30/06/2026
"Ik ben gewoon moe."
Hoe vaak heb je dat al tegen jezelf gezegd?
Maar ergens voel je dat het anders is.
Als rust niet meer oplaadt…
als kleine dingen te veel worden…
als je lichaam eerder stopt dan je hoofd…
Dan is dat geen gewone vermoeidheid meer.
Dan is het tijd om te luisteren naar wat je lijf je probeert te vertellen.
Misschien sta je dichter bij de rand dan je denkt. Een rand waar je langzaam vanaf kunt afglijden, naar een plek waar het echt niet meer lukt.
Maar doorgaan is vaak makkelijker dan even stilstaan bij wat je nodig hebt... totdat dat randje er niet meer is.
En dan begint de zware klim uit het dal dat burn-out heet.
Ik weet hoe die klim voelt. Zelf heb ik veel te lang gewacht. Ik bleef doorgaan, in de overtuiging dat het vanzelf wel beter zou worden. Tot er niets meer over was om op door te gaan.
Maar klimmen zonder de juiste tools en kompas maakte dat het gevecht alleen maar groter werd.
Pas toen ik de juiste kennis, handvatten en begeleiding vond, kon ik stap voor stap herstellen en de weg omhoog weer vinden.
Juist daarom geloof ik dat je niet hoeft te wachten tot je helemaal bent afgegleden.
Misschien is de grootste kracht niet nog langer volhouden, maar vandaag al durven luisteren naar wat je lichaam je al zo lang probeert te vertellen.😊
www.dekalmtekamer.nl