25/08/2026
ᴀ ɪꜱᴍᴜʀɢɪᴀʀᴇ ᴄʜɪᴛᴢᴏ ᴀʟʟòɴɢʜɪᴀᴛ ꜱᴀ ᴠɪᴅᴀ?
🕘🍝👌🏼🥐☕
Ite narat sa scièntzia in contu de s’oràriu ideale pro papare
Fàghere ismùrgiu a pustis de is oto e chenare a pustis de mesunote sunt assotziados a un’arriscu prus artu de mortalidade: bastat cambiare abitùdines o nc’at àteros fatores dae tènnere in contu?
Dae annos is espertos istùdiant su ligàmene intre s’oràriu de is pastos e sa salude. In s’àmbitu de custa scièntzia, mutida crononutritzione, s’insertat un’istùdiu publicadu in s’European Journal of Clinical Nutrition, chi at indagadu in cale modu s’oràriu de ismùrgiu e chena influit in subra de sa longevidade.
Sa chirca est istada fata subra de prus de 31.000 istadunidensos de prus de corant’annos, chi sunt istados sighidos dae su 1999 a su 2018. A is partetzipantes est istadu pedidu de referire totu su chi aiant bufadu e mandigadu in is 24 oras pretzedentes, e s’oràriu acanta dd’aiant fatu. Una borta ebbia d’ant referidu, e custu est una mancàntzia importante de s’istùdiu, chi nde bogat is concrusiones suas dae un’ùnica ventana temporale (chi, duncas, non bolet naradu chi siat indicativa de sa routine fitiana de is partetzipantes).
Ismùrgiu: mègius chitzo
Is autores ant cunsideradu comente “ismùrgiu” cale si siat màndigu o bèvida calòrica consumada a pustis de is 4 de su mangianu, e in s’anàlisi issoro ant tentu contu fintzas de àteros fatores chi influint in sa longevidade comente a s’edade, su fumu, sa atividade fìsica, sa dieta, su BMI, s’intrera e is maladias pregressas. E nd’est istupadu unu cuadru interessante: a cunfrontu cun chie faghiat ismùrgiu intre is sete e is oto de su mangianu, chie mandigaiat pro primu bia intre is oto e is deghe teniat un’arriscu de morte pro cale si siat càusa prus artu de su 10%. Sa diferèntzia artziaiat a su 19% pro chi mandigaiat intre is deghe e mesudie, e a su 29% pro chi faghiat su primu pastu a pustis de mesudie.
Un’andamentu sìmile est istadu osservadu pro sa mortalidade cardiovascolare: chie mandigaiat pro primu bia a pustis de mesudie teniat un’arriscu de morte pro càusas cardiovascolares prus artu de su 46% cumparadu a chie faghiat ismùrgiu intre is sete e is oto. A 50 annos, in prus, chie s’agataiat in custu grupu teniat un’aspetativa de vida istimada prus bàscia in mèdia de 2,46 annos.
E sa chena?
Pro sa chena is resurtados sunt istados galu prus ispantosos: respetu a chie finiat de mandigare intre is 19 e is 20, chenare in antis de is 19 fiat assotziadu a un’arriscu de morte pro cale si siat càusa prus artu de su 13%, mentras mandigare a pustis de mesunote faghiat artziare s’arriscu de su 27%. Su puntu de arriscuminore, segundu su modellu, si collocaiat a inghìriu a is 20.
Atentzione però: s’istùdiu evidèntziat petzi una correlatzione, e unu pastu antitzipadu meda o istentadu meda diat pòdere cuare àteros acrarimentos − oràrios de traballu particulares, maladias preesistentes, o un’aportu calòricu cumplessivu prus bàsciu. Is partetzipantes chi chenaiant chitzo, difatis, tendent a èssere prus mannos, a mandigare prus pagu a s’ispissu in totu sa die e a tènnere prus patologias pregressas.
Càusa o cunsighèntzia?
Su de si preguntare est: a papare prus a tardu est a beru sa càusa de sa mortalidade, o sunt àteros fatores ligados a sa salude (comente insònnia o patologias pregressas) a fàghere a manera chi una pessone detzidat de ti**re a longu cun is pastos? Castiende petzi a custos resurtados no ddu podimus ischire cun tzertesa, ma segundu Zhilei Shan, unu de is autores, «mandigare prus a tardu diat dèvere èssere interpretadu che a unu inditadore potentziale de arriscu e che a unu cumportamentu modificàbile, prusaprestu chi non una proa definitiva de un’efetu causale diretu».
Suia Asl Ogliastra