03/07/2026
🤍Soms is er een afscheid dat je niet loslaat.🤍
Een afscheid dat zoveel te vroeg kwam.
Een afscheid van een vrouw, moeder, dochter, zus… en nog zoveel meer voor iedereen die van haar hield.
Terwijl buiten de zon volop scheen en de zomer zich van haar mooiste kant liet zien, stond de tijd voor deze familie stil. Er waren tranen. Er waren vragen waarop geen antwoord was. Er was intens verdriet, een gemis dat nauwelijks in woorden te vangen is.
Maar boven alles was er liefde.
Liefde die voelbaar was in iedere blik. In de verhalen die werden gedeeld. In handen die elkaar vasthielden. In de stilte, waarin soms meer werd gezegd dan met duizend woorden mogelijk was.
Juist die liefde maakte dit afscheid zo bijzonder. Zo puur. Zo intens.
Sommige uitvaarten draag je nog lang met je mee. Niet omdat je het verdriet kunt wegnemen, maar omdat je getuige mag zijn van een liefde die zelfs door de dood niet wordt verbroken.
Dit was zo'n afscheid.
Een afscheid dat ons stil maakte. Dat ons emotioneerde. Dat ons opnieuw liet beseffen hoe bijzonder ons vak is en hoe dankbaar we zijn dat we er mochten zijn.
Voor haar.
Voor hen.
En voor de liefde die, zelfs op de donkerste dagen, altijd zichtbaar blijft.
En juist dat herinnert ons eraan waarom we dit werk met zoveel toewijding, liefde en respect doen.
✨ Omdat ieder leven telt.
✨ Omdat iedere liefde een verhaal vertelt.
✨ En omdat ieder afscheid aandacht, warmte en liefde verdient.