30/05/2026
Trigger warning voor mensen met een aangeharkte-tuin-fetisj.
Ik stond gisteravond mijn planten water te geven.
Nou ja, planten.
Mijn tuin is meer een vrijplaats voor alles wat zin heeft om te groeien.
Vrij tuinieren. Chaos tuinieren.
Klinkt alsof er een concept achter zit, terwijl ik vooral overal bloemenzaad heb neergegooid en dacht:
zoek het uit.
Mijn tuin is niet netjes.
De rozenstruik explodeert. De frambozenstruik neemt de boel over. Alles staat door elkaar.
Groen, geel, rood, oranje, paars.
Bij mij mag het door elkaar.
Musjes badderen in de zandberg. Vlinders vliegen af en aan. Bijen hangen in de frambozenstruik. Hommels doen hun hommeldingen.
Mijn tuin leeft.
En in die tuin stond al een tijdje een plant op een berg zand.
Die berg had allang weg moeten zijn.
Alleen ja.
Hij ligt er nog.
Gisteravond keek ik ineens beter.
Harige stelen. Gebogen knopjes. Rommelige bladeren.
Wacht eens even.
Dit lijkt verdacht veel op een klaproos.
Foto gemaakt. ChatGPT erin gegooid.
Ja hoor.
Klaproos.
Nog geen rood blaadje te zien. Gewoon een flinke groene plant.
Op een berg zand.
In de weg, eigenlijk.
En toch.
Klaproos.
Mijn lievelingsbloem.
Ik ben blij dat ik haar heb laten staan.
Want soms zie je nog niet wat er groeit.
Je ziet alleen rommel.
Iets wat niet handig staat. Iets wat niet af is. Iets wat nergens bij lijkt te passen.
En dan willen we het wegtrekken.
Opruimen. Netter maken. Onder controle krijgen.
Terwijl sommige dingen juist ontstaan omdat je de chaos even laat gaan.
En volgens mij doen wij vrouwen vaak het tegenovergestelde.
We wachten.
Tot het rustiger is. Tot ons hoofd minder vol zit. Tot de kinderen groter zijn. Tot we weten wat we willen. Tot niemand er iets van vindt.
Eerst alles netjes.
Dan pas groeien.
En ondertussen trekken we soms precies datgene uit de grond wat de moeite waard was.
Omdat het nog niet bloeit. Omdat niemand anders kan zien wat jij heel even vermoedt.
Dat daar iets staat.
Iets van jou.
Nog groen. Nog dicht. Nog rommelig. Nog op de verkeerde plek.
Klaproos in wording.
Dat is genoeg.
(Het hele verhaal vind je op mijn Facebook đ)