05/11/2026
Van de week was het Halloween en ik was gewoon aan het werk en stak het plein over. Niks bijzonders, dacht ik.
Stel het je even voor: zo’n donker plein met lantaarnpalen die gele kringen op de klinkers tekenen. Blaadjes schrapen over de grond, ergens rammelt een fiets en vanuit het donker komt een groepje kinderen aangeschuifeld. Overal knipperen lampjes, alsof iemand een doos kerstverlichting over een kleuterklas heeft leeggeschud.
Vooraan loopt een heksje met een puntmuts waar je een behoorlijk gezin onder kunt huisvesten. Onder haar zwarte jurk steken twee laarsjes uit. Naast haar hobbelt een skelet met lichtgevende sportschoenen. Van boven opgegraven, van onder kinderdisco.
Een kleine vampier heeft een cape die ongeveer drie stoeptegels achter hem aan komt. Bleek gezicht, bloed bij zijn mond, dikke winterjas eronder. Je kunt wel onsterfelijk zijn, maar van je moeder moet toch die jas aan.
En overal van die emmertjes. Want ze komen natuurlijk wel om dood en verderf te zaaien, maar er moet óók een Liga in kunnen.
Die kinderen hadden hun ouders een uur laten knutselen met schmink om eruit te zien alsof ze net uit hun graf kwamen.
Ik had gewoon gewerkt.
Zelfde resultaat, aanzienlijk minder voorbereiding.
Dan kijkt er eentje omhoog, een jaar of vier. Dat hoofdje moet zowat helemaal in de nek om oogcontact met mij te krijgen.
‘Als wat bent u verkleed?’
Daar sta je dan met je professionele uitstraling.
Ik wilde eigenlijk zeggen: ‘Als projectiescherm.’
En eerlijk: zet een beamer tegenover me en je kunt met de hele buurt Frozen kijken. Alleen voor de ondertiteling moet ik even mijn broekspijpen rechttrekken.
Maar leg dát maar eens uit aan iemand die waarschijnlijk zelf nog geholpen moet worden met de rits van zijn vleermuis.
‘Als dokter,’ zei ik.
Dat leek me eenvoudiger dan uitleggen dat ik er altijd zo bij loop. Dat ik dit pak thuis vrijwillig aantrek, mezelf in de spiegel bekijk en denk: ja hoor, zo kan ik onder de mensen komen.
Dat kind vond het blijkbaar geloofwaardig genoeg om ernaar te vragen.
En ergens snap ik het wel.
Zij trekken één avond iets raars aan en krijgen snoep.
Ik heb er een arbeidsovereenkomst voor getekend. 🤣