03/01/2026
Wij danken het jaar dat zich buigt,
zoals de rivier bij het bereiken van de zee,
in prachtige verstrooiing.
Niets ging verloren.
De golf was een les,
het schuim was rust.
Het geleefde vraagt geen applaus noch oordeel:
het heeft zijn loop vervuld.
Zoals de Tao
ging het voorbij zonder naam
en toch heeft het ons gedragen.
Nu, aan de rand van de nieuwe tijd,
voelen we de siddering van wat zich aandient:
het is geen angst,
het is de trilling van het zaad
vlak vรณรณr het de aarde doorbreekt.
De toekomst kondigt haar vorm niet aan.
Ze komt als de wind,
zonder belofte,
zonder kaart.
En daarin schuilt haar waarheid.
Het jaar van het Paard nadert,
vuur in beweging,
adem die geen teugels duldt.
Het zal ons leren horizonten te verleggen,
te rennen zonder te vluchten,
te vertrouwen op de kracht die ontstaat
wanneer we ophouden het pad te forceren.
Mogen we leren luisteren
naar de pols van het nieuwe,
lichtvoetig gaan,
met open hart,
lege handen,
een stem
van binnen vol kleuren.
๐2026, welkom๐
