23/08/2026
လောက၌ လူတို့သည် အဆင်း၊ အသံ၊ အနံ့၊ အရသာ၊ အတွေ့အထိ တည်းဟူသော ကာမဂုဏ် အာရုံများကို လိုက်လံ ရှာဖွေခံစားရင်း ပျော်ရွှင်အေးချမ်းမှုကို ရှာဖွေလေ့ ရှိကြသည်။
သို့သော်လည်း လောကီ အာရုံ ကာမဂုဏ် ဆိုသည်မှာ သောက်လေ သောက်လေ ငတ်မွတ်လေဖြစ်သည့် ဆားရေကဲ့သို့ တဏှာ၏ အလိုကို မည်မျှပင် ဖြည့်ဆည်းပေးစေကာမူ ဘယ်သောအခါမျှ တင်းတိမ်ရောင့်ရဲနိုင်ခြင်း မရှိသည့် အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ သဘောတရားများသာ ဖြစ်သည်။
ကာမဂုဏ်၏ မရောင့်ရဲနိုင်သော သဘောကို မြတ်စွာဘုရားရှင် လက်ထက်တော်က မန္ဓတုစကြာမင်းကြီး၏ ဝတ္ထု တွင် ထင်ရှားစွာ တွေ့မြင်နိုင်သည်။
မန္ဓတု စကြာမင်းကြီးသည် ကျွန်းကြီး လေးကျွန်းကို စိုးပိုင်ရုံမျှမက၊ တာဝတိံသာ နတ်ပြည်သို့ ရောက်ရှိ၍ သိကြားမင်း၏ စည်းစိမ်ကိုပင် ထက်ဝက်ခွဲဝေ စံစားခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ နတ်ပြည်၌ ရတနာ ၇ ပါး မိုးစက်မိုးပေါက်ကဲ့သို့ မစဲတမ်း ရွာသွန်းဖြိုးပေးခဲ့သော်လည်း ကာမဂုဏ် အာရုံများအပေါ် တဏှာ မဝနိုင်ဘဲ သိကြားမင်းကိုပင် သတ်၍ နတ်ပြည်တစ်လုံးကို တစ်ဦးတည်း စိုးပိုင်လိုသည့် ကိလေသာ တိုးပွားခဲ့သဖြင့် နောက်ဆုံး၌ စကြာမင်း စည်းစိမ်မှ လျှောကျကာ ပူလောင်စွာ နတ်ရွာစံခဲ့ရသည်။
ထို့ပြင် ကုမာရကဿပမထေရ်၏ မာတာ ထေရီမ၏ ဝတ္ထု တွင်လည်း ကာမဂုဏ်တို့၏ ဆွဲဆောင်မှု၊ ရာဂနှင့် အမှောင်ထုတို့၏ နှောင်ဖွဲ့ပုံ၊ ယင်းတို့ထံမှ သတိ၊ ဉာဏ်ဖြင့် ရုန်းထွက်၍ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်အောင် ကျင့်ကြံပုံ သာဓကများကို မြတ်စွာဘုရားရှင်က ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။
မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ဓမ္မပဒ ဒေသနာတော်၌ -
"န ကဟာပဏဝေဿန၊ တိတ္တိ ကာမေသု ဝိဇ္ဇတိ။
အပ္ပဿာဒါ ဒုက္ခာ ကာမာ၊ ဣတိ ဝိညာယ ပဏ္ဍိတော"
ဟူ၍ ဟောကြားတော်မူခဲ့ရာ၊ ရတနာ ၇ ပါး မိုးကြီး ရွာချပေးသည့်တိုင် ကာမဂုဏ်တို့၌ တဏှာ၏ ရောင့်ရဲတင်းတိမ်နိုင်မှု မရှိကြောင်း၊ အဿာဒ (အရသာ) နည်းပါး၍ ဒုက္ခ အပြစ်များပြားကြောင်း ပညာရှိတို့ အမှန်အတိုင်း သိမြင်ကြကြောင်း သတိပေးထားသည်။
ကာမဂုဏ်တို့သည် အပေါ်ယံအားဖြင့် သာယာဖွယ်ဟု ထင်မှတ်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်၌ ပူလောင်ခြင်း၊ မမြဲခြင်း၊ ပျက်စီးခြင်း၊ လိုချင်သမျှ မပြည့်ဝနိုင်ခြင်း ဟူသော ဒုက္ခသဘောတို့ဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေပါသည်။
သို့ဖြစ်ပါ၍ စိတ်၏ အလိုကို အဆုံးမရှိ လိုက်ဖြည့်နေမည့်အစား ဓမ္မအာရုံများ နောက်သို့ လိုက်ပါ စိစစ်ခြင်းဖြင့်သာ မိမိ၏ စိတ်နှလုံးကို အတွင်းကျကျ တည်ငြိမ်စေပြီး စစ်မှန်သော အေးချမ်းမှုကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
အေးချမ်းမှုကို လက်တွေ့ ခံစားနိုင်ရန်
~ မိမိ၏ စိတ်ဖြစ်စဉ်ကို သတိဖြင့် စောင့်ကြည့်၍ အာရုံများနောက် လွင့်ပါမသွားအောင် ထိန်းသိမ်းခြင်း။
~ အရာရာ၏ မမြဲသော သဘောကို သဘောပေါက်၍ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုသည့် တဏှာ၊ စွဲလန်းမှုကို လျှော့ချခြင်း။
~ သတ္တဝါ အားလုံးအပေါ် မေတ္တာ၊ ကရုဏာ ပွားများပြီး စိတ်၏ အညစ်အကြေးများကို ဝိပဿနာတရားဖြင့် ဆေးကြောသန့်စင်ခြင်းတို့ လိုအပ်ပါသည်။
ဘဝတွင် နေထိုင်စဉ် လောကီ တာဝန်များကို
လုံးဝ စွန့်လွှတ်ရန် မလိုအပ်ဘဲ၊
အာရုံများပေါ်တွင် လွန်ကဲစွာ စွဲလန်းမှု မရှိစေဘဲ
သတိတရား၊ ပညာတရားတို့ဖြင့်
ယှဉ်ကာ နေထိုင်သွားခြင်းဖြင့်
ကာမဂုဏ်၏ ပူလောင်မှုကို ကျော်လွန်၍
စစ်မှန်သော အေးချမ်းမှုကို ခံစားစံစားနိုင်မည်သာ ဖြစ်ပါတော့သည်။
သာဓု သာဓု သာဓု 🙏🏻🙏🏻🙏🏻
ဆရာတော် အရှင်စန္ဒာသိရီ အရှင်သူမြတ်
ဟောကြားအပ်သော
၁၃၈၈-ခုနှစ် ၊ ဒုတိယ ဝါဆိုလပြည့်ကျော် ( ၁၄ ) နေ့
" မက်မောတွယ်တာ မီးလောင်စာ " တရားတော် မှ ကောက်နုတ်ချက် ။
