25/06/2026
Het spannendste wat ik ooit heb gedaan, was in mezelf geloven.
Jarenlang twijfelde ik aan mezelf.
Aan mijn keuzes.
Aan mijn gevoel.
Aan wat ik eigenlijk echt wilde.
Ik was vooral bezig met wat anderen van mij vonden.
Wat verwachtten zij?
Wat hadden zij nodig?
Ik paste me aan, hield rekening met iedereen en luisterde steeds minder naar mezelf.
Maar diep van binnen wist ik dat ik mezelf onderweg was kwijtgeraakt.
Toch bleef ik op zoek naar bevestiging buiten mezelf.
Tot ik me realiseerde dat niemand anders mij het vertrouwen kon geven waar ik zo naar verlangde.
Dat vertrouwen mocht ik zelf gaan opbouwen.
En ik ontdekte dat hoe vaker ik terugkeerde naar mezelf, hoe sterker mijn vertrouwen werd.
Niet omdat ik nooit meer onzeker ben.
Maar omdat ik mezelf vertrouw.
β¨ Herken je dit?
Dat je eigenlijk allang weet wat je wilt, maar het steeds uitstelt door twijfel en omdat je jezelf niet op nummer 1 zet?
Ik lees graag in de reacties mee hoe jij dit ervaart β€οΈ
β€οΈ
