03/09/2026
Margt er fundið löngu áður en það er skilið...
Allt mitt líf hef ég elskað allt og alla frá hjartanu, algerlega óhindrað. Ég fann minn tilgang í því að elska, hjálpa og styðja við bak annarra án þess að biðja um eitthvað í staðinn en furðaði mig oft á því hversvegna sá kærleikur sem ég gaf öðrum væri ekki endurgoldinn.
Ég horfði á sjálfa mig í speglinum, svo ólíka öllum öðrum og ég spurði Guð hreint út: hver er tilgangurinn með þessu öllu? Svarið kom ekki alveg strax.
Ég upplifði eins og heimurinn væri að prófa mig á einhvern hátt, að kanna hversu verðug ég væri.
Afhverju ætti ég að leggja á mig að elska aðra og fá ekkert í staðinn?
Ég gerði það samt - án svarsins frá Guði.
Eftir andlegu vakninguna mína og mikla sjálfsvinnu í yfir áratug kom svarið til mín eins skýrt og það getur orðið.
Ég hef lifað svarinu allan tímann.
Allt mitt líf hef ég elskað eins og Guð elskar, ekki vitandi að hann væri mín uppspretta. Ég er jafn ósýnileg og Guð, en þó elskar fólk Guð án þess að sjá hann, með þögult þakklæti í hans garð án þess að endilega þekkja hans nærveru.
Ég þekki hans nærveru, hún yfirgaf mig aldrei.
Egóið mitt er það sem þurfti sönnun, Guð þarf hana ekki. Hann bara ER, ekki þurfandi neitt í staðinn fyrir þann kærleika sem hann svo frjálslega gefur af sér.
Ég þarf ekkert í staðinn ❤️💫