04/06/2026
𝟱 𝗝𝗮𝗮𝗿 𝗩𝗿𝗶𝗷 𝘃𝗮𝗻 𝗨𝗶𝘁𝗴𝗲𝘇𝗮𝗮𝗶𝗱𝗲 𝗕𝗼𝗿𝘀𝘁𝗸𝗮𝗻𝗸𝗲𝗿
Ineens kan het bij me binnen komen.
Dan ben ik gewoon boodschappen aan het doen, met een cliënt in gesprek of zit ik aan tafel met mijn gezin.
En dan denk ik:
𝗪𝗮𝘂𝘄... 𝘃𝗶𝗷𝗳 𝗷𝗮𝗮𝗿.
December 2020 stond mijn wereld stil.
Er werd mij verteld dat ik uitgezaaide borstkanker had.
Lever, longen, lymfeklieren en botten waren aangedaan.
Een moment waarop de grond onder mijn voeten vandaan leek te vallen.
Er volgden gesprekken over behandelingen, prognoses en onzekerheden. Over een toekomst waarvan niemand wist hoe die eruit zou zien.
En nu zijn we vijf jaar verder.
Vijf jaar waarin ik heb geleerd dat het leven niet maakbaar is, maar wel beleefd mag worden.
Vijf jaar waarin ik anders ben gaan kijken naar gezondheid, naar stress, naar mezelf en naar wat echt belangrijk is.
Vijf jaar waarin ik dankbaarheid niet meer hoef te zien als een oefening in een schrift maar elke dag in leef.
Ik realiseer me dat niet iedereen dit geluk heeft. Te veel mensen leven met kanker of hebben iemand verloren die hen dierbaar was.
Daarom deel ik dit niet als een succesverhaal.
Ik deel het als een verhaal van hoop.
Omdat ik heb geleerd dat er zelfs in de donkerste momenten iets kan blijven bestaan dat niemand je af kan nemen: om de ander en jezelf lief te hebben, te vertrouwen, te kiezen hoe je omgaat met een situatie, de regie te pakken, innerlijk bevrijd te voelen, te genieten van vandaag en het leven voluit te beleven.
Na vijf jaar voel ik vooral één ding:
𝗪𝗮𝘁 𝗯𝗲𝗻 𝗶𝗸 𝗼𝗻𝗴𝗲𝗹𝗼𝗼𝗳𝗹𝗶𝗷𝗸 𝗱𝗮𝗻𝗸𝗯𝗮𝗮𝗿 𝗱𝗮𝘁 𝗶𝗸 𝗲𝗿 𝗻𝗼𝗴 𝗯𝗲𝗻 ❤️