Wat zijn de openingstijden?

Maandag 10:00 - 17:00 Dinsdag 10:00 - 17:00 Woensdag 10:00 - 17:00 Donderdag 10:00 - 17:00 Vrijdag 10:00 - 17:00

LindAdemwerk

Contactgegevens, kaart en routebeschrijving, contactformulier, openingstijden, diensten, beoordelingen, foto's, video's en aankondigingen van LindAdemwerk, Alternatieve en holistische gezondheidsdienst, Jean Louis Pisuisselaan 11, Beverwijk.

🌸 Transformational Breathwork Coach
🌸 Trauma Release Breathwork
🌸 Somatic Release Facilitator (BRTT®️)
🌸 1-op-1 / duo / groep sessies
🌸 Rite of the Womb met Ademwerk
🌸 Stress Release & Ademwerk workshop
🌸 Adem & Soundhealing Ceremonie

03/06/2026

Wat als je even niets hoeft te doen?
Alleen maar hoeft te zakken in je lichaam, en te luisteren naar wat daar geleefd wil worden?

*Zondag 14 juni a.s. van 10.00 tot 13.00 uur*

Tijdens onze Stress/Psoas Release & Ademwerk Workshop nodigen we je uit om uit je hoofd en dieper je lichaam in te zakken.

We starten met Body Remembers Trauma Therapie ( BRTT®), waarbij spanning, opgeslagen stress en vastgezette energie op een natuurlijke manier in beweging mogen komen.

Daarna dalen we nog dieper af met de Verbonden Adem. Een zachte én krachtige reis waarin je jezelf toestemming geeft om te voelen wat gevoeld wil worden, zonder dat je het hoeft te verklaren of oplossen.

Op deze manier maak je contact met je lichaam, met alles wat daarin leeft, en misschien ook met lagen die tot nu toe nog wat op de achtergrond aanwezig waren.

Er ontstaat ruimte voor verzachting, ontlading en aarding in jezelf.

We begeleiden je in een veilige en intieme groepssetting van maximaal 9 personen, ondersteund door muziek, aanwezigheid en de kracht van groepsenergie.

Je hoeft geen ervaring te hebben. Je bent welkom precies zoals je bent.

Wanneer: zondag 14 juni, 10.00–13.00 uur
Waar: JaaaYoga, Heemskerk
Investering: € 88
Voor wie: beginners en gevorderden, m/v

Voel je een ja, of ben je nieuwsgierig?
Stuur gerust een berichtje naar één van ons of meld je aan via het evenement — link in bio.

Wij kijken ernaar uit om deze ervaring met jou te delen.

https://www.facebook.com/share/1BzGQAQzM7/?mibextid=wwXIfr

Liefs,
Rose & Linda🌸

02/06/2026

Voel jij soms ook een zwaarte, een spanning, een verkramping of een onrust in je lichaam die je niet meteen kunt plaatsen?

Vaak willen we daar direct iets mee. We houden als mens nu eenmaal niet van oncomfortabele gevoelens en willen het begrijpen, veranderen en drukken het het liefst weg. Dan hoeven we er ook niets mee.

Maar wat als je het eens niet meteen oplost?

Wat als je het mag opmerken, precies zoals het is? En van daaruit voorzichtig contact maakt met je lichaam?

Zonder er meteen een verhaal van te maken of het groter of kleiner te maken.
Alleen door waar te nemen wat er in jou gebeurt. En daar zachtjes doorheen ademen.

Mag het er dan even helemaal zijn van jou?

Zonder in de angst te schieten?

En als dat nog lastig voelt, dan is dat ook oké hè? Je hoeft er niet meteen helemaal in te zakken.

Want soms begint heling niet met begrijpen. Maar met blijven bij wat er is, precies zo lang als het voor jou veilig voelt.

Hoe vertrouwder je raakt met die kleine momenten van contact, hoe meer je je lijf stap voor stap weer kunt leren verstaan.
Jouw lichaam is echt niet tegen je. Het heeft je juist al die tijd proberen te beschermen.
Dat is wat ik althans de laatste jaren heb mogen leren🤗

🌸

29/05/2026

Na de Stilte Retraite merkte ik iets wat ik misschien nog wel het moeilijkste vond aan de retraite… en dat was niet de stilte zelf. Maar het terugkomen in het leven.

Ik merkte dat ik eigenlijk nog helemaal niet wilde praten. Dat ik het liefst nog even in die stille bubbel wilde blijven, dicht bij mezelf.

Dicht bij dat rustige, heldere gevoel van binnen.
Alsof ik tijdens die dagen iets in mezelf had teruggevonden wat in het dagelijks leven zo gemakkelijk naar de achtergrond verdwijnt.

En toen kwam ineens de buitenwereld weer binnen. Gesprekken, prikkels, verwachtingen, maar ook vooral mijn mobiel en Social media.

Normaal gesproken post ik best makkelijk iets voor mijn LindAdemwerk praktijk, omdat ik weet hoe ‘belangrijk’ zichtbaarheid is.
Maar nu voelde dat ineens heel anders. Alsof mijn hele systeem weerstand voelde tegen weer zo naar buiten gericht zijn. Alsof ik eerst nog even wilde blijven waar het stil was. Waar ik mezelf zo helder kon voelen.

En eerlijk?
Dat vond ik ergens ook confronterend.
Hoe gewend we eigenlijk zijn geraakt aan altijd “aan” staan. Altijd delen, produceren en zichtbaar zijn. Terwijl ik na die stilte juist voelde hoeveel behoefte mijn zenuwstelsel had aan vertraging.
Aan minder input, minder moeten en gewoon meer zijn.

Het duurde daarom ook langer voordat ik weer iets postte. Omdat ik zo sterk de behoefte voelde dicht bij mezelf te zijn, voordat ik mezelf weer naar buiten bracht.

En misschien zit daar wel iets belangrijks in…
Dat we niet altijd direct hoeven terug te springen in het tempo van de wereld.
Dat het oké is als je systeem tijd nodig heeft om iets te integreren.
Dat stilte niet alleen iets is wat je opzoekt tijdens een retraite, maar juist iets is wat je daarna probeert mee te nemen in hoe je leeft. Om zo te voelen dát je leeft.

Ik merk dat het niet altijd makkelijk is om die diepe verbinding vast te houden in het dagelijks leven.
Daarom ben ik benieuwd:
Hoe zorg jij ervoor dat je de verbinding met jezelf niet kwijtraakt in de drukte van alledag?

🌸

25/05/2026

“Mam, ik ontdekte dat het enige gevecht dat ik heb, het gevecht met mijzelf is.”
Dat zei mijn 24-jarige zoon nadat hij een stilte retraite in India had gedaan.

Zijn woorden bleven hangen. Omdat ik voelde hoeveel waarheid erin zat, maar ook omdat ze iets in mij wakker maakten. Een nieuwsgierigheid, naar wat die stilte met míj zou doen.

Want wie ben ik eigenlijk… zonder de ruis van de wereld? Zonder verwachtingen, zonder alle rollen die ik vervul en zonder alles wat me afleidt van mezelf.
Die vraag nam ik mee de stilte retraite in.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik er met een gezonde weerstand instapte, niet wetend wat te verwachten. Maar de stilte voelde warm. Veilig. Bijna alsof ik ergens in mezelf mocht landen waar ik al heel lang niet meer echt was geweest. Misschien omdat ik thuis ook vaak bewust de stilte opzoek of omdat er eindelijk helemaal niets van mij werd verwacht.

Ik hoefde nergens heen.
Ik hoefde niets op te lossen.
Ik hoefde niemand te dragen, niets te begrijpen of iets van mezelf te maken.
Ik hoefde alleen maar te zijn.
En misschien was dát wel het meest bevrijdende van alles.

Ik ontdekte hoe fijn ik het eigenlijk vond om bij mezelf te zijn. Alsof er onder alle lagen van verantwoordelijkheid en bezig zijn, iemand was die allang zat te wachten om echt ontmoet te worden.

En ja… er kwam verdriet omhoog. Meer dan ik had verwacht zelfs.
Maar ik kon mezelf nu niet afleiden. Dus het mocht er gewoon zijn, het kon zijn verhaal doen.

Deze dagen hebben me laten voelen hoe belangrijk het is om regelmatig bewust naar binnen te keren. Om stil te worden.
Want juist in die stilte wordt de innerlijke stem helderder.

Want wat worden wij als mens afgeleid van onszelf…
We zijn zó naar buiten gericht geraakt, dat we soms nauwelijks nog horen wat er vanbinnen leeft.

En misschien geloof ik daarom nu nog meer dat we niet alles buiten onszelf hoeven te zoeken.
Dat zoveel antwoorden al in ons aanwezig zijn.
Wachtend… tot het eindelijk stil genoeg wordt om ze te kunnen horen.

🌸

13/05/2026

Deze zin bleef vandaag ergens in mij hangen. Omdat ik weet hoe moedig het is om echt aan jezelf te werken.

Want eerlijk… werken aan jezelf gaat niet alleen over boeken lezen, podcasts luisteren of weten wat gezond voor je zou zijn.
Het gaat over durven voelen wat je jarenlang hebt weggestopt omdat het ooit te veel was om alleen te dragen.

Het gaat over jezelf tegenkomen in patronen waarvan je dacht dat ze “gewoon jouw karakter” waren.
Altijd sterk zijn.
Altijd doorgaan.
Moeite hebben met ontvangen.
Jezelf wegcijferen.
Controle houden.
Pleasen.

En dan langzaam ontdekken dat jouw lichaam niet tegen je werkt, maar zich al die tijd heeft aangepast aan wat het heeft moeten overleven, vaak al van jongs af aan.

Dat raakt me, omdat ik weet hoeveel zachtheid er nodig is om niet langer te vechten met en tegen jezelf. En zachtheid voor jezelf is niet vanzelfsprekend als er belemmerende overtuigingen spelen.

Veranderen klinkt mooi, maar voor een zenuwstelsel dat veiligheid heeft gevonden in oude patronen, voelt verandering vaak eerst spannend, soms zelfs bedreigend.

Dus als jij op dit moment bezig bent met heling -met leren vertragen, grenzen voelen, oude pijn aankijken, anders leren ademen, meer aanwezig zijn in je lichaam- weet dan dat dat geen kleine stappen zijn.

Dat is diep innerlijk werk.
Werk dat niet iedereen aandurft.
Werk dat vraagt om moed, eerlijkheid en steeds opnieuw thuiskomen bij jezelf.

Als jij in dit proces zit, weet dan dat ik je voel en trots op je ben!

🌸

10/05/2026

Wanneer we langdurige stress of ingrijpende ervaringen meemaken, reageert het lichaam instinctief om ons te beschermen.

Als deze spanning niet volledig kan ontladen, blijft zij op verschillende lagen in het lichaam aanwezig. Dat gebeurt niet op één plek, maar in een samenhangend systeem.

- Het zenuwstelsel
Het autonome zenuwstelsel kan blijven hangen in een staat van vecht-, vlucht- of bevriesreactie. Het lichaam staat dan voortdurend ‘aan’, ook wanneer er geen direct gevaar meer is. Dit beïnvloedt hoe veilig we ons voelen, hoe alert we zijn en hoe gemakkelijk we kunnen ontspannen.

- Ademhalingspatronen
De adem past zich aan stress aan. Veel mensen ademen daardoor oppervlakkig, hoog in de borst. Dit houdt het zenuwstelsel in de ‘aan’ stand waardoor het moeilijk is om echt te ontspannen.

- Spieren
Spieren kunnen spanning vasthouden als een vorm van bescherming. Wanneer deze spanning chronisch wordt, ontstaan er vastgezette spiergroepen, vermoeidheid of pijn. Het lichaam blijft zich letterlijk ‘schrap zetten’.

- Bewegings- en houdingspatronen
Door spanning en bescherming gaan we ons anders bewegen en andere houding aannemen. Denk aan opgetrokken schouders, een stijve rug of beperkte heupbeweging. Deze patronen voelen vaak normaal, maar kosten veel energie en beperken de natuurlijke bewegingsvrijheid.

- Fascia (bindweefsel)
Fascia verbindt alles in het lichaam: spieren, organen, zenuwen en botten. Het reageert sterk op langdurige stress en kan verstrakken, uitdrogen en minder veerkrachtig worden. Hierdoor worden patronen als het ware ‘vastgelegd’ in het lichaam, als een soort harnas.

Belangrijk om te weten:
Alles in het lichaam werkt samen. Je lichaam bestaat niet uit losse onderdelen, maar is één geheel dat voortdurend met elkaar communiceert.
Misschien is dat ook waarom alleen praten soms niet voldoende is, omdat je lichaam iets anders nodig heeft dan nóg meer begrijpen of verklaren.

Het lichaam wil gevoeld worden. Het wil vertragen, ontladen, verzachtend ademen en weer veiligheid ervaren.

🌸

10/05/2026

Onze mooie Workshops op de agenda❤️
22 mei Ademwerk & Soundhealing
25 mei Rite of the Womb vrouwencirkel

Meer info en aanmelden: https://www.lindademwerk.nl/index.php/events/

08/05/2026

Wil jij mijn Nieuwsbrief met o.a. de komende evenementen ontvangen? Meld je dan aan🌸
https://www.lindademwerk.nl/index.php/contact/

06/05/2026

Ik heb een groot deel van mijn leven gezocht naar manieren om uit mijn diepe vermoeidheid (CVS) te komen. Ik probeerde echt van alles - van supplementen tot verschillende vormen van therapie - telkens met de hoop dat dit het verschil zou maken.

Pas toen ik in aanraking kwam met lichaamsgericht werken, begon ik te zien hoe sterk ik gewend was geraakt om alles via mijn hoofd te benaderen, terwijl ik in werkelijkheid vooral pleisters aan het plakken was op iets wat dieper lag.

Langzaam begon ik te herkennen dat mijn lichaam niet tegenwerkte, maar juist signalen gaf - dat mijn zenuwstelsel overbelast was geraakt, dat er overtuigingen in mij leefden die me klein hielden, en dat opgeslagen spanning en onverwerkte ervaringen in mijn lichaam aanwezig waren die nog steeds invloed hadden.
Mijn systeem stond, zonder dat ik het doorhad in overleven, met beschermende delen die hun best deden om mij veilig te houden en verdere pijn te voorkomen.

De zorg voor mijn lichaam - gezondere keuzes maken, luisteren naar mijn grenzen en steeds opnieuw kiezen om trouw te blijven aan mezelf - heeft daarin zeker bijgedragen.
Maar wat ik ook te leren had, was om niet alleen voor mijn lichaam te zorgen, maar er werkelijk in aanwezig te zijn, en stap voor stap te gaan voelen wat die vermoeidheid mij misschien probeerde te vertellen.

Niet door te willen ‘fixen’, maar door ruimte te maken voor wat er in mij leefde, en daarin ook mijn overtuigingen te onderzoeken en mijn zenuwstelsel te leren dat het zich weer veilig mocht gaan voelen.

Wat daarin voor mij een keerpunt werd, was het besef dat mijn lichaam een intelligent systeem is dat, wanneer het de juiste voorwaarden van veiligheid en aandacht krijgt, een natuurlijk vermogen heeft om te herstellen.

En juist daarom geloof ik dat heling niet alleen in het hoofd plaatsvindt. Wanneer we het lichaam, het zenuwstelsel en de emotionele lagen niet meenemen, kan het voelen alsof je in dezelfde cirkel blijft bewegen.

Voor mij zit heling in het samenbrengen van beide werelden - begrijpen én voelen, bewustzijn én belichaming - zodat er niet alleen inzicht ontstaat, maar ook echte, duurzame verschuiving van binnenuit.

🌸

02/05/2026

Een vraag van Byron Katie die me aan het denken zet, omdat hij zo subtiel blootlegt waar we vaak ongemerkt in verstrikt raken.

Want als je eerlijk kijkt: hoe vaak noemen we iets liefde terwijl er eigenlijk ook een vorm van afhankelijkheid onder zit?

Een plek in ons die voelt: ik heb jou nodig om me goed te voelen, of zonder jou red ik het niet, of misschien nog subtieler: als jij anders zou zijn, zou ik meer rust ervaren.

En dat is echt iets menselijks, want vaak raakt het iets ouds in ons aan, een deel dat ooit geleerd heeft dat verbinding samenhangt met veiligheid.

Byron Katie maakt hierin een onderscheid dat simpel klinkt, maar diep kan doorwerken: iemand nodig hebben is iets anders dan iemand liefhebben.

Liefde, zoals zij het beschrijft, ontstaat wanneer de ander er mag zijn zoals die is, zonder dat jij iets van hen nodig hebt om je oké te voelen en je jezelf daarin niet verliest.

Ik zie vaak dat ‘nodig hebben’ geen zwakte is, maar een ingang. Een signaal van een deel in ons systeem dat zich nog niet helemaal veilig voelt en daarom houvast zoekt buiten zichzelf.

En juist daar begint het werk, door je bewust te worden van wat er in jou gebeurt op het moment dat je de ander nodig denkt te hebben; de neiging om vast te houden, de spanning in je lichaam, de gedachten die opkomen. Door hier de ruimte aan te geven. In dit aanwezig zijn kan je zenuwstelsel gaan ervaren dat het veilig is om te voelen wat er speelt.

En vaak merk je dan dat er iets verschuift. Dat de kramp van het vasthouden wat losser wordt, en dat er meer ruimte ontstaat om elkaar echt te ontmoeten.

Misschien is dat wel waar Byron Katie naar verwijst: dat wanneer dat ‘nodig hebben’ zachter wordt, er iets overblijft dat vrijer voelt. Iets wat minder vraagt en meer laat zijn.
En dat we dat Liefde noemen💕

Adres

Jean Louis Pisuisselaan 11
Beverwijk
1948AH

Openingstijden

Maandag	10:00 - 17:00
Dinsdag	10:00 - 17:00
Woensdag	10:00 - 17:00
Donderdag	10:00 - 17:00
Vrijdag	10:00 - 17:00

Website

http://www.lindademwerk.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer LindAdemwerk nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.