БОЖИЛАК - советување и психотерапија

27/08/2026

Програма за ПСИХОЛОШКА ПИСМЕНОСТ! - одлична можност за личен раст и развој!
Секоја чест за програмава почитувана колешке Марија Аџиоска Дунимаглоски!

📚Во училиште учевме математика, биологија, историја, географија, но никој не нè научи на најважните животни лекции:🤷🏻‍♀️

• Како да ги препознаваме и регулираме нашите емоции, наместо да ги потиснуваме.

• Како да го запреме анализирањето на секоја ситница (overthinking) и да му дадеме мир на нашиот ум.

• Како да поставиме здрави граници и да престанеме постојано да угодуваме на штета на сопствениот мир.

• Како да се ослободиме од притисокот на перфекционизмот и идејата дека „мораме да бидеме совршени за да вредиме“.

• Како да го надминеме стравот од конфликт и да го кажеме тоа што го мислиме, без страв од туѓата реакција.

• Како да го смириме строгиот внатрешен критичар во нас и да научиме да бидеме поемпатични кон себе.

• Како да се справиме со стравот од неуспех, отфрлањето и како да се носиме со тагата од загубите низ животот.

😇Токму затоа ја креирав програмата „Психолошка писменост и личен развој“ за млади и возрасни.

Ве поканувам на БЕСПЛАТНА едночасовна онлајн средба, каде што ќе имам можност вистински да ви ја претставам и доближам програмата

✨Што ќе опфатиме на оваа средба?

• Детално објаснување на сите модули низ кои ќе поминеме.

• Како оваа програма може конкретно да ви помогне во секојдневието.

• Отворена Q&A сесија – простор каде што ќе одговорам на сите ваши прашања!

Искористете ја оваа средба за да процените дали ова е видот на поддршка што ви недостига и ви е потребна во секојдневието.

📌 Детали за средбата:
• Датум: 2-ри Септември
• Време: 18:00 часот
• Локација: Онлајн преку Google Meet

(Самата програма за Психолошка писменост официјално започнува на 12-ти Септември, ќе може да се следи комбинирано: онлајн или во живо!)

Повеќе детали за програмата и модулите може да прочитате на профилите на Психолошки центар Раст и Развој.

📲 Како да се пријавите за бесплатната инфо-средба?
На 077 222 611 или пишете ми „САКАМ ЛИНК“ во коментар и ќе ви го испратам линкот за вклучување. 😊

21/08/2026

Postoji jedna laž koju si žene jako volimo pričati.

Da smo jedna drugoj podrška.

Da razumijemo jedna drugu jer znamo kako je biti žena.

Da ćemo stati jedna uz drugu kad nas život pritisne, kad nas muškarci povrijede, kad nas društvo osudi, kad ostarimo, kad se udebljamo, kad smršavimo, kad se razvedemo, kad ostanemo same, kad uspijemo, kad propadnemo.

Lijepo zvuči.

Samo što nije uvijek istina.

Jer neke od najokrutnijih rečenica koje će žena u životu čuti neće joj izgovoriti muškarac. Izgovorit će ih druga žena.

Žena će joj objasniti da se udebljala.

Da je prestara za tu haljinu.

Da se previše slika.

Da se premalo smije.

Da se previše smije.

Da joj nije mjesto na internetu.

Da je loša majka jer previše radi.

Da je lijena jer ne radi.

Da je jadna jer nema muškarca.

Da je očajna jer ga želi.

Da je glupa jer mu je oprostila.

Da je sebična jer ga je ostavila.

Da se zapustila.

Da se previše sređuje.

Da joj „u tim godinama“ nešto više ne priliči.

Žena će drugoj ženi, ako treba, pronaći grijeh i u disanju.

A najviše ćemo joj zamjeriti ono što joj potajno zavidimo.

Slobodu.

Hrabrost.

Uspjeh.

Ljepotu.

Mladost.

Novac.

Pažnju.

Ili onu možda najiritantniju osobinu od svih - činjenicu da je baš briga što mi mislimo.

Volimo govoriti o muškarcima koji pokušavaju ženama odrediti kako bi trebale živjeti.

Premalo govorimo o ženama koje rade potpuno isto.

O onima koje će prve pitati zašto nemaš djece.

Zašto ih imaš toliko.

Zašto nisi udana.

Zašto se razvodiš.

Zašto si ostala.

Zašto si otišla.

Zašto si glasna.

Zašto si vulgarna.

Zašto se ne ponašaš „kao dama“.

Zašto se u četrdesetoj, pedesetoj, šezdesetoj, sedamdesetoj ili osamdesetoj još uvijek usuđuješ biti žena, a ne nevidljivo biće kojem je društvo odavno namijenilo mjesto negdje sa strane.

I možda sam upravo zato voljela čitati Vedranu Rudan.

Ne zato što sam se uvijek slagala s njom.

Nisam.

I mislim da bi joj išlo strašno na živce da netko danas, samo zato što je umrla, od nje pokušava napraviti sveticu.

Vedrana nije bila svetica.

Bila je Vedrana.

Glasna.

Neugodna.

Duhovita.

Brutalna.

Ponekad nepravedna.

Ponekad nepodnošljiva.

I nevjerojatno živa.

Nije mazila čitatelja po glavi i govorila mu ono što želi čuti.

A pogotovo nije mazila žene.

Nije nas idealizirala samo zato što smo žene.

Znala je ono što se u svim lijepim pričama o ženskoj solidarnosti nekako prečesto prešuti:

da žena ženi može biti utočište.

Ali može joj biti i krvnik.

I da nema nikakve emancipacije u tome da se oslobodimo muškarca koji nam govori kako trebamo živjeti, a onda tu istu policijsku kapu stavimo sebi na glavu i krenemo kontrolirati druge žene.

Prava ženska sloboda nije samo moje pravo da živim kako želim.

Prava ženska sloboda počinje onda kada mogu podnijeti da i ti živiš kako želiš.

Čak i kad nikad ne bih živjela poput tebe.

Čak i kad te ne razumijem.

Čak i kad mi ideš na živce.

Čak i kad imaš ono što ja nemam.

Čak i kad si izabrala ono što bih ja odbila.

Bez potrebe da te zbog toga ponizim.

Jer možda žena ženi zaista može biti vučica.

Ali ponekad nije jedna vučica.

Ponekad je čitav čopor.

Vedrana je to znala.

Pisala je o tome bez rukavica, kao što je bez rukavica pisala o gotovo svemu.

I možda je najbolji način da se danas oprostimo od žene koja je desetljećima odbijala šutjeti taj da je ne pretvaramo u nešto što nije bila.

Da joj ne peglamo rečenice.

Da joj ne popravljamo karakter.

Da joj posthumno ne stavljamo pristojnu haljinicu i govorimo kako je bila „kontroverzna, ali…“

Neka ostane bez tog „ali“.

Neka ostane svoja.

Žena koja je govorila.

Žena koja je provocirala.

Žena koja je grizla.

Žena koja je mnoge živcirala upravo zato što se nikada nije trudila biti žena kakvu bi drugi lakše podnijeli.

Takvih žena nikad nema previše.

Danas nas je jedna manje.

Hvala ti na riječima, Vedrana.

I sretan ti put tamo gdje ti, nadam se, konačno nitko neće govoriti kako bi se jedna žena trebala ponašati.

Marija Klasiček

21/08/2026

21/08/2026

Уметноста на живеењето е во едноставноста... ослободување од непотребното и враќање кон она што навистина го храни човекот.
Едноставниот живот создава внатрешен ред. Здрави навики,  на време на спиење, движење, свесно јадење, планирање на финансии, управување со ресурси...
Сонот не е губење време, туку обновување на енергијата. Движењето не е само грижа за телото, туку начин да се ослободи наталожениот стрес. Здравата и едноставна храна е израз на почит кон сопственото тело. Финансиската дисциплина, штедењето и инвестирањето не се само економски вештини, тие се психолошка зрелост. Тие развиваат трпение, одговорност и способност да мислиме подалеку од моменталното задоволство. Човекот кој управува со своите пари, всушност учи да управува и со своите желби, импулси и приоритети.

Едноставноста носи и еден важен подарок: простор за мир. Кога животот не е исполнет со постојана брзина, споредување и непотребни потреби, човекот повторно почнува да ги забележува малите нешта, разговорот со близок човек, природата, тишината, чувството дека е присутен во сопствениот живот.
Вистинското богатство не е во тоа да поседуваме многу, туку да ни треба малку за да чувствуваме благодарност и исполнетост. Едноставниот живот е дисциплина на телото, јасност на умот и смиреност на душата.

21/08/2026

21/08/2026

Д-р Рајовиќ смета дека фолклорот треба да се воведе како задолжителна активност во раните училишни години:

- Комплексност на движењето: Фолклорот е комплексен танц каде што детето истовремено се движи, го слуша ритамот и ги помни чекорите.

- Врска меѓу моториката и логиката: Податоците покажуваат дека дури 60 % од децата денес не знаат да скокнат наназад. Оваа вештина е исклучително важна за развојот на мисловните процеси, па децата што ја немаат оваа координација имаат поголем ризик за проблеми со математиката и логиката во подоцнежните одделенија.

- Помош при развојни тешкотии: Доколку забележите какви било развојни тешкотии кај детето, запишете го на игроорна! Таму детето мора активно да размислува, да ја следи музиката и да помни чекори.

🔗 https://deca.mk/ranko-rajovik/

21/08/2026

КАДЕ НИ Е ЧОВЕЧНОСТА?
За емпатијата, различноста и присуството.

Сите сакаме да веруваме дека сме добри луѓе. Но човечноста можеби не се мери во она што го мислиме за себе, туку во средбата со другиот.

Со човекот што е различен од нас.
Со детето кое бара повеќе разбирање.
Со стариот човек кој останал сам.
Со оној кому му треба помош токму кога нам не ни е згодно да помогнеме.

Тогаш доаѓаат потешките прашања:

Дали емпатијата се учи?
Кого денес најлесно го правиме невидлив?
Можеме ли да сочувствуваме, а да не направиме ништо?
Што му должиме на другиот?
И може ли да има човечност без присуство?

На 25 август, во новата „Свесност Live Session“, овие прашања ќе ги отвориме со тројца гости кои до човекот стигнуваат од различни страни:

Д-р Лилјана Ристевска — претседателка на Црвениот крст на Македонија за мандатниот период 2026–2030 и претседателка на ОО Црвен крст Битола од 2017 година.
Со неа ќе зборуваме за човечноста претворена во дело — солидарноста, волонтерството и луѓето кои често остануваат невидливи.

Пеце Трифуновски — доктор по социјална филозофија, наставник по етика и граѓанско образование, автор и борец за работничките и детските права.
Со него ќе зборуваме за човечноста како морална обврска, за вредностите и за моментите кога нашите принципи треба да ги провериме во реалниот живот.

Андријана Шокларовска — дефектолог со 15-годишно искуство во основното образование и магистер по образование и рехабилитација на деца со оштетен слух.
Со неа ќе зборуваме за различноста во секојдневието, за прифаќањето, училиштето и за тоа колку рано треба да почнеме да ја учиме емпатијата.

Разговорот го води Љупчо Кимовски — лиценциран психолог, магистер на психолошки науки и гешталт психотерапевт.

Овојпат нема да се обидуваме да ја дефинираме емпатијата.

Повеќе нè интересира што правиме со неа.

📍 25 август | 18:00
Училница, Битола

Свесност Live Session
КАДЕ НИ Е ЧОВЕЧНОСТА?

Можеби одговорот не е во тоа што чувствуваме, туку во тоа кого гледаме, покрај кого остануваме и што правиме кога некому сме потребни.

10/08/2026

Честитки и успешна работа за моите драги колешки! 💖

10/08/2026

Честитки за моите драги колешки!

Наскоро во Прилеп...👀

Простор создаден за поддршка, разбирање и грижа за менталното здравје 🧠