৰণি আৰু পচি যোৱা মুৰ্গীৰ মাংস সংৰক্ষণ কৰি ৰখা বুলি অভিযোগ উত্থাপন কৰিছে। ইয়াৰ পিছত প্ৰতিষ্ঠানটো তৎক্ষণাৎ বন্ধ কৰি দিয়া হয়।

এই ধৰণৰ বেআইনী আৰু দায়িত্বহীন কাৰ্যকলাপ সঁচাকৈয়ে অত্যন্ত উদ্বেগজনক। যেতিয়া কোনো ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠানে গ্ৰাহকৰ স্বাস্থ্য আৰু কল্যাণতকৈ কেৱল লাভক অধিক গুৰুত্ব দিয়ে, তেতিয়া ইয়াৰ আটাইতকৈ ভয়ংকৰ মূল্য দিবলগীয়া হয় সাধাৰণ নিৰীহ জনসাধাৰণক। দূষিত, পচি যোৱা বা নিম্নমানৰ খাদ্য গ্ৰহণে গুৰুতৰ স্বাস্থ্যজনিত সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। আমাৰ সমাজত বিভিন্ন দীৰ্ঘম্যাদী ৰোগ, আনকি কিছুমান কৰ্কট ৰোগৰ বোজা বৃদ্ধি পোৱাৰ ক্ষেত্ৰতো খাদ্যাভ্যাস আৰু অস্বাস্থ্যকৰ জীৱনশৈলীৰ ভূমিকা আছে।

সেয়েহে বাহিৰৰ পৰা খাদ্য অৰ্ডাৰ বা গ্ৰহণ কৰাৰ সময়ত আমি অধিক সজাগ আৰু সচেতন হোৱা অত্যন্ত প্ৰয়োজনীয়। খাদ্যৰ গুণগত মান, সতেজতা, পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা আৰু প্ৰস্তুত কৰাৰ পদ্ধতিৰ প্ৰতি আমি যথেষ্ট গুৰুত্ব দিব লাগিব।

সতেজ, পুষ্টিকৰ, পৰিষ্কাৰ আৰু স্বাস্থ্যসন্মত খাদ্য বাছনি কৰাটো হৈছে সুস্বাস্থ্য বজাই ৰখাৰ অন্যতম উত্তম উপায়। নিজৰ স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়ালৰ স্বাস্থ্য সুৰক্ষিত ৰখাৰ দায়িত্ব আমাৰ নিজৰ হাততো আছে।

17/08/2026

"Doctor, just tell me the cost of chemotherapy."
This is a phone call we get quite often.
The person calling usually says just one thing: "The patient has cancer. How much will chemotherapy cost?"
When we politely ask them to bring the patient for a proper consultation so that we can examine them, review all report results, determine the stage of the disease, assess their overall health, and then recommend the most appropriate treatment, many reply:
"No, tell us the cost first. If we are satisfied with the estimate, only then will we bring the patient."
We completely understand that financial concerns are real and important. Every family wants to plan ahead for medical expenses.
But medicine doesn't work this way.
Doctors are human, not fortune tellers. We do not have the ability to guess the correct treatment—or its cost—just by hearing the word "cancer."
The cost of treatment depends on many factors:
* The exact type and stage of cancer.
* The patient's age and overall physical fitness.
* Blood tests and organ function.
* Biopsy and imaging results.
* Whether surgery or radiation is required.
* Whether chemotherapy, targeted therapy, immunotherapy, hormonal therapy, or a combination of these is the most suitable option.
* Most importantly, the medical and financial situation of the patient.
Two patients with the same type of cancer may receive completely different treatments, and their treatment costs can differ significantly.
Our responsibility is not to sit on the phone and guess a number. Our responsibility is to provide the safest, most effective, and most appropriate treatment plan for every patient.
Please allow your doctor to thoroughly evaluate the patient first. Only then can we offer a realistic treatment plan, discuss all available options, and provide a meaningful estimate of the potential costs.
A consultation is not just about prescribing medicine—it is one of the first and most critical steps in giving the patient the best possible care.
Thank you.

16/08/2026

(সাধাৰণ জনসংখ্যাৰ সকলোৰে ক্ষেত্ৰত নিয়মীয়াকৈ টিউমাৰ মাৰ্কাৰ পৰীক্ষা কৰাটো সাধাৰণতে পৰামৰ্শ দিয়াটো অনুচিত , কাৰণ ভুলকৈ পজিটিভ ফলাফল অহাৰ সম্ভাৱনা বেছি আৰু ইয়াৰ ফলত অযথা উদ্বেগ, ভয় বা প্ৰয়োজন নথকা অতিৰিক্ত পৰীক্ষা আৰু চিকিৎসাজনিত প্ৰক্ৰিয়া হ’ব পাৰে।

"Elevated tumor marker” এটা clue হ'ব পাৰে, কিন্তু ই নিজে নিজে “cancer diagnosis” নহয়।")

বৈজ্ঞানিক যুক্তি

টিউমাৰ মাৰ্কাৰ বৃদ্ধি পোৱা মানেই কেঞ্চাৰ হোৱা বুলি নিশ্চিত নহয়।

টিউমাৰ মাৰ্কাৰ হৈছে তেজ বা অন্য দেহীয় তৰলত পোৱা কিছুমান পদাৰ্থ, যিবোৰ কিছুমান কেঞ্চাৰত বৃদ্ধি পাব পাৰে।

কিন্তু এই মাৰ্কাৰসমূহ সাধাৰণতে কেঞ্চাৰৰ বাবে ১০০% নিৰ্দিষ্ট (specific) নহয়।

টিউমাৰ মাৰ্কাৰ বৃদ্ধি হোৱাৰ আন বহুতো কাৰণ থাকিব পাৰে—যেনে সংক্ৰমণ( infection), লিভাৰ বা কিডনীৰ non cancerous সমস্যাৰ লগতে কিছুমান সম্পূৰ্ণ benignঅৱস্থা।

আনকি কিছুমান সুস্থ ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰতো কোনো কোনো মাৰ্কাৰ স্বাভাৱিক সীমাৰ ওপৰত থাকিব পাৰে।

সেইবাবে, কেৱল এটা elevated tumor marker-ৰ ফলাফলৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কেঞ্চাৰৰ diagnosis কৰা বৈজ্ঞানিকভাৱে সঠিক নহয়।

কেঞ্চাৰ নিৰ্ণয়ৰ বাবে ৰোগীৰ লক্ষণ, শাৰীৰিক পৰীক্ষা, imaging আৰু প্ৰয়োজন অনুসৰি biopsy/pathology—এই সকলোবোৰ তথ্য একেলগে বিবেচনা কৰিব লাগে।

বিশেষকৈ কোনো লক্ষণ নথকা (asymptomatic) ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰত এটা tumor marker সামান্য বৃদ্ধি পোৱা মানেই আতংকিত হোৱাৰ কাৰণ নহয়।

প্ৰথমে ফলাফলটো clinical context-ত মূল্যায়ন কৰা, প্ৰয়োজন হ'লে পুনৰ পৰীক্ষা কৰা আৰু চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি আগবঢ়া উচিত।

মনত ৰাখিব—“Elevated tumor marker” এটা clue হ'ব পাৰে, কিন্তু ই নিজে নিজে “cancer diagnosis” নহয়।

সঠিক diagnosis সদায় clinical evaluation + appropriate investigations + pathology, যেতিয়া প্ৰয়োজন, এই সমগ্ৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।






fans

15/08/2026

ত্ৰিৰংগা আমাৰ গৌৰৱৰ প্ৰতীক,
ভাৰতভূমিৰ বুকুৰ অমলিন সন্মান।
আকাশৰ বুকুত গৌৰৱেৰে উৰে,
জগাই তোলে দেশপ্ৰেমৰ গান।

শ্বহীদৰ তেজেৰে ৰঙা এই মাটি,
তেওঁলোকৰ ত্যাগেৰে স্বাধীনতাৰ পোহৰ।
আজাদীৰ শিখাই বুকুত জ্বলি থাকে,
তেওঁলোকৰ স্মৃতিয়ে কৰে আমাক গৌৰৱান্বিত।

মুক্ত আকাশৰ তলত আজি,
একেলগে গাওঁ বিজয়ৰ গান।
হে মোৰ ভাৰত আই,
তোমাৰ চৰণত শত সহস্ৰ প্ৰণাম।

ভিন্ন ভাষা, ভিন্ন সাজ,
তথাপি আমি একে দেশৰ সন্তান।
একতাৰ বান্ধোনে অটুট ৰাখোঁ
ভাৰতৰ গৌৰৱ, ভাৰতৰ সন্মান।

চিৰদিন উৰক ত্ৰিৰংগা,
চিৰদিন জিলিকক দেশৰ মান।
ভাৰত মাতা হওক গৌৰৱান্বিত—
জয় হিন্দ, জয় ভাৰত মহান!

14/08/2026

ইমিউন’থেৰাপী সকলো পৰিস্থিতিত সমাধান নহয়...

আজি OPD-ত ডাঃ সাহিলৰ সৈতে বহি থাকোঁতে এজন ৰোগীৰ তিনিজনমান attendant এ এখন ডাঙৰ packet-ভৰ্তি file লৈ আহিল।
বিগত প্ৰায় পাঁচ বছৰত বিভিন্ন চিকিৎসালয়ত তেওঁৰ oral cancer-ৰ বাবে কৰা বিভিন্ন ধৰণৰ চিকিৎসাৰ সকলো নথি-পত্ৰ তেওঁ লগত লৈ আহিছিল।
কিন্তু ৰোগীজনক লগত অনা নাছিল।
মই স্বাভাৱিকভাৱেই সুধিলোঁ—“ৰোগীজনক কিয় লগত অনা নাই?”
এজন চিকিৎসক হিচাপে ৰোগীক নিজে নেদেখাকৈ, বিশেষকৈ যিজন ৰোগীক মই জীৱনত কেতিয়াও পৰীক্ষা কৰা নাই, কেৱল file চাই চিকিৎসাৰ বিষয়ে নিশ্চিত মন্তব্য কৰা অত্যন্ত কঠিন।
কিন্তু attendant-জনে জনালে যে ৰোগীজনৰ অৱস্থা অত্যন্ত সংকটজনক—সম্পূৰ্ণ bedridden, অতি দুৰ্বল আৰু ইমানেই বেয়া অৱস্থাত আছে যে তেওঁক চিকিৎসালয়লৈ লৈ অহাটোও প্ৰায় অসম্ভৱ।
তেওঁলোকে আগতে এখন চিকিৎসালয়ত চিকিৎসা লৈছিল, য’ত multidisciplinary team-এ যথেষ্ট সময় ধৰি বিভিন্ন ধৰণৰ conservative treatment কৰিছিল। শেষত oncologist-এ কৈছিল যে, যদি পৰিয়ালে আৰু কোনো anticancer treatment চেষ্টা কৰিব বিচাৰে, তেন্তে immunotherapy এটা option হিচাপে চেষ্টা কৰিব পাৰি, যদিও লাভ হোৱাৰ সম্ভাৱনা নিশ্চয় কৈ কব নোৱাৰি।
কিন্তু immunotherapy-ৰ অত্যন্ত বেছি খৰচৰ বাবে পৰিয়ালটোৱে সেই চিকিৎসা আৰম্ভ কৰিব নোৱাৰিলে। তাৰ পিছত ৰোগীজনক নিজৰ ঘৰলৈ ওচৰৰ এখন local hospital-ত ভৰ্তি কৰোৱা হয়, আৰু তাতেই বৰ্তমান চিকিৎসা চলি আছে।
সেই পৰিয়ালটোৱে মূলতঃ মোৰ পৰা এইটো জানিব বিচাৰিছিল—“এতিয়া immunotherapy আৰম্ভ কৰা উচিত নেকি?”
মই যেতিয়া ক’লোঁ যে ৰোগীজনক নেদেখাকৈ মই কেনেকৈ সঠিক সিদ্ধান্ত ল’ম, তেতিয়া তেওঁলোকে কালি লোৱা কিছুমান photograph আৰু video clip দেখুৱালে।
সেই দৃশ্যবোৰ দেখি ৰোগীজনৰ অৱস্থাৰ বিষয়ে এটা কথা যথেষ্ট স্পষ্ট হৈছিল—ৰোগীজন অত্যন্ত advanced আৰু debilitated condition-ত আছিল। মুখমণ্ডল সম্পূৰ্ণৰূপে ফুলি গৈছিল, feeding tube-ৰ জৰিয়তে খাদ্য দিয়া হৈছিল, আৰু বিছনাত পৰি থকা অৱস্থাত নিজৰ হাত-ভৰি পৰ্যন্ত ভালদৰে লৰচৰ কৰিব নোৱাৰিছিল।

এনে অৱস্থাত মোৰ চিকিৎসাগত মতামত হ’ল—👇

উন্নত চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ যুগত ইমিউন’থেৰাপীয়ে বহু কৰ্কট ৰোগীৰ বাবে আশাৰ নতুন দুৱাৰ মুকলি কৰিছে।

কিন্তু এটা কথা মনত ৰখা অত্যন্ত জৰুৰী—ইমিউন’থেৰাপী কোনো “মিৰাকল ড্ৰাগ” নহয়।

প্ৰতিগৰাকী ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত ই কাম নকৰে, আৰু বিশেষকৈ যেতিয়া ৰোগীৰ শাৰীৰিক সক্ষমতা অতি কমি যায়, ৰোগ বহুদূৰ আগবাঢ়ে আৰু সামগ্ৰিক স্বাস্থ্যৰ অৱস্থা অতি দুৰ্বল হৈ পৰে, তেতিয়া কেৱল “আৰু এবাৰ চেষ্টা কৰোঁ” বুলি ইমিউন’থেৰাপী আৰম্ভ কৰাটো সদায় যুক্তিসংগত নহয়।(মই ভাবো)

ইমিউন’থেৰাপীৰো পাৰ্শ্বপ্ৰতিক্ৰিয়া আছে—কেতিয়াবা গুৰুতৰ immune-related adverse events-ও হ’ব পাৰে। এনে দুৰ্বল ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত চিকিৎসাৰ পৰা পোৱা সম্ভাব্য লাভ যদি অতি কম হয়, তেন্তে পাৰ্শ্বপ্ৰতিক্ৰিয়া, চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি হোৱা, পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা আৰু চিকিৎসাৰ অতিৰিক্ত বোজাই ৰোগীৰ জীৱনৰ অৱশিষ্ট সময়খিনি আৰু অধিক কঠিন কৰি তুলিব পাৰে।

ইয়াৰ লগতে আছে financial toxicity।

ইমিউন’থেৰাপী বহু ক্ষেত্ৰত অত্যন্ত ব্যয়বহুল।

যেতিয়া চিকিৎসাৰ পৰা বাস্তৱিক লাভৰ সম্ভাৱনা অতি কম, তেতিয়া পৰিয়ালটোৱে নিজৰ সীমিত সঞ্চয়, সম্পত্তি বা ভৱিষ্যতৰ আৰ্থিক নিৰাপত্তা খৰচ কৰি কেৱল “কিবা এটা কৰি চাওঁ” বুলি চিকিৎসা আগবঢ়াই নিয়াটো কেতিয়াবা ৰোগীৰ শাৰীৰিক কষ্টৰ লগতে পৰিয়ালটোৰ ওপৰতো এক গভীৰ আৰ্থিক বোজা হৈ পৰে।

সেয়ে চিকিৎসকৰ দায়িত্ব কেৱল নতুন ঔষধ আগবঢ়োৱা নহয়; কেতিয়া সেই ঔষধে প্ৰকৃততে লাভ কৰিব পাৰে আৰু কেতিয়া নকৰিব পাৰে—সেই কথাও সৎভাৱে বুজাই দিয়া।

কেতিয়াবা চিকিৎসা বন্ধ কৰা মানে আশা ত্যাগ কৰা নহয়। বৰং চিকিৎসাৰ লক্ষ্য সলনি কৰি যন্ত্ৰণা কমোৱা, শ্বাস-প্ৰশ্বাসৰ কষ্ট লাঘৱ কৰা, আৰাম নিশ্চিত কৰা, ৰোগীৰ মৰ্যাদা অক্ষুণ্ণ ৰখা আৰু আপোনজনৰ মাজত শান্তিৰে সময়খিনি পাৰ কৰাত সহায় কৰাটোৱেই আটাইতকৈ মানৱীয় সিদ্ধান্ত হ’ব পাৰে।

প্ৰতিটো সম্ভৱ চিকিৎসা কৰাটো সদায় ভাল চিকিৎসা নহয়। ভাল চিকিৎসা হ’ল—যি চিকিৎসাই ৰোগীৰ বাবে প্ৰকৃত লাভ আনে, অযথা কষ্ট কমায় আৰু তেওঁৰ জীৱনৰ গুণগত মানক সন্মান কৰে।

আৰু কেতিয়াবা, “আমি আৰু চিকিৎসা কৰিব নোৱাৰোঁ” বুলি কোৱাৰ সলনি, এজন চিকিৎসকে ক’বলগীয়া আটাইতকৈ মানৱীয় বাক্যটো হ’ল—
“এতিয়াৰ পৰা আমাৰ লক্ষ্য আপোনাৰ ৰোগীৰ ৰোগটোৰ সৈতে যুদ্ধ কৰা নহয়; বৰঞ্চ তেখেতৰ এই advanced stage কেঞ্চাৰত তেখেতৰ কষ্ট কমাই, তেখেতৰ প্ৰতিটো দিনক যিমান পাৰি শান্ত, আৰামদায়ক আৰু মৰ্যাদাপূৰ্ণ কৰি তোলাতুহে”..........🤝🤝🤝

12/08/2026

(https://www.facebook.com/share/p/1Ykj9mwbp9/)

(👆 এই যোৱাকালিৰ অভিজ্ঞতা খিনি ৰাইজৰ লগত share কৰোঁতে বহুজনৰ comment ত এটা common প্ৰশ্ন দেখি পালোঁ " আৰ্থিক ভাৱে সৱল নোহোৱা বোৰৰ কাৰনে cancer চিকিৎসা চলাই যোৱাটো এটা সময়ৰ পাচত সম্ভবৰ বাহিৰ হৈ পৰে! তেন্তে উপাই কি??")

মোৰ কিছু কবলগীয়া........

কৰ্কট ৰোগৰ ক্ষেত্ৰত স্বাস্থ্য বীমা কিয় গুৰুত্বপূৰ্ণ?
এজন দৰিদ্ৰ বা সীমিত উপাৰ্জনৰ ব্যক্তিয়ে স্বাস্থ্য বীমা ল’ব পাৰেনে?

হয়, নিশ্চয় পাৰে।

নিজৰ আৰ্থিক সামৰ্থ্য অনুসৰি কম প্ৰিমিয়ামৰ স্বাস্থ্য বীমা ল’ব পাৰি।

কৰ্কট ৰোগৰ চিকিৎসা বহু সময়ত দীঘলীয়া আৰু ব্যয়বহুল হয়। অস্ত্ৰোপচাৰ, কেম’থেৰাপি, ৰেডিঅ’থেৰাপি, ইমিউন’থেৰাপি, টাৰ্গেটেড থেৰাপি, বিভিন্ন স্কেন আৰু পৰীক্ষা, চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি হোৱা আদি কাৰণত চিকিৎসাৰ খৰচ যথেষ্ট বাঢ়িব পাৰে।

বিশেষকৈ নিম্ন আৰু মধ্যম আয়ৰ পৰিয়ালৰ বাবে এই খৰচ বহন কৰাটো অত্যন্ত কঠিন হৈ পৰিব পাৰে।

সেয়েহে স্বাস্থ্য বীমা লোৱাটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ।

এজন ব্যক্তিয়ে সুস্থ হৈ থকা সময়তে স্বাস্থ্য বীমা কৰি ল’লে, ভৱিষ্যতে যদি কৰ্কট ৰোগ বা আন কোনো গুৰুতৰ ৰোগ হয়, তেন্তে পলিচীৰ নিয়ম আৰু চৰ্ত অনুসৰি চিকিৎসাৰ খৰচৰ এটা ডাঙৰ অংশ বীমাৰ জৰিয়তে বহন কৰিব পৰা যায়।

কিন্তু এটা কথা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ—

কৰ্কট ৰোগ ইতিমধ্যে ধৰা পৰাৰ পিছত নতুনকৈ স্বাস্থ্য বীমা কৰি সেই চলি থকা কৰ্কট ৰোগৰ চিকিৎসাৰ খৰচ বীমাই নিশ্চয়কৈ বহন কৰিব বুলি ভাবিব নালাগে।

সেয়েহে সঠিক সময়টো হ’ল—

“ৰোগ হোৱাৰ পিছত নহয়, ৰোগ হোৱাৰ আগতেই স্বাস্থ্য বীমা লওক।”

বিশেষকৈ নিম্ন আৰু মধ্যম আয়ৰ পৰিয়ালৰ বাবে তিনিটা বিষয় মনত ৰখা উচিত—

🔹 চৰকাৰী স্বাস্থ্য আঁচনিৰ বাবে যোগ্য নেকি পৰীক্ষা কৰক।( Ayushman Bharat/PMJAY আঁচনি)
🔹 নিজৰ সামৰ্থ্য অনুসৰি এখন ভাল স্বাস্থ্য বীমা লওক।
🔹 পলিচীটো নিয়মিতভাৱে নবীকৰণ কৰি যাওক।

স্বাস্থ্য বীমা কেৱল চিকিৎসাৰ খৰচ বহন কৰাৰ এটা মাধ্যম নহয়—ই আপোনাৰ সঞ্চয়, পৰিয়াল আৰু ভৱিষ্যৎ আৰ্থিক সুৰক্ষা ৰক্ষা কৰাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ উপায়।

এটা কথা সদায় মনত ৰাখক—

“আজিৰ দিনত আমি সুস্থ হৈ আছোঁ বাবেই স্বাস্থ্য বীমাৰ প্ৰয়োজন নাই বুলি নাভাবিব। কাইলৈ কি হ’ব কোনেও নাজানে। সেয়েহে সুস্থ হৈ থকা সময়তেই নিজৰ সামৰ্থ্য অনুসৰি স্বাস্থ্য বীমা কৰি ৰাখক।”

10/08/2026

আজি ওপিডিত (OPD) মই এগৰাকী ৬৫ বছৰীয়া মহিলা ৰোগীক পালোঁ। দেখাত কিন্তু তেওঁক বয়সতকৈ বহু বছৰ বেছি বুঢ়ী যেন লাগিছিল—একেবাৰে শেঁতা পৰা আৰু অত্যন্ত দুৰ্বল। পৰীক্ষা কৰা মেজখনলৈ উঠি যাবলৈ কওঁতে তেওঁ অতি কষ্টৰে মাত্ৰ দুখোজেমানহে খোজ কাঢ়িব পৰা হৈছিল, অলপতেই ভাগৰ আৰু উশাহ-নিশাহৰ সমস্যাই তেওঁক জুৰুলা কৰি পেলাইছিল।
এজন কৰ্কট ৰোগ বিশেষজ্ঞ (Oncologist) হিচাপে মই প্ৰতিদিনে এনে বহু ৰোগী দেখিবলৈ পাওঁ। কিন্তু মোক কেৱল তেওঁৰ হাঁওফাঁওৰ কৰ্কট ৰোগৰ (Lung cancer) ভয়াবহতাই দুখী কৰা নাছিল, বৰঞ্চ তেওঁক এই অৱস্থালৈ লৈ অহা এক কৰুণ আৰু ৰোধ কৰিব পৰা ভুল সিদ্ধান্তইহে মোৰ হৃদয় ভাঙি পেলাইছিল।
তেওঁৰ এই কাহিনীটো চাৰি বা পাঁচ বছৰ পূৰ্বে আৰম্ভ হৈছিল। হাঁওফাঁওৰ কৰ্কট ৰোগ ধৰা পৰাৰ পিছত প্ৰথমতে তেওঁক ইনজেকচনৰ মাধ্যমেৰে কিমোথেৰাপী (Injectable chemotherapy) দিয়া হৈছিল। কিন্তু অতিৰিক্ত যন্ত্ৰণাৰ বাবে তেওঁ সেই চিকিৎসা সহ্য কৰিব নোৱাৰাত চিকিৎসকসকলে অতি বুদ্ধিমত্তাৰে তেওঁক মুখৰ কিমোথেৰাপীৰ (Oral chemotherapy) চিকিৎসালৈ পৰিৱৰ্তন কৰে। প্ৰায় দুবছৰ ধৰি এই মুখেৰে খোৱা ঔষধসমূহে ৰোগটোক নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখিছিল আৰু তেওঁক এক সুস্থিৰ আৰু স্বাভাৱিক জীৱন যাপন কৰাত সহায় কৰিছিল।
কিন্তু তাৰ পিছতেই পৰিয়ালটো অনাতন আৰু আৰ্থিক সংকটত পৰে।
ঔষধ কিনিবলৈ অপাৰগ হৈ পৰিয়ালটোৱে এক বিকল্প পথ বিচাৰি পাৰম্পৰিক বা বনৌষধি চিকিৎসক (Herbal practitioner) এজনৰ কাষ চাপে, যিয়ে কেৱল বনৌষধিৰে ৰোগ নিৰাময়ৰ ভুৱা প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল। তাৰ পৰাই আৰম্ভ হৈছিল আচল ভয়ংকৰ দিনৰ।
সেই চিকিৎসাজনৰ এক ভুৱা আৰু ভ্ৰান্ত চিকিৎসাপদ্ধতিৰ চিকাৰ হ’ল ৰোগীগৰাকী। "শৰ্কৰা আৰু কাৰ্ব’হাইড্ৰেটে কৰ্কট ৰোগৰ কোষবোৰক শক্তি দিয়ে"—এই ভুল আৰু বিপজ্জনক ধাৰণাটোৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তেওঁ ৰোগীগৰাকীক প্ৰায় সকলো ধৰণৰ আহাৰ খোৱা বন্ধ কৰিবলৈ নির্দেশ দিলে। তেওঁ ধাৰণা কৰিছিল যে ৰোগীৰ শৰীৰক লঘোনত ৰাখিলে কেন্সাৰৰ টিউমাৰটোও আপোনা-আপুনি শুকাই যাব।
কিন্তু শৰ্কৰা বন্ধ কৰি কেন্সাৰক মৰাৰ সলনি, সেই খাদ্যৰ অভাৱে মানুহগৰাকীকহে মৃত্যুৰ মুখলৈ ঠেলি দিলে।
ছমাহ ধৰি শৰীৰক প্ৰয়োজনীয় কেলৰি, প্ৰ’টিন আৰু পৌষ্টিক উপাদানৰ পৰা বঞ্চিত কৰি ৰখা হ’ল। ফলত অতি স্বাভাৱিকভাৱেই তেওঁৰ স্বাস্থ্যৰ দ্ৰুত অৱনতি ঘটিল (Severe cancer cachexia)। উপযুক্ত আহাৰৰ অভাৱত তেওঁৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা একেবাৰে নষ্ট হৈ পৰিল, যাৰ ফলত শৰীৰত অন্যান্য সংক্ৰমণৰ পথ মুকলি হ’ল—আনফালে কিন্তু কৰ্কট ৰোগৰ টিউমাৰটো শৰীৰত অনিয়ন্ত্ৰিতভাৱে ব্যাপ্ত হৈয়েই থাকিল।
আমাৰ ফেচবুক পেজৰ জৰিয়তে অৱশেষত যেতিয়া পৰিয়ালটোৱে মোৰ ওচৰলৈ আহিল, তেতিয়ালৈকে অপূৰণীয় ক্ষতি হৈ গৈছিল। তেওঁলোকে এটা অলৌকিক পৰিৱৰ্তন আশা কৰিছিল, কিন্তু তেওঁলোকক প্ৰথম প্ৰয়োজন আছিল কঠিন সত্যটো বুজি পোৱা।
যিটো বৈজ্ঞানিক চিকিৎসাত এজন ৰোগীৰ আয়ুস বৃদ্ধি পাই আছিল, তাক বন্ধ কৰি কোনো প্ৰমাণ নোহোৱা উপায়েৰে চিকিৎসা কৰাটো চৰম অনৈতিক। আৰু তাতোকৈ ডাঙৰ অপৰাধ হ’ল "প্ৰাকৃতিক চিকিৎসা"ৰ নামত এজন মানুহক খাদ্যৰ পৰা বঞ্চিত কৰি ধীৰে ধীৰে মৃত্যুৰ দিশে ঠেলি দিয়াটো।
কেন্সাৰৰ কোষে শৰ্কৰা বা গ্লুকোজ গ্ৰহণ কৰে, কিন্তু মানুহৰ শৰীৰৰ প্ৰতিটো সুস্থ কোষেও (বিশেষকৈ মগজু, হৃদযন্ত্ৰ আৰু ৰোগ প্ৰতিৰোধ প্ৰণালী) কাম কৰিবলৈ শৰ্কৰাৰ প্ৰয়োজন কৰে। যেতিয়া আপুনি এজন কেন্সাৰ ৰোগীক খাদ্যৰ পৰা বঞ্চিত কৰে, কেন্সাৰৰ টিউমাৰটোৱে আহাৰ নোপোৱাকৈ নাথাকে; বৰঞ্চ ই শৰীৰৰ মাংসপেশী আৰু চৰ্বিবোৰ শোহা আৰম্ভ কৰে, যাৰ ফলত ৰোগীজন চৰম দুৰ্বলতাত ভোগে।
আজি যেতিয়া মই তেওঁৰ পৰিয়ালৰ সৈতে বহি ৰোগীগৰাকীৰ কষ্ট লাঘৱ কৰাৰ বাবে এক Palliative plan( তাৰ লগতে এটা নিৰ্দিষ্ট চিকিৎসাৰ সম্ভাৱনীয়তাও বিবেচনা )প্ৰস্তুত কৰিছিলোঁ, তেতিয়া মোৰ মনত এক ক্ষোভ উপজিছিল। আৰু কতজন লোক এনেকুৱা অন্ধবিশ্বাস আৰু অন্ধ চিকিৎসাৰ চিকাৰ হৈ অকাল মৃত্যুক সাৱটি ল’ব লাগিব?
এইটো কেৱল এজন ৰোগীৰ চিকিৎসাৰ ব্যৰ্থতাৰ কাহিনী নহয়; ই আমাৰ সমাজৰ বাবে এটা ডাঙৰ সকিয়ানী। আমি কৰ্কট ৰোগৰ সজাগতা বৃদ্ধি কৰিবই লাগিব। আমাৰ সমাজক আমি এনেদৰে শিক্ষিত কৰি তুলিব লাগিব যাতে আৰ্থিক অনাতন বা জ্ঞানৰ অভাৱৰ সুযোগ লৈ কোনো ভণ্ড চিকিৎসকে আধুনিক বিজ্ঞানৰ পৰিৱৰ্তে অন্ধবিশ্বাসৰ ব্যৱসায় কৰিব নোৱাৰে। আহাৰ বা পুষ্টি কেন্সাৰ চিকিৎসাৰ শত্ৰু নহয়—ই হৈছে ৰোগীজনে বেমাৰটোৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়াৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় মূল শক্তি।